ตอนที่ 17 เซียนกระบี่เหมันต์จันทรา

ในขณะที่สมาชิกกลุ่มแชทกำลังสงสัยเกี่ยวกับซองอั่งเปาที่เฮอร์มีสส่งมา จู่ๆ ก็มีการแจ้งเตือนปรากฏขึ้นในกลุ่มแชท

【ติ๊ง! สมาชิกกลุ่ม เซียนกระบี่เหมันต์จันทรา ได้เข้าร่วมกลุ่มแชทแล้ว】

【นักเดินทาง】: "ยินดีต้อนรับสมาชิกใหม่"

【เชฟเทวะ】: "ไม่ได้มีสมาชิกใหม่มานานแล้ว ยินดีต้อนรับนะ"

【เจ้าสำนักฮวาซาน】: "คำว่า 'เซียนกระบี่' เป็นฉายาหรือขอบเขตพลังกันล่ะ? ดูจากชื่อของสมาชิกใหม่แล้ว ทักษะวิทยายุทธ์น่าจะแข็งแกร่งมากแน่ๆ"

【เจ้าของกลุ่ม】: "ยินดีต้อนรับสมาชิกใหม่... แต่ชื่อนี้ หรือว่าจะเป็นคนที่ฉันคิดไว้กันนะ?"

【ผู้บุกเบิกแห่งปัญญา】: "ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด ก็น่าจะใช่"

【เซียนกระบี่เหมันต์จันทรา】: "เซียนท่านใดเป็นผู้ลงมือกัน?"

【เซียนกระบี่เหมันต์จันทรา】: "ท่านอาจารย์ ท่านเป็นคนลงมือหรือเปล่า?"

【นักเดินทาง】: "สมาชิกใหม่ ไม่ต้องตื่นตระหนกไปหรอก แค่คลิกที่คู่มือสำหรับสมาชิกใหม่ของกลุ่มแชท แล้วคุณจะเข้าใจทุกอย่างเอง"

【เซียนกระบี่เหมันต์จันทรา】: "สมาชิกกลุ่มจากต่างโลก กลุ่มแชทที่เชื่อมโยงสวรรค์ทั้งหมดงั้นหรือ?"

【เซียนกระบี่เหมันต์จันทรา】: "เป็นเช่นนี้นี่เอง นอกเหนือจากโลกนี้ ยังมีโลกอื่นอยู่อีก ฉันช่างกบในกะลาจริงๆ"

หลี่หานอีจ้องเขม็งไปที่กลุ่มแชท ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง และยอมรับความจริงอย่างเลี่ยงไม่ได้

ในโลกของเธอ ไม่มีแนวคิดเรื่องการทลายความว่างเปล่า

บางทีหลี่ฉางเซิงอาจจะมีความสามารถนั้น แต่เขาก็ไม่เคยทำแบบนั้น

【เจ้าสำนักฮวาซาน】: "ตอนนี้กลุ่มแชทมีสามฟังก์ชัน: ร้านค้า เช็กอิน และสุ่มรางวัล คุณลองเข้าไปดูผลลัพธ์ของพวกมันได้นะ"

หนิงชิงอวี่มองดูไอดีของ เซียนกระบี่เหมันต์จันทรา ในกลุ่มแชท ด้วยความรู้สึกคาดหวังเล็กน้อย

เนื่องจากข้อจำกัดของโลกที่เขาอยู่ ความก้าวหน้าของเขาจึงตามหลังสมาชิกกลุ่มคนอื่นๆ อยู่ก้าวหนึ่งเสมอ

ปัญหาใหญ่ที่สุดในบรรดาเรื่องเหล่านั้นก็คือวิชาบ่มเพาะ

หากกลุ่มแชทไม่ได้สมาชิกใหม่จากโลกกำลังภายในระดับสูงในเร็วๆ นี้ เขาก็ถึงกับพิจารณาที่จะเปลี่ยนไปใช้ระบบอื่นแล้ว

【นักเดินทาง】: "โอ้ จะว่าไปแล้ว ผู้ดูแลกลุ่มมีความเชี่ยวชาญเรื่องข้อมูลจากสามพันโลกนะ ถ้าคุณยินดีที่จะติดหนี้บุญคุณเธอ คุณก็สามารถปรึกษาเธอเกี่ยวกับข้อมูลและอนาคตของคุณได้"

【นักเดินทาง】: "อืม ฉันเกือบลืมไปเลย @ผู้บุกเบิกแห่งปัญญา คุณสามารถถามเขาได้เหมือนกันนะ"

【เซียนกระบี่เหมันต์จันทรา】: "ข้อมูล? อนาคต?"

ณ เมืองเสวี่ยเยว่ ภายในจวนเจ้าเมือง หลี่หานอีขมวดคิ้ว หยุดการบ่มเพาะ 【เคล็ดวิชากระบี่วารีนิ่ง】 และเก็บกระบี่ม้าเหล็กธาราน้ำแข็งที่แผ่กลิ่นอายเย็นเยียบลงฝัก

【เซียนกระบี่เหมันต์จันทรา】: "ฉันไม่จำเป็นต้องรู้อนาคต ฉันแค่ต้องการรู้ว่าการเดินทางไปภูเขาชิงเฉิงเพื่อประลองกับเซียนกระบี่เต๋าจะราบรื่นหรือไม่?"

หลี่หานอีทอดสายตาไปยังภูเขาชิงเฉิง แววตาของเธอแผ่เจตจำนงแห่งกระบี่อันคมกริบออกมา

ในเวลานี้ เธอยังคงเป็นเซียนกระบี่เหมันต์จันทราผู้อุทิศตนให้กับกระบี่อย่างสุดหัวใจ หวังเพียงที่จะไปให้ถึงจุดสูงสุดของวิถีแห่งกระบี่

ยิ่งไปกว่านั้น เธอคือหนึ่งในเจ้าเมืองเสวี่ยเยว่และเป็นศิษย์ของหลี่ฉางเซิง ต่อให้พรรคมารบุกมา เธอก็คงไม่ต้องกังวลอะไรมากนัก

ดังนั้น เธอจึงไม่ได้สนใจเรื่องอนาคตของตัวเองเป็นพิเศษ

【เจ้าของกลุ่ม】: "เซียนกระบี่เต๋าแห่งภูเขาชิงเฉิงงั้นเหรอ?"

【เจ้าของกลุ่ม】: "ถ้าอย่างนั้น ฉันก็น่าจะรู้แล้วล่ะว่าคุณอยู่ในช่วงเวลาไหน"

【ผู้บุกเบิกแห่งปัญญา】: "ชัดเจนเลยว่าเธออยู่ในจุดเปลี่ยนที่สำคัญที่สุดจุดหนึ่งในชีวิต"

【เจ้าของกลุ่ม】: "ใช่ไหมล่ะ? ตอนที่ฉันดูเนื้อเรื่องเมื่อก่อน ฉันรู้สึกสงสารมาก เพราะการประลองกระบี่ครั้งนี้ทำให้อัจฉริยะผู้ไร้เทียมทานสองคนต้องมาจบชีวิตลงกลางคัน"

【เจ้าของกลุ่ม】: "จนถึงทุกวันนี้ ฉันก็ยังสงสัยอยู่เลยว่า ถ้าตอนนั้นพวกเขาไม่ได้พบกัน บางทีโลกอาจจะมีสุดยอดฝีมือขอบเขตเทวะสัญจรเพิ่มขึ้นอีกสองคนก็ได้"

【เจ้าของกลุ่ม】: "เฮ้อ สวรรค์ริษยาคนเก่ง จ้าวอวี้เจินถูกสวรรค์ลงทัณฑ์ สิ้นใจใต้ต้นท้อ ส่วนวิทยายุทธ์ของหลี่หานอีก็เสียหายอย่างหนัก ทำให้เธอต้องใช้ชีวิตที่เหลืออยู่อย่างโดดเดี่ยว"

【ผู้บุกเบิกแห่งปัญญา】: "..."

【อาชญากรที่เลวร้ายที่สุดในประวัติศาสตร์】: "..."

【เจ้าสำนักฮวาซาน】: "..."

【นางฟ้ากระดาษ】: "..."

【เชฟเทวะ】: "..."

【นักเดินทาง】: "เป็นครั้งแรกเลยนะที่เห็นผู้ดูแลกลุ่มใช้อารมณ์ขนาดนี้"

【เจ้าสำนักฮวาซาน】: "ฉันค่อนข้างสงสัยนะ ว่าคนสองคนที่ผู้ดูแลกลุ่มพูดถึงมีพรสวรรค์แบบไหนกัน ถึงทำให้ผู้ดูแลกลุ่มรู้สึกเสียดายขนาดนี้?"

【เซียนกระบี่เหมันต์จันทรา】: "คุณกำลังพูดเรื่องอะไรกัน? จ้าวอวี้เจินตายใต้ต้นท้อ และฉันต้องใช้ชีวิตอย่างโดดเดี่ยวงั้นเหรอ?"

หลี่หานอีขมวดคิ้ว พยายามตีความข้อความทีละคำด้วยความรู้สึกสับสนเล็กน้อย

ต้องรู้ไว้เลยว่าทั้งเธอและจ้าวอวี้เจิน ไม่ว่าจะเป็นเรื่องความแข็งแกร่งส่วนตัวหรืออำนาจที่อยู่เบื้องหลัง พวกเขาต่างก็เป็นกลุ่มคนที่เก่งกาจที่สุดในโลก

ของเธอน่ะไม่ต้องพูดถึง แม้แต่จ้าวอวี้เจินเองก็มีภูเขาชิงเฉิง ซึ่งเป็นหนึ่งในมรดกตกทอดอันชอบธรรมของลัทธิเต๋าคอยหนุนหลังอยู่!

ในสถานการณ์เช่นนี้ พวกเขาสองคนจะมีจุดจบแบบนั้นได้อย่างไร?

【ผู้บุกเบิกแห่งปัญญา】: "ใจเย็นๆ ก่อน เซียนกระบี่เหมันต์จันทรา สับสนกับสิ่งที่คุณพูดหมดแล้ว"

【เจ้าของกลุ่ม】: "ขอโทษทีๆ ฉันอินไปหน่อยน่ะ หลักๆ ก็คือความหงุดหงิดจากตอนที่ดูซีรีส์เรื่องนี้นี่แหละ"

เอเลน่าพูดด้วยความรู้สึกผิดเล็กน้อย หลังจากที่ความปลอดภัยของเธอได้รับการรับประกันในช่วงเวลานี้ สภาพจิตใจของเธอก็เริ่มจะปล่อยตัวมากขึ้น

【ผู้บุกเบิกแห่งปัญญา】: "@เซียนกระบี่เหมันต์จันทรา การเดินทางไปชิงเฉิงของคุณ จะดึงคุณเข้าสู่วังวนแห่งโชคชะตา"

【ผู้บุกเบิกแห่งปัญญา】: "ครั้งนี้ คุณจะปลอมตัวเป็นชายไปที่ชิงเฉิง และตกหลุมรักตั้งแต่แรกพบ อย่างไรก็ตาม จ้าวอวี้เจินถูกสวรรค์ลงทัณฑ์ ทันทีที่เขาลงจากเขา เขาจะต้องเผชิญกับอันตรายถึงชีวิต"

【ผู้บุกเบิกแห่งปัญญา】: "ท้ายที่สุด ระหว่างการซุ่มโจมตีของอันเหอและถังเหมิน จ้าวอวี้เจินได้ผิดคำสาบานและลงจากเขา โดยธรรมชาติแล้ว เขาได้พบกับจุดจบตามชะตากรรมของเขา สิ้นใจใต้ต้นท้อ ในขณะที่เส้นทางแห่งกระบี่ของคุณถูกตัดขาด ทำให้คุณต้องใช้ชีวิตที่เหลืออยู่อย่างโดดเดี่ยว"

【เซียนกระบี่เหมันต์จันทรา】: "..."

【เซียนกระบี่เหมันต์จันทรา】: "...ฉันเข้าใจแล้ว ไม่ว่าเรื่องนี้จะเป็นจริงหรือเท็จ ตอนนี้ฉันจะไปทำสมาธิเพื่อให้จิตใจสงบลงก่อน แล้วก็ ขอบคุณนะ @ผู้บุกเบิกแห่งปัญญา @เจ้าของกลุ่ม"

หลังจากเห็นข้อความที่เฮอร์มีสส่งมา แววตาของเซียนกระบี่เหมันต์จันทราก็ดูจริงจังขึ้น จากนั้นเธอก็พูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง

หลี่หานอีในปัจจุบันยังคงมุ่งมั่นแสวงหาจุดสูงสุดของวิถีแห่งกระบี่อย่างสุดหัวใจ แตกต่างอย่างสิ้นเชิงกับตัวเธอในภายหลังที่ถูกความรักกลืนกิน

ทันทีที่เธอรู้ว่าเส้นทางแห่งกระบี่ที่เธอไล่ตามจะต้องพังทลายลงกลางคัน สติปัญญาของเธอก็เข้ามาควบคุมทันที และเธอก็สงบสติอารมณ์ลงได้โดยตรง

แม้ว่าเรื่องนี้จะยังต้องรอการพิสูจน์ แต่ยังไงซะเธอก็เป็นศิษย์ของหลี่ฉางเซิง และล่วงรู้เรื่องราวลับๆ มากมาย

บางครั้งในโลกนี้ โชคชะตาอันลึกลับบางอย่างก็ปรากฏขึ้นจริงๆ

ต่อให้ตอนนี้เธอจะรู้สถานการณ์แล้ว แต่เมื่อเธอไปที่ภูเขาชิงเฉิง เธออาจจะยังคงได้รับผลกระทบจากพลังแห่งโชคชะตา นำไปสู่สิ่งที่เรียกว่า 'รักแรกพบ' ก็เป็นได้

【เจ้าของกลุ่ม】: "จะว่าไปแล้ว โลกที่เซียนกระบี่เหมันต์จันทราอยู่ดูเหมือนจะห่างไกลจากกำลังภายในระดับสูงอยู่นะ แต่คาดไม่ถึงเลยว่าจะมีเรื่องลึกลับอย่าง 【สวรรค์ริษยา】 อยู่ด้วย น่าแปลกจริงๆ"

【ผู้บุกเบิกแห่งปัญญา】: "มันค่อนข้างหายากจริงๆ นั่นแหละ แต่ในบรรดาสวรรค์ทั้งมวลก็มีโลกที่แปลกประหลาดและมหัศจรรย์อยู่นับไม่ถ้วน แต่ก็เพราะเหตุนี้แหละ มันถึงได้น่าตื่นเต้นมากไม่ใช่เหรอ?"

เมื่อเห็นว่าไม่มีอะไรแล้ว เฮอร์มีสก็ออฟไลน์ไปอีกครั้ง เวลาของเขายังคงรัดตัวมาก

สิ่งของที่ถูกกู้ขึ้นมาจากทะเลควอนต้าเป็นครั้งคราวนั้นจำเป็นต้องได้รับการจัดการ

ระบบหมุนเวียนสวรรค์-มนุษย์จำเป็นต้องได้รับการปรับปรุงอย่างต่อเนื่อง

การค้นคว้าตรรกะพื้นฐานของพลังดิจิทัล... และแม้กระทั่งการเริ่มชี้นำชาวเมืองท้องถิ่นของดาวสีฟ้าให้สร้างการเชื่อมต่อกับระบบดาวชะตากรรม เพื่อสร้างประโยชน์อย่างต่อเนื่องให้กับพิมพ์เขียวอันยิ่งใหญ่สำหรับการก่อสร้างในอนาคตของดาวสีฟ้า

ดูเหมือนว่ามันจะยุ่งและเหน็ดเหนื่อยมาก แต่เฮอร์มีสกลับสนุกไปกับความยุ่งเหยิงและการดิ้นรนนี้อย่างมาก

เมื่อมองดูพาธของเขาค่อยๆ สมบูรณ์แบบขึ้น ความรู้สึกแห่งความสำเร็จที่เขาได้รับนั้นเป็นสิ่งที่คนนอกยากจะเข้าใจได้

จบตอน