สูตรโกงวันสิ้นโลก: ผมมองเห็นคำใบ้ที่ซ่อนอยู่ ตอนที่ 29

สูตรโกงวันสิ้นโลก: ผมมองเห็นคำใบ้ที่ซ่อนอยู่ ตอนที่ 29

"เดี๋ยวก่อนๆ ลูกพี่ อย่าเพิ่งไปติดต่อคนอื่น ผมไม่ได้บอกว่าไม่ตกลงสักหน่อย..."

หลี่เสวี่ยเฟิงลนลานขึ้นมาทันที หากธนูคันนี้ตกไปอยู่ในมือของผู้รอดชีวิตคนอื่นแถวนี้ แล้วคนพวกนั้นชิงบุกเข้าไปในซูเปอร์มาร์เก็ตก่อน เขาคงได้แต่มานั่งเสียใจภายหลังที่มัวแต่ขี้เหนียวเพียงเพื่อเรื่องเล็กน้อย

"สิบถัง! ตกลงสิบถัง! แลกเปลี่ยนเดี๋ยวนี้เลย!"

หลี่เสวี่ยเฟิงรีบตอบตกลง

ติ๊ง! การแลกเปลี่ยนสำเร็จ!

คุณสูญเสียน้ำสิบถัง ได้รับ [ธนูยาวแม่นยำ]x1, [ลูกศร]x50!

หลี่เสวี่ยเฟิงชะงักไป

"ลูกพี่ คุณให้ลูกศรผมมา 50 ดอกเลยเหรอ? ไหนตอนแรกบอกว่าจะให้แค่สิบดอกไงครับ?"

"ใช่ เห็นคุณตัดสินใจแลกเปลี่ยนได้รวดเร็วทันใจดี ผมเลยแถมให้เป็นพิเศษอีก 40 ดอก แต่อย่าไปบอกคนอื่นล่ะ!"

"แล้วยังไงก็ฝากช่วยช่วยโฆษณาให้ผมในช่องแชทหน่อยแล้วกัน!"

จางเฉินกล่าวพลางยิ้มออกมา

เขารู้ซึ้งถึงหลักการ 'ตบหัวแล้วลูบหลัง' เป็นอย่างดี

เป็นไปตามคาด เมื่อหลี่เสวี่ยเฟิงได้ยินแบบนั้น เขาก็รู้สึกตื้นตันใจจนบอกไม่ถูก

'นี่เราเจอเข้ากับพ่อพระใจบุญเข้าแล้วจริงๆ!'

จากเดิมที่รู้สึกเสียดายน้ำสิบถัง ตอนนี้อารมณ์กลับดีขึ้นมาในพริบตา

เขากล่าวด้วยความตื่นเต้น

"วางใจได้เลยครับลูกพี่ ผมจะช่วยโฆษณาให้พี่เต็มที่เลย!"

"คนขายที่มีคุณธรรมแบบพี่นี่หาได้ยากจริงๆ ขอบคุณมากนะครับ!"

เห็นไหมล่ะ...

จางเฉินเพิ่งจะหน้าเลือดขูดน้ำจากหลี่เสวี่ยเฟิงมา 10 ถังแท้ๆ แต่สุดท้ายอีกฝ่ายกลับต้องมาขอบคุณเขาเสียอย่างนั้น...

มันก็แค่การหยิบยื่นน้ำใจเล็กๆ น้อยๆ เท่านั้น...

และแน่นอน หลังจากหลี่เสวี่ยเฟิงจบการแชทส่วนตัวกับจางเฉิน เขาก็เริ่มป่าวประกาศในช่องแชททันที

"เชี่ยเอ๊ย [ธนูยาวแม่นยำ] นี่มันสุดยอดจริงๆ ยิงนัดเดียวซอมบี้ตายหนึ่งตัว แม่นเหมือนจับวาง!"

"นี่มันเทพศาสตราฆ่ามอนสเตอร์ชัดๆ ผมรู้สึกเหมือนกำลังจะก้าวสู่จุดสูงสุดของชีวิตแล้วล่ะ!"

ผ่านไปไม่กี่นาที หลี่เสวี่ยเฟิงยังส่งคลิปวิดีโอออกมาด้วย

มันเป็นมุมมองบุคคลที่หนึ่ง ที่ลูกศรพุ่งทะลุหัวซอมบี้ไปตรงๆ!

ภาพนั้นดูสยดสยองและนองเลือดมาก

แต่ต้องยอมรับว่าผลลัพธ์ของมันชัดเจนจริงๆ!

ทันใดนั้น ผู้คนในช่องแชทที่เดิมทียังลังเลว่าจะซื้อดีหรือไม่ ต่างก็เริ่มกระตือรือร้นขึ้นมาทันที

"โหดมากเพื่อน นี่มันปลอดภัยกว่าการใช้มีดทำครัวเยอะเลย!"

"แถมธนูยังไม่มีเสียงด้วย ไม่ดึงดูดซอมบี้เพิ่ม มันยอดเยี่ยมจริงๆ!"

"ถ้าฆ่าซอมบี้ได้ มีความแข็งแกร่ง มีผลึกพลังงานแล้ว จะอยากได้อะไรก็มีหมดนั่นแหละ! ไม่ต้องรอโชคชะตาแล้ว สาวๆ ก็จะเป็นฝ่ายวิ่งมาหาแกเอง อาวเรื่อง!"

"เมื่อกี้ฉันเห็นว่ามีกลุ่มสาวๆ 6 คนอยู่แถวไหนนะ รอเดี๋ยว ฉันจะไปซื้อธนูแล้วจะรีบไปหาเดี๋ยวนี้แหละ!"

"คุ้มค่าที่จะหามาไว้สักคันจริงๆ แบบนี้ฉันจะได้บุกเข้าไปในซูเปอร์มาร์เก็ตฝั่งตรงข้ามถนนได้เสียที ในนั้นต้องมีเสบียงเพียบแน่!"

......

ในช่วงเวลาสั้นๆ ปริมาณการสอบถามก็พุ่งสูงขึ้นมหาศาล

ข้อความในแชทส่วนตัวหลั่งไหลมาจนแทบจะอ่านไม่ทัน ตอบไม่หวาดไม่ไหว

ในจำนวนนั้นยังมีข้อความจากพวกผู้หญิงที่ส่งเข้ามาไม่น้อย

ส่วนใหญ่เป็นพวกขอทำความรู้จัก ขอเป็นแฟน หรือขอมอบตัวให้ดูแล

พวกเธอส่วนใหญ่ไม่มีทรัพยากรมาแลกเปลี่ยน และไม่มีความกล้าพอจะไปสู้กับซอมบี้!

ในโลกวันสิ้นโลกแบบนี้ แม้แต่ผู้ชายวัยฉกรรจ์ยังแทบเอาตัวไม่รอด

จะมีใครอยากแบกภาระเพิ่มอีกล่ะ!

การหวังจะมาชุบมือเปิบให้คนอื่นเลี้ยงดูฟรีๆ ยิ่งเป็นไปไม่ได้ใหญ่!

"เพื่อน ผมต้องการ [ธนูยาวแม่นยำ] 10 คัน ลองเสนอราคามาสิ!"

ทันใดนั้น ข้อความหนึ่งก็ดึงดูดความสนใจของจางเฉิน

มันมาจากเจิ้งฮ้าวนั่นเอง!

"คุณต้องการ 10 คันเลยเหรอ?"

จางเฉินรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

การที่ต้องการธนูมากขนาดนี้ อย่างแรกคือแสดงว่าทีมของเจิ้งฮ่าวขยายตัวขึ้นอีกแล้ว มีคนพร้อมรบอย่างน้อย 10 คน!

อย่างที่สองคือแสดงว่าเจิ้งฮ่าวมีความมั่นใจว่าในมือต้องมีทรัพยากรอยู่มหาศาล

จางเฉินฉุกคิดขึ้นมาได้ว่า เมื่อวานหมอนี่บอกว่าจะบุกยึดซูเปอร์มาร์เก็ตขนาดใหญ่

หรือว่าเขาจะทำสำเร็จแล้วจริงๆ?!

"ใช่ ราคาคุณเรียกมาได้เลย ถ้าต้องใช้ทรัพยากรผลิต... หากเรามี เราสามารถจัดหาวัตถุดิบให้ได้ แล้วผมจะจ่ายค่าแรงให้คุณเอง!" เจิ้งฮ่าวกล่าว

ไอ้หมอนี่ช่างดีดลูกคิดรางแก้วเสียจริง

ถ้าเขารู้วัตถุดิบที่ใช้ผลิต เขาก็จะสามารถประเมินต้นทุนของธนูแต่ละคันได้น่ะสิ!

แล้วก็จะมาต่อรองราคาเอาได้

จางเฉินไม่มีทางให้โอกาสนั้นแน่ๆ

"อืม คุณเสนอราคามาดีกว่า ว่าอยากเอาอะไรมาแลก?"

"ถ้าธนู 10 คัน อย่างน้อยต้องใช้ผลึกพลังงาน 100 ก้อน เสบียงอาหาร 50 หน่วย และน้ำ 50 หน่วย!"

ความจริงในตอนนี้ ไม้นั้นไม่มีราคาค่างวดอะไรเลย สิ่งที่มีค่าคือผลึกพลังงานเท่านั้น

ธนู 10 คันใช้ผลึกพลังงานเพียง 10 ก้อน

จางเฉินเรียกราคาไป 100 ก้อน เท่ากับอัปราคาขึ้นไปสิบเท่าตัว

ถ้ารวมอาหารและน้ำเข้าไปด้วย กำไรของเขาก็ไม่ต่ำกว่ายี่สิบเท่าแน่นอน!

"ซี๊ด... เพื่อน ราคาที่คุณเรียกมามันสูงไปหน่อยนะ..."

"เอาแบบนี้ไหม ผมขอลดราคาลงหน่อย เป็นผลึกพลังงาน 80 ก้อน ส่วนอาหารกับน้ำมันขาดแคลนมาก ในหน้าประมูลราคาพุ่งไปถึงสวรรค์แล้ว!"

"แถมทางฝั่งผมคนก็เยอะ ค่าใช้จ่ายก็สูง ลำพังพวกเรากินกันเองยังแทบจะไม่พอเลย!"

เจิ้งฮ่าวพยายามต่อรอง

"ผลึกพลังงาน 100 ก้อน ขาดตัว!"

"ถ้าคุณไม่มีอาหารหรือน้ำ... คุณสามารถเอาอย่างอื่นมาสมทบแทนได้!"

"ถ้ามันเหมาะสม ผมจะพิจารณาแลกเปลี่ยนให้!"

"เพราะต้นทุนการผลิตธนู 10 คันมันสูงมาก และนี่เป็นอาวุธระยะไกลเพียงหนึ่งเดียวในตลาดตอนนี้!"

จางเฉินยังคงยืนกรานที่ราคาเดิมอย่างหนักแน่น

ความจริงแล้ว 80 ผลึกพลังงานก็อยู่ในเกณฑ์ที่เขาพอรับได้!

จะฟันกำไรเน้นๆ 70 ผลึกพลังงาน ยังไงก็ไม่ขาดทุน!

แถมหลังจากนี้เขายังต้องขาย [ลูกศร] เพื่อฟาร์มผลึกต่ออีกด้วย!

แต่การเจรจาต่อรองมันก็เป็นแบบนี้แหละ

ยิ่งคุณแสดงท่าทีไม่ยอมถอยแม้แต่ก้าวเดียว เมื่ออีกฝ่ายยอมลดราคาลงเพียงนิดเดียว พวกเขาจะยิ่งรู้สึกว่าตัวเองได้กำไรมหาศาล!

แต่ถ้าอีกฝ่ายต่อราคามาแล้วคุณตกลงทันที

เขาจะรู้สึกว่าตัวเองซื้อแพงไปแน่นอน!

นิสัยคนเรามันก็เป็นแบบนี้... ออกจะย้อนแย้งหน่อยๆ!

"งั้น... ตอนนี้ในมือเรามีผลึกพลังงานแค่ 90 ก้อนเท่านั้น!"

"เอาแบบนี้แล้วกัน เราจะเอาของอย่างอื่นมาแถมให้คุณเป็นการชดเชย!"

เจิ้งฮ่าวพูดจบ ก็ส่งรายชื่อทรัพยากรกองโตมาในช่องแชทส่วนตัว!

"[ปุ๋ยกลายพันธุ์]x300, [ผ้าสะอาด]x120, [กุญแจเปื้อนเลือด]x23, [กุญแจประหลาด]x1, [คีย์การ์ดเปื้อนเลือด]x8, [ทิชชู่]x12, [องุ่นสด]x20, [ส้มสด]x7, [หมวกอเมริกันฟุตบอล]x12, [เครื่องกำเนิดไฟฟ้าดีเซล]x2, [น้ำมันดีเซลถัง 200 ลิตร]x10, [น้ำมันเบนซินถัง 159 ลิตร]x12, [เหล็กกล้า]x178..."

"นี่คือทรัพยากรทั้งหมดที่ผมมีแล้ว คุณลองดูสิว่าอันไหนพอจะใช้ได้บ้าง!"

"อันไหนพอจะหักลบกลบหนี้ได้ก็ช่วยหักลบไปเถอะครับ ในมือผมไม่มีทรัพยากรเหลือเกินไปกว่านี้แล้วจริงๆ!"

"เพื่อน ถือว่าช่วยผมสักครั้ง ในอนาคตถ้าคุณมาหาเรา ผมจะให้ตำแหน่งเจ้าหน้าที่ระดับสูงกับคุณเลย!"

จางเฉินเมินประโยคสุดท้ายไปโดยสิ้นเชิง

ในกลุ่มผู้รอดชีวิต พละกำลังคือมาตรวัดระดับฐานะเพียงอย่างเดียวเท่านั้น

ถ้าไม่มีพละกำลัง ตำแหน่งเจ้าหน้าที่อะไรนั่นก็ไร้สาระ!

ในทางกลับกัน ขอแค่คุณแข็งแกร่งพอ ทั้งค่ายนั่นแหละที่จะต้องมาหมอบกราบแทบเท้าคุณเอง!

ส่วนทรัพยากรพวกนี้...

"ยกเว้น [หมวกอเมริกันฟุตบอล] นอกนั้นผมเอาหมด!"

จางเฉินกล่าวเรียบๆ