ตอนที่ 20 ร่างแยกหมึกจำแลง

ตอนที่ 20 ร่างแยกหมึกจำแลง

ครึ่งหลังของปีโคโนฮะที่ 46

โยสึกิ หลิง ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นรองหัวหน้ากองทัพแนวหน้าของคุโมะงาคุเระ โดยมี โยสึกิ เอ เป็นหัวหน้า และโดไดเป็นเสนาธิการ

ไรคาเงะรุ่นที่ 3 อยู่โยงเฝ้าหมู่บ้านคุโมะงาคุเระ

คิลเลอร์ บี, โมโตอิ และไดกะ ล้วนอยู่ในกองทัพแนวหน้า

แม้ว่า คิลเลอร์ บี จะสูญเสียแปดหางไป แต่เขาก็ได้ขัดเกลาวิชาดาบเจ็ดเล่มของเขา และถึงขั้นสามารถประสานอินในขณะที่กวัดแกว่งดาบได้ ตอนนี้เขามีความแข็งแกร่งเข้าใกล้ระดับโจนินหัวกะทิแล้ว!

ส่วนโมโตอิ ในที่สุดเขาก็พบสัตว์อัญเชิญที่เขาถูกใจ นั่นคือ อินทรีทองคำ อินทรีทองคำที่สูงถึงห้าเมตร เมื่อร่วมมือกับโมโตอิ ทำให้เขาสามารถต่อกรกับโจนินได้อย่างสูสี

ดารุอิเซะเองก็พัฒนา คาถาพายุ ของเขาอย่างมากในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา และเขาก็ได้ลบคำว่า 'พิเศษ' ออกจากคำว่า 'โจนินพิเศษ' ไปแล้ว

"พี่ใหญ่ แปดหางบอกฉันว่ามีศัตรูอยู่ข้างหน้า!"

โยสึกิ หลิง ร้องเรียกให้ โยสึกิ เอ ที่เดินอยู่หน้าสุดหยุดลง

เมื่อได้ยินคำพูดของ โยสึกิ หลิง โยสึกิ เอ ก็รีบสั่งให้กองทหารด้านหลังหยุดเดินทัพทันทีเพื่อป้องกันการตกหลุมพราง

ในตอนนั้นเอง คุไนจำนวนมากก็ปรากฏขึ้น ปักเข้าใส่พื้นที่หลายจุด!

ชายหนุ่มผมสีเหลืองปรากฏตัวขึ้นเบื้องหน้ากองทัพคุโมะงาคุเระ!

"คุโมะงาคุเระ ถอยทัพกลับไปซะ พวกแกจะก้าวไปข้างหน้าไม่ได้อีกแล้ว!"

พูดจบ ร่างของเขาก็หายวับไปในพริบตา นินจาคุโมะงาคุเระที่อยู่แนวหลังถูกเขาสังหารไปทีละคน ทว่าพวกเขากลับไม่สามารถจับภาพการเคลื่อนไหวของเขาได้เลย!

เมื่อเห็น นามิคาเสะ มินาโตะ ทรงพลังถึงเพียงนี้ นินจาโคโนฮะที่อยู่เบื้องหลังเขาก็มีขวัญกำลังใจพุ่งสูงขึ้น และพุ่งทะยานเข้าใส่กองทัพแนวหน้าของคุโมะงาคุเระ!

"กิวคิ พ่นหมึกบดบังวิสัยทัศน์ของพวกนินจาโคโนฮะที!"

โยสึกิ หลิง ร้องเรียกแปดหางในใจ

เขาเข้าสู่กระบวนการแปลงร่างเป็นสัตว์หางทันที แปดหางที่แปลงร่างแล้วพ่นหมึกออกมาจำนวนมหาศาล บดบังวิสัยทัศน์ของนินจาโคโนฮะจนเกือบมืดมิด!

"ตอนนี้แหละ!"

"ลูกบอลสัตว์หาง!"

เมื่อเห็นวิสัยทัศน์ของนินจาโคโนฮะถูกบดบังด้วยหมึกของเขา โยสึกิ หลิง ก็รีบรวบรวมลูกบอลสัตว์หางทันที หากลูกบอลสัตว์หางลูกนี้ถูกปล่อยออกไป นินจาโคโนฮะจะต้องล้มตายเป็นจำนวนมากอย่างแน่นอน!

"แย่แล้ว!"

นามิคาเสะ มินาโตะ เห็นสถานการณ์ด้านหลังเขา สีหน้าก็เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว เขาใช้ คาถาเทพสายฟ้าเหิน เทเลพอร์ตไปที่หัวของแปดหางโดยตรง และใช้วิชานินจามิติเวลาเพื่อย้ายลูกบอลสัตว์หางออกไป!

แต่เห็นได้ชัดว่า โยสึกิ หลิง รู้ดีว่า นามิคาเสะ มินาโตะ จะทำอะไร!

อันที่จริงเขาไม่ได้คาดหวังที่จะรวบรวมลูกบอลสัตว์หางให้เสร็จสมบูรณ์อยู่แล้ว!

มันเป็นเพียงแค่การล่อให้ นามิคาเสะ มินาโตะ เข้ามาใกล้เขาเท่านั้น!

วินาทีที่ นามิคาเสะ มินาโตะ มาถึงบนร่างของ โยสึกิ หลิง เขาก็เปิดใช้งาน โหมดจักระคาถาสายฟ้า ทันที!

และเขาก็ใช้จักระส่วนใหญ่ของแปดหางเพื่อเพิ่มพลังไฟฟ้าให้กับโหมดจักระคาถาสายฟ้า!

ทั่วทั้งร่างของแปดหางดูราวกับกลายเป็นประกายสายฟ้า ปะทุพลังไฟฟ้าอันน่าสะพรึงกลัวออกมาในพริบตา!

นามิคาเสะ มินาโตะ เทเลพอร์ตหนีออกจากตัวแปดหางได้อย่างหวุดหวิดในวินาทีสุดท้าย แต่ร่างกายของเขาก็ยังคงถูกไฟฟ้าแรงสูงช็อตอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้!

เส้นผมบนหัวของเขาชี้ฟูตั้งชันขึ้นมาทีละเส้น!

"นามิคาเสะ มินาโตะ ความเร็วของนายนี่มันรวดเร็วจริงๆ!"

โยสึกิ หลิง กล่าวชื่นชมจากใจจริง การที่ นามิคาเสะ มินาโตะ สามารถตอบสนองและเทเลพอร์ตหนีไปได้ภายในเวลาไม่ถึงวินาทีนั้น นับว่าเป็นความเร็วในการตอบสนองที่น่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง!

"อ่า นายเองก็แข็งแกร่งมากเหมือนกันนะ!"

นามิคาเสะ มินาโตะ ลูบผมที่ชี้ฟูของเขา สีหน้าเปลี่ยนเป็นเคร่งเครียด!

"ร่างแยกหมึกจำแลง!"

ร่างสูงใหญ่ปรากฏตัวขึ้นข้างกาย โยสึกิ หลิง; เขาคือไรคาเงะรุ่นที่ 3!

วิชานี้มีข้อจำกัดหลายอย่าง แปดหางจำเป็นต้องเข้าใจทักษะของอีกฝ่ายอย่างถ่องแท้ ทั้งวิธีการใช้คาถา สมรรถภาพทางกาย และอื่นๆ เพื่อที่จะจำแลงพวกเขาออกมาได้อย่างสมบูรณ์!

ยิ่งไปกว่านั้น ความแข็งแกร่งยังเป็นเพียงแค่ 30% ของร่างต้นแบบเท่านั้น (ในกรณีที่ร่างต้นแบบแข็งแกร่งกว่า โยสึกิ หลิง) แต่หากร่างต้นแบบอ่อนแอกว่า โยสึกิ หลิง เขาจะสามารถอัญเชิญร่างแยกที่มีความแข็งแกร่งถึง 70% ได้!

นอกจากนี้ ร่างแยกหมึกยังต้องใช้จักระจำนวนมหาศาล แม้แต่แปดหางก็สามารถปล่อยออกมาได้เต็มที่แค่สามร่างเท่านั้น อย่างไรก็ตาม เนื่องจาก โยสึกิ หลิง ได้ผลาญจักระไปมากแล้ว ตอนนี้เขาจึงปล่อยออกมาได้แค่สองร่างเท่านั้น!

ไรคาเงะรุ่นที่ 3 จำแลงสองคนพุ่งเข้าหา นามิคาเสะ มินาโตะ จากทางซ้ายและขวา!

"หลิง นายพัฒนาวิชานี้ขึ้นมาได้ยังไงกัน!"

โยสึกิ เอ ตกตะลึงเมื่อมองไปที่เวอร์ชันจำลองทั้งสองร่างของพ่อเขา จนความเร็วในการสังหารนินจาโคโนฮะของเขาถึงกับช้าลงไปเลย!

"พี่ใหญ่ นี่คือผลลัพธ์จากความพยายามร่วมกันระหว่างกิวคิกับผมในช่วงปีที่ผ่านมาครับ เมื่อผมมีความแข็งแกร่งมากขึ้นในอนาคต ผมก็จะสามารถอัญเชิญร่างแยกได้มากกว่านี้อีก!"

หลังจากพูดจบ เพื่อป้องกันไม่ให้ นามิคาเสะ มินาโตะ ลอบโจมตีเขา โยสึกิ หลิง ก็ใช้หางของแปดหางห่อหุ้มตัวเองเอาไว้ ต่อให้ไม่มีจักระ นามิคาเสะ มินาโตะ ก็ยากที่จะทะลวงเข้ามาได้!

อีกด้านหนึ่ง ร่างแยกหมึกทั้งสองร่างได้เปิดใช้งาน โหมดจักระคาถาสายฟ้า ร่างแยกทั้งสองสามารถเคลื่อนไหวได้ด้วยตัวเอง แต่ โยสึกิ หลิง รู้สึกว่าเขาควรจะควบคุมพวกมันด้วยตัวเองดีกว่า

ดังนั้น แปดหางจึงควบคุมร่างแยกหนึ่งร่าง และ โยสึกิ หลิง ก็ควบคุมอีกร่าง ร่างแยกทั้งสองเข้าจู่โจม นามิคาเสะ มินาโตะ อย่างไม่ลดละ!

"นรกทะลวง: ดัชนีประสานหนึ่ง!"

ร่างจำแลงไรคาเงะรุ่นที่ 3 ทั้งสองร่างปลดปล่อยดัชนีประสานหนึ่งเข้าใส่ นามิคาเสะ มินาโตะ ยิ่งไปกว่านั้น หาก นามิคาเสะ มินาโตะ หลบ พวกเขาก็สามารถเปลี่ยนทิศทางไปโจมตีนินจาโคโนฮะแทนได้!

นามิคาเสะ มินาโตะ ไม่ต้องการให้ร่างจำแลงไรคาเงะทั้งสองเข้าไปในดงนินจาโคโนฮะและเริ่มการสังหารหมู่

หากมีเพียง โยสึกิ เอ นินจาโคโนฮะก็ยังพอต้านทานเขาไว้ได้บ้าง เนื่องจากคุณภาพโดยรวมของพวกเขาสูงกว่านินจาคุโมะงาคุเระ

แต่หากร่างจำแลงไรคาเงะรุ่นที่ 3 บุกเข้าไปล่ะก็ มันจะเป็นการสังหารหมู่ทันที!

ในจังหวะที่ร่างจำแลงไรคาเงะรุ่นที่ 3 กำลังจะโจมตีโดนเขา นามิคาเสะ มินาโตะ ก็ใช้ คาถาเทพสายฟ้าเหิน หลบฉากไปได้ในวินาทีสุดท้าย และรวบรวม กระสุนวงจักร เพื่อโจมตีเข้าที่แผ่นหลังของร่างจำแลงไรคาเงะรุ่นที่ 3!

แต่ข้อได้เปรียบที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของ ร่างแยกหมึกจำแลง ก็คือตราบใดที่ส่วนหัวไม่ถูกทำลาย มันก็ยังคงเคลื่อนไหวได้แม้ว่าจะมีรูโหว่ขนาดใหญ่ทะลุทะลวงร่างกายก็ตาม!

เห็นได้ชัดว่า นามิคาเสะ มินาโตะ ไม่รู้เรื่องนี้ เขาซัด กระสุนวงจักร เข้าใส่ร่างจำแลงไรคาเงะรุ่นที่ 3 ทำให้ผิวหนังบนร่างกายของร่างจำแลงไรคาเงะรุ่นที่ 3 ฉีกขาดเล็กน้อย

หากเป็นตัวจริง การป้องกันคงไม่มีทางถูกทะลวงได้อย่างแน่นอน แม้ว่าการป้องกันของร่างแยกจะถูกเจาะ แต่ก็ไม่ได้ร้ายแรงอะไร

นามิคาเสะ มินาโตะ ไม่พูดอะไรสักคำ เขาพุ่งวาบไปอีกครั้งและใช้ กระสุนวงจักร โจมตีร่างแยกทั้งสองซ้ำแล้วซ้ำเล่า!

เนื่องจาก โยสึกิ หลิง และแปดหางไม่สามารถตามความเร็วของ นามิคาเสะ มินาโตะ ทัน พวกเขาจึงจงใจเปิดช่องโหว่ด้านหลังไว้ให้ นามิคาเสะ มินาโตะ โจมตี เพื่อผลาญจักระของเขา!

หลังจากโจมตีไปมากกว่าสิบครั้ง ในที่สุด นามิคาเสะ มินาโตะ ก็รวบรวมจักระและปลดปล่อย กระสุนวงจักร ที่ใหญ่กว่าครั้งก่อนๆ ทะลวงจนเกิดรูโหว่ขนาดใหญ่ที่แผ่นหลังของร่างจำแลงตัวหนึ่ง!

"สำเร็จ!"

รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าของ นามิคาเสะ มินาโตะ แต่มันก็เปลี่ยนเป็นความหวาดผวาในชั่วพริบตา!

"คิดไม่ถึงเลยว่ามันจะยังเคลื่อนไหวได้ทั้งที่มีรูโหว่ขนาดใหญ่ทะลุร่างขนาดนั้น! นี่มันร่างกายอมตะงั้นเหรอ?!"

นามิคาเสะ มินาโตะ ฝืนข่มความหวาดผวาของเขาเอาไว้

เขาพยายามโจมตีที่แขนขาของร่างแยก ท้ายที่สุดแล้ว ไม่ว่ามันจะอมตะแค่ไหน หากแขนขาขาด มันก็ไม่สามารถเคลื่อนไหวได้หรอก!

แต่มันไม่ได้ง่ายดายแบบนั้นในครั้งนี้ แผ่นหลังนั่นเป็นช่องโหว่ที่จงใจเปิดไว้เพื่อผลาญจักระของ นามิคาเสะ มินาโตะ ต่างหาก!

แต่พวกเขาไม่มีทางเปิดโอกาสให้ นามิคาเสะ มินาโตะ โจมตีแขนขาหรอกนะ!

นามิคาเสะ มินาโตะ โจมตีอยู่นานแต่ก็ไม่เป็นผล แถมยังทำให้สถานการณ์จักระที่เหลือน้อยอยู่แล้วของเขาย่ำแย่ลงไปอีก!

นามิคาเสะ มินาโตะ รู้สึกว่าเขาใกล้จะถึงขีดจำกัดแล้ว ด้วยจักระที่เหลือเพียงหนึ่งในสี่ เขาทำได้เพียงออกคำสั่งให้กองทัพโคโนฮะถอยทัพ ในขณะที่เขาคอยระวังหลังให้!

อย่างไรก็ตาม ภายใต้การไล่ล่าอย่างไม่ลดละของร่างจำแลงไรคาเงะรุ่นที่ 3 ทั้งสองและ โยสึกิ เอ กองทัพที่ นามิคาเสะ มินาโตะ นำมาก็ถูกสังหารไปเกือบครึ่ง!

นามิคาเสะ มินาโตะ ได้รับความพ่ายแพ้ในการนำทีมเพียงลำพังเป็นครั้งแรก

หลังจากรุกคืบเข้าใกล้ชายแดนแคว้นไฟ กองทัพแนวหน้าก็ยังคงบุกทะลวงเข้าไปลึกขึ้นเรื่อยๆ และรายงานสถานการณ์การรบกลับไปยังคุโมะงาคุเระ เพื่อหวังขอกำลังเสริมนินจาเพิ่มเติม

จบตอน