บทที่ 19 ข้าไม่เข้าใจข้อความต่างดาวที่ท่านเขียน!

ในเวลานี้ลู่เฟิง โกรธเล็กน้อย ช่างเป็นไก่กาจริง ๆ! มันยากมากรึไง ที่จะอ่านประโยคที่เขาเขียนเป็นการส่วนตัว?

ด้วยความโกรธเขาจึงมัดเสี่ยวหูด้วยหนวดของเขาโดยตรงแล้ววางเขาไว้ในบนแผ่นไม้ที่เขากําลังเขียน

"อย่ากินข้า! อย่ากินข้า! เนื้อของข้าเหม็นเน่า!~" เสี่ยวหูตะโกน

เสี่ยวหูปิดตาด้วยมือทั้งสองข้างและไม่กล้ามองอีก เมื่อเขาพบว่า เขาไม่ได้ถูกกินและยืนอยู่บนพื้นไม้โดยที่ยังมีชีวิต

เขาหันกลับมามองปลาหมึกยักษ์ที่อยู่ข้างหลัง และภาพฉากนี้ทำให้เขารู้สึกทำอะไรไม่ถูก

"เสี่ยวหู ปลาหมึกยักษ์ตัวนี้ต้องการให้คุณมองไปที่พื้น! ดูเร็วเข้า!" กัปตันยืนอยู่ไม่ไกล

"อ่า~! โอ้~!" เสี่ยวหูมองไปที่พื้นใต้เท้าของเขา

มีสัญลักษณ์คล้ายข้อความอยู่บ้าง!

หลังจากดูสักครู่ เสี่ยวหู่ก็พูดด้วยใบหน้าเศร้าโศก: "ลุงปลาหมึกยักษ์ ข้าไม่เข้าใจข้อความต่างดาวที่ท่านเขียน! เปลี่ยนเป็นข้อความของอาณาจักรมังกรเถอะ!"

...........

ลู่เฟิงพูดไม่ออกไปชั่วขณะหนึ่ง นี่แกไม่เข้าใจ หลังจากอ่านเป็นเวลานานนี่นะ?

เขาควบคุมโคลนหมายเลข 1 ทันทีและเขียนอย่างจริงจัง: ทําไมพวกเจ้าถึงต้องการร่วมมือกับเต่ายักษ์?

เขาเพิ่มเครื่องหมายคําถามต่อท้าย เพื่อป้องกันไม่ให้คนงี่เง่าคนนี้ไม่เข้าใจ!

แต่คราวนี้เสี่ยวหู่ เฝ้าดูเขาเขียนประโยคนี้เสร็จและตระหนักว่ามันเขียนด้วยภาษาของอาณาจักรมังกรจริงๆ

สิ่งนี้ทําให้เสี่ยวหูตกใจอีกครั้ง พวกเขารู้ว่าสัตว์ร้ายยักษ์สามารถสื่อสารพูดคุยได้ แต่เขาไม่อยากจะเชื่อเลยว่าพวกมันสามารถเขียนภาษาของอาณาจักรมังกรได้

แต่ปลาหมึกยักษ์ตรงหน้าเขาเพิ่งเขียนประโยคนี้ แม้ว่าการเขียนจะไม่สวยงาม แต่ก็ยังดูค่อนข้างราบรื่น

"ลุงปลาหมึกยักษ์ ท่านเข้าใจสิ่งที่ข้าพูดไหม?" เสี่ยวหูถาม

โคลนพยักหน้า!

เสี่ยวหูดีใจมากและพูดว่า:" มนุษย์อย่างเราต้องการ การปกป้องตัวเองจากสัตว์ร้ายยักษ์เช่นพวกท่าน เพื่อที่สัตว์ร้ายที่วิวัฒนาการระดับต่ำและสัตว์กลายพันธุ์เหล่านั้นจะไม่กล้าบุกรุกเมืองมนุษย์ของพวกเรา หากได้รับการคุ้มคุ้ม ไม่ใช่แค่เพียงได้รับการป้องกันจากสัตว์ร้ายยักษ์ แต่รวมถึงประเทศอื่นก็ไม่กล้าโจมตีพวกเราด้วย!"

โคลนพยักหน้าอีกครั้ง แล้วเขียนคําสองสามคําลงบนพื้น: ราคาเท่าไหร่?

"ราคาคือเราต้องจัดหา "ฝนจิตวิญญาณชั้นยอด" ให้กับเต่ายักษ์!"

หลังจากได้ยินคําตอบของเสี่ยวหู่ ลู่เฟิงก็ค่อยๆ คิดออกถึงบางสิ่ง แต่เขาก็ยังต้องการยืนยันเพิ่มเติม

เขาจึงเขียนอีกประโยคหนึ่ง: คุณได้มันมาจากไหน?

หลังจากที่เขาเกิดใหม่เขาก็อยู่ในทะเลและวิวัฒนาการและหลับไปหลายครั้ง เขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับดาวสีน้ำเงิน

"ลุงปลาหมึก สิ่งนี้ได้มาจากการรวบรวมน้ำฝนในช่วงฝนพิเศษที่ตกทั่วโลกครั้งสุดท้ายแล้วแปรรูป ทําให้มันบริสุทธิ์!" เสี่ยวหูตอบกลับ

เข้าใจแล้ว! ดูเหมือนว่าเขาจะไม่ทันกับการฟื้นฟูพลังงานทางจิตวิญญาณครั้งใหญ่ครั้งแรก แต่เต่ายักษ์ได้รับประโยชน์มหาศาลจากมนุษย์

เจ้าแก่อมตะนั่น ร้ายกาจมาก!

ลู่เฟิง ไม่ซ่อนตัวอีกต่อไป และความรู้สึกหวาดกลัวก็แพร่กระจายเข้ามาในจิตใจของคน 10 คน

"มนุษย์! ข้าคือจักรพรรดิแห่งใต้เหวลึก! ~ มนุษย์พวกเจ้าต้องการได้รับการคุ้มครองจากจักรพรรดิองค์นี้หรือไม่" ลู่เฟิงที่เริ่มอวดเบ่ง

ประโยคนี้ทําให้ ผู้คนบนเรือขาอ่อน บางคนถึงกับเปียกที่เป้ากางเกง! คนทั้ง 10 คนตกใจมากจนต้องคุกเข่าลงต่อหน้าโคลนหมายเลข 1 !

"เราเต็มใจที่จะได้รับการคุ้มครองจากจักรพรรดิใต้เหวลึก!" ทุกคนที่คุกเข่าลง

ในเวลานี้กัปตันพูดอย่างตื่นเต้น:" โปรดรอสักครู่ ข้าจะติดต่อผู้บัญชาการฐานป้อมปราการของเราทันที เขาจะถวาย "ฝนจิตวิญญาณชั้นยอด" ให้กับจักรพรรดิอย่างแน่นอน!"

"อืม!~ ดีมากถ้าอย่างนั้นข้าจะรอเจ้าสักครู่!"

กัปตันนําเครื่องสื่อสารออกมาโดยตรงและเริ่มติดต่อป้อมปราการ หลังจากทราบข่าว  ป้อมปราการก็ส่งทีมพิเศษและรีบมาพร้อมกับฝนจิตวิญญาณ

ภายในระยะ 5,000 กิโลเมตร การส่งสัญญาณจิตสํานึกของลู่เฟิงสามารถส่งมาที่นี่ได้ในทันที!

เขาไม่เคยใช้วิธีนี้ในทะเลมาก่อน แต่ตอนนี้เขาพบว่ามันค่อนข้างสะดวก

ไม่กี่ชั่วโมงต่อมาทีมพิเศษอย่างเป็นทางการก็มาถึงและพวกเขามองไปที่ปลาหมึกยักษ์ตัวใหญ่ที่อยู่ตรงหน้าพวกเขาด้วยความงุนงง

เพราะทีมนี้เป็นทีมที่ได้พบกับเต่ายักษ์ และแม้ว่าปลาหมึกยักษ์ที่อยู่ตรงหน้าพวกเขาจะมีขนาดใหญ่มาก แต่แรงกดดันที่มอบให้พวกเขากับดูอ่อนแอกว่าเต่ายักษ์มาก

"ท่านเป็นจักรพรรดิแห่งใต้เหวลึกหรือไม่?" หลี่หมิงหลงถาม

"มันคือข้า! เจ้านําฝนวิญญาณมาหรือเปล่า?"

"เอิ่ม...! ให้ข้าถามคําถามว่าท่านไปถึงระดับ 4 แล้วหรือยัง"

"บังอาจ! เจ้ากล้าถามจักรพรรดิองค์นี้ได้อย่างไรกัน"

ลู่เฟิงที่อวดเบ่งออกมา   มนุษย์คนนี้กล้าถามเขาแบบตัวต่อตัว เขากล้าหาญมาก!

หลี่หมิงหลง ยกมือขึ้นต่อหน้าโคลนหมายเลข 1 และพูดว่า:" เอิ่ม! โปรดยกโทษให้ข้าด้วย องค์จักรพรรดิ! ข้าเคยพบกับราชาเต่ายักษ์มาก่อน และข้ารู้ถึงแรงกดดันบางอย่างของระดับที่สี่ แต่ข้าไม่รู้สึกถึงแรงกดดันที่คล้ายกันจากท่าน ความรู้สึกดังนั้น...!"

เจ้านี่มันกล้าสงสัย คิดว่าข้ากำลังหลอกลวงมันรึไง!

โอเค ดีมาก ที่จริงข้าก็แค่อยากดื่มฝนจิตวิญญาณจริงนั่นล่ะ   เนื่องจากเจ้าคิดว่าข้าหลอกลวง ก็ช่างแม่ม!

"หึ! เนื่องจากมนุษย์เช่นพวกเจ้าไม่จริงใจ เช่นนั้นก็ขอลา!" ลู่เฟิงควบคุมโคลนและจากไปโดยตรง

อย่างไรก็ตาม จุดประสงค์ของเขาคือการรวบรวมข้อมูล สําหรับสิ่งต่าง ๆ เช่น ฝนจิตวิญญาณ ได้ก็ดี ไม่ได้แล้ว ใครสนกัน!

เขามีระบบ ยังต้องสนใจบางอย่างเช่น ฝนจิตวิญญาณอีกรึ?

ทุกคนที่นั่น เห็นอีกฝ่ายออกไปอย่างรวดเร็ว ก่อนที่พวกเขาจะตอบสนองซะอีก!

"กัปตันหลี่ คุณ...! แม้ว่าปลาหมึกยักษ์ตัวนี้จะไม่ใช่ระดับ 4 แต่ก็ยังอยู่ในจุดสูงสุดของระดับ 3! มันก็ยังใช้ได้เช่นกัน" กัปตันวัยกลางคนพูดไม่ออกเหมือนกัน

"เฮ้อ! กัปตันจาง ข้าจะรู้ได้อย่างไรว่าเจ้านั่นจะจากไปทันทีที่เขาบอกว่าจะจากไป? เขาไม่เล่นตามบทเลย!"

............

ลู่เฟิงซึ่งอยู่ก้นทะเลกําลังคิดถึงแผนต่อไปของเขา

หากเขาได้รับ "คะแนนพลังงาน" ในอัตราปัจจุบัน เขาจะสามารถได้รับ 50,000 ถึง 60,000 คะแนนทุก ๆ วัน ห้าวันผ่านไปและยังมีเวลาอีก 28 วันสําหรับการฟื้นฟูพลังงานทางจิตวิญญาณครั้งที่สองที่จะมาถึง

คํานวณด้วยวิธีนี้ "คะแนนพลังงาน" สามารถสะสมได้มากกว่า 1 ล้าน แต่การเติบโตสามครั้งถัดไปคงไม่เพียงพอ

มาดู "หน้าคุณสมบัติ" กันก่อน!

【ชื่อ: ลู่เฟิง】

[สายพันธุ์: ปลาหมึกยักษ์ใต้เหวลึก]

[สายโลหิต: ระดับหายาก (ขั้นสูง)]

[เพศ: ชาย]

[อายุ: 1 เดือน / 150 ปี]

[สถานะ: สูงสุด/สูงสุด]

[น้ำหนัก: 150 ตัน / 150 ตัน]

[ความแข็งแกร่ง: 750 ตัน / 750 ตัน]

[ความเร็ว: 300 เมตรต่อวินาที / 300 เมตรต่อวินาที]

[พลังป้องกัน: ความอดทน 150 ตัน/ความอดทน 150 ตัน]

[ทักษะ: "การพรางตัวเปลี่ยนสี", "พิษมรณะ", "ปืนฉีดน้ำแรงดันสูง", "แสงแฟลช", "โคลนผี", "แส้มรณะ"]

[พรสวรรค์: "การฟื้นฟูขั้นสูง", "การรับรู้ล่วงหน้าขั้นสูง", "เทคนิคการตรวจจับ", "อำนาจตรวจจับ", "เนตรลวงตา", "การดูดซึมทางจิตวิญญาณ"]

【คะแนนพลังงาน: 475000】

สถานะต่างๆ แทบจะเต็มหมดแล้ว และ "คะแนนพลังงาน" ก็สะสมเป็น 475,000 เช่นกัน

"ดูเหมือนว่าเราคงต้องหาอาหารชิ้นใหญ่เตรียมไว้!" ลู่เฟิง เริ่มคิด