บทที่ 7: การสังเวยของราชาหญ้าเงินคราม การปลุกวงแหวนวิญญาณแห่งการกำเนิด ถังเฮ่ามุ่งหน้าชำระแค้น

บทที่ 7: การสังเวยของราชาหญ้าเงินคราม การปลุกวงแหวนวิญญาณแห่งการกำเนิด ถังเฮ่ามุ่งหน้าชำระแค้น

"หญ้าเงินครามที่นี่เจริญงอกงามดีทีเดียว"

ฉู่เฉินเดินทางมาถึงที่นี่ เขาลองย่อตัวลงนั่ง และหลังจากเรียกหญ้าเงินครามออกมาบนฝ่ามือ เขาก็ยื่นมือไปสัมผัสกับหญ้าเงินครามที่เติบโตอยู่ตรงนั้นแต่แรก

การสั่นพ้องสุดพิเศษบังเกิดขึ้นระหว่างพวกมัน หญ้าเงินครามราวกับได้รับพลังชีวิตที่อัดแน่นเข้าสู่ลำต้น มันจึงดูแข็งแรงทนทานขึ้นมาในพริบตา ขณะที่มันพลิ้วไหวไปตามสายลม คลื่นพลังอันเป็นเอกลักษณ์ก็แผ่ขยายออกไปเบื้องหน้า

"การใช้ความเชื่อมโยงระหว่างหญ้าเงินครามเพื่อส่งต่อข้อมูล มันดีกว่าการเดินสุ่มหาอย่างไร้จุดหมายเป็นไหนๆ"

จากนั้นฉู่เฉินก็นั่งขัดสมาธิลงตรงนั้น แล้วเริ่มโคจรพลังวิญญาณภายในร่าง

การใช้ทักษะบินของกระดูกวิญญาณตลอดทางทำให้เขาสูญเสียพลังวิญญาณไปไม่น้อย

ตอนนี้เขามาถึงป่าที่มีพืชพรรณหนาแน่นและมีหญ้าเงินครามขึ้นอยู่ทุกหนทุกแห่งแล้ว พลังชีวิตอันอุดมสมบูรณ์จะช่วยให้เขาฟื้นฟูพลังวิญญาณได้อย่างรวดเร็ว

คลื่นพลังแผ่กระจายออกไปโดยมีแสงสีฟ้าเงินเป็นสื่อกลาง เมื่อหญ้าเงินครามส่งต่อมันไปเรื่อยๆ อาณาเขตที่ครอบคลุมก็ยิ่งกว้างใหญ่ขึ้น...

นี่คือพลังของหญ้าเงินคราม แม้จะเป็นเพียงการส่งต่อข้อมูลธรรมดา แต่มันก็เพียงพอที่จะครอบคลุมผืนป่าทั้งแห่งได้ในเวลาอันสั้น

ฉู่เฉินยังสามารถรับรู้ถึงสภาพของหญ้าเงินครามเหล่านี้ได้อย่างเลือนราง!

นั่นคือการรับรู้ถึงสภาพแวดล้อมรอบๆ หญ้าเงินครามแต่ละต้น นี่คือความสามารถในการสอดแนมที่ยอดเยี่ยมอย่างเห็นได้ชัด

"นี่มัน..."

ฉู่เฉินลองสัมผัสหญ้าเงินครามที่อยู่ตรงหน้า และภาพเหตุการณ์บางอย่างก็ปรากฏขึ้นแก่สายตาของเขาจริงๆ

ดูเหมือนว่ามันจะเป็นภาพเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้นไม่นานก่อนที่เขาจะมาถึงที่นี่

การอ่านความทรงจำ!

"หญ้าเงินครามของข้าสามารถนำมาใช้แบบนี้ได้ด้วยงั้นรึ ใช้เพื่ออ่านความทรงจำของหญ้าเงินครามในช่วงเวลาสั้นๆ"

ในขณะที่ฉู่เฉินยังคงดื่มด่ำไปกับการใช้ประโยชน์อันแสนวิเศษของหญ้าเงินคราม จู่ๆ น้ำเสียงแหบพร่าและทุ้มต่ำก็ดังขึ้น "องค์ราชัน... เป็นท่านหรือ..."

ฉู่เฉินดึงสติกลับมาและหันไปมองยังส่วนที่ลึกที่สุดของผืนป่า

เสียงเรียกนั้นดังมาจากทางนั้นพอดี ฉู่เฉินรู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่ง ดูเหมือนว่าเขาจะมาไม่ผิดที่

เขาใช้ทักษะของกระดูกวิญญาณจักรพรรดิหญ้าเงินครามและเริ่มมุ่งหน้าต่อไปทันที ตลอดเส้นทาง เขาไม่พบสัตว์วิญญาณที่แข็งแกร่งเลยแม้แต่ตัวเดียว สัตว์วิญญาณที่อาศัยอยู่ที่นี่ล้วนเป็นเพียงสัตว์วิญญาณธรรมดาที่กินพืชเป็นอาหารเท่านั้น

"ดูเหมือนว่าที่นี่จะเป็นป่าเล็กๆ ที่ถูกครอบครองโดยหญ้าเงินคราม พลังชีวิตที่อุดมสมบูรณ์เช่นนี้ยังดึงดูดสัตว์วิญญาณที่มีนิสัยอ่อนโยนเข้ามาด้วย"

ฉู่เฉินเดินตามการนำทางของเสียงเรียกนั้น มุ่งลึกเข้าไปในป่าเรื่อยๆ

สายเลือดจักรพรรดิหญ้าเงินครามในกายเขาก็ราวกับจะเริ่มเดือดพล่าน

"องค์ราชัน... ข้าอยู่ที่นี่..."

เสียงเรียกนั้นดังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ จนแทบจะอยู่แค่เอื้อม ฉู่เฉินร่อนลงจอดในจุดที่ซ่อนเร้นซึ่งรายล้อมไปด้วยพืชพรรณหนาทึบ แต่หลังจากที่เขามาถึง เหล่าพืชพรรณก็พากันแหวกทางให้เขาเดินอย่างรู้ความ

หญ้าเงินครามเติบโตอยู่ทั่วทุกแห่งหน และพวกมันก็ดูแข็งแรงกว่าหญ้าเงินครามที่อยู่บริเวณรอบนอกของป่าอย่างเห็นได้ชัด บ่งบอกว่าพวกมันได้ดูดซับพลังชีวิตที่เข้มข้นกว่าเข้าไป

เมื่อแหวกม่านพืชพรรณออก หญ้าเงินครามที่สูงตระหง่านราวกับต้นไม้ใหญ่ก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าฉู่เฉิน—หรือจะเรียกให้ถูกก็คือ ราชาหญ้าเงินคราม

"นี่น่ะหรือราชาหญ้าเงินคราม? พลังชีวิตที่พลุ่งพล่านเช่นนี้มากพอที่จะปกป้องสัตว์วิญญาณโดยรอบได้เลย"

ฉู่เฉินอุทานด้วยความทึ่ง เขาไม่สงสัยเลยว่าราชาหญ้าเงินครามตรงหน้าอาจจะสามารถระดมพลังของหญ้าเงินครามทั้งหมดในป่าแห่งนี้ได้

นั่นคงจะเป็นพลังที่น่าสะพรึงกลัวอย่างแท้จริง มิน่าล่ะถึงไม่มีสัตว์วิญญาณที่ดุร้ายปรากฏตัวที่นี่ สัตว์วิญญาณทั่วไปที่หลงเข้ามาคงไม่มีทางสู้ราชาหญ้าเงินครามได้แน่

"องค์ราชัน เป็นท่านจริงๆ ด้วย"

ร่างเงาภาพลวงตาอันชราภาพปรากฏขึ้น เขามองไปยังฉู่เฉินที่อยู่ตรงหน้าด้วยความตื่นเต้น น้ำเสียงของเขาสั่นเครือ

"องค์ราชัน?" ฉู่เฉินเอ่ยถาม แสร้งทำเป็นสับสน

"พ่ะย่ะค่ะ องค์ราชัน สายเลือดแห่งราชวงศ์หญ้าเงินครามในปัจจุบันไหลเวียนอยู่ในกายท่าน"

ราชาหญ้าเงินครามค้อมศีรษะให้ฉู่เฉินอย่างนอบน้อมแล้วกล่าวว่า "ข้าสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของกระดูกวิญญาณจักรพรรดิหญ้าเงินครามในตัวท่าน..."

"หรือว่าจักรพรรดินีหญ้าเงินครามได้ส่งมอบมรดกกระดูกวิญญาณของนางให้กับท่านหลังจากที่นางสิ้นใจไปแล้ว..."

เมื่อกล่าวถึงตรงนี้ ราชาหญ้าเงินครามก็เผยอารมณ์โศกเศร้าออกมา

เขาสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายอันคุ้นเคยของจักรพรรดิหญ้าเงินคราม และมั่นใจในตัวตนของฉู่เฉินอย่างเต็มเปี่ยม

"องค์ราชัน ท่านโปรดให้ข้าดูหญ้าเงินครามของท่านได้หรือไม่?" ราชาหญ้าเงินครามวิงวอน

ฉู่เฉินพยักหน้าและปลดปล่อยหญ้าเงินครามบนฝ่ามือออกมา

"พลังชีวิตที่พลุ่งพล่าน ลวดลายตามธรรมชาติสีทองเหล่านี้—นี่คือสายเลือดแห่งราชวงศ์หญ้าเงินครามอย่างแท้จริง ช่างยอดเยี่ยมเหลือเกิน"

ดวงตาอันชราภาพของราชาหญ้าเงินครามเอ่อล้นไปด้วยน้ำตาขณะที่เขาค้อมศีรษะให้ฉู่เฉิน "องค์ราชัน ข้าจะปลุกจักรพรรดิหญ้าเงินครามที่แท้จริงให้กับท่าน ท่าน... พร้อมหรือยัง?"

ฉู่เฉินเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้าอย่างจริงจัง

"วงแหวนวิญญาณที่มาพร้อมกับการปลุกจักรพรรดิหญ้าเงินครามจะวิวัฒนาการอย่างต่อเนื่องตามความทนทานของร่างกายท่านที่เพิ่มขึ้น ไม่มีอะไรจะดีไปกว่าการให้มันเป็นวงแหวนวิญญาณวงแรกของท่านในตอนนี้อีกแล้ว"

ราชาหญ้าเงินครามอธิบาย "การได้รับวงแหวนวิญญาณแห่งการกำเนิดมาเป็นวงแหวนวิญญาณวงแรก จะยิ่งทำให้วิญญาณยุทธ์ของท่านทรงพลังมากขึ้น ยิ่งสายเลือดถูกกระตุ้นให้ตื่นขึ้นเร็วเท่าไหร่ ความสามารถของมันก็จะยิ่งแข็งแกร่งขึ้นเท่านั้น"

"ข้าจะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อกดทับพลังเอาไว้ เพื่อให้วงแหวนวิญญาณวงแรกของท่านอยู่ในระดับพันปี ต่อจากนั้น มันจะวิวัฒนาการไปสู่ระดับหมื่นปี หรืออาจจะสูงยิ่งกว่านั้น"

ฉู่เฉินแสร้งทำเป็นประหลาดใจ "วงแหวนวิญญาณระดับพันปีเลยรึ?"

"พ่ะย่ะค่ะ องค์ราชัน สมรรถภาพทางกายของท่านนั้นยอดเยี่ยมมาก เพียงพอที่จะรองรับวงแหวนวิญญาณพันปีได้ ขอให้ข้าได้ทำพิธีปลุกวิญญาณยุทธ์ครั้งที่สองให้กับท่านเถิด"

แสงสีฟ้าทองโดยรอบทวีความเจิดจ้าขึ้นเรื่อยๆ เส้นสายของหญ้าเงินครามค่อยๆ โอบล้อมร่างกายของฉู่เฉินเอาไว้ และสายเลือดจักรพรรดิหญ้าเงินครามภายในร่างของเขาก็เริ่มเดือดพล่านขึ้นมาเช่นกัน!

"การสั่นพ้องที่ทรงพลังขนาดนี้ หญ้าเงินครามของข้าควบคุมไม่ได้แล้ว..."

ฉู่เฉินปลดปล่อยวิญญาณยุทธ์ของตนออกมา สำหรับเขาแล้ว กระบวนการปลุกวิญญาณยุทธ์ก็คือการถูกห่อหุ้มด้วยพลังชีวิตอันพลุ่งพล่านนั่นเอง

เขาสัมผัสได้ถึงพลังของราชาหญ้าเงินครามที่หลอมรวมเข้ากับตัวเขา—มันเป็นพลังที่แข็งแกร่งทว่ากลับอ่อนโยนอย่างถึงที่สุด

กระแสพลังชีวิตไหลเวียนอย่างต่อเนื่อง มันเบ่งบานและถูกดูดซับโดยหญ้าเงินครามตลอดจนร่างกายของเขา ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นความมีชีวิตชีวาของปราณโลหิตอันพลุ่งพล่าน!

"จักรพรรดิหญ้าเงินครามที่แท้จริงได้ตื่นขึ้นแล้ว..."

ราชาหญ้าเงินครามคุกเข่าลงและเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มลึก

เขาเฝ้ามองฉู่เฉินที่กำลังตื่นรู้อย่างเต็มเปี่ยม ร้องไห้ออกมาด้วยความปีติยินดี เขาไม่ได้สัมผัสถึงกลิ่นอายจักรพรรดิหญ้าเงินครามอันคุ้นเคยนี้มานานเหลือเกินแล้ว

ในขณะเดียวกัน ถังเฮ่าซึ่งกำลังเดินทางมุ่งหน้าไปยังเมืองวิญญาณยุทธ์เพื่อล้างแค้น ก็รู้สึกหัวใจกระตุกวูบ ราวกับว่ามีบางสิ่งบางอย่างได้สูญหายไปอย่างสมบูรณ์

"สำนักวิญญาณยุทธ์ จวี๋โต้วหลัว! ข้าจะทำให้พวกแกต้องชดใช้!"

ถังเฮ่ากำค้อนเฮ่าเทียนแน่น จิตสังหารเดือดพล่าน! นับตั้งแต่รู้ว่าอาอิ๋นและกระดูกวิญญาณถูกแย่งชิงไป ถังเฮ่าก็ตกอยู่ในสภาวะคลุ้มคลั่งขาดสติ

ประจวบเหมาะกับที่ถังซานไปโรงเรียนพอดี ถังเฮ่าจึงมุ่งตรงไปยังสำนักวิญญาณยุทธ์เพื่อแก้แค้น โดยหมายมั่นปั้นมือว่าจะต้องสังหารเยว่กวนให้จงได้!

"หลังจากข้ากลับมาคราวนี้ ข้าจะต้องปกป้องราชาหญ้าเงินครามเอาไว้ และเก็บมันไว้เพื่อการปลุกวิญญาณยุทธ์ครั้งที่สองของเสี่ยวซาน... ข้าก็อุตส่าห์ลงมืออย่างแนบเนียนแล้วแท้ๆ สำนักวิญญาณยุทธ์รู้เรื่องนี้ได้อย่างไรกัน..."

ถังเฮ่ารู้สึกสับสนมึนงงไปหมด ท้ายที่สุดแล้ว ความโกรธเกรี้ยวบ้าคลั่งก็เข้าครอบงำจิตใจ เขาพุ่งทะยานมุ่งหน้าสู่เมืองวิญญาณยุทธ์ด้วยพละกำลังอันยากจะหาผู้ใดเปรียบ