บทที่ 33 วันแข่งขัน

บทที่ 33 วันแข่งขัน

อิซานเดินเข้ามาในบ้าน สัมผัสได้ถึงกลิ่นที่ไม่คุ้นเคย

“ดูเหมือนจะมีแขกแฮะ”

เขาคิดในใจ แล้วกำลังจะเดินขึ้นบันไดไป แต่แม่ก็เรียกไว้เสียก่อน

“มิอุระ มานี่หน่อยสิจ๊ะ”

โคมิเรียก

อิซานชะงักฝีเท้าแล้วเดินกลับมาที่ห้องนั่งเล่น พบหญิงสาวคนหนึ่งนั่งอยู่กับแม่

เป็นไปตามคาด อิซานยืนมองแขกผู้มาเยือนอย่างพิจารณา

“มิอุระ นี่คือ มิแรนด้า เพื่อนของแม่เองจ้ะ”

โคมิแนะนำ

“ยินดีที่ได้รู้จักจ้ะมิอุระ ได้ยินเรื่องของเธอมาเยอะเลย”

มิร่ายิ้มให้อย่างจริงใจ

“ยินดีที่ได้รู้จักครับคุณมิแรนด้า”

อิซานโค้งทักทาย

“เรียกมิร่าเฉย ๆ ก็ได้จ้ะ”

เธอบอกโดยไม่ละสายตาไปจากเขา

“มิอุระ... มิร่าเขาเป็นเอเยนต์นักฟุตบอล เขาขอพบลูกหลังจากที่แม่เล่าเรื่องลูกให้ฟัง บังเอิญมากที่ลูกดันเป็นนักเตะคนเดียวกับที่เขากำลังเล็งไว้พอดี”

โคมิอธิบายพร้อมรอยยิ้ม

อิซานวางกระเป๋าแล้วนั่งลง พยักหน้าเข้าใจ

“เอาล่ะ แม่ไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญเรื่องนี้ ขอตัวไปทำกับข้าวต่อนะ”

โคมิขอตัวออกไป ปล่อยให้ทั้งสองคุยกันตามลำพัง

มิร่าหันมาจ้องตาอิซานอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเริ่มพูดอย่างเป็นงานเป็นการ

“สวัสดีอีกครั้งจ้ะอิซาน ฉันมิแรนด้า กอนซาเลซ เป็นเอเยนต์จาก ‘เจเนอเรชั่น ฟุตบอล เอเจนซี่’  ฉันขอพูดตรง ๆ เลยนะ ฉันอยากเป็นเอเยนต์ให้นาย อยากเป็นตัวแทนดูแลผลประโยชน์ให้นายในอนาคต”

เธอหยิบปึกเอกสารออกมาจากกระเป๋า แล้วยื่นให้อิซาน

“ฉันเคยหานักเตะเข้าสังกัดได้หลายคน แต่พอยื่นเรื่องไปทีไร งานก็โดนโยนให้คนอื่นทำแทนทุกที ไม่รู้ว่าเบื้องบนไม่ชอบขี้หน้าฉันหรือมีเหตุผลอื่น”

“อย่างที่บอก ฉันอยากเป็นเอเยนต์ให้นาย เอกสารพวกนี้คือข้อเสนอของฉัน หลัก ๆ มี 3 เรื่อง... ฉันอยากอธิบายว่าทำไมฉันถึงเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุด ทั้งในเรื่องฟุตบอลและการสร้างแบรนด์ให้นาย”

อิซานพยักหน้าฟังมิร่าอธิบายข้อเสนอ เขาแปลกใจนิดหน่อยที่เงื่อนไขดูเอื้อประโยชน์ให้เขามาก

เช่น ข้อสัญญาที่ระบุว่า มิร่าจะเจรจาสัญญาฉบับแรกให้ฟรี โดยไม่คิดค่าคอมมิชชั่น

“ผมรู้นะครับว่าเป็นลูกเพื่อน แต่ค่าคอมมิชชั่นของคุณน้อยไปหน่อยไหม?”

อิซานถาม เพราะพอมีความรู้เรื่องนี้อยู่บ้าง

“ฉันรู้ว่าตอนนี้มันอาจดูน้อย แต่ในอนาคตมันอาจกลายเป็นหลักล้านก็ได้ ถ้านายเล่นในลาลีกาได้เหมือนตอนอยู่ U-19 หรือตอนเจอเอสปันญ่อล อีกไม่นานทีมยักษ์ใหญ่คงมาต่อคิวรอนายแน่”

“จริง ๆ มีหลายทีมสนใจนายแล้ว แต่บาเลนเซียปฏิเสธไปเพราะอยากรอให้นายดังกว่านี้ จะได้ขายได้ราคา”

มิร่าอธิบาย

“ผมชอบข้อเสนอทั้งหมดนะครับ แต่ผมอยากให้คุณรับค่าคอมมิชชั่นสำหรับการเจรจาสัญญาฉบับแรกด้วย ถ้าคุณมาเป็นเอเยนต์ให้ผม... ผมรู้สึกเกรงใจน่ะครับ”

มิร่าไม่อิดออด ยอมรับข้อเสนอของอิซานทันที

“งั้นแสดงว่านายตกลงแล้วใช่ไหม?”

“ครับ... พอดีวันนี้สโมสรยื่นสัญญาใหม่มาให้ ผมกำลังต้องการเอเยนต์ช่วยดูพอดี แล้วยิ่งเป็นเพื่อนแม่ด้วย ย่อมดีกว่าคนแปลกหน้าอยู่แล้ว”

มิร่ากำหมัดชูขึ้นฟ้าอย่างดีใจ ก่อนจะรีบเก็บอาการเมื่อเห็นอิซานมองอยู่

“นี่เป็นแค่ข้อเสนอเบื้องต้น สัญญาฉบับจริงยังไม่เสร็จ พรุ่งนี้ฉันจะเอามาให้เซ็นนะ แค่แก้รายละเอียดนิดหน่อยก็เรียบร้อย”

เธอเก็บของเตรียมตัวกลับ

“ไม่อยู่ทานข้าวเย็นด้วยกันเหรอ?”

โคมิเดินออกมาจากครัว เธอแอบฟังอยู่ตลอดเพื่อให้แน่ใจว่าลูกชายจะไม่โดนเอาเปรียบ

“ไม่ล่ะโคมิ ฉันต้องรีบไปเตรียมเอกสาร พรุ่งนี้ค่อยทานด้วยกันนะ”

มิร่าบอกลาแล้วกลับไป

“ชอบเขาไหมลูก?”

โคมิถามขณะเช็ดมือ

“ครับ เขาเก่ง แล้วสัญญาก็ดีมากด้วย ดูเหมือนเขาจะเชื่อมั่นในตัวผมจริง ๆ”

อิซานตอบพร้อมรอยยิ้ม

วันรุ่งขึ้น อิซานเซ็นสัญญากับมิร่าอย่างเป็นทางการ มิร่าตัดสินใจจะดูแลอิซานควบคู่ไปกับการทำงานที่เอเจนซี่ แต่ตั้งเป้าไว้ว่าถ้าอิซานดังเมื่อไหร่ เธอจะลาออกมาเปิดบริษัทของตัวเอง

“มาสร้างตำนานด้วยกันเถอะ”

มิร่ายื่นมือมาจับ อิซานจับมือตอบตกลง

มิร่าอยู่ทานมื้อเย็นตามสัญญา ก่อนจะกลับบ้านไป

วันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ถึงวันแข่งนัดปิดฤดูกาล อิซานโชคดีที่มีชื่อติดทีมอีกครั้ง

คู่แข่งคือ เซบีย่า ทีมแกร่งที่เคยถล่มบาเลนเซียมา 4-0 ในครึ่งฤดูกาลแรก

อิซานบอกแม่ แต่ครั้งนี้แม่ไปเชียร์ไม่ได้เพราะติดธุระสำคัญต้องพาคุณยายไปทำธุระ เขาแอบเศร้านิดหน่อย แต่ก็เข้าใจ

เขาดื่มยาฟื้นฟูแล้วพยายามข่มตานอน แต่ความตื่นเต้นทำให้หลับยาก จนกระทั่งความง่วงเข้าครอบงำในที่สุด

การเดินทางไปสนาม รามอน ซานเชซ ปิซฆวน  ใช้เวลา 6 ชั่วโมงหากขับรถ แต่สโมสรเลือกเดินทางด้วยเครื่องบินเพื่อรักษาสภาพร่างกายนักเตะ

อิซานได้นั่งข้าง โฆเซ่ กาย่า กัปตันทีม

“หวัดดีอิซาน... น่าจะเป็นครั้งแรกที่ได้คุยกันนะ ฉันกาย่า”

“ครับ... ขอโทษครับ คือ... ใครจะไม่รู้จักพี่ล่ะครับ”

อิซานตอบด้วยความประหม่า กาย่าหัวเราะชอบใจ

“เออน่า... ฉันดูฟอร์มนายมาตลอด นายเก่งมากนะ อย่างน้อยที่มีนายอยู่ เราก็คงไม่ต้องห่วงเรื่องการสร้างสรรค์โอกาสแล้วล่ะ”

“แค่นายเอาฟอร์มตอนซ้อมมาใช้ในสนามแข่ง แล้วก็อย่าขี้เกียจซ้อม รับรองนายจะเป็นตัวหลักของทีมได้แน่”

กาย่าให้คำแนะนำ ทั้งคู่คุยกันสักพักก่อนที่อิซานจะงีบหลับไป

เมื่อถึงเซบีย่า แฟนบอลเจ้าถิ่นมาต้อนรับอย่างล้นหลาม บรรยากาศในสนามคึกคักสุดขีด เสียงเชียร์ข่มขวัญดังกลบเสียงกองเชียร์ทีมเยือนมิด

อิซานวอร์มอัพเสร็จ กลับเข้าห้องแต่งตัว แล้วไปนั่งที่ม้านั่งสำรอง

เกมเริ่มขึ้น เซบีย่าบุกแหลกตามคาด แต่แนวรับบาเลนเซียยังต้านทานไว้ได้

บาเลนเซียเกือบได้ประตูนำในนาทีที่ 33 ฮูโก้ ดูโร่ โหม่งลูกเปิดของกาย่าไปติดเซฟ ‘ยาสซีน โบโน’

แต่แล้วความพยายามของเซบีย่าก็เป็นผล

‘เปโดรซ่า’ ปีกตัวจี๊ดกระชากเข้าเขตโทษ มาร์คเสียบสกัดพลาด ผู้ตัดสินเช็ก VAR แล้วเป่าเป็นจุดโทษ

อิวาน ราคิติช จอมเก๋าอดีตแข้งบาร์ซ่า สังหารจุดโทษเข้าไปนิ่ม ๆ

1–0 เซบีย่า

จบครึ่งแรก บาเลนเซียตามหลัง 1–0

ครึ่งหลังเริ่มขึ้น บาเลนเซียแก้เกมมาสู้ใหม่ แต่อิซานยังคงต้องนั่งรอโอกาสข้างสนาม

จนกระทั่งนาทีที่ 57 โค้ชโมเรโน่เรียกเขาและปิเอโตรไปวอร์ม

อิซานรีบสวมเสื้อเอี๊ยมวิ่งไปวอร์มทันที

อิลไลซ์ โมริบา พลาดโอกาสทองตีเสมอไปอย่างน่าเสียดาย

บอลตาย... ได้เวลาเปลี่ยนตัว

[มุมมองผู้บรรยาย]

‘เอาล่ะครับ บาเลนเซียขยับแล้ว ส่งสองดาวรุ่งลงสนาม ปิเอโตร และ อิซาน... โดยเฉพาะรายหลังที่เพิ่งสร้างสถิติมากมายในนัดประเดิมสนามกับเอสปันญ่อล’

‘วันนี้เขาต้องพิสูจน์ให้เห็นว่า นัดที่แล้วไม่ใช่แค่เรื่องบังเอิญ!’

อิซานปรับตัวเข้ากับเกมได้อย่างรวดเร็ว เขาช่วยทั้งเกมรุกและรับ อ่านเกมตัดบอลคู่แข่งได้หลายจังหวะ

โค้ชบาราฮาให้อิสระในการเล่น  แก่อิซาน เขาจึงวิ่งพล่านไปทั่วสนามด้วยความฟิตที่เหลือเฟือ

ไม่กี่นาทีต่อมา อิซานได้รับบอลทางกราบซ้าย... เขาเงยหน้ามองไปที่ประตูเซบีย่า แล้วติดเครื่องออกตัวทันที!

.................................

โปรดติดตามตอนต่อไป จบตอน