บทที่ 25 ลูกค้าคนแรก สาวหมาป่า

หลินจิ่วเดินมาที่เตาและพบกับมอนสเตอร์หีบสมบัติสีดำที่มีดวงตากลมโตสองดวงจ้องมองเขาเขม็ง

“ก๊าก ก๊าก”

มอนสเตอร์หีบสมบัติอ้าปากกว้างเผยให้เห็นฟันคมกริบเต็มปาก ลิ้นยาวที่ชุ่มไปด้วยเมือกสีเขียวตวัดเลียไปทางใบหน้าของหลินจิ่ว

หลินจิ่วเลิกคิ้วขึ้นพร้อมกับอ้าปากพ่นมนตราลูกไฟออกมา

มนตราลูกไฟ ระดับ D: ควบแน่นพลังวิญญาณเพื่อยิงลูกไฟ อานุภาพขึ้นอยู่กับปริมาณพลังวิญญาณที่ใช้

มนตราลูกไฟนี้คือทักษะที่เขาเรียนรู้มาจากไตของภูตเพลิง

ตูม!

ลูกไฟขนาดเท่าศีรษะคนพุ่งเข้าปะทะกับลิ้นยาวจนเกิดการระเบิดอย่างรุนแรง เปลวเพลิงพุ่งกระจายพร้อมกับความร้อนระอุที่แผ่ซ่านไปทั่วทันที

“ก๊าก ก๊าก!”

มอนสเตอร์หีบสมบัติกรีดร้องอย่างโหยหวน ลิ้นของมันถูกระเบิดขาดไปครึ่งหนึ่ง ส่วนที่เหลือกลายเป็นสีดำสนิทและมีควันสีขาวลอยกรุ่นออกมา

“พี่ชาย พี่ชาย!”

ภูตเพลิงรีบวิ่งเข้ามาเกาะแขนหลินจิ่วแล้วบอกว่า “นี่คือมอนสเตอร์หีบสมบัติครับ วัตถุดิบทุกอย่างที่เราต้องการต้องอาศัยมันเป็นคนขนส่งมาให้ เมื่อกี้มันแค่ทักทายพี่เฉยๆ เอง”

“หือ?”

หลินจิ่วกะพริบตาปริบๆ

เมื่อมองไปที่มอนสเตอร์หีบสมบัติอีกครั้ง ดวงตากลมโตทั้งสองข้างของมันก็คลอไปด้วยน้ำตา ดูน่าสงสารและน้อยใจอย่างยิ่ง

เรื่องนี้จะโทษเขาไม่ได้

ใครใช้ให้เจ้ามอนสเตอร์หีบสมบัตินี่ร้องก๊ากก๊ากแค่สองทีแล้วก็แลบลิ้นออกมาล่ะ

“ก๊าก... ก๊าก...”

มอนสเตอร์หีบสมบัติครางออกมาสองครั้งด้วยความน้อยใจ สายตาที่มองหลินจิ่วเต็มไปด้วยความหวาดกลัวอย่างรุนแรง

“เด็กดี เมื่อกี้ฉันผิดไปเอง”

หลินจิ่วตบหัวมอนสเตอร์หีบสมบัติเบาๆ

“ก๊าก” มอนสเตอร์หีบสมบัติยังอยากจะแลบลิ้นออกมาอีกครั้ง แต่พอนึกถึงลูกไฟของหลินจิ่วเมื่อครู่ มันก็รีบหดลิ้นกลับเข้าไปด้วยความหวาดกลัว

“อ้อ พี่ชาย นี่คือตำราอาหารครับ ในนี้มีรายละเอียดการทำอาหารเลิศรสมากมายเลย”

ภูตเพลิงหยิบตำราอาหารเล่มหนาออกมาจากท้องของมอนสเตอร์หีบสมบัติ

หลินจิ่วรับตำรามา เขาเป็นคนมีความจำดี เพียงแค่เปิดผ่านๆ ครั้งเดียวก็จดจำเนื้อหาทั้งหมดได้ขึ้นใจ

กริ๊ง

ในตอนนั้นเอง เสียงกระดิ่งภายในห้องรับรองก็ดังขึ้น บ่งบอกว่ามีแขกมาถึงแล้ว

หลินจิ่วรีบเดินไปที่ประตูพร้อมรอยยิ้มบนใบหน้า เขาเชื่อว่าความประทับใจแรกพบนั้นสำคัญมาก

คลิก

ประตูห้องรับรองเปิดออก หญิงสาวที่มีรูปร่างเย้ายวน ผิวขาวนวล สวมชุดราตรีสีแดงเข้มเดินเข้ามา ลำคอขาวดุจหิมะประดับด้วยสร้อยคออัญมณีสีน้ำเงิน เส้นผมเรียบลื่นถูกเกล้าไว้อย่างประณีต ดูสง่างามเหมือนคุณหนูผู้สูงศักดิ์

บนศีรษะของหญิงสาวมีหูหมาป่าสีขาวฟูฟ่องคู่หนึ่ง ซึ่งช่วยเพิ่มความขี้เล่นและน่ารักให้กับเธอ

“โอ้ มีเชฟคนใหม่มาแล้วเหรอ นายดูน่าอร่อยจัง... ไม่สิ ฉันหมายถึงนายดูดีน่ะ”

สาวหมาป่าไอซ่าจ้องมองหลินจิ่วด้วยสายตาเร่าร้อน หากไม่ใช่เพราะกฎของโลกสยองขวัญ เธอคงอยากจะทำความรู้จักกับหลินจิ่วให้ลึกซึ้งถึงกระเพาะไปแล้ว

“คุณผู้หญิงผู้งดงาม ไม่ทราบว่าต้องการรับอะไรดีครับ นี่คือเมนูครับ”

หลินจิ่วส่งเมนูให้ไอซ่า

“สิ่งที่ฉันอยากกินที่สุดก็คือนายนั่นแหละ”

ไอซ่าอมยิ้มพลางพูดจาแฝงนัย

สาวหมาป่า เลเวล 30 ความแข็งแกร่ง: หากลอบโจมตีอาจพอมีโอกาสชนะเพียงเล็กน้อย

หลินจิ่วไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่รักษาตัวตนและรอยยิ้มเอาไว้

“อ้อ จริงด้วย ฉันขอสไลม์นึ่ง หนูวุ้นเส้นรสเผ็ด ไส้หมูคลุกเย็น หอยงวงช้างนึ่งกระเทียม หมั่นโถวไก่ และสุดท้าย... ไตมนุษย์”

ในจังหวะที่ไอซ่าสั่งอาหารจานสุดท้าย เธอได้เหลือบมองไปที่หน้าท้องของหลินจิ่ว

“รับทราบครับ โปรดรอสักครู่”

หลินจิ่วจดรายการอาหารที่ไอซ่าต้องการลงบนกระดาษ แล้วเดินกลับไปหามอนสเตอร์หีบสมบัติ

มอนสเตอร์หีบสมบัติอ้าปากกว้างอย่างรู้ความ ทว่าต่างจากการทักทายครั้งแรก คราวนี้ภายในปากของมันมืดสนิทเหมือนหลุมดำ ดูลึกลับและน่าค้นหา

หลินจิ่วโยนกระดาษจดรายการอาหารเข้าไปในปากของมัน

คลิก

มอนสเตอร์หีบสมบัติปิดปากลงอีกครั้ง

สามวินาทีต่อมา

คลิก มอนสเตอร์หีบสมบัติอ้าปากออกมาอีกครั้ง คราวนี้ข้างในเต็มไปด้วยวัตถุดิบที่จำเป็นครบถ้วน

“เจ้านี่สะดวกจริงๆ”

หลินจิ่วหยิบของทุกอย่างออกมา

ทว่าเขาก็ยังอยากจะบ่นอยู่ดี ทั้งที่ระยะทางห่างกันแค่ไม่กี่ก้าวแท้ๆ แต่กลับต้องผ่านขั้นตอนที่ยุ่งยากขนาดนี้

หลินจิ่วเริ่มเตรียมสไลม์นึ่งก่อน สไลม์ตัวนี้ยังไม่ตายแต่มันแค่ถูกแช่แข็งเอาไว้ หลินจิ่วจึงลอบใช้ทักษะหัตถ์กระชากไตทันที

สำเร็จตั้งแต่ครั้งแรก

ไตของสไลม์เป็นของที่มีตำหนิ ซึ่งแทบจะไม่ช่วยเพิ่มความแข็งแกร่งให้หลินจิ่วเลย

ฉึก

หลินจิ่วคว้าสไลม์มาผ่าครึ่งด้วยมีด ควักอวัยวะภายในทิ้งทั้งหมดแล้วนำไปใส่ในซึ้งนึ่ง

จากนั้นหลินจิ่วก็เริ่มเตรียมไส้หมูคลุกเย็น เนื่องจากมันทำง่ายจึงสามารถใช้เป็นอาหารเรียกน้ำย่อยได้ก่อน ไส้หมูที่ใช้มาจากหมูกระป๋องซึ่งขึ้นชื่อเรื่องเนื้อที่อร่อยและราคาถูก

เมื่อไส้หมูคลุกเย็นเสร็จเรียบร้อย หลินจิ่วจึงใช้พรสวรรค์เพิ่มบัฟเข้าไป

ซาซิมิไส้หมู: รสชาติ +20 มาพร้อมบัฟกระปรี้กระเปร่า

หลินจิ่วประคองจานซาซิมิไปที่โต๊ะแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล “คุณผู้หญิงครับ นี่คือซาซิมิไส้หมูครับ”

“งั้นฉันต้องขอชิมหน่อยแล้ว”

ไอซ่าหยิบไส้หมูขึ้นมา ฟันอันคมกริบของเธอสูดไส้หมูชิ้นโตเข้าปากในรวดเดียว เพียงแค่เคี้ยวหนึ่งคำ น้ำในเนื้อก็พุ่งกระฉูดออกมา

“ดี ดีมาก!”

ดวงตาของไอซ่าเป็นประกาย ด้วยผลของบัฟกระปรี้กระเปร่าทำให้เธอรู้สึกมีพลังอย่างมหาศาลจนอยากจะลุกขึ้นไปทำอะไรสักอย่าง

หลินจิ่วทำหนูวุ้นเส้นรสเผ็ดและไตมนุษย์ผัดต่อ หนูวุ้นเส้นรสเผ็ดทำจากลูกหนูตัวเล็กสีชมพูนุ่มนิ่มที่ยังมีชีวิตอยู่ ชนิดที่ว่าเมื่อกัดลงไปจะได้ยินเสียงร้องจี๊ดออกมาทันที

หนูวุ้นเส้นรสเผ็ด: รสชาติ +20 มาพร้อมบัฟสงบใจ

ไตมนุษย์ผัด: รสชาติ +15 มาพร้อมบัฟเสื้อผ้าฉีกขาด

“บัฟเสื้อผ้าฉีกขาดเหรอ?”

หลินจิ่วเลิกคิ้วขึ้น รู้สึกว่าบัฟนี้มันดูไม่ธรรมดา

เขาประคองอาหารไปเสิร์ฟ

ไอซ่ามองดูหนูวุ้นเส้นแล้วกัดลงไปหนึ่งคำ เสียงจี๊ดดังออกมาจากในปากของเธอ เธอสัมผัสได้ถึงการดิ้นรนของหนูตัวน้อยก่อนตายภายในอุ้งปาก ความรู้สึกแปลกใหม่นี้ทำให้ไอซ่าลุ่มหลงอย่างมาก

“อร่อย อร่อยที่สุด!”

ไอซ่าเลิกใช้ตะเกียบแล้วใช้มือหยิบกินโดยตรง เพียงครู่เดียว หนูวุ้นเส้นทั้งสิบหกตัวในจานก็ถูกกินจนเกลี้ยง

ไอซ่าใช้ผ้าเช็ดหน้าเช็ดมือและคราบเลือดที่มุมปากอย่างสง่างาม หลังจากจิบไวน์ไปหนึ่งอึก เธอก็เริ่มลิ้มรสไตมนุษย์ผัด

ในขณะเดียวกัน หอยงวงช้างนึ่งกระเทียมและสไลม์นึ่งของหลินจิ่วก็เสร็จพร้อมกัน เหลือเพียงหมั่นโถวไก่ที่ยังอยู่ในขั้นตอนการทำ เนื่องจากเมนูนี้ซับซ้อนกว่า เพราะต้องนำหมั่นโถวไปยัดไว้ในท้องไก่แล้วเย็บปิดให้สนิท จากนั้นก็นำไปใส่ไว้ในไก่ตัวที่ใหญ่กว่าอีกชั้นหนึ่ง โดยช่องว่างระหว่างนั้นต้องเติมด้วยวัตถุดิบต่างๆ

หอยงวงช้างนึ่งกระเทียม: รสชาติ +15 มาพร้อมบัฟขัดเกลาต่อมรับรส

สไลม์นึ่ง: รสชาติ +20 มาพร้อมบัฟลิ้นทองคำ

ขณะที่หลินจิ่วกำลังยกอาหารไปเสิร์ฟ จู่ๆ เขาก็ได้ยินเสียงผ้าขาดดังขึ้น

เขาเห็นรอยฉีกขาดหลายแห่งปรากฏขึ้นบนชุดราตรีของสาวหมาป่า ซึ่งคาดว่าน่าจะเป็นผลมาจากบัฟเสื้อผ้าฉีกขาด และที่สำคัญคือรอยเหล่านั้นกำลังขยายกว้างขึ้นเรื่อยๆ