บทที่ 27 - กรุ๊ปทัวร์กำลังจะมา!

บทที่ 27 - กรุ๊ปทัวร์กำลังจะมา!

ระหว่างที่ทั้งสองคนกำลังคุยกัน ซุนซวี่ที่คุกเข่าอยู่ด้านข้างมาตลอดก็หน้าถอดสี

"พรวด——!"

ซุนซวี่กระอักเลือดสีแดงคล้ำออกมาโดยไม่มีสัญญาณเตือนล่วงหน้า ร่างกายขดเกร็งอยู่บนพื้น ชักกระตุกไปทั้งตัว

กลุ่มควันที่ดำมืดและเหนียวหนืดราวกับน้ำหมึกพุ่งทะลักออกมาจากรูขุมขนของเขาอย่างบ้าคลั่ง กลายเป็นควันสีเทาจางๆ ลอยฟุ้งไปในอากาศ

"แย่แล้ว! ปราณสังหารตีกลับ!"

สีหน้าของเซียวฉงเปลี่ยนไปทันที เขาพุ่งตัวไปอยู่ข้างซุนซวี่ในพริบตา

ในฐานะระดับหลอมวิถี เขามองออกทันทีว่า การที่ซุนซวี่ฝืนสังหารเผ่าปีกหนามระดับเหินเวหาไปถึงแปดตัวเมื่อครู่ แม้จะดูเก่งกาจ แต่การเข่นฆ่าอย่างหนักในเวลาอันสั้น ทำให้เขาถูกปราณสังหารของสมรภูมิทั่วทุกมิติแทรกซึม ตอนนี้ปราณสังหารได้เข้าสู่ร่างกายแล้ว!

"จุ๊ๆ ฆ่าจนหน้ามืดเลยสินะ?"

เสียงเอื่อยๆ ของสวีเทียนหลินลอยมา

นอกจากเขาจะไม่ช่วยแล้ว ยังทำเหมือนกำลังดูงิ้ว หมุนแก้วน้ำชาในมือเล่นอย่างสบายอารมณ์

"นายยังจะมาพูดเล่นอีก!"

เซียวฉงมองสวีเทียนหลินอย่างหัวเสีย "เขายอมทำเพื่อสังหารเผ่าพันธุ์ต่างดาวเชียวนะ..."

"รีบร้อนอะไร"

สวีเทียนหลินขัดจังหวะ ชี้มือไปที่ประตูกระจกฝ้าข้างเคาน์เตอร์

"ขึ้นชั้นสองเลี้ยวซ้าย 【ศูนย์สปาชำระล้างปราณสังหาร】 ซุนซวี่ ถ้ายังขยับได้ก็รีบคลานไป 5,000 เครดิตต่อครั้ง"

"ส่วนค่าบริการก็หักจากรางวัลนำจับของแคนดิซ"

สติของซุนซวี่เริ่มเลือนลาง แต่เขาเคยเห็นความสุดยอดของสปาชำระล้างปราณสังหารมาแล้ว

เขาฝืนรวบรวมสติ คลานกระเสือกกระสนพุ่งขึ้นไปบนชั้นสอง

เซียวฉงหน้าตึง ร่างวูบไหวตามขึ้นไปติดๆ

เขาอยากจะดูนักว่า สวีเทียนหลินที่เอาแต่พูดเรื่องธุรกิจคนนี้ จะมีวิธีจัดการกับปราณสังหารที่นักสู้ทุกคนต่างก็ปวดหัวได้ยังไง

ขั้นตอนที่ซุนซวี่ใช้ชำระล้างปราณสังหาร ก็เหมือนกับของแคนดิซเป๊ะ

และเซียวฉงเองก็ยืนอ้าปากค้าง เหมือนกับซุนซวี่ในตอนนั้นไม่มีผิด

ต่อหน้าต่อตาเซียวฉง เวลาผ่านไปแค่สิบกว่านาที ซุนซวี่ที่เมื่อกี้โดนปราณสังหารแทรกซึมจนทำท่าจะตายแหล่มิตายแหล่ กลับมากระโดดโลดเต้น ปรากฏตัวตรงหน้าเขาอีกครั้ง

เซียวฉงตกตะลึงจนเผลอดึงหนวดตัวเองหลุดไปหลายเส้น

"ท่านเจ้าเมืองครับ ผม อ๊ากกก—"

ซุนซวี่ที่เพิ่งเดินลงมาจากเตียงหินของสปาชำระล้างปราณสังหารพูดยังไม่ทันจบ ก็ถูกเซียวฉงโบกมือใช้พลังปราณดึงตัวไปอยู่ตรงหน้า

ฝ่ามือแห้งๆ ของเซียวฉงทาบลงบนหน้าผากของซุนซวี่โดยตรง ทำเอาซุนซวี่หน้าซีดเผือดด้วยความตกใจ

พลังปราณแทรกซึมเข้าสู่ร่างกาย เพียงพริบตาก็ตรวจสอบสภาพภายในร่างกายของซุนซวี่ได้อย่างทะลุปรุโปร่ง

ปราณสังหารหายไป พลังบำเพ็ญเพียรเพิ่มขึ้น ผีหลอกชัดๆ!

จากนั้นเซียวฉงก็วาร์ปหายไปจากตรงนั้นทันที

"ท่านเจ้าเมืองเป็นอะไรไปเนี่ย... ทำตัวแปลกๆ"

ซุนซวี่พึมพำเบาๆ เอามือลูบหน้าอกที่หัวใจเต้นรัว แล้วเตรียมตัวกลับห้องไปบำเพ็ญเพียร

————————

"ห้องแพงเกินไป 100 เครดิตต่อวันได้ไหม?"

"เชิญออกประตูขวา ไม่ส่งนะครับ"

"งั้น 300 เครดิตต่อวันละกัน ฉันเหมาห้องนายทั้งหมดเลย!"

"ขาดทุนครับ"

"500 เครดิต?"

"ไม่อะ"

"งั้นราคาเต็ม 1,000 เครดิตต่อวัน แต่แถมสปาชำระล้างปราณสังหารสามครั้ง! แบบนี้นายก็ได้กำไรอยู่นะ!"

"นอกจากรอยยิ้มของเถ้าแก่แล้ว อย่างอื่นแถมให้ไม่ได้เลยครับ"

เมื่อแน่ใจในสรรพคุณของสปาชำระล้างปราณสังหารแล้ว เซียวฉงก็พุ่งพรวดออกมาหาหน้าเคาน์เตอร์เพื่อต่อราคากับสวีเทียนหลินทันที

แต่เห็นได้ชัดว่าสวีเทียนหลินไม่ยอมลดให้แม้แต่สตางค์เดียว ตาแก่เซียวฉงเริ่มหน้าแดงด้วยความโมโห

"ไม่มีใครเขาทำธุรกิจกันแบบนี้หรอก!"

เซียวฉงตบเคาน์เตอร์ดัง "ปัง" ลืมไปเลยว่าตัวเองสู้เถ้าแก่รีสอร์ตจอมดื้อด้านตรงหน้าไม่ได้ด้วยซ้ำ

"งั้นลุงก็ไม่ต้องมาพักสิ~"

สวีเทียนหลินกางมือออก ยักไหล่เบาๆ

ขอโทษทีนะ การผูกขาดมันก็เจ๋งแบบนี้แหละ!

สวีเทียนหลินคำนวณไว้แล้วว่า ตาแก่เจ้าเมืองคนนี้ไม่มีทางยอมทิ้งเงื่อนไขที่ยอดเยี่ยมของรีสอร์ตแห่งนี้ไปได้หรอก

มีที่นี่ที่เดียวในโลก ไม่มีสาขาอื่น!

รับรองว่าไม่มีนักสู้คนไหนต้านทานความเย้ายวนของรีสอร์ตนี้ได้แน่นอน

มือที่ตบลงบนเคาน์เตอร์ของเซียวฉงแข็งค้างไปเลย

เขาจ้องมองสวีเทียนหลิน หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรง ความอึดอัดที่จุกอกทำให้เขาทรมานสุดๆ

ถ้าเป็นที่อื่น มีคนกล้าพูดกับเขาแบบนี้ เขาคงตบรัศมีสิบกิโลเมตรให้ราบเป็นหน้ากลองไปนานแล้ว

แต่ที่นี่ เขาไม่กล้าแม้แต่จะตบซี้ซั้ว แถมยังต้องพยายามหายใจให้เป็นจังหวะด้วย

สู้ไม่ได้แล้วจะทำยังไงได้ล่ะ?

"ราคามันตายตัวขนาดนี้เลยรึไง?"

เซียวฉงจ้องเขม็งไปที่ดวงตาที่หรี่ลงครึ่งหนึ่งของสวีเทียนหลิน

"ตายสนิทยิ่งกว่าพวกเผ่าปีกหนามพวกนั้นอีก"

สวีเทียนหลินชี้ไปที่หัวของพวกเผ่าปีกหนามที่ซุนซวี่ตัดมา แล้วกลิ้งเกลื่อนอยู่ทั่วล็อบบี้

จิ๊ เดี๋ยวต้องหักค่าทำความสะอาดจากซุนซวี่ซะหน่อยแล้ว

ล็อบบี้ดีๆ ทำซะเลือดสาดเต็มไปหมด

เซียวฉงนิ่งเงียบไปพักใหญ่

ในที่สุด ไหล่ที่ตึงเครียดของเขาก็ทรุดลงราวกับลูกโป่งโดนเจาะ

เขานึกถึงสภาพของซุนซวี่ที่เหมือนได้เกิดใหม่เมื่อครู่ นึกถึงการเปลี่ยนแปลงของกฎเกณฑ์สวรรค์ภายในห้องพัก

"ฟู่——"

เซียวฉงพ่นลมหายใจขุ่นมัวออกมายาวเหยียด

"เอาล่ะ เอาตามที่นายบอกก็แล้วกัน"

ในเสี้ยววินาทีเมื่อกี้ เขาคำนวณบัญชีในหัวอย่างรวดเร็ว

วันละ 1,000 เครดิต แพงไหม?

แพงสิ

ต่อให้เป็นนักศึกษาหัวกะทิของเมืองชางอวิ๋น นี่ก็ถือเป็นเงินก้อนโต

แต่ถ้า 1,000 เครดิตแลกกับสภาพแวดล้อมในการบำเพ็ญเพียรที่ปลอดภัยร้อยเปอร์เซ็นต์ ไม่ต้องสนปราณสังหาร แถมยังเร่งความเร็วในการหยั่งรู้ได้อีก...

เซียวฉงกล้ารับประกันเลยว่า พวกตระกูลนักสู้ยอมทุ่มสุดตัว พาทั้งครอบครัวลูกเด็กเล็กแดงย้ายมาอยู่ที่นี่แน่!

แต่ก่อนหน้านั้น...

การแข่งขันนักสู้เยาวชนที่หลิงซูพูดถึง!

นี่ก็เป็นเหตุผลที่ว่า ทำไมเซียวฉงที่เป็นถึงเจ้าเมือง ถึงต้องมายืนต่อราคาปาวๆ กับสวีเทียนหลินราวกับป้าแก่ๆ

"ช่างเถอะ ให้ทางเมืองออกเงินอุดหนุนให้หน่อยละกัน"

เซียวฉงตัดสินใจเด็ดขาด

ถ้าเอานักสู้เยาวชนหัวกะทิของเมืองชางอวิ๋นมากระจุกรวมกันที่รีสอร์ตนี้ล่ะก็— ยังจะต้องกลัวแพ้อีกเหรอ??

ถึงตอนนั้น ภายใต้การนำของเขา เมืองชางอวิ๋นจากที่เคยรั้งท้ายในบรรดาสิบสองเมืองของเผ่ามนุษย์ จะต้องพุ่งพรวดขึ้นไปเป็นอันดับหนึ่ง เขาอยากจะรู้จริงๆ ว่าหน้าของ 'หลิงเจี้ยน' อดีตเจ้าเมืองคนก่อนจะเป็นยังไง!

เมื่อคิดถึงตรงนี้ รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเซียวฉงโดยไม่ได้ตั้งใจ

"หึหึหึ..."

รอยยิ้มนี้ทำเอาสวีเทียนหลินขนลุกซู่

ลุงเจ้าเมืองคนนี้ท่าทางจะประสาทปะเนี่ย?

เมื่อกี้ยังจะลงมือตีกันอยู่เลย ต่อมาก็มาต่อราคาเป็นมนุษย์ป้าในตลาดสด พอต่อราคาไม่ได้ ตอนนี้ดันมายิ้มหลอนๆ อีก?

ตาแก่นี่บ้าไปแล้วมั้ง?

สวีเทียนหลินถอยหลังเงียบๆ สองก้าว กลัวติดเชื้อ

"เถ้าแก่สวี ไว้พบกันใหม่!"

เซียวฉงประสานมือคารวะ

"อีกไม่นาน ฉันจะส่งเด็กกลุ่มนึงมา ถึงตอนนั้นรบกวนเถ้าแก่ช่วยดูแลด้วยนะ"

ได้ยินดังนั้น ดวงตาของสวีเทียนหลินก็เป็นประกายขึ้นมาทันที

ลูกค้ากรุ๊ปทัวร์งั้นเหรอ?

นี่มันแกะอ้วนชัดๆ!

ไม่สิ นี่มันอนาคตของเผ่ามนุษย์เชียวนะ ต้องเก็บเพิ่ม... เอ้ย ต้องบริการให้ดีๆ สิ

"ขอแค่เครดิตถึง อย่าว่าแต่กลุ่มนึงเลย ต่อให้ลุงยกเมืองชางอวิ๋นมาทั้งเมือง ผมก็ยัดลงไปได้"

สวีเทียนหลินตบหน้าอกรับประกันเสียงดังฟังชัด

ไม่คิดเลยว่าสรรพคุณของไหสุ่มจากทั่วทุกมิติยังไม่ทันได้แสดงผลเต็มที่ ก็ได้รับออเดอร์ล็อตใหญ่จากทางการซะแล้ว

"นี่เพิ่งจะเริ่มต้นเองนะ"

หลังจากส่งเซียวฉงกลับไป สวีเทียนหลินก็นั่งไขว่ห้างหัวเราะเบาๆ

"ถ้ารีสอร์ตเลเวลสูงขึ้นเมื่อไหร่ ดีไม่ดีสิบสองเมืองของเผ่ามนุษย์คงแห่กันย้ายศูนย์บริหารมาอยู่ที่นี่แน่"

"จิ๊ ถ้าเป็นงั้นจริง สงสัยต้องจำกัดโควตาแล้วเปิดประมูลซะแล้วมั้งเนี่ย??"

"เถ้าแก่หนุ่มเดือนละสองหมื่นแปด วันหยุดเสาร์อาทิตย์พร้อมพักร้อนมีครบ~"

"เงินที่หามาได้ใช้จ่ายชิลๆ ปลายเดือนยังมีเงินเหลืออีกแปดหมื่นแปด~"

สวีเทียนหลินฮัมเพลงที่แปลงเนื้อเองพลางรอรับลูกค้าอย่างสบายใจ