บทที่ 32 หลังฉากประเดิมสนาม

บทที่ 32 หลังฉากประเดิมสนาม

[มุมมองผู้บรรยาย]

‘การประเดิมสนามระดับทองคำของดาวรุ่งหนุ่มที่กำลังฉลองชัยกับเพื่อนร่วมทีมในสนามเมสตายาครับ!’

‘สถิติต่าง ๆ ถูกทำลายลงในค่ำคืนนี้ และประวัติศาสตร์หน้าใหม่ถูกจารึก... หรือนี่จะเป็นจุดเริ่มต้นของบางสิ่งที่ยิ่งใหญ่?’

‘อิซานประเดิมสนามเมื่อไม่กี่นาทีที่ผ่านมา กลายเป็นผู้เล่นอายุน้อยที่สุดที่ลงเล่นให้บาเลนเซีย และอายุน้อยที่สุดในลาลีกา... และตอนนี้ เขายังกลายเป็นผู้เล่นอายุน้อยที่สุดที่ทำประตูได้ให้บาเลนเซียและในลาลีกาอีกด้วย!’

‘เด็กคนนี้ดูเหมือนถูกลิขิตมาเพื่อความยิ่งใหญ่... จากฟรีคิกสุดสวยลูกนั้น บอกได้คำเดียวว่า... ศิลปะชัด ๆ ครับ!’

อิซานร่วมฉลองกับเพื่อนร่วมทีมจนกรรมการเป่านกหวีดจบเกม

เขาชูกำปั้นขึ้นฟ้า เสียงประกาศสถิติที่เขาเพิ่งทำลายดังก้องไปทั่วสนาม

อิซานเดินไปขอบคุณแฟนบอลพร้อมกับเพื่อนร่วมทีม เขามองเห็นโคมิและโฮริยิ้มกว้างอย่างมีความสุขที่สุดในชีวิต

“ผู้จัดการครับ นักข่าวขอสัมภาษณ์คุณและขอให้พาอิซานไปด้วยครับ”

ออร์โล สตาฟฟ์ของทีมแจ้งรูเบน บาราฮา

“บอกไปว่าไม่ได้... เขายังไม่พร้อมสำหรับเรื่องพวกนี้”

บาราฮาปฏิเสธเสียงแข็งพลางมองไปที่อิซานอย่างปกป้อง

ในห้องแต่งตัว อิซานอาบน้ำเช็ดตัวให้แห้ง แล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเช็ก

ข้อความแสดงความยินดีหลั่งไหลเข้ามาเพียบ ทั้งจากแม่ น้องสาว และ... โอลิเวีย

โอลิเวียส่งข้อความมาบอกว่าเธอดูถ่ายทอดสดอยู่ และกรี๊ดลั่นหอพักตอนที่เขาทำประตูได้

อิซานยิ้มแก้มปริ รีบตอบข้อความ แล้วเก็บของบอกลาโค้ชโมเรโน่ ก่อนจะวิ่งออกไปหาครอบครัวที่ลานจอดรถ

กลับถึงบ้าน อิซานอาบน้ำอีกรอบ แล้วเปิดยูทูบดูไฮไลต์ลูกยิงของตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่า... ยอมรับเลยว่านั่นคือฟรีคิกที่ดีที่สุดเท่าที่เคยยิงมา

นอนไม่หลับเพราะความตื่นเต้น อิซานเลยเปิดหน้าต่างระบบขึ้นมาดู

ข้อมูลผู้เล่น

■■■■■■■■■

ชื่อ : [อิซาน มิอุระ เอร์นานเดซ]

อายุ : [15 ปี]

ส่วนสูง : [1.84 เมตร]

สถานะ : [ทีมชุดใหญ่ (สำรอง)]

ทีม : บาเลนเซีย

คะแนนผู้เล่น  : [80.5/100]

ศักยภาพ : [90]

แต้มตำนาน : [144,800 / 507,000 (เพื่อเลื่อนเป็น Lv.6)] แต้มจำลองสถานการณ์ : [950]

แต้มค่าพลัง : [3]

อิซานมองดูค่าพลังของตัวเองด้วยความภาคภูมิใจ จากเด็กกะโปโลเรตติ้ง 52 สู่ดาวรุ่งเรตติ้ง 80 ภายในเวลาไม่ถึง 2 ปี

แต่เขารู้ดีว่างานหนักเพิ่งจะเริ่ม... ระบบแจ้งเตือนว่าการอัปเกรดครั้งต่อไปต้องใช้แต้มสะสมถึง 50 แต้ม! ซึ่งการหาแต้มจำนวนขนาดนั้นในฐานะดาวรุ่งวัย 15 ที่อาจไม่ได้ลงเล่นสม่ำเสมอมันยากมาก

เขาต้องพิสูจน์ตัวเองในช่วงปรีซีซั่นให้ได้ เพื่อโอกาสในการลงสนามฤดูกาลหน้า

ขณะกำลังจะปิดระบบ ข้อความเด้งขึ้นมา

ติ๊ง!

[โฮสต์ทำภารกิจลับสำเร็จ : ทำประตูได้ในการประเดิมสนามทีมชุดใหญ่]

รางวัล : 5 แต้มค่าพลัง

อิซานยิ้มแห้ง ๆ... 5 แต้มจาก 50 หนทางยังอีกยาวไกล

เขาหลับตาลงและผล็อยหลับไปในที่สุด

วันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว โซซ่าตามตอแยถามเรื่องแมตช์เดบิวต์ไม่หยุดหย่อนจนอิซานต้องยอมเล่าให้ฟัง

บาเลนเซียลงแข่งอีก 2 นัด แต่อิซานไม่ได้ลงสนามเลย ทำให้เขาแอบเซ็งนิดหน่อย

เหลือการแข่งขันอีกแค่นัดเดียว บาเลนเซียจบที่อันดับ 9 ของตาราง อิซานยังคงตั้งใจซ้อมกับทีมชุดใหญ่และทำผลงานได้น่าประทับใจ

วันหนึ่งหลังซ้อม โค้ชโมเรโน่เรียกอิซานไปพบที่ห้องทำงาน

เมื่อเข้าไป อิซานพบชายแปลกหน้านั่งอยู่ข้าง ๆ โค้ช

“อิซาน นี่คือคุณ อันเดรียส เอร์โมโซ หัวหน้าฝ่ายเจรจาสัญญาของสโมสร”

โค้ชแนะนำ

อิซานจับมือทักทาย

“เอาล่ะมิอุระ... สัญญาฉบับเดิมของนายที่เซ็นตอนอยู่ U-19 ได้ค่าเหนื่อยปีละ 25,000 ยูโร ซึ่งก็ดีในระดับเยาวชน แต่ตอนนี้สโมสรมองเห็นศักยภาพของนายและอยากจะเก็บนายไว้”

“สัญญาเดิมมีอายุแค่ 2 ปี ซึ่งเสี่ยงที่จะโดนทีมอื่นฉกตัวไป เราเลยอยากเสนอสัญญาฉบับใหม่ระดับมืออาชีพให้”

อันเดรียสอธิบาย

“เนื่องจากนายอายุยังไม่ถึง 18 เราเซ็นได้สูงสุดแค่ 3 ปี... เราเสนอสัญญา 3 ปี พร้อมค่าเหนื่อยพื้นฐานปีละ 1.3 ล้านยูโร!”

อิซานตาโต... 1.3 ล้านยูโร! ตกเดือนละ 112,000 ยูโร หรือสัปดาห์ละ 26,000 ยูโร!

“แน่นอนว่าจะมีโบนัสการทำประตู แอสซิสต์ และถ้วยรางวัล ซึ่งอาจทำให้รายได้รวมพุ่งไปถึง 1.8 ล้านยูโร ต่อปี”

อันเดรียสสรุป

อิซานนิ่งอึ้ง... เงินจำนวนมหาศาลสำหรับเด็กอายุ 15 มันน่ากลัวและน่าตื่นเต้นในเวลาเดียวกัน

“ถ้ารู้สึกว่ารับมือไม่ไหว... ฉันว่าถึงเวลาที่นายต้องหา ‘เอเยนต์’ แล้วล่ะ”

อันเดรียสแนะนำด้วยรอยยิ้ม

.........

ณ สำนักงานเอเยนต์แห่งหนึ่ง

หญิงสาววัยยี่สิบปลาย ๆ นามว่า มิแรนด้า (มิร่า) กำลังรัวนิ้วบนคีย์บอร์ดด้วยรอยยิ้ม

เธอกำลังดูเทปการแข่งขันของอิซานในชุด U-19 ซ้ำไปซ้ำมา... เธออยู่ในสนามวันนั้น วันที่อิซานลงมาเปลี่ยนเกมและยิงฟรีคิกปลิดวิญญาณ

มิแรนด้าทำงานในเอเยนซี่ใหญ่ แต่เธอมีความฝันอยากเปิดบริษัทของตัวเอง และเด็กคนนี้คือ ตั๋วทอง ที่จะพาเธอไปสู่ฝันนั้น

เธอต้องรีบคว้าตัวเขามาก่อนที่พวกฉลามเขี้ยวลากดินจะได้กลิ่น

ขณะกำลังจะโทรศัพท์หาช่องทางติดต่อ สายเรียกเข้าก็ดังขึ้น... ชื่อบนหน้าจอทำเอาเธอยิ้มกว้าง

“ไงโคมิ”

มิแรนด้ารับสายเพื่อนสนิทต่างวัย

“ไงมิร่า สบายดีไหม?”

“สบายดี... โทรมามีอะไรหรือเปล่า?”

“แหม โทรหาเพื่อนถามไถ่สารทุกข์สุกดิบไม่ได้เหรอ?”

โคมิแกล้งงอน

“ก็ได้ย่ะ... ฉันกำลังยุ่ง ๆ อยู่นิดหน่อย เจอเพชรเม็ดงามเข้า แต่ไม่รู้จะเข้าหายังไงดี”

มิร่าบ่นอุบ

“อืม... ยากเนอะ เออว่าแต่ ฉันเคยบอกเธอหรือยังว่าลูกชายฉันเล่นให้บาเลนเซีย”

“เคยบอกแล้วย่ะ... แม่ขี้อวดลูกชาย”

มิร่าแซว

“ไม่ได้อวดสักหน่อย! ...เข้าเรื่องเลยนะ ลูกชายฉันเพิ่งถูกดันขึ้นชุดใหญ่ แล้วเพิ่งลงเดบิวต์นัดแรก แถมยิงประตูชัยให้ทีมชนะด้วยนะ!”

โคมิเล่าด้วยความภูมิใจ

มิแรนด้าชะงัก... สถานการณ์มันคุ้น ๆ เหมือนเด็กที่เธอกำลังเล็งไว้เป๊ะ ๆ

“โคมิ...”

“ว่าไง?”

“ลูกชายเธอชื่ออะไรนะ?”

“โธ่เอ๊ย เพิ่งบอกไปวันก่อนเอง”

“ขอโทษที... แต่ใช่ชื่อ อิซาน หรือเปล่า?”

โคมิเงียบไปสักพัก

“ใช่... อ้าว ไหนบอกจำชื่อไม่ได้ไง”

มิแรนด้ายิ้มกว้างจนแก้มแทบปริ...

ปัญหาของเธอได้รับการแก้ไขแล้ว!