บทที่ 806 พวกเราต้องการไข่มังกร แกกลับบอกว่าไข่มังกรใบเดียวแบ่งกันไม่ลงตัว

บทที่ 806 พวกเราต้องการไข่มังกร แกกลับบอกว่าไข่มังกรใบเดียวแบ่งกันไม่ลงตัว

สรุปจากที่กล่าวมาทั้งหมด ภัยคุกคามหลักในปัจจุบันก็คือ ลอร์ดเผ่ามนุษย์ดาวเคราะห์สีน้ำเงินถูกลอร์ดจากสามเผ่าพันธุ์ใหญ่ปิดล้อมเอาไว้ หากหลิงหยุนไม่ส่งมอบไข่มังกร ลอร์ดเผ่ามนุษย์ดาวเคราะห์สีน้ำเงินก็จะถูกโจมตี ส่วนเรื่องที่สามเผ่าพันธุ์ใหญ่พูดว่า หากหลิงหยุนไม่ส่งมอบไข่มังกร หลังจากออกไปแล้วจะตามหาที่ตั้งของดาวเคราะห์สีน้ำเงิน และจะทำลายดาวเคราะห์สีน้ำเงินทั้งดวงทิ้งนั้น

หลิงหยุนรู้สึกว่า โอกาสนี้มันเข้าใกล้ศูนย์อย่างไม่มีที่สิ้นสุด โลกแห่งลอร์ดกว้างใหญ่ไพศาลมาก เรียกได้ว่าไร้ขอบเขตจำกัด สามเผ่าพันธุ์ใหญ่จะหาพิกัดของดาวเคราะห์สีน้ำเงินพบหรือไม่นั้น ยังคงเป็นปัญหาอยู่ ต่อให้หาพบ ด้วยระยะทางที่ไกลขนาดนั้น การที่พวกเขาจะเดินทางมา ก็ต้องเสียทั้งเวลา กำลังคน และทรัพยากรจำนวนมหาศาล เพื่อไข่มังกรเพียงใบเดียว พวกเขาจะยอมจ่ายค่าตอบแทนขนาดนี้เพื่อมาหาเรื่องหลิงหยุนที่ดาวเคราะห์สีน้ำเงินจริงๆ หรือ? อีกทั้ง แม้สามเผ่าพันธุ์ใหญ่จะแข็งแกร่ง และดาวเคราะห์สีน้ำเงินจะอ่อนแอ แต่ดาวเคราะห์สีน้ำเงินก็มีลอร์ดระดับเทพผู้พิทักษ์ดำรงอยู่เช่นกัน และยังมีพันธมิตรที่มีความสัมพันธ์อันดีอีกบางส่วนด้วย หากสามเผ่าพันธุ์ใหญ่จะมาหาเรื่องจริง ต่อให้พวกเขาสามารถระเบิดดาวเคราะห์สีน้ำเงินได้ ก็ต้องจ่ายค่าตอบแทนมหาศาลเช่นกัน

เพื่อไข่มังกรใบเดียว การจ่ายค่าตอบแทนเหล่านี้มันคุ้มค่าหรือไม่? สรุปได้ว่า หลังจากที่ออกไปแล้ว โอกาสที่สามเผ่าพันธุ์ใหญ่จะมาหาเรื่องดาวเคราะห์สีน้ำเงินนั้น แทบจะเป็นศูนย์ ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ภัยคุกคามที่เผ่ามนุษย์ดาวเคราะห์สีน้ำเงินเผชิญอยู่ในตอนนี้จึงมีเพียงอย่างเดียว นั่นก็คือวงล้อมของสามเผ่าพันธุ์ใหญ่ หลิงหยุนขอเพียงแค่หาวิธีให้พวกเขาออกจากวงล้อมไปได้ก็พอแล้ว

ไม่ใช่สิ ไม่ใช่แค่การออกจากวงล้อมเท่านั้น แต่จะพูดให้ถูกคือ ต้องออกจากสนามรบโบราณเผ่ามังกรยักษ์ทั้งหมด หลิงหยุนมีไข่มังกรอยู่ในมือ ก่อนที่สนามรบโบราณเผ่ามังกรยักษ์จะปิดลง เขาไม่สามารถออกไปจากที่นี่ได้ แต่ทว่า ลอร์ดคนอื่นๆ ของเผ่ามนุษย์ดาวเคราะห์สีน้ำเงินนั้นสามารถออกไปได้ ต้องรอให้พวกเขาออกจากสนามรบโบราณเผ่ามังกรยักษ์ไปจริงๆ เท่านั้น ถึงจะปลอดภัยได้อย่างแท้จริง เมื่อคิดถึงตรงนี้ ในใจของหลิงหยุนก็ผุดความคิดที่บ้าคลั่งขึ้นมาอย่างหนึ่ง เขาตัดสินใจที่จะ "แลกตัวประกัน"

ตัวประกันในตอนนี้คือลอร์ดเผ่ามนุษย์ดาวเคราะห์สีน้ำเงินที่ถูกปิดล้อมอยู่ หลิงหยุนตัดสินใจที่จะเปลี่ยนตัวพวกเขาออกมา แล้วให้ตัวเองมาเป็นตัวประกันแทน ถ้าอย่างนั้น ผลที่ตามมาจากการที่หลิงหยุนเป็นตัวประกันเองคืออะไร? ก็คือการถูกสามเผ่าพันธุ์ใหญ่ปิดล้อมและโจมตี อย่างน้อยก็ก่อนที่ลอร์ดเผ่ามนุษย์ดาวเคราะห์สีน้ำเงินจะออกจากสนามรบโบราณเผ่ามังกรยักษ์ หลิงหยุนจะต้องถูกสามเผ่าพันธุ์ใหญ่ปิดล้อมเอาไว้

แต่ทว่า! ต่อให้ถูกปิดล้อม หลิงหยุนก็ไม่หวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย เขายังคงยืนยันคำเดิมเหมือนก่อนหน้านี้ การที่เขาไม่สู้กับลอร์ดของสามเผ่าพันธุ์ใหญ่ ไม่ใช่เพราะเกรงกลัวพวกเขา แต่เป็นเพราะขี้เกียจจะเสียเวลาไปเปล่าๆ เท่านั้น แต่ตอนนี้ เพื่อช่วยลอร์ดเผ่ามนุษย์ดาวเคราะห์สีน้ำเงินออกมา หลิงหยุนจึงจำเป็นต้องสู้กับสามเผ่าพันธุ์ใหญ่ สามเผ่าพันธุ์ใหญ่จะต้องคิดแน่นอนว่า หลิงหยุนเพียงคนเดียว ย่อมต้านทานการรุมโจมตีจากสามเผ่าพันธุ์ระดับสูงอย่างพวกเขาไม่ได้ ผลลัพธ์สุดท้าย ย่อมต้องตายสถานเดียว เมื่อหลิงหยุนตาย ไข่มังกรก็จะตกเป็นของพวกเขา

แต่ในความเป็นจริงแล้ว หลิงหยุนที่ถูกสามเผ่าพันธุ์ใหญ่รุมโจมตี จะต้องตายจริงๆ หรือ? คำตอบคือ ไม่ใช่ อย่าลืมนะว่า หลิงหยุนมีค่ายกลโม่บดเนื้อ บวกกับตำหนักอมตะ และคทาโครงกระดูก รวมถึงโล่ดารา , ผ้าคลุมเทพเร้นกาย , ธงเทพลดทอน และไพ่ตายช่วยชีวิตอีกมากมาย ต่อให้ลอร์ดของสามเผ่าพันธุ์ใหญ่รุมโจมตี ก็ไม่มีทางฆ่าเขาได้เลย ในเมื่อฆ่าไม่ได้ แล้วพวกเขาจะชิงไข่มังกรในมือของหลิงหยุนไปได้อย่างไร?

ทั้งหมดที่กล่าวมานี้ คือวิธีการรับมือที่หลิงหยุนขบคิดขึ้นมา เขาตัดสินใจที่จะใช้ตัวเอง แลกตัวลอร์ดเผ่ามนุษย์ดาวเคราะห์สีน้ำเงินออกมา เวลาบีบคั้น หลิงหยุนก็ไม่ลังเล เขาเปิดช่องแชทขึ้นมาทันทีเพื่อเจรจากับพวกไป๋ตี้ "@ลอร์ดเผ่าเทพสวรรค์ เผ่าปีศาจ เผ่ามนุษย์วิหค พูดกันตามตรง ฉันนึกไม่ถึงเลยจริงๆ ว่าในฐานะเผ่าพันธุ์ระดับสูงอย่างพวกแก จะมีด้านที่ต่ำทรามไร้ยางอายขนาดนี้ ถึงกับใช้วิธีข่มขู่ตัวประกันเพื่อบีบให้ฉันยอมทำตาม"

เมื่อหลิงหยุนเริ่มประโยคแรก ก็เป็นการด่าทอกดหัวทันที ทำให้ไป๋ตี้ เทอเรนซ์ และคนอื่นๆ ถึงกับหน้าแดงก่ำ เอาล่ะ เรื่องการปิดล้อมลอร์ดเผ่ามนุษย์ดาวเคราะห์สีน้ำเงินนั้น มันเป็นเรื่องที่พวกเขาทำไม่ถูกจริงๆ หากเผ่ามนุษย์ดาวเคราะห์สีน้ำเงินเป็นเผ่าพันธุ์ระดับสูงในระดับเดียวกับพวกเขา มันก็คงไม่เท่าไหร่ แต่นี่ลอร์ดเผ่ามนุษย์ดาวเคราะห์สีน้ำเงินอ่อนแอกว่าพวกเขามากนัก

ภายใต้สถานการณ์แบบนี้ พวกเขายังจะมาเล่นลูกไม้ปิดล้อมข่มขู่แบบนี้อีก มันจึงดูน่ารังเกียจมาก ทว่าพวกเขาก็ต้องการไข่มังกรมากเกินไปจริงๆ ดังนั้น ไป๋ตี้จึงพยายามระงับความโกรธ แล้วตะโกนสื่อสารกลับไปตรงๆ "แกไม่ต้องมาสนใจว่าพวกเราใช้วิธีไหน แกแค่บอกมาก็พอ ว่าแกจะยอมทำตามไหม จะส่งมอบไข่มังกรมาไหม" เทอเรนซ์และออกโรก็ร่วมส่งเสียงสนับสนุน "ถูกต้อง พวกเราต้องการไข่มังกร แกส่งไข่มังกรออกมา พวกเราก็จะปล่อยลอร์ดเผ่ามนุษย์ดาวเคราะห์สีน้ำเงินไป"

"ไอ้หนู สู้กับพวกเรา แกไม่มีทางชนะหรอก" เมื่อหลิงหยุนได้ยินดังนั้น ก็ยิ้มเย็นและกล่าวต่อไปว่า: "ไข่มังกรน่ะฉันให้ได้นะ แต่ไข่มังกรมีแค่ใบเดียว แต่พวกแกมีตั้งสามเผ่าพันธุ์ มันก็แบ่งกันไม่ลงตัวน่ะสิ!" เพียงประโยคเดียว ก็ทำเอาไป๋ตี้ ออกโร และเทอเรนซ์ถึงกับเงียบไปทันที แม่งเอ๊ย! พวกเราให้แกส่งมอบไข่มังกรออกมา แกกลับบอกว่าไข่มังกรใบเดียวแบ่งกันไม่ลงตัว นี่มันเห็นๆ กันอยู่ว่าจงใจยุยงให้แตกคอกันชัดๆ!