- หน้าแรก
- เทพเซียนหลงยุค เปลี่ยนขยะอวกาศให้กลายเป็นเหมืองทองขนาดยักษ์
- บทที่ 31 เปิดตัวด้วยไพ่ตาย
บทที่ 31 เปิดตัวด้วยไพ่ตาย
บทที่ 31 เปิดตัวด้วยไพ่ตาย
บทที่ 31 เปิดตัวด้วยไพ่ตาย
ในที่สุด ซินฉางเยว่กับอวี๋ม่านก็ทนลูกตื๊อของลูกสาวไม่ไหว ยอมตกลงเป็นศิษย์จดนามของสำนักเสวียนเทียนจนได้
ตอนแรกพวกเขาก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรมากนัก จริงอยู่ที่พวกวัยรุ่นกลุ่มนี้ฉลาดปราดเปรื่อง และสร้างของมหัศจรรย์ขึ้นมาได้หลายอย่าง แต่เรื่องการบำเพ็ญเพียรเป็นเซียนอะไรนั่น มันฟังดูเพ้อเจ้อเกินไปหน่อย
ทว่าเมื่อพวกเขาได้รับเคล็ดวิชาบำเพ็ญเพียร และเริ่มสัมผัสได้ถึงพลังวิญญาณภายใต้การชี้แนะของชิวจี้เฟิง สองสามีภรรยาก็ถึงกับเบิกตากว้าง อ้าปากค้างไปครึ่งค่อนวัน
"เป็นไงล่ะคะ พ่อกับแม่ หนูไม่ได้โกหกใช่ไหม" ซินอวี่มองดูพ่อแม่ที่กำลังตกตะลึงด้วยความภาคภูมิใจ
ริมฝีปากของซินฉางเยว่สั่นระริกอยู่พักใหญ่ ก่อนจะเค้นเสียงแหบพร่าออกมาได้ประโยคหนึ่ง "การบำเพ็ญเพียรไม่ได้มีแค่ในนิยาย แต่เป็นเรื่องจริงหรอกเหรอเนี่ย"
ตำนานปรัมปราโบราณไม่ได้เป็นเพียงแค่ตำนานอีกต่อไป เมื่อพวกเขาหันไปมองร่างของมั่วจุนเยว่ ก็รู้สึกราวกับว่ากำลังมองดูเทพเจ้าโบราณที่ลงมาจุติ... ซะเมื่อไหร่ล่ะ
ซินฉางเยว่ขยี้ตา มองดูมั่วจุนเยว่ที่กำลังยกกระทะเหล็กใบใหญ่อยู่... ช่างเป็นภาพที่ติดดินอะไรขนาดนี้
สองสามีภรรยาตัดสินใจแน่วแน่ทันที ว่าต่อจากนี้ไป ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น พวกเขาจะขอฝากเนื้อฝากตัวเป็นข้ารับใช้สำนักเสวียนเทียนตลอดไป ท่อนขาใหญ่ทองคำท่อนนี้ พวกเขาจะต้องกอดเอาไว้ให้แน่นๆ เลยทีเดียว
เมื่อตัดสินใจได้ดังนั้น ทั้งสองก็กลับไปเตรียมตัวลุยงานใหญ่ด้วยความฮึกเหิมเต็มเปี่ยม
สารอาหารตัวใหม่ที่เพิ่งผลิตออกมา ถูกตั้งชื่อว่า 'สารอาหารแสงดารา' ภายใต้การทำงานของเครื่องจักรสุดล้ำและแรงงานนับแสนคน ทำให้มีสินค้าสต็อกไว้จำนวนมหาศาล พร้อมที่จะปล่อยออกสู่ตลาดได้ทุกเมื่อ
ซินฉางเยว่ถูมือไปมาอย่างหมายมาด "ไอ้เตี้ยหลิน ไอ้ลูกชิ้นเจิ้ง เตรียมตัวตายกันได้เลยพวกแก"
ในขณะเดียวกัน ไอ้ตัวแสบทั้งสองที่ถูกพูดถึง ก็เพิ่งเดินทางมาถึงสถานีอวกาศของโลกโบราณ และกำลังนั่งยานบินเข้ามาในตัวเมือง
ทันทีที่เท้าแตะพื้น พวกเขาก็สัมผัสได้ถึงความผิดปกติบางอย่าง ที่นี่แตกต่างจากดาวเคราะห์ร้างดวงอื่นๆ อย่างสิ้นเชิง ดาวร้างที่อื่นมักจะวุ่นวาย มีการปล้นชิงวิ่งราวเกิดขึ้นเป็นประจำ เรียกได้ว่าเป็นดินแดนเถื่อนที่ไร้กฎหมาย
แต่เมืองนี้กลับสะอาดสะอ้าน ยานบินสาธารณะให้บริการตามปกติ ผู้คนมีรอยยิ้มประดับบนใบหน้า และใช้ชีวิตกันอย่างสงบสุข
ที่สำคัญคือ พวกเขาไม่ต้องกังวลเรื่องปากท้องเลยแม้แต่น้อย เห็นมีคนหยิบสารอาหารขึ้นมาดื่มอยู่เรื่อยๆ ซึ่งจากที่พวกเขาประเมินดู สารอาหารพวกนั้นไม่น่าจะราคาถูกเลย
"ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่ชีวิตบนดาวร้างมันสุขสบายขนาดนี้" เจ้าอ้วนเจิ้งไม่เข้าใจเลยจริงๆ
เจ้าเตี้ยหลินขมวดคิ้วแน่นจนแทบจะหนีบแมลงวันตายได้ "เห็นสารอาหารในมือพวกนั้นไหม สีสันสวยงามน่าดู แถมดูจากสีหน้าตอนดื่มแล้ว รสชาติก็น่าจะอร่อยด้วย ราคาคงไม่ต่ำกว่าหนึ่งพันเหรียญดวงดาวต่อหลอดแน่ๆ แล้วคนบนดาวร้างจะเอาเงินที่ไหนมาซื้อสารอาหารแพงขนาดนั้นกิน"
ที่สำคัญคือ สารอาหารยี่ห้อนี้ไม่เคยมีวางขายในท้องตลาดมาก่อนเลย สัญชาตญาณนักธุรกิจของพวกเขา บวกกับการที่รู้ว่าศาสตราจารย์ชิวจี้เฟิงก็อยู่ที่นี่ด้วย ทำให้พวกเขาสังหรณ์ใจว่าเรื่องนี้มันต้องมีเบื้องลึกเบื้องหลังแน่ๆ
เจ้าอ้วนเจิ้งรีบเข้าไปถามทางจากคนแถวนั้นทันที และเดินตามทิศทางที่ได้รับบอกมาจนเจอกับร้านขายสารอาหาร
เพื่ออำนวยความสะดวกให้กับชาวเมือง กลุ่มธุรกิจซินจึงเปิดร้านขายสารอาหารกระจายอยู่ทั่วทุกมุมเมือง
เมื่อเดินเข้าไปในร้าน ทั้งสองไม่ได้ถามราคาด้วยซ้ำ หยิบสารอาหารมาสองหลอด แล้วสแกนจ่ายเงินไปห้าพันเหรียญดวงดาวทันที
พวกเขารู้ราคาของสารอาหารทุกระดับในตลาดเป็นอย่างดี ในเมื่อชาวบ้านธรรมดายังซื้อกินได้ แสดงว่าราคาต้องไม่แพงนัก เงินห้าพันเหรียญดวงดาวซื้อสองหลอดนี่เหลือแหล่แน่นอน ส่วนเงินทอนก็ถือว่าเป็นทิปไปก็แล้วกัน ระดับผู้บริหารใหญ่มาซื้อของทั้งที ใครเขาจะมามัวต่อราคากันล่ะ
พนักงานขายสาวน้อยเห็นจำนวนเงินที่โอนเข้ามาก็ตกใจ รีบตะโกนเรียกทั้งสองคนที่กำลังจะเดินออกจากร้าน "เอ่อ... คุณลูกค้าคะ จำนวนเงินที่จ่ายมามัน..."
ยังไม่ทันที่เด็กสาวจะพูดจบ เจ้าเตี้ยหลินก็ชักสีหน้าไม่พอใจ "ทำไม ให้ไม่พอหรือไง"
หลอดละสองพันห้าร้อยเหรียญยังไม่พออีกเหรอ คนบนดาวร้างมันรวยกันตั้งแต่เมื่อไหร่ ถึงได้มีเงินกินสารอาหารแพงๆ แบบนี้ทุกวัน
เด็กสาวรีบอธิบายละล่ำละลัก "ไม่ใช่ค่ะๆ คือว่าจ่ายมาเยอะเกินไปน่ะค่ะ สารอาหารของเราขายแค่หลอดละแปดสิบเหรียญดวงดาวเองนะคะ คุณลูกค้าจ่ายมาเยอะเกินไปจริงๆ ค่ะ"
เงินห้าพันเหรียญดวงดาว ซื้อได้ตั้งหกสิบกว่าหลอดเลยนะ
เนื้อก้อนโตบนใบหน้าของเจ้าอ้วนเจิ้งกระตุกยิกๆ "แน่ใจนะว่าหลอดละแปดสิบเหรียญดวงดาว"
ท่าทางถมึงทึง บวกกับใบหน้าที่อุดมไปด้วยไขมัน ทำให้เขาดูน่ากลัวเหมือนพวกนักเลงหัวไม้ ทำเอาเด็กสาวแทบจะร้องไห้
เด็กสาวตอบเสียงสั่น "ชะ... ใช่ค่ะ เราขายราคานี้มาตลอดเลยค่ะ"
เจ้าเตี้ยหลินโบกมือไล่เด็กสาวอย่างรำคาญ "ส่วนที่เกินก็ถือว่าเป็นทิปให้เธอไปก็แล้วกัน"
ทั้งสองสบตากัน แววตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความสับสนและวิตกกังวล
เจ้าอ้วนเจิ้งเขย่าสารอาหารในมือ แสงระยิบระยับลอยละล่องอยู่ภายในขวดราวกับทางช้างเผือกอันวิจิตรตระการตา
เขากระดกมันเข้าปาก รสสัมผัสลื่นคอ ไหลผ่านลิ้นลงสู่กระเพาะอาหารอย่างนุ่มนวล ทิ้งรสหวานละมุนไว้ที่ปลายลิ้น ความอบอุ่นแผ่ซ่านจากกระเพาะอาหารไปทั่วร่างกาย ความเหนื่อยล้าจากการเดินทางมลายหายไปเป็นปลิดทิ้ง
เจ้าอ้วนเจิ้งสบถคำหยาบออกมาเพื่อกลบเกลื่อนความกระวนกระวายใจ "บริษัทไหนมันผลิตสารอาหารตัวนี้ออกมาวะเนี่ย คุณภาพระดับนี้ราคาตลาดอย่างต่ำๆ ก็ต้องสามพันเหรียญดวงดาวขึ้นไป แต่นี่ดันขายแค่แปดสิบเหรียญ สมองมันมีปัญหาหรือไง"
เจ้าเตี้ยหลินเงยหน้าขึ้นมองป้ายชื่อร้านที่ไม่ได้ใหญ่โตอะไรนัก... 'กลุ่มธุรกิจซิน'
ใจของเขาหล่นวูบไปอยู่ที่ตาตุ่ม "บรรลัยแล้วไง"
ถ้าสารอาหารแสงดาราถูกผลิตโดยบริษัทเล็กๆ ทั่วไป พวกเขาก็ยังสามารถใช้เงินฟาดหัวซื้อสูตรมาได้ แต่นี่มันเป็นผลงานของกลุ่มธุรกิจซิน ศัตรูคู่อาฆาตของพวกเขานี่สิ
ยังไม่ทันที่ทั้งสองจะได้คิดหาทางออก สายจากลูกน้องก็กระหน่ำโทรเข้ามาไม่หยุดหย่อน
"ท่านประธานครับ เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ กลุ่มธุรกิจซินกลับมาแล้วครับ พวกเขาวางขายสารอาหารแสงดาราทั้งทางออนไลน์และหน้าร้านพร้อมกันเลย คุณภาพดีมากแถมขายแค่แปดสิบเหรียญดวงดาว ตอนนี้บริษัทที่เคยคุยๆ ว่าจะร่วมงานกับเราหันไปจับมือกับพวกเขาหมดแล้ว ลูกค้าก็แห่ไปซื้อของพวกเขาจนเกลี้ยงเลยครับ"
จุดขายหลักของตลาดสารอาหารระดับล่างก็คือความคุ้มค่า เมื่อสารอาหารแสงดาราที่มีทั้งประสิทธิภาพ รสชาติ และราคาที่ถูกแสนถูกถูกปล่อยออกมา มันก็เปรียบเสมือนการทิ้งไพ่ตาย สินค้าตัวอื่นๆ ในตลาดล้วนถูกลดทอนความน่าสนใจลงจนหมดสิ้น
ราวกับมีสายฟ้าฟาดลงกลางกบาล ทั้งสองหน้ามืดตามัว สมองขาวโพลนไปหมด แทบจะล้มพับลงไปกองกับพื้น
โชคดีที่สรรพคุณของสารอาหารแสงดารานั้นยอดเยี่ยมมาก มันช่วยพยุงสติของพวกเขาให้ตื่นรู้ และเผชิญหน้ากับความเป็นจริงอันโหดร้ายนี้ได้
เมื่อไม่นานมานี้ พวกเขาเพิ่งจะทุ่มเงินลงทุนมหาศาลเพื่อขยายกำลังการผลิต สารอาหารล็อตแรกที่ผลิตออกมายังไม่ทันจะได้วางขาย ก็โดนกลุ่มธุรกิจซินดัดหลังเข้าให้เต็มๆ
สินค้าค้างสต็อกมหาศาล ลูกค้าหดหาย กระแสเงินสดขาดมือ อนาคตของกลุ่มธุรกิจเจิ้งและกลุ่มธุรกิจหลินจะเป็นอย่างไรต่อไป พวกเขาแทบไม่ต้องเดาเลย
พนักงานขายสาวน้อยมองดูชายร่างอ้วนกับชายร่างเตี้ยที่กำลังนั่งยองๆ กอดเข่าร้องไห้โฮอยู่หน้าร้านด้วยความเวทนา 'คนรวยก็มีเรื่องให้ต้องร้องไห้เหมือนกันสินะ'
มองไปมองมา เด็กสาวก็สังเกตเห็นว่าชายร่างเตี้ยกำลังหันมาจ้องมองเธอด้วยสายตาเย็นเยียบ น่ากลัวจนเธอต้องถอยหลังไปสองก้าวโดยไม่รู้ตัว
แล้วเธอก็ได้ยินชายร่างเตี้ยพูดขึ้นว่า "แม่หนู ทิปที่ฉันให้ไปเมื่อกี้ ขอคืนได้ไหม"
บริษัทพวกเขากำลังจะล้มละลายอยู่รอมร่อ เงินแค่เหรียญเดียวก็มีความหมายนะเว้ย
พนักงานขายสาวน้อย: !!!
เธอกัดฟันกรอด "ได้ค่ะ!"
เด็กสาวด่าทอในใจอย่างดุเดือด 'ไอ้พวกยาจกทำเป็นอวดรวย ทำไมไม่ร้องไห้ให้ขาดใจตายไปเลยล่ะ'
ณ ตอนนี้ ภายในห้องประชุมของกลุ่มธุรกิจซิน ซินฉางเยว่และบรรดาผู้บริหารระดับสูงกำลังจ้องมองยอดขายที่พุ่งทะยานขึ้นอย่างไม่หยุดหย่อนบนหน้าจอโปรเจกเตอร์ แต่ละคนยิ้มกว้างจนปากจะฉีกถึงรูหูอยู่แล้ว
หัวหน้าแผนกเทคนิคหัวเราะลั่น "การจะแย่งชิงส่วนแบ่งการตลาดกลับมา มันก็แค่เรื่องกล้วยๆ นี่แหละครับ นี่ขนาดยังไม่ได้เริ่มขายโอสถปี้กู่เลยนะ แค่สารอาหารแสงดาราก็ทำเอาไอ้สองตัวนั่นร้องไห้ขี้มูกโป่งแล้ว"
ซินฉางเยว่พูดติดตลก "ตอนแรกพวกคุณไม่ได้พูดแบบนี้นี่นา ตอนนี้เชื่อผมแล้วใช่ไหมล่ะ"
"เชื่อครับ เชื่อสนิทใจเลย ท่านประธานช่างปราดเปรื่องและตัดสินใจได้เฉียบขาดจริงๆ ครับ!"
เสียงหัวเราะครื้นเครงดังก้องไปทั่วห้องประชุม บรรยากาศเต็มไปด้วยความคึกคักและฮึกเหิม
การเปิดตัวของสารอาหารแสงดาราสร้างแรงสั่นสะเทือนไปทั่วทั้งจักรวรรดิ
แอปพลิเคชันทุกแพลตฟอร์มต่างก็มีแต่หัวข้อข่าวเกี่ยวกับสารอาหารแสงดารา เพียงไม่กี่วัน ชาวเน็ตก็ขุดคุ้ยประวัติของกลุ่มธุรกิจซินและโลกโบราณจนพรุนไปหมด
#กลุ่มธุรกิจซินกลับมาผงาดอีกครั้งหลังถูกคู่แข่งเล่นงาน สารอาหารแสงดาราโคตรคุ้มค่า!#
#ศาสตราจารย์ชิวจี้เฟิงปรากฏตัวบนโลกโบราณ สารอาหารแสงดาราเป็นผลงานของเขาหรือเปล่า!#
#โลกโบราณถูกประกาศให้เป็นดาวเคราะห์ร้างเมื่อไม่กี่เดือนก่อน แต่กลับสร้างผลิตภัณฑ์ชั้นยอดอย่างสารอาหารแสงดาราออกมาได้ ราชวงศ์จะรู้สึกหน้าแตกบ้างไหมนะ?#
#ศาสตราจารย์ชิวจี้เฟิงปรากฏตัวในไลฟ์สดทดสอบโอสถหล่อหลอมวิญญาณ สรุปว่าโดนจับเป็นตัวประกันหรือเป็นเรื่องงานกันแน่ โอสถหล่อหลอมวิญญาณเป็นของจริงหรือหลอกลวง?#
โลกโบราณกลับมาเป็นจุดสนใจของคนทั้งจักรวรรดิอีกครั้ง แต่คราวนี้ต่างไปจากตอนที่ถูกทอดทิ้งอย่างสิ้นเชิง โลกโบราณได้พิสูจน์ให้เห็นแล้วว่าตัวเองไม่ใช่ดาวเคราะห์ร้างด้วยความสำเร็จอันยิ่งใหญ่
ในขณะที่โลกอินเทอร์เน็ตกำลังคึกคักและยกย่องสารอาหารแสงดาราราวกับเป็นของวิเศษ แผนการชั่วร้ายของประธานเจิ้งและประธานหลินที่มุ่งเป้าไปยังกลุ่มธุรกิจซินก็เริ่มเป็นรูปเป็นร่างขึ้นเช่นกัน
[จบตอน]