ตอนที่ 41 ดอกทิวลิปมหาเสน่ห์

ในวันนี้ จินซานอนเอนกายอยู่บนเก้าอี้โยกและเปิดแผงระบบที่ไม่ได้เห็นมานานขึ้น

【แผงระบบ: จินซา】

【วิญญาจารย์: วิญญาจารย์หนึ่งวงแหวน (18/100)】

【วงแหวนวิญญาณ: สีม่วง (1000 ปี)】

【ครอบครัว: ผู้นำตระกูลจิน】

【ลูกหลาน: 0】

【คะแนน: 330】

【พื้นที่พิเศษ: หน้ากากกิ่งฟ้าสามสิบหกประการ, พิมพ์เขียวชุดเกราะอุปกรณ์วิญญาณระดับ 1-9, สมุนไพรอมตะฉีหลัว】

【ร้านค้าตำแหน่งเทพ】

จินซามองไปที่แผงระบบ ค่าประสบการณ์วิญญาจารย์ของเขายังคงนิ่งสนิท เขาถอดใจไปนานแล้ว การฝึกฝนบ่มเพาะคืบหน้าไปอย่างเชื่องช้า การพึ่งพาระบบเพียงอย่างเดียวคือทางเลือกที่ดีที่สุด

ในขณะเดียวกัน เขาก็มองไปที่หน้ากากกิ่งฟ้าสามสิบหกประการในพื้นที่พิเศษ อืม... พวกมันไร้ประโยชน์ อย่างน้อยก็สำหรับเขาในตอนนี้ บางทีพวกมันอาจจะมีประโยชน์ในอนาคตก็ได้

พิมพ์เขียวชุดเกราะอุปกรณ์วิญญาณระดับ 1-9

จินซาหยิบพิมพ์เขียวชุดเกราะอุปกรณ์วิญญาณระดับ 1 ออกมาจากพื้นที่พิเศษ ภายในนั้นระบุขั้นตอนการผลิตและฟังก์ชันการทำงานไว้อย่างละเอียด

ชุดเกราะอุปกรณ์วิญญาณระดับ 1 มีพลังป้องกันที่น่าทึ่ง แม้แต่วิญญาจารย์สายสนับสนุน หากสวมใส่ชุดเกราะอุปกรณ์วิญญาณที่สอดคล้องกับระดับของตน ก็สามารถต่อกรกับวิญญาจารย์สายต่อสู้ในระดับเดียวกันได้สบายๆ

แน่นอนว่านี่จำกัดอยู่แค่ในระดับวิญญาจารย์เท่านั้น เนื่องจากมันเป็นเพียงชุดเกราะอุปกรณ์วิญญาณระดับ 1

หากวิญญาจารย์สายต่อสู้เป็นผู้สวมใส่ชุดเกราะอุปกรณ์วิญญาณ เขาก็แทบจะไร้เทียมทานในระดับเดียวกันเลยทีเดียว

จินซาอยากจะพูดคำเดียวเลยว่า "สุดยอด โคตรสุดยอดเลย"

เขาเก็บพิมพ์เขียวชุดเกราะอุปกรณ์วิญญาณระดับ 1 ลงไป แล้วหยิบพิมพ์เขียวระดับ 9 ออกมาแทน

ระดับนี้เทียบเท่ากับระดับราชทินนามพรหมยุทธ์ และความยากในการผลิตก็สูงลิบลิ่วเช่นกัน

มันต้องใช้แร่ธาตุพิเศษและเทคโนโลยีขั้นสูงในการผลิต

ในทางกลับกัน พลังที่วิญญาจารย์จะได้รับจากการสวมใส่ชุดเกราะอุปกรณ์วิญญาณระดับ 9 ก็มหาศาลมากเช่นกัน

ในช่วงที่ผ่านมา จินซาไม่ได้ให้ความสนใจกับระบบและลืมเรื่องนี้ไปเสียสนิท โชคดีที่วันนี้นึกขึ้นมาได้ จึงยังไม่สายเกินไป

"นี่มัน... น่าตกใจเกินไปแล้ว" จินซาพึมพำ

พลังของชุดเกราะอุปกรณ์วิญญาณถูกอธิบายไว้อย่างครบถ้วนในพิมพ์เขียว และชุดเกราะระดับ 9 ก็ยิ่งทรงพลังมากขึ้นไปอีก

ราชทินนามพรหมยุทธ์สายอาหารที่สวมใส่มัน สามารถต่อกรกับราชทินนามพรหมยุทธ์ในระดับเดียวกันได้เลยทีเดียว

แน่นอนว่าข้อแม้คือผู้สวมใส่ต้องไปถึงระดับราชทินนามพรหมยุทธ์เสียก่อน มิฉะนั้นก็จะไม่สามารถปลดปล่อยพลังของชุดเกราะอุปกรณ์วิญญาณออกมาได้อย่างเต็มที่

มันมีข้อจำกัดอยู่ มิฉะนั้น หากวิญญาจารย์ธรรมดาๆ สามารถต่อกรกับราชทินนามพรหมยุทธ์ได้เพียงแค่สวมใส่ชุดเกราะอุปกรณ์วิญญาณระดับ 9 แล้วล่ะก็ โลกนี้จะวุ่นวายขนาดไหนล่ะ?

แบบนั้นมันฝืนลิขิตสวรรค์ชัดๆ

"ดูเหมือนว่าข้าต้องหาเวลาเอาพิมพ์เขียวพวกนี้ไปให้ท่านพ่อ เพื่อเสริมสร้างความแข็งแกร่งให้กับวิหารวิญญาณเสียแล้ว ในอนาคต เมื่อวิญญาจารย์ทุกคนในวิหารวิญญาณสวมใส่ชุดเกราะอุปกรณ์วิญญาณ ภาพนั้นมันคงจะ..."

การกวาดล้างทั่วทั้งทวีป บุกทะลวงไปข้างหน้าโดยตรง คงไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้อีกต่อไป

ติดอยู่แค่อย่างเดียว ต้นทุนมันแพงหูฉี่เลยล่ะสิ

"ท่านพี่ กำลังคิดอะไรอยู่หรือคะ ถึงได้ดูมีความสุขขนาดนี้?" ถังซินเอ่ยถามด้วยความอยากรู้ เมื่อเห็นจินซานอนยิ้มอยู่บนเก้าอี้โยก

จินซายิ้ม เก็บพิมพ์เขียวชุดเกราะอุปกรณ์วิญญาณลงไป แล้วกล่าวว่า "ก็ต้องคิดเรื่องที่มีความสุขอยู่แล้วสิ อ้อ จริงด้วย ซินเอ๋อร์ ปลดปล่อยวิญญาณยุทธ์ของเจ้าออกมาให้ข้าดูหน่อยสิ"

แม้ถังซินจะรู้สึกงุนงงเล็กน้อย แต่นางก็ทำตามคำขอ หอแก้วเจ็ดชั้นปรากฏขึ้นในมือของนาง ประดับด้วยวงแหวนวิญญาณร้อยปีสองวง

"วิญญาณยุทธ์ของข้ามีปัญหาอะไรหรือคะ ท่านพี่?" ถังซินเอ่ยถาม

จินซากล่าวอย่างมีเลศนัย "ซินเอ๋อร์ เจ้าว่าระดับสูงสุดที่วิญญาณยุทธ์หอแก้วเจ็ดสมบัติสามารถไปถึงได้คือระดับใด?"

ถังซินตอบโดยไม่เสียเวลาคิด "มหาปราชญ์วิญญาณค่ะ ใครๆ ในทวีปก็รู้เรื่องนี้กันทั้งนั้น ท่านพี่ถามทำไมหรือคะ?"

จินซายิ้มและกล่าวว่า "แล้วถ้าข้าบอกว่าวิญญาณยุทธ์หอแก้วเจ็ดสมบัติสามารถบ่มเพาะไปจนถึงระดับราชทินนามพรหมยุทธ์ได้ล่ะ เจ้าจะเชื่อไหม?"

ถังซินส่ายหัวทันทีโดยไม่ต้องคิด

แค่วิญญาณยุทธ์หอแก้วเจ็ดสมบัติในระดับมหาปราชญ์วิญญาณ ก็ถือเป็นวิญญาณยุทธ์สายสนับสนุนอันดับหนึ่งของทวีปแล้ว

หากมันสามารถบ่มเพาะไปจนถึงระดับราชทินนามพรหมยุทธ์ได้ มันจะน่าเหลือเชื่อขนาดไหนกันล่ะ?

วิญญาณยุทธ์หอแก้วเจ็ดสมบัติระดับ 79 สามารถเพิ่มคุณสมบัติให้เป้าหมายได้ 79% หากก้าวขึ้นเป็นราชทินนามพรหมยุทธ์ พร้อมกับบัฟเพิ่มคุณสมบัติ 90% นั่นไม่ใช่ 1+1=1 แล้วล่ะ

แต่มันมากกว่า 2 เสียอีก วิญญาจารย์ที่ได้รับการสนับสนุนคุณสมบัติสามารถต่อสู้ข้ามระดับได้สบายๆ เลยทีเดียว

ดังนั้น ในความเข้าใจของถังซิน วิญญาณยุทธ์หอแก้วเจ็ดสมบัติไม่มีทางทะลวงผ่านระดับวิญญาณพรหมยุทธ์ไปได้อย่างแน่นอน

เช่นเดียวกับวิญญาณยุทธ์หอแก้วเจ็ดสมบัติ มันสามารถบ่มเพาะไปได้สูงสุดแค่ระดับมหาปราชญ์วิญญาณเท่านั้น

ขณะนั้นเอง จินซาก็หยิบสมุนไพรอมตะฉีหลัวออกมาแล้วกล่าวว่า "สิ่งนี้สามารถทำให้วิญญาณยุทธ์หอแก้วเจ็ดสมบัติของเจ้าวิวัฒนาการได้ และอาจถึงขั้นทำให้เจ้าสามารถบ่มเพาะไปจนถึงระดับราชทินนามพรหมยุทธ์ได้เลยล่ะ"

ถังซินรู้สึกไม่อยากจะเชื่อและกล่าวว่า "ถึงดอกทิวลิปนี้จะสวยมากก็เถอะ ท่านพี่ ท่านจะเห็นข้าเป็นคนโง่ไม่ได้นะคะ..."

ถังซินรู้สึกพูดไม่ออกเล็กน้อย สามีของนางกำลังล้อเล่นกับนางอยู่แน่ๆ สนุกมากไหมเนี่ย?

จินซารู้ว่านางคงไม่เชื่อ เขาจึงอธิบายว่า "สมุนไพรอมตะฉีหลัว สมุนไพรอมตะ..."

เขาอธิบายยืดยาว และถังซินก็ฟังด้วยความมึนงง

"ที่น่าขำก็คือ ขั้วอำนาจใหญ่พวกนั้นไม่รู้ถึงสรรพคุณของมัน และส่งสมุนไพรอมตะนี้มาให้เราเฉยเลย..."

ถังซินมองจินซาตาเบิกกว้างและพยักหน้า

นางไม่เชื่อหรอก มันเกินความเข้าใจของนางไปไกลลิบ

จินซามองนางและกล่าวอย่างจนปัญญา "เอาเถอะ แค่ดูดซับมันเข้าไปก็พอ ข้าเชื่อว่าสุดท้ายเจ้าก็จะรู้เองนั่นแหละ"

เมื่อเห็นว่าการอธิบายด้วยเหตุผลไม่ได้ผล จินซาก็เลิกพูดและปล่อยให้นางดูดซับมันไปเลยดีกว่า

จากนั้น จินซาก็ยื่นสมุนไพรอมตะฉีหลัวให้ถังซิน เขาเฝ้ามองนางดูดซับมันจนเสร็จสิ้นจึงค่อยละสายตา

ครู่ต่อมา ถังซินก็ลืมตาขึ้นและกล่าวด้วยความตื่นเต้น "ท่านพี่ ตอนนี้ข้าเป็นมหาวิญญาจารย์ระดับ 30 แล้วนะ! แค่ข้าดูดซับวงแหวนวิญญาณวงที่สาม ข้าก็จะได้เป็นอัคราจารย์วิญญาณแล้ว..."

ท่าทีของถังซินเปลี่ยนไป ตอนนี้นางเริ่มเชื่อสามีของนางบ้างแล้ว

แค่การเพิ่มขึ้นของพลังวิญญาณถึง 8 ระดับ ก็บังคับให้นางต้องเชื่อว่าสิ่งที่สามีพูดนั้นเป็นความจริง!

"ปลดปล่อยวิญญาณยุทธ์ของเจ้าออกมาสิ ให้ข้าดูหน่อย"

ถังซินยอมทำตามแต่โดยดี นางปลดปล่อยวิญญาณยุทธ์หอแก้วเจ็ดสมบัติของนางออกมา หอคอยเจ็ดชั้นแบบดั้งเดิม ตอนนี้กลายเป็นหอคอยเก้าชั้นไปเสียแล้ว

"หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า หก เจ็ด แปด เก้าชั้น!" ถังซินอุทาน

นางมองเขาด้วยความไม่อยากจะเชื่อ ถึงขั้นสงสัยว่าตัวเองกำลังฝันไปหรือเปล่า

จินซายิ้มและกล่าวว่า "สมุนไพรอมตะฉีหลัว มันช่วยเพิ่มพลังวิญญาณโดยไม่มีผลข้างเคียง สรรพคุณของมันไม่ได้มีแค่นั้นหรอก พลังวิญญาณสมบูรณ์แต่กำเนิดของเจ้าตอนนี้น่าจะอยู่ที่ระดับ 8 หรือ 9 แล้ว เมื่อบวกกับเคล็ดวิชาเทวะสูงสุดแล้ว ในอนาคตเมื่อเจ้าทะลวงสู่ระดับราชทินนามพรหมยุทธ์ ซินเอ๋อร์ เจ้าคงจะกลายเป็นวิญญาจารย์สายสนับสนุนอันดับหนึ่งของทวีปอย่างแน่นอน"

ถังซินโผเข้ากอดจินซาและประทับจุมพิตลงบนริมฝีปากของเขา "ท่านพี่ ข้ารักท่านที่สุดเลย..."

เดิมที แม้จะมีเคล็ดวิชาเทวะสูงสุด การจะทะลวงสู่ระดับราชทินนามพรหมยุทธ์ก็เป็นเรื่องยากสำหรับนาง แต่ตอนนี้ นางมั่นใจแล้วว่านางจะต้องทะลวงสู่ระดับราชทินนามพรหมยุทธ์ได้ในอนาคตอันใกล้นี้อย่างแน่นอน

และนางจะเชิดหน้าชูตาอย่างภาคภูมิ และกลับไปแก้แค้นอดีตเจ้าสำนักหอแก้วเจ็ดสมบัติที่ทอดทิ้งนางและแม่ของนางให้จงได้!

"อย่าเพิ่งบอกเรื่องนี้กับใครนะ บอกแค่หลิงหยวนกับคนอื่นๆ ก็พอ ข้าอยากจะทำให้ท่านพ่อประหลาดใจสักหน่อย"

ถังซินพยักหน้าและวิ่งกระโดดโลดเต้นไปหาหลิงหยวนและคนอื่นๆ

เมื่อมองดูถังซินที่กำลังเปล่งประกายด้วยความสุข จินซาก็ยิ้มและเอนกายลงบนเก้าอี้โยกต่อไป ทำตัวเกียจคร้านตามเดิม

"โธ่ ลูกเอ๋ย เมื่อไหร่พวกเจ้าจะเกิดมาสักที? พ่อของเจ้าทนไม่ไหวแล้วนะ!"

จบตอน