บทที่ 17 แอตเลติโก มาดริเลนโญ [ตอนที่ 2]

บทที่ 17 แอตเลติโก มาดริเลนโญ [ตอนที่ 2]

ปี๊ดดด!

เสียงนกหวีดหมดครึ่งแรกดังขึ้น แฟนบอลเจ้าถิ่นส่วนใหญ่จ้องมองสกอร์บอร์ดด้วยสีหน้าไม่สบอารมณ์

บาเลนเซีย U19 [2] - [1] แอตเลติโก มาดริเลนโญ U19

“เฮ้ย ไอ้เด็กนั่นมันเก่งใช้ได้เลยนะ”

ผู้ชมคนหนึ่งเอ่ยขึ้น

“เออ มันคนเดียวพลิกเกมได้ทั้งหน้ามือเป็นหลังมือ”

อีกคนเสริม ฟอร์มการเล่นของอิซานเริ่มฝังแน่นในความทรงจำของผู้ชม

“เราทำได้ดีแล้ว และต้องรักษามาตรฐานนี้ไว้ อีกแค่ 45 นาที เราจะทำแต้มทิ้งห่างได้ ใส่ให้สุดแรงในครึ่งหลังเข้าใจไหม!”

โค้ชโมเรโน่ปลุกใจ

“ครับโค้ช!”

นักเตะขานรับ

อิซานกำลังดื่มน้ำอยู่ด้านหลัง โค้ชเดินเข้ามาตบไหล่

“ทำได้ดีมากมิอุระ ครึ่งหลังขอให้ดีกว่านี้อีกนะ”

พูดจบก็เดินจากไป

นักเตะทั้งสองทีมกลับลงสู่สนาม แฟนบอลเจ้าถิ่นพยายามส่งเสียงข่มขวัญเด็ก ๆ บาเลนเซีย เสียงเชียร์ดังกึกก้องจนหูแทบดับ อิซานมองไปรอบ ๆ แล้วยิ้มมุมปาก ก่อนจะวิ่งไปประจำตำแหน่ง

กรรมการเป่านกหวีดเริ่มครึ่งหลัง รูปเกมยังคงเหมือนกับท้ายครึ่งแรก

บาเลนเซียครองบอลเคาะหาช่อง ทำเอาผู้เล่นเจ้าถิ่นหงุดหงิด ผ่านไป 10 นาที แอตเลติโก มาดริเลนโญ แทบไม่ได้สัมผัสบอลเลย

เปอร์เซ็นต์การครองบอลน่าจะอยู่ที่ 80-20 ในสายตาของอิซาน

เมื่อผู้เล่นเจ้าถิ่นเผลอดันขึ้นสูง อิซานที่ได้บอลจาก ฮาเวียร์ บูเอโซ่ ตัดสินใจเปิดเกมสวนกลับเร็วทันที ฮาเวียร์จ่ายแล้วถอยลงไปคุมโซนเพื่อป้องกันการสวนกลับ

อิซานวางบอลเลียด  ทะลุช่องไปให้ วิสซาม ทางกราบขวา วิสซามสปีดไปรอบอลที่จุดนัดพบ

แบ็กซ้ายเจ้าถิ่นยืนดักรออยู่ วิสซามหันหลังบังบอล แล้วใช้ปลายเท้าจิ้มบอลลอดขาคู่แข่งอ้อมตัวไปอย่างเหนือชั้น

เขาหมุนตัวตามไปเก็บบอล เงยหน้ามองเข้าไปในกรอบเขตโทษเพื่อดูเพื่อนเติมเกม

วิสซามตักบอลโด่งเข้าไปในกรอบ ฮูโก้ ที่เงียบมาทั้งเกมเพราะโดนประกบติด เทคตัวขึ้นโขกเต็มศีรษะ เปลี่ยนทางบอลพุ่งเข้าหาประตู

โค้ชโมเรโน่และนักเตะบาเลนเซียชูมือเตรียมฉลอง แต่แล้วเหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น... ผู้รักษาประตูเจ้าถิ่นพุ่งปัดบอลออกจากเส้นได้ราวปาฏิหาริย์!

บอลออกหลังเป็นลูกเตะมุม อันดรานิคหยิบบอลมาจะเตะ แต่พอนึกถึงความแม่นยำของอิซาน เขาก็ยื่นบอลให้

อิซานรับบอลเดินไปที่มุมธง วางบอลบนหญ้าจุดที่เตะถนัด ถอยหลังออกมาแล้วยกมือส่งสัญญาณ

มาร์ค มอนเตส กองหลังร่างโย่งเติมขึ้นมาลุ้นทำประตู อิซานเห็นมาร์คยืนเด่นเป็นสง่าเหนือใครในกรอบเขตโทษ จึงตัดสินใจเปิดบอลไปที่จุดนั้น

บอลลอยโค้งเข้าหัวมาร์คอย่างแม่นยำ เขาโหม่งเน้น ๆ ส่งบอลตุงตาข่าย! มาร์คชี้มือมาที่คนเปิด แล้ววิ่งเข้ามากระโดดกอดอิซาน

อิซานรับตัวมาร์คไว้ได้สบายจนมาร์คแปลกใจในความแข็งแกร่งของรุ่นน้อง เพื่อนร่วมทีมคนอื่นวิ่งเข้ามารุมดีใจจนอิซานล้มลงไปนอนกับพื้น

แต่ความดีใจต้องสะดุดลงเมื่อกรรมการทำหน้าไม่พอใจ อิซานและเพื่อนบางคนสังเกตเห็นปฏิกิริยานั้น แต่เลือกที่จะเงียบไว้ พวกเขารู้ดีว่าเกมนี้ต้องสู้กับ 12 คน (รวมกรรมการ) มาตั้งแต่ต้นแล้ว ดูเหมือนผู้ใหญ่ของแอตเลติโก มาดริเลนโญ จะ ‘ซื้อ’ กรรมการไว้เรียบร้อย

เกมเริ่มใหม่อีกครั้ง คราวนี้เจ้าถิ่นบุกแหลก แทนที่จะเสียขวัญที่โดนนำ 2 ลูก พวกเขากลับยิ่งฮึกเหิม

นาทีที่ 75

แอตเลติโก มาดริเลนโญ ได้โอกาสทองจากความเผลอเรอชั่ววูบของ ดาบิด นูเญซ แบ็กซ้าย ปีกเจ้าถิ่นกระชากบอลไปสุดเส้นหลังแล้วตบเข้ากลาง มาร์คสกัดบอลออกมาได้ แต่ไปเข้าทางปืนผู้เล่นเจ้าถิ่น

อิซานพยายามวิ่งลงมาแย่งบอล แต่โดนผู้เล่นอีกคนผลักล้มลง นักเตะบาเลนเซียฟ้องฟาวล์แต่กรรมการเมินเฉย

ผู้เล่นเจ้าถิ่นฉวยโอกาสเปิดบอลเลียดเข้าไปหน้าประตู เพื่อนร่วมทีมสอดขึ้นมาแปบอลเข้าประตูไปท่ามกลางความชุลมุน

3–2

เจ้าถิ่นรีบไปหยิบบอลออกมาจากก้นตาข่าย ไม่มัวเสียเวลาดีใจ

โค้ชโมเรโน่ทนไม่ไหว เดินเข้าไปโวยวายกับผู้ตัดสินที่ 4 ข้างสนาม

ผู้ตัดสินหลักวิ่งมาแจกใบเหลืองให้โค้ชทันที โค้ชโมเรโน่รู้ว่าโวยวายไปก็ไร้ประโยชน์ เก็บหลักฐานไปฟ้องคณะกรรมการลีกทีหลังดีกว่า

อิซานรู้สึกหงุดหงิดกับการทำหน้าที่ของกรรมการมาก แต่ก็ต้องก้มหน้าเล่นต่อไป

ฮูโก้เขี่ยบอลเริ่มเล่น อิซานรับบอลแล้วจ่ายคืนหลัง บาเลนเซียเน้นครองบอลฆ่าเวลา เล่นลิงชิงบอลกับคู่แข่งที่กำลังกระหายประตูตีเสมอ

บาเลนเซีย U19 [3] - [2] แอตเลติโก มาดริเลนโญ U19 (นาทีที่ 85)

เวลาเหลือน้อยเต็มที ผู้เล่นสำรองข้างสนามนั่งไม่ติดเก้าอี้ บางคนสวดมนต์ขอให้เวลาหมดเร็ว ๆ

อิซานเผชิญหน้ากับผู้เล่นเจ้าถิ่นที่พยายามเลี้ยงผ่าน เขาอ่านทางบอลออกแล้วสไลด์ดักทางแย่งบอลมาได้อย่างสวยงาม

เห็นโอกาสสวนกลับ อิซานรีบลุกขึ้นจ่ายบอลให้ อันดรานิค แล้วสปีดตัวเปล่าขึ้นหน้า

อันดรานิคเงยหน้ามองแล้วจ่ายออกข้างให้ ปาโบล เนรี่ ซึ่งเบิ้ลบอลจังหวะเดียวคืนกลับมาให้อิซานที่วิ่งเติมขึ้นมา

อิซานจับบอลแรกอย่างเชื่องเท้า แล้วเลี้ยงจี้เข้าหาแนวรับ เขาเผชิญหน้ากับกองหลังเจ้าถิ่น สับขาหลอกวูบวาบจนกองหลังขาตาย

บอร์ฮา (ผู้เล่นเจ้าถิ่นที่เล่นตุกติกใส่อิซานมาทั้งเกม) วิ่งไล่ตามมาทัน

อิซานกับบอร์ฮาเผชิญหน้ากันอีกครั้ง บอร์ฮาที่หน้ามืดตามัวไม่รู้ตัวเลยว่าถลำเข้ามาในกรอบเขตโทษแล้ว

อิซานเลี้ยงจี้เข้าไป พอเห็นว่าเท้าทั้งสองข้างอยู่ในกรอบเขตโทษ เขาตัดสินใจเผด็จศึก

เขาใช้ท่า ‘ลา โครเกต้า’  โยกหลอกบอร์ฮาที่กำลังหัวร้อน เพื่อนร่วมทีมพยายามตะโกนเตือนแต่ไม่ทันแล้ว... บอร์ฮาพุ่งเสียบสกัดเต็มแรง

โครม!

อิซานล้มลง กรรมการลังเลอยู่ครู่หนึ่งแต่ลูกนี้ฟาวล์ชัดเจนเกินกว่าจะเมินได้ อิซานเองก็แกล้งเจ็บเกินจริงนิดหน่อยเพื่อตัดบทข้อโต้แย้ง

กรรมการจำใจควักใบเหลืองที่สอง และตามด้วย ใบแดง ไล่บอร์ฮาออกจากสนาม!

อิซานลุกขึ้นปัดฝุ่น หยิบบอลมาถือ

กฎเหล็กของโค้ชโมเรโน่คือ ‘ใครเรียกจุดโทษได้ คนนั้นยิง’ และอิซานก็มั่นใจว่าตัวเองยิงจุดโทษแม่นที่สุดในทีม

เขาวางบอลบนจุดขาว ถอยหลังออกมา มองหน้าผู้รักษาประตู สูดลมหายใจลึก... ตัดเสียงรบกวนรอบข้างออกไป

ติ๊ง!

[โฮสต์ปลดล็อกทักษะ : สมาธิ  Lv.1]

อิซานยิ้มมุมปากเมื่อได้ยินเสียงสวรรค์ รอจนกรรมการเป่านกหวีด แล้ววิ่งเข้าไปซัดเต็มข้อ!

ตูม!!

ลูกบอลพุ่งเป็นจรวดทางเรียบ เสยเพดานตาข่ายแทบขาด! ผู้รักษาประตูมองอิซานที่วิ่งไปดีใจราวกับมองฆาตกร... ซึ่งแฟนบอลเจ้าถิ่นก็คงคิดเหมือนกัน

“เชี่ย... กะจะยิงให้ตาข่ายขาดเลยหรือไงวะ”

แฟนบอลคนหนึ่งอุทาน

“นึกว่าจะฆ่าคนซะแล้ว แรงชิบหาย”

อิซานวิ่งไปที่มุมอัฒจันทร์ฝั่งทีมเยือน โค้งคำนับขอบคุณแฟนบอลบาเลนเซียกลุ่มเล็ก ๆ ที่อุตส่าห์เดินทางไกลกว่า 3 ชั่วโมงมาเชียร์

เพื่อนร่วมทีมวิ่งเข้ามารุมล้อมฉลองแฮตทริกแรกในอาชีพของอิซาน

ติ๊ง!

เสียงระบบดังขึ้นอีกครั้ง อิซานอยากเปิดดูใจจะขาดแต่ต้องอดใจไว้ กลับบ้านค่อยดู

เกมเริ่มใหม่ได้ไม่กี่นาที กรรมการก็เป่านกหวีดหมดเวลา

ปี๊ด ปิ๊ด ปี๊ดดด!

จบเกม : บาเลนเซีย U19 [4] - [2] แอตเลติโก มาดริเลนโญ U19

โค้ชโมเรโน่และนักเตะวิ่งลงไปฉลองชัยชนะในสนาม

“พวกนายทำได้ยอดเยี่ยมมาก ภูมิใจจริง ๆ ที่ไม่ยอมแพ้... เอาล่ะ ไปให้สุดทางเลย!”

โค้ชกล่าวชม

ในห้องแต่งตัว อิซานส่งข้อความบอกแม่ว่าชนะแล้ว เขาเลื่อนหาเบอร์โอลิเวียที่เธอเมมไว้ให้ในเครื่อง แล้วส่งข้อความหาเธอก่อนจะวางโทรศัพท์ไปอาบน้ำ หน้าจอดับลงพร้อมข้อความที่ถูกส่งออกไป

เพล้ง!

เสียงแก้วแตกกระจาย

“เราแพ้ได้ยังไงวะ! จ่ายเงินไปตั้งขนาดนั้น! ไม่ใช่ว่าต้องโกงให้เราขึ้นจ่าฝูงหรือไง!”

ชายร่างท้วมหน้าตาถมึงทึงตะคอกใส่ลูกน้อง เส้นเลือดปูดโปนจนน่ากลัว

ลูกน้องได้แต่ก้มหน้าเงียบกริบ

“เฮ้อ... ไปจัดการให้เรียบร้อย อย่าให้สาวมาถึงตัวเราได้ เข้าใจไหม”

“ครับนายท่าน”

ลูกน้องรับคำแล้วรีบเดินออกไป

“ชีวิตบัดซบเอ๊ย ต้องมาติดแหง็กกับไอ้ลูกชายหน้ากบ...”

เสียงโทรศัพท์ดังขัดจังหวะ ชายร่างท้วมเดินออกไปรับสายนอกห้อง

พอดังฟังปลายสายพูด สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนเป็นยิ้มกว้าง

“ในที่สุด... โอกาสไต่เต้าของฉันก็มาถึงแล้วสินะ”

เขาพึมพำพร้อมรอยยิ้มชั่วร้าย

โปรดติดตามตอนต่อไป จบตอน