บทที่ 18 การติดต่อครั้งแรกกับมนุษย์

ลอร์ดชั้นสูงอีกสองตนที่อยู่ห่างไกลดูตกใจมาก!

เมื่อกี้พวกมันเห็นลูกศรน้ำหลายสิบลูกถูกยิงขึ้นจากก้นทะเล

และพวกมันยังไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่า ใครเป็นคนยิงลูกศรน้ำเหล่านี้ ความรู้สึกหนาวเย็นก็แผ่กระจายออกมาจากหัวใจของพวกมัน!

ฉลามขาวตัวนี้อยู่ในระดับเดียวกับพวกเขา แต่มันถูกฆ่าอย่างง่ายดาย มีสิ่งมีชีวิตระดับห้าที่ก้นทะเลนั่นหรือไม่?

เป็นไปไม่ได้! หากมีสิ่งมีชีวิตระดับ 5 พวกมันคงสัมผัสได้แล้ว พวกมันไม่สามารถตัดสินใจได้และทําได้เพียงสังเกตต่อไป

"บูฮู~!"

โคลนปลาหมึกยักษ์สามตัวควบแน่นรวมตัวขึ้นอีกครั้ง จากนั้นว่ายน้ำออกไปที่ร่างของฉลามขาวผู้ยิ่งใหญ่และลากมันลงไป

ทันใดนั้นร่างของฉลามขาวตัวใหญ่ซึ่งยาวกว่า 200 เมตรก็หายไปในพริบตาเหลือเพียงโลหิตของฉลามขาวตัวใหญ่ บางส่วนก็ค่อย ๆ จางหายไปในทะเล

สัตว์ยักษ์อีกสองตัวไม่กล้าสังเกตอีกต่อไป และหันหลังกลับ หนีไปทันที

พวกมันสามารถบอกได้ว่า มีบางอย่างที่น่ากลัวที่ก้นทะเล!

ฉลามขาวตัวใหญ่เพิ่งหายไป? แม้ว่าพวกมันจะไม่ใหญ่เท่าฉลามขาว แต่พวกมันก็รู้สึกถึงอันตรายเป็นอย่างมาก!

เมื่อเต่ายักษ์วิ่งหนี มันก็รู้สึกกลัวในใจ: มีสิ่งที่น่ากลัวแบบไหนอยู่ใต้ก้นทะเลกัน?

ระดับ 4 เหมือนมดในดวงตาของมัน! แม้แต่ระดับ 5 ก็ไม่น่ากลัวขนาดนั้นใช่ไหม?

ในฐานะสัตว์ร้ายยักษ์ที่มีสายโลหิตในตํานานหลังจากที่พวกมันวิวัฒนาการเป็นระดับ 4 ก็ได้รับความทรงจําที่สืบทอดมามากมายปรากฏขึ้นในใจของพวกมัน

พวกมันมีความรู้เล็กน้อยมากเกี่ยวกับพลังระดับ 5 แต่ภาพฉากเมื่อกี้นี้นั้น แปลกเกินกว่าที่พวกมันจะเข้าใจได้

ในเวลานี้สัตว์ร้ายยักษ์สองตัว ได้ทําเครื่องหมายพื้นที่ทะเลแห่งนี้เป็นพื้นที่หวงห้ามแล้ว!

น้อยกว่าเลเวล 5...ไม่! พวกมันจะไม่มีวันเดินทางมาถึงพื้นที่หวงห้ามนี้ก่อนที่จะไปถึงระดับ 6!

ในความเป็นจริงฉลามขาวผู้ยิ่งใหญ่ถูกเก็บเข้าไปใน "กระเป๋าเป้สะพายหลังระบบ" โดยลู่เฟิง การกระทำดังกล่าวทำให้ยักษ์ใหญ่โง่ ๆ สองตัวมโนกันไปเอง!

【ติง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสน์ที่ทําภารกิจเอาชีวิตรอดของ "คลื่นกระแส" สําเร็จ คุณจะได้รับรางวัล 200 "คะแนนพลังงาน"]

............

เสียงของระบบดังขัดจังหวะความคิดของลู่เฟิง จากนั้นเขาก็ตระหนักว่าเขายังมีภารกิจอยู่!

"เย็ดเข้! ข้าสังหารบอสขั้นสูงสุด และแกมาบอกข้าว่าภารกิจรองในหมู่บ้านเริ่มต้นเสร็จสมบูรณ์แล้วรึ?" ลู่เฟิงบ่นอย่างบ้าคลั่งในใจ

การทํางานของระบบนี้ ทําให้ประสาทของเขาลัดวงจรจริงๆ!

เมื่อมองไปที่การเพิ่มขึ้นของ "คะแนนพลังงาน" 200 จุด ลู่เฟิงก็ถอนหายใจ:" ถึงเป็นเนื้อยุงก็เป็นเนื้อเช่นกัน เฮ้อ!"

เขาระบุว่าระบบไม่น่าเชื่อถือเลย และไม่สามารถไว้วางใจระบบนี้ได้ในอนาคต!

【ติง! ขอให้โฮสต์พัฒนาเป็นระดับ 5 ก่อนการฟื้นฟูพลังงานทางจิตวิญญาณครั้งต่อไปจะมาถึง หลังจากทําภารกิจเสร็จแล้ว คุณจะได้รับขวด"ยาเสริมสายโลหิต" หนึ่งขวด! นับถอยหลังสู่การฟื้นฟูพลังงานทางจิตวิญญาณครั้งที่สอง: 33 วัน 7 ชั่วโมง 22 นาที]

อะไรนะ ! ระบบมอบหมายภารกิจอื่นหรือไม่?

"การฟื้นฟูพลังงานจิตวิญญาณครั้งใหญ่? อะไรกัน?" ลู่เฟิง ถามอย่างสงสัย

อย่างไรก็ตาม รางวัลของภารกิจนี้ดีกว่าครั้งแรกมาก และได้รับรางวัล "น้ำยาเสริมสายโลหิต" หนึ่งขวด

เขายังมี "น้ำยาเสริมสายโลหิต " 1 ขวดและ "น้ำยาเสริมพรสวรรค์" 1 ขวดในกระเป๋าเป้สะพายหลังของเขา ซึ่งไม่มีประโยชน์ที่จะใช้ในตอนนี้ เขายังไม่ได้พบกับความท้าทายที่ยิ่งใหญ่ ด้วยเหตุนี้เขาจึงไม่ต้องการใช้มัน

ภารกิจนี้ยังมีเวลาอีก 33 วัน ดังนั้นไม่ต้องรีบร้อน!

อย่างไรก็ตาม เนื่องจากระบบได้ให้คําแนะนําเกี่ยวกับภารกิจการฟื้นฟูพลังงานทางจิตวิญญาณครั้งใหญ่นี้ จึงต้องเป็นเหตุการณ์ที่สําคัญมาก

ตามกฎของระบบ หากเขาไปไม่ถึงระดับ 5 ก่อนที่การฟื้นฟูพลังงานทางจิตวิญญาณครั้งที่สองจะมาถึง เขาอาจจะสูญเสียอะไรไปอย่างแน่นอน?

เขาอาจสูญเสียโอกาสในการแข่งขันเพื่อแย่งชิงวัสดุ สมบัติจากสวรรค์และปฐพีได้ เขาอาจสูญเสียโอกาสในการได้รับ "คะแนนพลังงาน" จํานวนมาก และมีความเป็นไปได้อีกประการหนึ่งที่เขาจะเสียชีวิตด้วย!

ไม่ว่าอย่างไร ข้าจะต้องไล่ตามการชี้นำของระบบ ไปให้ทันชั้นบนสุดของห่วงโซ่!

"คงต้องพยายามหน่อย~!" ลู่เฟิง ถอนการพรางตัวและว่ายน้ำไปยังทะเลอันไกลโพ้น

เขาหยุดเป็นผู้ชักใยเบื้องหลังแล้ว! ตอนนี้เขาเผยให้เห็นร่างที่แท้จริงของเขา เผยร่างที่ใหญ่โตออกมา!

ทะเลทางเหนือแห่งนี้ ได้กลายเป็นโรงอาหารพิเศษของเขา และไม่มีสิ่งมีชีวิตระดับ 4 ตนใดกล้าเข้ามาใกล้เขา!

ตอนนี้เขาสามารถเปิดเผยตัวออกมากินอย่างไม่เกรงใจใคร!

สามวันผ่านไปอย่างรวดเร็วและเขาใช้ชีวิตสบายมาก

"กรึบ กรึบ สว๊วฟ สว๊วฟ!~สกรูกรุบกรอบ!" ลู่เฟิง ซ่อนตัวอยู่ในที่หินบนพื้นทะเลและโยนหอยสังข์ที่กลายพันธุ์เข้าไปในปากของเขา

ในเวลานี้เขากําลังคิดว่าทําไมเต่ายักษ์ถึงร่วมมือกับมนุษย์เมื่อไม่กี่วันก่อน

หากเขาริเริ่มที่จะร่วมมือกับมนุษย์ก็ยังมีความเป็นไปได้อยู่บ้าง เพราะวิญญาณของเขาก็เป็นมนุษย์เช่นกัน!

แต่เห็นได้ชัดว่าเต่ายักษ์เป็นสัตว์ป่าที่วิวัฒนาการ และมันต้องมีเหตุผลแน่ ไม่เช่นนั้นมันจะยอมร่วมมือกับมนุษย์ไปทำไม

เจ้ายักษ์นั่นมีความลับบางอย่างหรือไม่?

เป็นไปไม่ได้ที่เขาจะริเริ่มถามเต่ายักษ์ และแม้ว่าเขาจะถามอีกฝ่าย แต่มันก็ไม่มีเหตุผลที่จะตอบเช่นกัน

อย่างไรก็ตาม เขาสามารถจับมนุษย์สองสามคนและถามพวกเขาได้ หลังจากคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้เขาก็ลงมือทําทันที เขาควบคุมโคลนหมายเลข 1  เข้าใกล้ชายฝั่งซุ่มซ่อนเพื่อรอการมาถึงของมนุษย์

อีกสองวันผ่านไป มีทีมผู้วิวัฒนาการ ออกมาผจญภัยตามการคาดการณ์ของลู่เฟิง

ทีมนี้มี 10 คน และ 2 คนมีออร่าชีวิตที่แข็งแกร่งมาก

ลู่เฟิง ควบคุมโคลนหมายเลข 1 ทันทีและโน้มตัวไปอย่างเงียบ ๆ

"คราวนี้เป้าหมายของเราคือชนเผ่าลิงยักษ์ในป่าทางตอนใต้ เราต้องขโมยเหล้าองุ่นวิญญาณที่พวกมันหมักมา พวกคุณเข้าใจไหม" ชายวัยกลางคน คนหนึ่งกล่าว

สมาชิกในทีมหลายคนที่อยู่ข้างหลังตอบกลับมาทันที: "ข้าเข้าใจแล้ว กัปตัน!"

ทุกคนแสดงสีหน้าตื่นเต้น ไวน์จิตวิญญาณที่ผลิตโดยลิงยักษ์เหล่านี้ ไม่เพียงแต่สามารถเพิ่มความเร็วในการยกระดับของพวกเขา แต่ยังสามารถขายในตลาดมืดได้ในราคาสูงอีกด้วย

มันมีราคาสูงอย่างน่าตกใจ และความยากเพียงอย่างเดียวคือวิธีรับมือกับลิงยักษ์!

เมื่อทุกคนตื่นเต้นอยู่นั้น เงาสีดําขนาดใหญ่ก็ปรากฏขึ้นขวางทางทุกคนเอาไว้

เจ้าของเงาดํานี้สูงหลายสิบเมตร และแผ่กลิ่นอายที่น่าสะพรึงกลัวจนทําให้ขาของทุกคนสั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัว!

เจ้าของเงาหันร่างของมันมาอีกครั้ง แสงแดดที่ถูกปิดกั้นเงาขนาดใหญ่ได้กลืนพวกเขาไปทันที  จากนั้นทุกคนก็เห็นได้ชัดเจนว่าสัตว์ร้ายยักษ์ที่อยู่ตรงหน้าพวกเขาเป็นปลาหมึกยักษ์สีเทาม่วง!

"ช๊ะ!~ ทุกคนอย่าขยับ! เตรียมพร้อมที่ขอความช่วยเหลือ!" กัปตันกระซิบอย่างประหม่า

สมาชิดทีมมี 10 คน มีเพียงกัปตันและรองกัปตันเท่านั้นที่เป็นผู้วิวัฒนาการระดับ 2 และอีก 8 คนเป็นผู้วิวัฒนาการระดับ 1

ไม่เป็นไรที่จะจัดการกับสัตว์ร้ายที่วิวัฒนาการธรรมดาบนบก แต่พวกเขาไม่เคยต่อสู้กับยักษ์ใหญ่เช่นนี้มาก่อน!

เมื่อสัมผัสได้ถึงปฏิกิริยาของทุกคน ลู่เฟิงก็ควบคุมโคลนหมายเลข 1 ทันที เพื่อหยิบแผ่นไม้และเขียนลงบนพื้นไม้

การเขียนด้วยหนวดของเขานั้นไม่ค่อยยืดหยุ่นเท่าใดนัก  เขาเขียนประโยคง่าย ๆ ดูคดเคี้ยว พวกเขาอาจไม่เข้าใจ เว้นแต่จะมองอย่างระมัดระวัง!

ในเวลานี้เขาเหยียดหนวดและชี้ไปที่สมาชิกทีมที่เป็นผู้หญิงที่อยู่ถัดจากกัปตัน แต่สมาชิกในหญิงคนนี้กลัวเกินกว่าจะขยับตัวได้

ลู่เฟิงพูดไม่ออก โคลนของเขาน่ากลัวมากไปหรือเปล่า?

จากนั้นเขาก็แสร้งทําเป็นโกรธและใช้หนวดกระแทกพื้น จากนั้นก็ชี้ไปที่สมาชิกในทีม ผู้ชายที่อยู่ข้าง ๆ

"เสี่ยวหู ปลาหมึกยักษ์ตัวนี้ดูเหมือนจะขอให้คุณเข้าไปหา!" กัปตันกล่าว

"อ่า?! กัปตัน ขาของข้าเป็นตะคริวและ ข้าเดินไม่ได้ ก้าวไม่ออกเลย!"