บทที่ 792 ต้องตายอย่างแน่นอน? คิดมากไปแล้ว!

บทที่ 792 ต้องตายอย่างแน่นอน? คิดมากไปแล้ว!

แน่นอนว่า เสียงวิพากษ์วิจารณ์ของลอร์ดจากเผ่าพันธุ์ระดับล่างเหล่านี้ หลิงหยุนไม่ได้รับรู้เลยแม้แต่น้อย ต่อให้รู้ เขาก็คงจะแค่หัวเราะเยาะเท่านั้น เขาหลิงหยุนต้องตายอย่างแน่นอนงั้นหรือ? ไข่มังกรจะต้องตกไปอยู่ในมือของลอร์ดจากสามเผ่าพันธุ์ระดับสูงอย่างแน่นอนงั้นหรือ? หึหึ คิดมากไปแล้ว! ของที่เข้ากระเป๋าของหลิงหยุนไปแล้ว ยังคิดจะให้เขาคายออกมาอีก เป็นไปได้งั้นหรือ? อะไรนะ? คุณบอกว่าความแข็งแกร่งของลอร์ดจากสามเผ่าพันธุ์ระดับสูงนั้นแข็งแกร่งมาก หลิงหยุนไม่ยอมมอบให้ ก็แค่แย่งมาโดยตรงก็สิ้นเรื่อง ปัญหาไม่ใหญ่หรอก แต่สิ่งที่หลิงหยุนอยากจะบอกก็คือ จะแย่งมาโดยตรง? สู้ลองหาวิธี หาเขาให้เจอก่อนแล้วค่อยว่ากันเถอะ! ถ้าแม้แต่ตัวเขาก็ยังหาไม่เจอ แล้วมันจะมีโอกาสให้แย่งได้ยังไง?

อะแฮ่ม กลับเข้าเรื่องกันต่อ ในเวลานี้ หลิงหยุนได้ออกมาจากประตูแห่งความว่างเปล่าแล้ว ที่นี่อยู่ห่างจากสนามรบไข่มังกรมากกว่า 5 ล้านกิโลเมตร ก่อนหน้านี้เป็นเพราะไข่มังกรปรากฏขึ้น ดังนั้น ลอร์ดส่วนใหญ่ที่เข้ามาในสนามรบโบราณเผ่ามังกรยักษ์ ต่างก็มุ่งหน้าไปยังสนามรบไข่มังกร เพื่อหวังจะได้ส่วนแบ่งสักเล็กน้อย ตอนนี้พื้นที่ที่หลิงหยุนอยู่ กลับกลายเป็นว่างเปล่าไปเลย

ในเมื่อเป็นเช่นนั้น หลิงหยุนก็ไม่สามารถอยู่เฉยๆ ได้ เขาจึงได้ออกคำสั่งแก่เหล่าฮีโร่ทันที "ทุกคน ทำตามแผนเดิม" "จับคู่กันเป็นกลุ่มละสองคน แบ่งกำลังออกเป็นหลายสาย ค้นหาทรัพยากรอย่างสุดกำลัง" เหล่าฮีโร่ได้ยินดังนั้น ก็พากันพยักหน้าแสดงความเข้าใจ จากนั้นจึงทำตามความต้องการของหลิงหยุน นำกองกำลังทหารของตนแยกย้ายกันออกไปสำรวจ ส่วนตัวหลิงหยุนเอง ก็พาหลิวเยียนหราน มุ่งหน้าตรงไปยังโบราณสถานแห่งหนึ่งทางทิศเหนือ เมื่อไปถึงที่หมาย ก็ไม่อิดออดออกคำสั่งบุกโจมตีทันที

เขาได้รู้จากช่องแชทแล้วว่า ตอนนี้มีลอร์ดจากหลายเผ่าพันธุ์ กำลังมุ่งหน้ามาทางฝั่งของตัวเอง หวังจะมาแย่งชิงไข่มังกรของเขา แต่หลิงหยุนแสดงออกว่า ไม่ได้ตื่นตระหนกเลยแม้แต่น้อย ข้อแรก ลอร์ดจากเผ่าพันธุ์เหล่านี้กว่าจะเดินทางมาถึง ก็ต้องใช้เวลาพอสมควร อย่างน้อยในช่วงเวลานี้ หลิงหยุนก็ยังปลอดภัยอยู่ ข้อสอง ประตูแห่งความว่างเปล่าของหลิงหยุนสแตนด์บายพร้อมใช้งานเสมอ และยังมีแผนที่ดวงตาแห่งเทพที่คอยสังเกตการณ์สถานการณ์ได้รอบทิศทาง เมื่อใดที่พบว่ามีลอร์ดต่างเผ่าเข้ามาใกล้ หลิงหยุนจะเรียกทุกคนมารวมตัวกันเป็นอันดับแรก จากนั้นก็เปิดประตูแห่งความว่างเปล่าอีกครั้ง แล้วหนีไปจากที่นี่อีกรอบ ดังนั้น การที่ลอร์ดเผ่าพันธุ์อื่นๆ คิดจะจับหลิงหยุนน่ะ หึหึ ไม่มีทางหรอก เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด

หลังจากกวาดสายตามองช่องแชทอยู่สองสามครั้ง หลิงหยุนก็ปิดมันลง จากนั้นก็เปิดรายชื่อเพื่อนขึ้นมา เป็นอย่างที่คิด ในนั้นมีข้อความที่ยังไม่ได้อ่านกว่าสิบข้อความที่กู้หลิงเยียนส่งมา พอเปิดอ่าน คิ้วของหลิงหยุนก็ขมวดเข้าหากันเล็กน้อย ข้อความก่อนหน้านี้ ไม่ต้องพูดถึง ประเด็นสำคัญคือข้อความสองสามข้อความสุดท้าย กู้หลิงเยียนบอกว่า หลิงหยุนแย่งชิงไข่มังกรมาได้ จะต้องตกอยู่ในอันตรายมาก เธอกำลังนำลอร์ดของพันธมิตรต้าเซี่ย มุ่งหน้าไปยังสนามรบไข่มังกร โดยหวังว่าจะสามารถให้ความช่วยเหลือหลิงหยุนได้บ้าง

เมื่อเห็นข้อความนี้ ภายในใจของหลิงหยุนก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกซาบซึ้งใจ ในสนามรบระดับจักรวาล กู้หลิงเยียนเป็นหนึ่งในคนเพียงไม่กี่คน ที่ใส่ใจและเป็นห่วงเขาจริงๆ แต่กลับมาพูดกันตามตรง ซาบซึ้งก็ส่วนซาบซึ้ง หลิงหยุนกลับไม่ได้ต้องการความช่วยเหลือจากกู้หลิงเยียนเลย เขาได้ออกไปจากสนามรบไข่มังกรแล้ว การที่กู้หลิงเยียนพาลอร์ดของพันธมิตรต้าเซี่ยไปที่นั่นในตอนนี้ มันไร้ประโยชน์สิ้นดี! อีกอย่าง ลอร์ดของพันธมิตรต้าเซี่ยที่เข้ามาในสนามรบโบราณเผ่ามังกรยักษ์ มีไม่ถึงหนึ่งล้านคนด้วยซ้ำ คนแค่นี้ จะสร้างความช่วยเหลืออะไรให้หลิงหยุนได้ล่ะ? เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ หลิงหยุนจึงตัดสินใจโทรติดต่อหากู้หลิงเยียนโดยตรง

ในขณะเดียวกัน บนพื้นที่รกร้างว่างเปล่าแห่งหนึ่ง ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากสนามรบไข่มังกรมากนัก จางเทียนเจ๋อ หลิงเหยา และคนอื่นๆ กำลังนำลอร์ดของพันธมิตรต้าเซี่ยเร่งเดินทางอย่างเร่งด่วน ทันใดนั้น กู้หลิงเยียนก็วิ่งเข้ามาด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความดีใจ "ลอร์ดหลิงหยุนโทรมาแล้วค่ะ" หลิงเหยาและจางเทียนเจ๋อสบตากัน จากนั้นก็รีบเร่งให้กู้หลิงเยียนรับสายทันที

เมื่อกดปุ่มรับสาย หน้าจอวิดีโอคอลก็ปรากฏขึ้นตรงหน้ากู้หลิงเยียน และคนที่อยู่ในหน้าจอวิดีโอนั้น ก็คือหลิงหยุนนั่นเอง ทันทีที่ได้เห็นหน้า กู้หลิงเยียนก็เอ่ยขึ้นอย่างร้อนใจรอไม่ไหว "ลอร์ดหลิงหยุน คุณเป็นยังไงบ้าง? ตอนนี้ยังสบายดีใช่ไหม!" "พวกเรากำลังเร่งเดินทางไปยังสนามรบไข่มังกร อีกประมาณหนึ่งชั่วโมงก็น่าจะถึง รอพวกเราไปถึง น่าจะสามารถให้ความช่วยเหลือคุณได้บ้าง" "พวกเราจะทุ่มเทอย่างสุดกำลัง เพื่อช่วยคุณปกป้องไข่มังกรเอาไว้"

เมื่อได้ยินคำพูดนี้ หลิงหยุนก็ถึงกับพูดไม่ออก ให้ตายสิ ข่าวสารของพันธมิตรต้าเซี่ยนี่มันล่าช้าขนาดนี้เลยเหรอ? หรือว่าพวกเขาจะไม่รู้ ว่าตัวเองได้ออกไปจากสนามรบไข่มังกรแล้ว ยิ่งไปกว่านั้น สนามรบไข่มังกรทั้งหมด ก็กำลังสลายตัวอย่างรวดเร็ว? เมื่อคิดได้เช่นนี้ หลิงหยุนจึงกล่าวว่า "ขอบคุณในความหวังดีของพวกคุณนะ แต่พวกคุณไม่ต้องไปแล้วล่ะ" "ผมได้ออกมาจากสนามรบไข่มังกรแล้ว" สิ้นคำพูดนี้ พวกของหลิงเหยาถึงได้ดึงสติกลับมาได้ จากนั้นก็รีบเปิดแผนที่ขนาดเล็กขึ้นมาตรวจสอบดู เป็นอย่างที่คิด พวกเขาเห็นว่าตำแหน่งของหลิงหยุนเปลี่ยนไปแล้ว ไม่ได้อยู่ในพื้นที่สนามรบไข่มังกรก่อนหน้านี้อีกต่อไป เมื่อเห็นภาพนี้ พวกเขาก็รู้สึกทั้งประหลาดใจและดีใจ ที่ประหลาดใจ ก็คือไม่เข้าใจเลยว่า หลิงหยุนใช้วิธีอะไรกันแน่ ถึงได้ออกมาจากสนามรบไข่มังกรได้ ต้องรู้ไว้ว่า ที่นั่นมันเป็นวงล้อมที่ใหญ่โตมโหฬารมากเลยนะ!