บทที่ 116 – เรื่องราวในอดีตของเผ่าพันธุ์มนุษย์มังกร

สมุนของอาเค่อเหมิงเต๋อมีผู้เชี่ยวชาญด้านจิตอยู่คนหนึ่งชื่อว่า วิกัส จากคำบอกเล่าของทิเลียส เห็นได้ชัดว่าวิกัสผู้นี้เป็นหญิงชราที่มีนิสัยสติเฟื่อง

นางลุ่มหลงในสายเลือดมังกรครามเป็นพิเศษ นางเชื่อว่าเลือดของมังกรครามจะทำให้นางเลื่อนระดับสู่การเป็นเทพที่แท้จริง กลายเป็นตัวตนที่อยู่เหนืออาเค่อเหมิงเต๋อ ดังนั้นนางจึงลักพาตัวทิเลียสมา

ข้อมูลของวิกัสนั้นถูกต้องแม่นยำ นางรู้อย่างชัดเจนว่าในเลือดของมังกรครามมีพลังสุริยะเทพแฝงอยู่ และสิ่งที่นางต้องการก็คือพลังสุริยะเทพเส้นนี้เอง

ต้องบอกให้ถูกว่าคือการหลอกลวง

ทิเลียสผู้ใจดีและไร้เดียงสาหลงเชื่อคำลวงของวิกัสที่บอกว่าจะช่วยให้เธอเติบโตอย่างรวดเร็วเพื่อฟื้นฟูเผ่าพันธุ์มนุษย์มังกรที่ยิ่งใหญ่ เธอจึงไว้ใจวิกัส และวิกัสก็ใช้โอกาสนี้ควบคุมจิตของทิเลียสได้สำเร็จ

เพราะเงื่อนไขจำเป็นในการดึงเอาเลือดมังกรครามออกมานั้น จะต้องทำในขณะที่ทิเลียสเต็มใจเท่านั้น ถึงจะสกัดเอาเลือดมังกรครามที่มีพลังสุริยะเทพออกมาได้ ไม่ใช่แค่การกรีดแผลบนตัวเธอแบบง่ายๆ

วิกัสจึงต้องใช้วิธีการหลอกลวง

ในตอนนั้น ซัวร์ผู้นำมังกรครามซึ่งเป็นมารดาของทิเลียสย่อมไม่ยอมให้เรื่องนี้เกิดขึ้น นางนำกองทัพที่แข็งแกร่งที่สุดในบรรดาสมุนไปที่วิหารฝันร้ายอันเป็นที่อยู่ของวิกัส ทว่ากลับถูกวิกัสที่วางแผนไว้ล่วงหน้าลอบทำร้ายจนสำเร็จ วิกัสผู้เชี่ยวชาญการควบคุมจิตเข้าควบคุมจิตของซัวร์โดยตรง และทำให้กองทัพมนุษย์มังกรที่แข็งแกร่งนี้ติดเชื้ออสูรจนหมดสิ้น

นับแต่นั้น ซัวร์ก็ถูกทำให้กลายเป็นปีศาจ และภายใต้คำสั่งของวิกัส นางก็นำกองทัพที่กลายเป็นปีศาจกลับมาที่โบลารัส และเปิดฉากการสังหารหมู่ที่โหดเหี้ยมไร้ความปรานี

พวกที่อ่อนแอกว่าทั้งหมดถูกสังหารด้วยน้ำมือของซัวร์ภายใต้การควบคุมของวิกัส ส่วนทหารที่แข็งแกร่งต่างถูกทำให้กลายเป็นปีศาจ และกลายเป็นกองทัพลับในมือของวิกัส

กองทัพลับนี้ถูกซ่อนไว้ในดินแดนบรรพบุรุษของเผ่ามนุษย์มังกร นั่นก็คือที่นี่ นครมังกรใต้ดิน

“นักผจญภัยผู้ยิ่งใหญ่ ท่านจะพาท่านไปยังนครมังกรใต้ดิน เพื่อช่วยเผ่าพันธุ์ของข้าได้หรือไม่?”

เมื่อพูดจบ ทิเลียสก็เอ่ยคำขอร้องด้วยท่าทางที่น่าเวทนา

“เจ้าวางแผนจะช่วยเผ่าพันธุ์ของเจ้าอย่างไร?”

เจียงไป๋ค่อนข้างสงสัย ตามเนื้อเรื่องดำเนินมาขนาดนี้ มอนสเตอร์ที่ติดเชื้ออสูรจะสามารถชำระล้างให้บริสุทธิ์ได้ด้วยหรือ?

ทิเลียสเม้มริมฝีปากเบาๆ ดวงตาที่ดุจดังมหาสมุทรฉายแววแน่วแน่

“ข้ามีวิธีค่ะ”

ด้วยเหตุนี้ ภายใต้การนำของทิเลียส เจียงไป๋จึงได้พบกับประตูของนครมังกรใต้ดิน

เมื่อมองแผนที่ ตำแหน่งของนครมังกรใต้ดินอยู่ที่มุมตะวันออกเฉียงใต้ของแผนที่ทั้งหมด ที่นั่นมีวงเวทย์เคลื่อนย้ายที่ดูไม่สะดุดตาอยู่แห่งหนึ่ง

และที่สำคัญต้องใช้พลังของทิเลียสในการเปิดใช้วงเวทย์เคลื่อนย้ายนี้เท่านั้น ไม่เช่นนั้นต่อให้เจียงไป๋หาเจอ ก็ไม่มีทางเข้าไปได้

ตามทิเลียสไป เห็นหญิงสาวน้อยฝ่ามือทาบลงบนวงเวทย์เคลื่อนย้าย เจียงไป๋รู้สึกเพียงแค่โลกมืดดับลงวูบเดียว ก่อนจะมาอยู่ในโลกใบใหม่ที่ไม่คุ้นเคย

นั่นคือพื้นที่ใต้ดินขนาดมหึมา ด้านบนเป็นโขดหินสีดำ ด้านล่างเป็นพื้นผิวที่ขรุขระและชื้นแฉะ มอสเขียวขจีเติบโตอยู่ทั่วไปทุกหนทุกแห่ง เบื้องหน้าคือโครงกระดูกมังกรสีขาววางเรียงราย

ตามคำบอกเล่าของทิเลียส หลังจากที่มนุษย์มังกรเสียชีวิต พวกเขาจะถูกฝังไว้ ณ สถานที่แห่งนี้

และในตอนนั้นเอง ทิเลียสที่อยู่ข้างกายเจียงไป๋ก็ได้เปลี่ยนร่างกลายเป็นรูปลักษณ์ของมนุษย์มังกร

เพียงแต่มนุษย์มังกรทั่วไปจะมีร่างกายเป็นสีแดง แต่ทิเลียสกลับมีร่างกายเป็นสีฟ้าคราม รูปลักษณ์โดยรวมดูไม่แปลกประหลาดแม้แต่น้อย กลับให้ความรู้สึกงดงามอย่างประหลาด

ในตอนนี้ การแจ้งเตือนของระบบจึงดังขึ้นล่าช้ากว่าปกติ แจ้งเตือนเจียงไป๋ว่าภารกิจ 【ค้นหานครมังกรใต้ดิน】 เสร็จสิ้นแล้ว รางวัลกลับสูงอย่างไม่น่าเชื่อ

ระบบให้ค่าประสบการณ์แก่เจียงไป๋โดยตรง 20,000 หน่วย, 1 เหรียญทอง และค่าชื่อเสียง 200 แต้ม

“สงสัยการหาเปลือกหอยนั่นคงจะยาก เลยให้รางวัลตอบแทนมาล่ะมั้ง”

เจียงไป๋อดคิดไม่ได้

“ตึ๊ง!”

“คุณกระตุ้นภารกิจเหตุการณ์นครมังกรใต้ดิน —— 【ค้นหาซัวร์】 จะยอมรับหรือไม่?”

“ยอมรับ!”

เจียงไป๋เปิดบันทึกภารกิจดูคำอธิบายภารกิจ ความหมายคร่าวๆ คือต้องค้นหามารดาของเธอ ซัวร์ ให้พบด้วยความช่วยเหลือของทิเลียส

เจียงไป๋สังเกตเห็นว่า ตั้งแต่ก้าวเข้ามาในนครมังกรใต้ดิน อารมณ์ของทิเลียสก็เริ่มไม่มั่นคงและดูตื่นเต้นอย่างมาก

ผ่านชั้นแรกของนครมังกรใต้ดินที่เต็มไปด้วยกระดูกมังกร เจียงไป๋ก็มาถึงชั้นที่สองของนครมังกรใต้ดิน

ที่นี่เป็นแผนที่ลักษณะคล้ายเขาวงกต โถงถ้ำกว้างใหญ่ทอดตัวลึกเข้าไปในหุบเหวมืดมิดที่ไร้จุดจบ คุณไม่มีทางรู้เลยว่าเส้นทางใต้ฝ่าเท้านี้จะนำไปสู่ทิศทางที่ถูกต้องหรือไม่ และจะนำไปสู่ทางเข้าชั้นที่สามของนครมังกรใต้ดินหรือไม่

กองทัพมนุษย์มังกรที่วิกัสสร้างขึ้นอย่างพิถีพิถัน ต่างประจำการอยู่ที่ชั้นนี้และชั้นที่ลึกลงไปอีก

เจียงไป๋กวาดสายตามองไป เห็นแต่ระดับอีลีททั้งสิ้น

【นักรบมนุษย์มังกรปีศาจ】 (อีลีท)

เลเวล: 22

พลังชีวิต: 14,000

พลังโจมตี: 700

พลังป้องกัน: 400

สกิล: 【พุ่งโจมตีด้วยคมมีด】

【จอมเวทมนษย์มังกรปีศาจ】 (อีลีท)

เลเวล: 22

พลังชีวิต: 12,000

พลังโจมตี: 740

พลังป้องกัน: 350

สกิล: 【ระเบิดเพลิงมังกร】

【ทหารสอดแนมมนุษย์มังกรปีศาจ】

เลเวล: 22

พลังชีวิต: 13,000

พลังโจมตี: 720

พลังป้องกัน: 370

สกิล: 【ชำแหละกระดูก】

นอกจากนี้ยังมีมอนสเตอร์อีกประเภทคือจระเข้ที่เจียงไป๋เคยเจอตอนอยู่บนเกาะ แต่ที่นี่กลายเป็นจระเข้ปีศาจ และเป็นระดับอีลีทเช่นกัน

“มารดาของเจ้ายังอยู่ในชั้นที่ลึกลงไปอีกหรือ?”

เจียงไป๋หันไปมองทิเลียส แต่ไม่คิดว่าหญิงสาวคนนี้จะน้ำตานองหน้าไปเสียแล้ว

เธอพยักหน้าเงียบๆ

เห็นได้ชัดว่าตั้งแต่ชั้นนี้เป็นต้นไป เจียงไป๋ต้องพาเธอฝ่าฟันเข้าไปจนสุดทาง

นั่นหมายความว่า หญิงสาวจะต้องยืนมองดูเจียงไป๋สังหารเผ่าพันธุ์ของเธอด้วยตาตัวเอง โดยที่เธอไม่สามารถทำอะไรได้เลย

เมื่อเทียบกับพวกมนุษย์หมาป่าระดับอีลีทเหล่านั้น ความแข็งแกร่งของเหล่ามนุษย์มังกรระดับอีลีทเลเวล 22 พวกนี้ถือว่าไม่ได้สูงมากนัก เจียงไป๋จัดการได้ไม่ลำบากเท่าไหร่

ปกติแล้วจะมีมนุษย์มังกรสามคนรวมกับจระเข้หนึ่งตัวเป็นหนึ่งทีม เจียงไป๋ก็รับมือได้อย่างคล่องแคล่ว

เดิมทีเจียงไป๋อยากจะลากมอนสเตอร์มาเป็นวงใหญ่เพื่อจัดการทีเดียว เพราะในที่ที่มีแต่มอนสเตอร์ระดับอีลีทแบบนี้ แม้ความหนาแน่นจะไม่เท่ากับวิหารฮ่าข่า แต่ก็คุ้มค่าที่จะฟาร์ม

เพียงแต่เจียงไป๋ต้องคำนึงถึงความรู้สึกของทิเลียสด้วย คิดแล้วจึงล้มเลิกความคิดนั้นไป

ถึงแม้เธอจะเป็นเพียง NPC แต่ในเกม “ช่วงซื่อ” นี้ ยากที่จะมองว่า NPC เป็นเพียงชุดโค้ดไร้ความรู้สึก พวกเขามีอารมณ์ความรู้สึกเช่นกัน และเจียงไป๋ก็รู้สึกเห็นอกเห็นใจอย่างยิ่ง

เจียงไป๋หันไปมองสาวน้อยคนนั้น

หญิงสาวร้องไห้จนแทบจะหมดแรง แต่ตั้งแต่ต้นจนจบ เธอไม่เคยพูดคำว่า “ไม่” หรือขอให้เจียงไป๋หยุดแม้แต่คำเดียว ดวงตาที่ใสกระจ่างดุจมหาสมุทรคู่นั้นเต็มไปด้วยความแน่วแน่ตั้งแต่ต้นจนจบ

นั่นทำให้เจียงไป๋รู้สึกตื้นตันใจอย่างมาก

“เฮ้อ... ทำเอาซะเหนื่อยเลยนะเรา...”

เจียงไป๋ถึงกับรู้สึกหดหู่ไปด้วยเพราะทิเลียส นี่เขากลายเป็นคนอินกับบทบาทไปหน่อยหรือเปล่าเนี่ย

แต่เขาวงกตก็ต้องฝ่าไปให้ได้

เจียงไป๋อดรู้สึกไม่ได้ว่าโชคดีแค่ไหนที่มีทิเลียสนำทาง ไม่เช่นนั้นหากให้เขาฝ่าเขาวงกตนี้ด้วยตัวเอง คงต้องใช้เวลาเป็นสิบวันครึ่งเดือนกว่าจะหาทางออกเจอ

เพียงเท่านี้ หลังจากผ่านไปครึ่งชั่วโมง เจียงไป๋ก็พาโฉมงามทิเลียสมาหยุดอยู่ที่ทางเข้าชั้นที่สามของนครมังกรใต้ดินได้สำเร็จ

[จบบท]