บทที่ 23: ปรับเปลี่ยนแผนการฝึกฝน

บทที่ 23: ปรับเปลี่ยนแผนการฝึกฝน

สามวันต่อมา

ภายในห้องคอมพิวเตอร์อันกว้างขวางและสว่างไสวของโปเกมอนเซนเตอร์ ชิงฮ่าวนั่งตัวตรงอยู่บนเก้าอี้นุ่มสบาย นัยน์ตาที่จดจ่อและล้ำลึกของเขาราวกับแม่เหล็กที่ถูกดึงดูดให้จับจ้องไปยังหน้าจอเบื้องหน้าอย่างแน่วแน่

ในขณะนี้ บนหน้าจอกำลังฉายวิดีโอการต่อสู้อันดุเดือดตื่นเต้นระหว่างเดนทูลาและแอร์มุโด

บนหน้าจอ การเคลื่อนไหวของเดนทูลารวดเร็วดั่งสายฟ้า มันพุ่งไปมาทั่วสนามกว้างราวกับเงาสีเหลืองที่ปราดเปรียว ในขณะเดียวกัน ตาข่ายไฟฟ้าสีทองสว่างไสวก็ถูกพ่นออกมาจากปากเล็กๆ แต่อัดแน่นไปด้วยพลังของมันอย่างต่อเนื่อง ตาข่ายเหล่านี้ถักทอประสานกัน กลายเป็นร่างแหที่หนาแน่นจนไม่อาจหลบหนีได้ในพริบตา ครอบคลุมพื้นที่ตรงไปยังแอร์มุโดเพื่อหวังจะกักขังมันไว้อย่างแน่นหนา

ทว่าเมื่อเผชิญหน้ากับการโจมตีอันดุดันนี้ แอร์มุโดกลับไม่มีทีท่าหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย

เกราะที่แข็งแกร่งอย่างเหลือเชื่อของมันทำหน้าที่ดั่งโล่ที่ไม่มีวันถูกทำลาย เปล่งประกายเงางามของโลหะอันเย็นเยียบ ผนวกกับท่วงท่าที่กระฉับกระเฉงและยืดหยุ่น มันจึงเคลื่อนไหวได้อย่างแผ่วเบาและสง่างามราวกับกิ่งหลิวที่พลิ้วไหวไปตามสายลม

มันพุ่งทะยานและลัดเลาะไปตามช่องว่างของตาข่ายไฟฟ้าอันหนาแน่น การหลบหลีกที่น่าหวาดเสียวแต่ละครั้งนั้นกะจังหวะได้อย่างไร้ที่ติ จนทำเอาคนดูถึงกับเหงื่อตกแทน

ตลอดสามวันที่ผ่านมา ชิงฮ่าวคอยอยู่ฝึกซ้อมเป็นเพื่อนบีเดิลและซูแบทมาโดยตลอด โดยหลักแล้วพวกมันจะฝึกซ้อมกันครึ่งชั่วโมงแล้วจึงพัก รอให้พละกำลังฟื้นคืนมาแล้วจึงค่อยฝึกต่อ

พัฒนาการของซูแบทนั้นสร้างความประหลาดใจอย่างน่ายินดี มันค่อยๆ ปรับตัวให้เข้ากับการทำกิจกรรมในตอนกลางวันได้แล้ว และท่าโจมตีฉับพลันของมันก็ดูดีขึ้นมากทีเดียว

ตอนนี้ ซูแบทสามารถใช้ท่าให้เสร็จสิ้นได้ภายในหนึ่งวินาที และสามารถหยุดได้ทุกเมื่อที่ต้องการ ไม่เสียการควบคุมจากแรงเฉื่อยอีกต่อไป เรียกได้ว่าพร้อมสำหรับการใช้งานในการต่อสู้จริงแล้ว

ในทางตรงกันข้าม กระบวนการเรียนรู้ท่าตาข่ายไฟฟ้าของบีเดิลกลับไม่ราบรื่นนัก

แม้ว่าระยะทางที่พลังงานธาตุไฟฟ้าแผ่ขยายไปตามเส้นใยที่บีเดิลพ่นออกมาจะเพิ่มขึ้นจากยี่สิบเซนติเมตรเป็นหกสิบเซนติเมตรแล้วก็ตาม แต่ความคืบหน้าเพียงแค่นี้ก็เรียกได้ว่าแทบไม่มีนัยสำคัญอะไรเลย

บีเดิลไม่ได้โง่แน่นอน แถมยังฝึกซ้อมอย่างหนัก หลังจากครุ่นคิดอยู่นาน ชิงฮ่าวก็รู้สึกว่าปัญหาอาจจะอยู่ที่วิธีการฝึกของเขาเอง

แม้บีเดิลจะไม่แสดงออก แต่ชิงฮ่าวก็สัมผัสได้อย่างชัดเจนว่ามันเริ่มหงุดหงิด โดยเฉพาะเมื่อพัฒนาการของซูแบทเริ่มชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ

เพื่อเป็นการผ่อนคลายความเครียดให้บีเดิล และให้เวลาตัวเองได้ทบทวนความคิด ชิงฮ่าวจึงตัดสินใจให้พวกมันหยุดพักหนึ่งวัน

ตัวเขาเองเดินทางมาที่โปเกมอนเซนเตอร์ด้วยความหวังว่าจะค้นพบข้อมูลที่เป็นประโยชน์บ้าง

ชิงฮ่าวค้นหางานวิจัยเกี่ยวกับท่าพ่นใยและท่าตาข่ายไฟฟ้าเป็นอันดับแรก เขาศึกษามันอย่างละเอียดเพื่อหวังว่าจะได้แรงบันดาลใจอะไรบ้าง

จากนั้น เขาก็นั่งดูวิดีโอการต่อสู้ของโปเกมอนธาตุไฟฟ้าและโปเกมอนที่ไม่ใช่ธาตุไฟฟ้าแต่ใช้ท่าตาข่ายไฟฟ้าได้ โดยพยายามหาทางออกให้กับบีเดิลผ่านการสังเกตวิธีต่อสู้ของโปเกมอนตัวอื่น

เวลาตลอดทั้งช่วงเช้าล่วงเลยไปในขณะที่ชิงฮ่าวกำลังจดจ่ออยู่กับการค้นคว้า

เอกสารและวิดีโอต่างๆ สลับสับเปลี่ยนไปมาบนหน้าจอคอมพิวเตอร์อย่างต่อเนื่อง คิ้วของชิงฮ่าวขมวดเข้าหากันในวินาทีหนึ่งแล้วคลายออกในวินาทีถัดมา สมองของเขาทำงานอย่างหนักเพื่อวิเคราะห์ทุกรายละเอียด

"ฟู่ ก่อนหน้านี้ฉันคิดตื้นไปจริงๆ ท่าของโปเกมอนมันซับซ้อนกว่าที่คิดไว้เยอะเลย!"

หลังจากค้นคว้ามาตลอดทั้งเช้า ในที่สุดชิงฮ่าวก็เรียบเรียงความคิดได้ทะลุปรุโปร่ง เขาพอจะเข้าใจแล้วว่าทำไมบีเดิลถึงล้มเหลวซ้ำแล้วซ้ำเล่า นั่นเป็นเพราะเขาเดินมาผิดทางตั้งแต่แรกนั่นเอง

ปรากฏว่านอกจากจะแบ่งตามธาตุแล้ว ท่าของโปเกมอนยังแบ่งออกได้เป็นสามประเภทหลักๆ คือ กายภาพ พิเศษ และสถานะ

ท่าพ่นใยเป็นท่าประเภทสถานะของธาตุแมลง ส่วนท่าตาข่ายไฟฟ้าเป็นท่าประเภทพิเศษของธาตุไฟฟ้า หากจะบอกว่ามันมีความเกี่ยวข้องกันก็คงเป็นการกล่าวเกินจริงไปหน่อย เพราะแท้จริงแล้วมันไม่เกี่ยวข้องกันเลยสักนิด

ก่อนหน้านี้เขาให้บีเดิลเติมพลังงานธาตุไฟฟ้าลงบนรากฐานของเส้นใยที่สร้างจากท่าพ่นใย นั่นไม่ใช่การฝึกท่าตาข่ายไฟฟ้าเลย แต่มันคือการฝึกท่าผสานระหว่างท่าพ่นใยกับท่าตาข่ายไฟฟ้าต่างหาก

ยิ่งไปกว่านั้น มันยังเป็นท่าผสานระดับความยากสูงที่ข้ามสายธาตุ และผสานท่าประเภทสถานะเข้ากับท่าประเภทพิเศษเข้าด้วยกัน แล้วแบบนี้มันจะไปฝึกสำเร็จได้อย่างไร

นี่มันเทียบเท่ากับการพยายามสอนเด็กทารกให้วิ่งทั้งที่ยังคลานไม่เป็นด้วยซ้ำ มันก็เป็นแค่เรื่องเพ้อฝันดีๆ นี่เอง

การที่บีเดิลสามารถสร้างความคืบหน้าได้บ้างภายในเวลาสามวัน ก็ถือเป็นสัญญาณที่บ่งบอกถึงพรสวรรค์อันไม่ธรรมดาของมันแล้ว

เมื่อนึกย้อนไปถึงแผนการฝึกก่อนหน้านี้ ชิงฮ่าวก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกหงุดหงิดตัวเอง

ก่อนหน้านี้เขาถึงขนาดสงสัยว่าพลังงานธาตุไฟฟ้าในร่างกายบีเดิลมีไม่พอหรือเปล่า และเคยคิดจะไปซื้ออาหารสำหรับโปเกมอนธาตุไฟฟ้ามาให้มันกินด้วยซ้ำ

พอมองย้อนกลับไป โชคดีจริงๆ ที่เขาไม่ได้ซื้อมา ไม่เช่นนั้นนอกจากจะเสียเงินฟรีแล้ว มันอาจจะส่งผลเสียต่อร่างกายของบีเดิลด้วย

ชิงฮ่าวนวดขมับที่เต้นตุบๆ พลางกล่าวเตือนสติตัวเองในใจ

คราวหน้าถ้ามีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้น เขาจะคิดเองเออเองไม่ได้เด็ดขาด เขาต้องค้นคว้าข้อมูลก่อนและจะดำเนินการสอนท่าใหม่ก็ต่อเมื่อมั่นใจแล้วเท่านั้น ไม่เช่นนั้นก็มีความเป็นไปได้สูงที่ความพยายามทั้งหมดจะสูญเปล่า

นอกหน้าต่างห้องคอมพิวเตอร์ แสงแดดสาดส่องผ่านกระจกกระทบลงบนพื้น เกิดเป็นหย่อมแสงสว่างไสว

ภายในห้อง นอกจากชิงฮ่าวแล้ว ยังมีเทรนเนอร์อีกหลายคนที่กำลังใช้คอมพิวเตอร์เพื่อค้นหาข้อมูล เสียงรัวแป้นพิมพ์และคลิกเมาส์ดังขึ้นเป็นระยะๆ

หน้าจอคอมพิวเตอร์ตรงหน้าชิงฮ่าวยังคงหยุดค้างไว้ที่วิดีโอของเดนทูลาที่กำลังใช้ท่าตาข่ายไฟฟ้า

ในภาพเคลื่อนไหวนั้น ท่วงท่าของเดนทูลารวดเร็วและทรงพลัง มันพ่นตาข่ายไฟฟ้าที่ทอแสงสีทองเจิดจ้าออกไปรัดตัวคู่ต่อสู้ไว้อย่างแน่นหนา

นิ้วของชิงฮ่าวเคาะลงบนโต๊ะเบาๆ เกิดเป็นเสียง "ก๊อก... ก๊อก..." อย่างเป็นจังหวะ

ภายในหัวของเขาเอาแต่ฉายภาพการฝึกซ้อมของบีเดิลในช่วงหลายวันที่ผ่านมาซ้ำไปซ้ำมา รวมถึงข้อมูลต่างๆ ที่เขาเพิ่งค้นพบด้วย

เขาเริ่มทบทวนแผนการฝึกของบีเดิลเสียใหม่ คราวนี้เขาจะรอบคอบให้มากขึ้น และอิงตามหลักการที่ถูกต้องมากขึ้น

ภายในห้องคอมพิวเตอร์ ความคิดของชิงฮ่าวยังคงแล่นฉิว นิ้วของเขารัวพิมพ์ลงบนแป้นคีย์บอร์ดอย่างรวดเร็ว ป้อนคำค้นหาใหม่ๆ เพื่อค้นหาข้อมูลที่เกี่ยวข้องต่อไป

...

"ออกมาเลย บีเดิล"

หลังจากกลับถึงบ้าน ชิงฮ่าวก็ปล่อยบีเดิลออกมาจากโปเกบอล

เขาย่อตัวลงตรงหน้าบีเดิล สีหน้าเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด "ขอโทษนะบีเดิล วิธีการฝึกของฉันมันผิดเองแหละ เลยทำให้แกต้องเสียเวลาไปเปล่าๆ ตั้งสามวัน"

เมื่อได้ยินคำพูดของชิงฮ่าว บีเดิลก็ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะส่ายหัวเล็กๆ ของมัน เขาบนหัวของมันแตะลงบนฝ่ามือของชิงฮ่าวเบาๆ ราวกับกำลังปลอบโยน

"ขอบใจนะบีเดิล"

เมื่อสัมผัสได้ถึงความรักความผูกพันของบีเดิล กระแสความอบอุ่นก็วาบซ่านขึ้นมาในหัวใจของชิงฮ่าว

เขาลูบหัวเล็กๆ ของบีเดิลแล้วหยัดตัวลุกขึ้นยืน ใบหน้ากลับมาเปล่งประกายด้วยพลังงานความมุ่งมั่นอีกครั้ง

"แต่ว่าตอนนี้ฉันรู้แล้วล่ะว่าปัญหาอยู่ตรงไหน ต่อไปนี้เราจะมาทำตามแผนการฝึกใหม่กันนะ"

ชิงฮ่าวพูดพลางหยิบสมุดบันทึกออกมาจากกระเป๋าเป้ แล้วเปิดไปยังหน้ากระดาษแผ่นใหม่

"ท่าตาข่ายไฟฟ้าไม่มีความเกี่ยวข้องใดๆ กับท่าพ่นใยเลย เราจะใช้ท่าพ่นใยเป็นพื้นฐานในการเรียนรู้ต่อไปไม่ได้แล้วล่ะ"

เขาชี้ไปที่แผนการที่เพิ่งเขียนเสร็จใหม่ๆ ในสมุดบันทึกแล้วอธิบายอย่างใจเย็น

"ขั้นตอนต่อไป เราต้องเพ่งสมาธิทั้งหมดไปที่พลังงานธาตุไฟฟ้าในตัวแก พยายามควบคุมพลังงานนั้นแล้วสร้างรูปร่างของมันให้ออกมาเป็นตาข่าย"

ชิงฮ่าวเงยหน้ามองบีเดิล

"มันอาจจะยากสักหน่อย แต่โชคดีที่การฝึกซ้อมตลอดสามวันที่ผ่านมาก็ไม่ได้สูญเปล่าเสียทีเดียว อย่างน้อยแกก็คุ้นเคยและสามารถควบคุมพลังงานไฟฟ้าเบื้องต้นได้แล้ว ตราบใดที่เราพยายามฝึกต่อไป เราจะต้องทำสำเร็จแน่นอน"

บีเดิลแกว่งขาหน้าไปมาและส่งเสียงร้องเบาๆ ราวกับจะบอกว่า 'ฉันไม่กลัวความยากลำบากหรอกน่า'