สูตรโกงวันสิ้นโลก: ผมมองเห็นคำใบ้ที่ซ่อนอยู่ ตอนที่ 30

สูตรโกงวันสิ้นโลก: ผมมองเห็นคำใบ้ที่ซ่อนอยู่ ตอนที่ 30

ยังไงพื้นที่ในช่องเก็บของของเขาก็มีเหลือเฟือ

การเก็บพวกมันเข้าไปจึงไม่ใช่เรื่องยากเลยแม้แต่น้อย

แถมแหล่งพลังงานอย่างเครื่องกำเนิดไฟฟ้า น้ำมันดีเซล และน้ำมันเบนซิน จะต้องมีประโยชน์มหาศาลในอนาคตแน่นอน!

ตอนนี้ในเมืองยังมีไฟฟ้าใช้ ไม่ได้หมายความว่าจะมีตลอดไป!

ถ้าเกิดนี่เป็นเพียงสวัสดิการในช่วงคุ้มครองผู้เล่นใหม่ล่ะ?

ตามหลักการแล้ว หลังจากวันสิ้นโลกทำลายล้างมนุษยชาติไปอย่างมากที่สุดครึ่งปี เครื่องกำเนิดไฟฟ้าก็น่าจะหยุดทำงานลง!

สถานการณ์ในตอนนี้มันผิดปกติอย่างเห็นได้ชัด

เตรียมพร้อมไว้ก่อนย่อมดีกว่า!

"ได้เลย ขอบใจมากเพื่อน อนาคตยินดีต้อนรับคุณสู่ค่ายของเรานะ!"

"พิกัดของเราอยู่ที่สนามกีฬา ข้างในมีสภาพแวดล้อมที่พักดีมาก มีเตียงนอนสะอาดๆ และมีพื้นที่ทำกิจกรรมที่ปลอดภัย!"

"ตอนนี้ทีมของเรามีถึง 20 คนแล้ว ครึ่งหนึ่งเป็นผู้หญิงด้วยนะ!"

"ในนั้นมีดารานักแสดงด้วยล่ะ!"

เจิ้งฮ่าวไม่ทิ้งโอกาสที่จะโฆษณาค่ายของตัวเองออกมา

"รับทราบ! ถ้าไม่มีอะไรแล้วก็แค่นี้แหละ"

จางเฉินตอบกลับไปอย่างเย็นชา ก่อนจะทำการแลกเปลี่ยนให้เสร็จสิ้น

"อยู่ไหมคะ?"

ทันใดนั้น จ้าวซีเยว่ก็ส่งข้อความมาหาเขา

"อยู่ มีอะไร?"

จางเฉินรู้สึกแปลกใจ ปกติยัยหนูคนนี้มักจะติดต่อเขาในช่วงกลางคืน

ทำไมวันนี้ถึงทักมาแต่เช้าตรู่แบบนี้ล่ะ?

หรือว่าเธอจะเห็นข้อความที่เขาลงขายธนูยาว แล้วอยากจะได้สักคันเหมือนกัน?

จ้าวซีเยว่ไม่ได้ตอบคำถาม แต่ส่งคำขอแลกเปลี่ยนมาให้โดยตรง

จากนั้น ของสารพัดอย่างก็ถูกวางลงบนหน้าต่างแลกเปลี่ยน

[ปุ๋ยกลายพันธุ์]x30, [กุญแจเปื้อนเลือด]x2, [ผ้าสะอาด]x10, [ขวดน้ำเปล่า]x3, [ไฟฉายแรงสูง]x2, [แบตเตอรี่]x3!

ไม่รอให้จางเฉินได้ถามว่าเกิดอะไรขึ้น เธอก็กดล็อกการแลกเปลี่ยนทันที!

???

"พี่ชายคะ หนูรู้ว่าพี่เป็นคนดี ของพวกนี้หนูยกให้พี่หมดเลยค่ะ!"

"ยกให้หมดเลยเหรอ? แล้วคุณจะทำยังไง?"

จางเฉินเริ่มสังเกตได้ถึงความผิดปกติบางอย่างที่รุนแรง!

"หนูคงไม่ได้ใช้มันแล้วล่ะค่ะ ในมหาวิทยาลัยจู่ๆ ก็มีฝูงซอมบี้โผล่มาเพียบเลย!"

"ในนั้นมีซอมบี้ที่คลานบนพื้นได้เร็วมาก มีกรงเล็บยาวๆ หน้าตาสยดสยองสุดๆ ด้วย!"

"ก่อนหน้านี้มีกลุ่มผู้รอดชีวิตกลุ่มหนึ่งผ่านมาที่นี่ แล้วก็โดนเจ้าสัตว์ประหลาดนั่นกินเข้าไปอย่างง่ายดายเลย!"

"มีดทำครัวทำอะไรมันไม่ได้เลย!"

"หนูคงหนีไม่พ้นแล้วล่ะค่ะ ช้าหรือเร็วก็คงต้องติดแหง็กตายอยู่ที่นี่"

"ยังไงของพวกนี้หนูก็ไม่ได้ใช้แล้ว ยกให้พี่น่าจะมีประโยชน์มากกว่า"

"อีกอย่าง... ดีใจนะคะที่ได้รู้จักพี่ก่อนตาย!"

จ้าวซีเยว่พูดจบ ก็ส่งรูปถ่ายที่เธอกำลังยิ้มมาให้ใบหนึ่ง

รอยยิ้มของเธอช่างสดใสและดูอบอุ่น

แต่หลังจากผ่านชีวิตที่อดมื้อกินมื้อมา 3 วัน แก้มของเธอจึงดูซูบผอมลงไปอย่างเห็นได้ชัด!

แต่นั่นกลับยิ่งทำให้เธอดูสวยใสจนน่าทะนุถนอมมากขึ้นไปอีก

"รูปนี้หนูยกให้พี่นะคะ หวังว่าในอนาคตพี่จะยังพอจำหนูได้บ้าง!"

"จำเพื่อนคนนี้ในโลกวันสิ้นโลกได้สักคน!"

"พี่คือเพื่อนคนแรกที่หนูได้รู้จักในโลกใบนี้เลยนะคะ"

จ้าวซีเยว่ค่อยๆ พล่ามออกมา

"ซอมบี้ที่คลานเหรอ?"

จางเฉินขมวดคิ้วถาม

จนถึงตอนนี้ เขาเคยเจอแต่ซอมบี้ธรรมดาเท่านั้น

เคยได้ยินผ่านๆ ในช่องแชทมาบ้างว่ามีซอมบี้ประเภทอื่นอยู่ด้วย

"ใช่ค่ะ หน้าตามันน่ากลัวมาก..."

จากนั้น จ้าวซีเยว่ก็ส่งรูปภาพภาพหนึ่งมาให้

"นี่คือรูปที่หนูแอบถ่ายไว้ตอนที่มันไม่ทันสังเกตค่ะ..."

"หนูเห็นกับตาว่ามันฉีกร่างชายร่างยักษ์ที่สูงร้อยเก้าสิบกว่าเซนติเมตรออกเป็นสองทีก..."

'คนเราน่ะ อันดับแรกควรจะห่วงตัวเองก่อนไม่ใช่เหรอ?'

'ตามปกติแล้ว จ้าวซีเยว่ควรจะปกปิดเรื่องสัตว์ประหลาดตัวนี้ แล้วหาทางหลอกล่อให้จางเฉินไปช่วยเธอสิ!'

'นั่นถึงจะเป็นวิธีคิดของคนปกติทั่วไป!'

'แต่ยัยหนูนี่ ก่อนตายดันมาห่วงว่าจางเฉินจะไปเผชิญหน้ากับสัตว์ประหลาดสุดสยองนั่นเนี่ยนะ?'

'ยัยผู้หญิงโง่เอ๊ย!'

จางเฉินมองสำรวจรูปภาพนั้น

มันคือสัตว์ประหลาดที่มีมัดกล้ามเนื้อไปทั้งตัว หัวของมันบิดกลับด้านอยู่บนคอ

สี่ขาที่บิดเบี้ยวหมอบคลานอยู่บนพื้น นิ้วมือและนิ้วเท้ามีเล็บที่ยาวและคมกริบงอกออกมา

ดูปราดเดียวก็รู้ว่ารับมือได้ยากแน่นอน!

จางเฉินมุ่งความสนใจไปที่รูปภาพนั้น

ไม่นานนัก กรอบคำใบ้ก็ปรากฏขึ้นมา

[ผู้คืบคลาน ซอมบี้กลายพันธุ์ประเภท 2 เคลื่อนที่รวดเร็ว ประสาทสัมผัสฉับไว! การฆ่ามันจะได้รับผลึกพลังงานมหาศาล!]

[ตราบใดที่ไม่ได้ปะทะกับมันในพื้นที่แคบ แต่สู้กันในที่โล่ง โอกาสชนะในการดวลเดี่ยวของคุณสูงมาก!]

'ผลึกมหาศาล?'

'โอกาสชนะสูงมาก?'

จางเฉินฉุกคิดขึ้นมาทันที!

หากเจ้าหมอนี่เป็นระดับที่เหนือกว่าเขาจนเทียบไม่ได้

ต่อให้จ้าวซีเยว่จะพูดอะไร จางเฉินก็ไม่มีทางไปท้าทายสัตว์ประหลาดตัวนั้นแน่นอน

การมีชีวิตรอดคือหนทางที่ถูกต้องที่สุด!

จางเฉินไม่มีทางเอาชีวิตไปทิ้งเพื่อผู้หญิงที่เพิ่งรู้จักกันแค่ 3 วันหรอก!

แต่ในเมื่อเจ้าหมอนี่ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา...

แถมบนตัวยังมีผลึกพลังงานมหาศาลล่อใจอีก...

ก็น่าไปลองดูสักหน่อย!

จางเฉินหยิบน้ำดื่มบริสุทธิ์ขนาดสิบลิตรออกมาหนึ่งถัง แล้วก็หยิบขวดน้ำเปล่าที่จ้าวซีเยว่เพิ่งแลกเปลี่ยนมาให้

เขารินน้ำจากถังใหญ่ใส่ขวดไป 500 มิลลิลิตรโดยตรง

การจัดการในพื้นที่มิตินั้น เขาสามารถแยกน้ำและอาหารออกจากกันได้ทันที

ขอเพียงแค่มีภาชนะรองรับก็พอ

จางเฉินวางขวดน้ำขวดนี้บวกกับไส้กรอกอีกหนึ่งแท่งลงบนหน้าต่างแลกเปลี่ยน แล้วส่งกลับไปให้จ้าวซีเยว่

จากนั้นเขาก็กดล็อกการแลกเปลี่ยน

จ้าวซีเยว่: "???"

"พี่ไม่ต้องส่งน้ำกับอาหารมาให้หนูแล้วล่ะค่ะ..."

"หนูหนีออกไปไม่ได้ ไม่มีของอะไรจะมาแลกกับพี่แล้ว..."

"แถมติดอยู่ที่นี่ ทุกวันก็ต้องกินต้องใช้... พี่เลี้ยงหนูไม่ไหวหรอกค่ะ..."

จางเฉินหัวเราะออกมาอย่างช่วยไม่ได้ ยัยผู้หญิงคนนี้ช่างซื่อบื้อจนน่ารักจริงๆ

"ใครบอกว่าของพวกนี้ผมให้คุณฟรีๆ ล่ะ! อย่าคิดเองเออเองสิครับ?!"

"การให้อาหารและน้ำกับคุณน่ะ มันย่อมมีข้อแลกเปลี่ยนอยู่แล้ว!"

จ้าวซีเยว่: "แต่ว่า... หนูไม่มีของมีค่าอะไรจะแลกกับพี่แล้วจริงๆ นะคะ..."

"ทั้งตัวหนูไม่มีของมีราคาเหลืออยู่เลยสักอย่าง..."

"หรือว่าพี่จะ..."

จ้าวซีเยว่พูดถึงตรงนี้ ใบหน้าสวยๆ ของเธอก็ขึ้นสีระเรื่อ ก่อนจะพูดต่อว่า

"หรือว่าพี่อยากได้รูปภาพหรือวิดีโอแนวนั้นเหรอคะ?"

"คิดไปไหนละนั่น? ผมดูเป็นคนลามกขนาดนั้นเลยเหรอ?"

"ขอโทษค่ะ... หนูแค่พูดไปเรื่อย พี่อย่าโกรธเลยนะ~"

"ผมไม่ได้โกรธ มาคุยเรื่องงานกันดีกว่า!"

"อื้ม พี่ว่ามาเลยค่ะ!"

"ผมมีสองภารกิจจะมอบให้คุณ อย่างแรก ภายใต้เงื่อนไขที่คุณต้องดูแลตัวเองให้ปลอดภัย ช่วยจับตาดูความเคลื่อนไหวของเจ้าสัตว์ประหลาดนั่นให้ผมที!"

"อย่างที่สอง ผมยังมี [ธนูยาวแม่นยำ] เหลืออยู่อีกไม่กี่คันที่ยังขายไม่ออก คุณรับหน้าที่ช่วยผมขายพวกมันซะ!"

จางเฉินวางแผนได้อย่างชัดเจน

การรู้ความเคลื่อนไหวของสัตว์ประหลาดตัวนั้น จะทำให้เขาเป็นฝ่ายเริ่มโจมตีก่อนได้

หากไปโดนซุ่มโจมตีระหว่างทางเข้าล่ะก็ ไม่ใช่เรื่องตลกแน่!

นอกจากนี้ การมานั่งขายอาวุธเองมันเสียเวลาเกินไป!