บทที่ 40 จุดแข็ง

บทที่ 40 จุดแข็ง

“อิซาน ขอน้ำหน่อย”

ปิเอโตรยื่นมือขอ

อิซานหยิบขวดน้ำโยนให้ปิเอโตร

“ฟังทางนี้ทุกคน”

โค้ชโมเรโน่เรียกความสนใจ ปิเอโตรที่กำลังจะรับขวดน้ำเลยหันไปมองโค้ชตามสัญชาตญาณ... ผลคือขวดน้ำกระแทกเข้าเต็มหน้า!

ผัวะ!

ทั้งทีมระเบิดเสียงหัวเราะลั่นสนาม แม้แต่โค้ชโมเรโน่ยังกลั้นขำไม่อยู่ ปิเอโตรลูบหน้าตัวเองป้อย ๆ ด้วยความเขิน

“เอาล่ะ ๆ พอได้แล้ว”

โค้ชโมเรโน่ปรามหลังขำจนพอใจ

“ครึ่งแรกทำได้ดีมาก แต่ต้องจำไว้ว่าสโมสรคาดหวังมากกว่านี้ รักษามาตรฐานไว้ในครึ่งหลัง”

โค้ชบาราฮาเดินเข้ามาสมทบ

“คู่แข่งวันนี้ชั้นเชิงยังเป็นรองเรา อย่าประมาทและใช้โอกาสนี้พัฒนาตัวเองซะ”

เขาปล่อยให้ลูกทีมพักผ่อนตามอัธยาศัยในช่วง 10 นาทีสุดท้ายของการพักครึ่ง

อิซานถือโอกาสนี้เข้าสู่ ระบบจำลองสถานการณ์ 

[ต้องการเข้าสู่การจำลองเป็นเวลา 1 ชั่วโมง (เวลาในระบบ) หรือไม่?] ค่าใช้จ่าย : 100 sp / ยอดคงเหลือ : 2300 sp [ใช่ / ไม่ใช่]

อิซานเลือก ‘ใช่’ ทันที ในสายตาคนอื่น เขาแค่หลับตาพักผ่อน

เขาเลือกแมตช์ที่เจอกับเซบีย่ามาเล่นซ้ำเพื่อเรียกความเฉียบคมกลับมา การจำลองสมจริงมากจนน่าตกใจ

หลังจากผ่านไป 1 ชั่วโมงในระบบ (ซึ่งเท่ากับ 5 นาทีในโลกจริง) อิซานทำไป 1 ประตู 2 แอสซิสต์ในเกมจำลอง เขารู้สึกพร้อมสุด ๆ

ตื่นขึ้นมา อิซานใส่สตั๊ดเตรียมลงสนาม

ในอุโมงค์ นักเตะมารินอสต่างจ้องมองเขาด้วยความทึ่งปนอิจฉา เด็กคนนี้ทำในสิ่งที่พวกเขาทั้งชีวิตอาจทำไม่ได้ นั่นคือการเล่นให้ทีมระดับบาเลนเซีย

อิซานสบตากับ ชู ที่ม้านั่งสำรองแล้วยิ้มให้

‘ยิ้มอะไรของมันวะ’

ชูคิดในใจ

ครึ่งหลังเริ่มขึ้น มารินอสเปิดเกมบุกเร็วหวังทวงประตูคืนทันที บอลยาวถูกส่งไปให้ปีกซ้ายแล้วจ่ายเข้ากลาง แต่แนวรับบาเลนเซียยังตั้งรับได้ดี

อิซานลงมาช่วยเกมรับ เขาประกบผู้เล่นมารินอสหน้ากรอบเขตโทษ

บอลเปิดเข้ามา มาร์คโหม่งสกัดออกมาเข้าทางอิซาน

อิซานชิงจังหวะเล่นบอลก่อนคู่แข่ง ใช้ข้างเท้าด้านนอกแตะบอลอ้อมตัว แล้วหมุนตัววิ่งตามไปเก็บบอล

ทันทีที่ได้บอล อิซานระเบิดสปีดนรกแตก!

เขาพาบอลควบตะบึงจากแดนตัวเอง เลี้ยงจี้เข้าหาประตูมารินอส ผู้เล่นเจ้าถิ่นวิ่งตามกันไม่ทันราวกับเด็กวิ่งไล่ผู้ใหญ่

เหลือผู้เล่นคนสุดท้ายที่พยายามเข้ามาสกัด อิซานแตะหนีไปได้ แต่โดนรวบขาจนล้มกลิ้ง

ปี๊ดดด!

ใบแดง! ผู้ตัดสินไล่กองหลังมารินอสออกทันที เพราะเป็นตัวสุดท้าย

อิซานลุกขึ้นมาด้วยความเจ็บแปลบที่ข้อเท้า แต่สักพักก็หายไป

“เมื่อกี้มันอะไรวะ”

เขางงเล็กน้อย แต่ก็ตั้งสมาธิกับลูกฟรีคิกตรงหน้า

ระยะ 39 เมตร... ไกลเอาเรื่อง

“เปิดเข้าไปลุ้นข้างในดีกว่ามั้ง”

มาร์คตะโกนบอกขณะวิ่งไปรอในเขตโทษ

อิซานถอยหลัง 4 ก้าว มองไปที่ผู้รักษาประตู... ตำแหน่งยืนไม่ดี

เขาเปลี่ยนใจกะทันหัน ถอยหลังเพิ่มอีก 2 ก้าว

ปิเอโตรและมาร์ครู้ทันที...

‘มันจะยิง!’

ผู้ตัดสินเป่านกหวีด อิซานวิ่งเข้าไปซัดเต็มข้อด้วยเท้าขวา!

ตูม!!

ลูกบอลพุ่งแหวกอากาศด้วยความเร็วสูง ตอนแรกดูเหมือนจะข้ามคาน แต่จู่ ๆ มันก็มุดลงอย่างรวดเร็ว

ลูกบอลส่ายไปมาจนผู้รักษาประตูเสียจังหวะ ก่อนจะเสียบสามเหลี่ยมบนซ้ายเข้าไปอย่างเหลือเชื่อ!

3–1

ทั้งสนามตกตะลึง อิซานเองยังไม่อยากเชื่อว่าลูกนี้จะเข้า

เขาจะวิ่งไปดีใจ แต่ขาขวากลับปวดแปลบจนต้องทรุดลงนั่ง

เพื่อนร่วมทีมวิ่งเข้ามาหา กาย่าเห็นท่าไม่ดีรีบกันเพื่อน ๆ ออกไป

“ทีมแพทย์! เข้ามาดูหน่อย!”

กาย่าตะโกนเรียก

หัวใจโค้ชบาราฮาหล่นไปอยู่ตาตุ่ม

ทีมแพทย์วิ่งเข้ามาปฐมพยาบาล โชคดีที่ไม่ร้ายแรงมาก แต่เพื่อความปลอดภัย โค้ชจึงสั่งเปลี่ยนตัวออกทันที

อิซานเดินกะเผลกออกจากสนาม ท่ามกลางเสียงปรบมือให้เกียรติ  จากแฟนบอลทั้งสนาม

[โฆษกสนาม]

‘เปลี่ยนตัวผู้เล่น... หมายเลข 21 อิซาน มิอุระ เอร์นานเดซ ออก หมายเลข 18 เปเปลู เข้า’

แฟนบอลฮือฮาเมื่อได้ยินชื่อกลางของเขา

“เฮ้ย ชื่อกลางมิอุระ... เป็นลูกครึ่งญี่ปุ่นเหรอเนี่ย?”

เสียงซุบซิบดังไปทั่ว

เปเปลูลงมาแทนอิซาน ส่วนปิเอโตรขยับไปเล่นตำแหน่งอิซาน และทำหน้าที่เพลย์เมกเกอร์ได้อย่างยอดเยี่ยม

เกมแลกกันสนุก จนนาทีที่ 74 มารินอสเปลี่ยนตัวบ้าง

ชู ถูกส่งลงสนาม!

[มุมมองของชู]

‘ใจเย็น ๆ... ก็แค่บาเลนเซีย... แค่ทีมระดับโลก... จะบ้าเหรอ! ตื่นเต้นจนฉี่จะราดอยู่แล้ว! แต่เอาวะ โอกาสมาแล้ว ต้องทำให้เต็มที่!’

อิซานมองดูเพื่อนใหม่ลงสนามด้วยรอยยิ้ม

ชูลงมาแล้วเล่นได้ดีเกินคาด เขาจ่ายบอลคุมจังหวะได้เนียนตา สร้างโอกาสให้เพื่อนร่วมทีมหลายครั้ง แต่เพื่อนก็ยังจบไม่คม

จนกระทั่งนาทีที่ 85 ชูได้รับบอลจาก นัม แท-ฮี เขาจ่ายออกขวาให้ ยาน มูธูส ที่ใช้ความสามารถเฉพาะตัวหลอกล่อคู่แข่งแล้วจ่ายย้อนกลับมา

ชูวิ่งเติมขึ้นมาแล้วเปิดบอลจังหวะเดียว  เข้าไปในเขตโทษ

เอลแบร์ เทคตัวโหม่งเต็มศีรษะตุงตาข่าย!

3–2

แฟนบอลมารินอสเฮลั่นสนาม เอลแบร์รีบไปหยิบบอลมาตั้งเพื่อรีบเล่นต่อ

แต่สุดท้าย บาเลนเซียก็รักษาสกอร์ไว้ได้ จบเกมชนะไปอย่างสนุก 3–2

แฟนบอลปรบมือให้ทั้งสองทีมที่สู้กันได้อย่างสมศักดิ์ศรี

หลังจบเกม อิซานที่เดินไหวแล้ว เดินเข้าไปหาชู

“เล่นดีนี่นาย”

“ขอบใจ... นายก็เหมือนกัน แต่พูดไปก็ตลกว่ะ นายแม่งคนละชั้นเลย”

ชูหัวเราะแห้ง ๆ

อิซานยิ้ม ทั้งคู่คุยกันสักพักก่อนอิซานจะขอแลกเสื้อ

“เสื้อตัวนี้อนาคตต้องราคาแพงแน่ ๆ”

ชูแซวขณะรับเสื้อบาเลนเซียเบอร์ 21

“ของนายก็เหมือนกันแหละ”

อิซานตอบกลับ

ทั้งคู่หัวเราะให้กัน เป็นมิตรภาพต่างทีมที่เริ่มต้นได้อย่างสวยงาม