บทที่ 43 - วิวัฒนาการทักษะ

บทที่ 43 - วิวัฒนาการทักษะ

༺༻

กลับมาที่ตำหนักแวมไพร์ เดมอนได้กำจัดผู้ร่วงหล่นระลอกแรกไปแล้ว

ร่างที่มัวหมองได้กระโจนเข้าใส่เขาทันทีที่เขาตอบรับเควส ร่างกายของพวกมันไร้เลือด ซูบซีด ดูเหมือนซอมบี้มากกว่านักล่าที่สง่างาม พวกมันขู่ฟ่อและแยกเขี้ยวสีดำขณะที่กรูเข้ามา แต่เดมอนก็ฉีกกระชากพวกมันไปได้โดยไม่มีปัญหา

ตอนแรกเขาคิดจะดื่มเลือดของพวกมันเพื่อที่จะได้รับทักษะมา หรือแม้แต่ขโมยบางสิ่งที่พวกมันเคยครอบครองตอนที่ยังมีชีวิตอยู่ ความคิดนั้นดีทีเดียว ปัญหาก็คือพวกกูลเหล่านี้ดูเหมือนจะไม่มีเลือดเลยแม้แต่นิดเดียว

แม้ว่าเขาจะเชือดพวกมัน ก็ไม่มีอะไรกระเซ็นออกมา ไม่มีของเหลวในร่างกายเลย ร่างกายของพวกมันอาจจะเป็นโกลเลมก็ได้

เดมอนต้องล้มเลิกความคิดที่จะใช้การสกัดโลหิตเพื่อโกงการทดสอบนี้ไป ไม่ใช่ว่าเขาต้องการตัวช่วยตั้งแต่แรกอยู่แล้ว กวาดโลหิตพื้นฐานของเขาก็ทำตัวเลขความเสียหายได้มหาศาล

-1000

-700

-650

เดมอนไม่เคยเป็นคนที่เก่งกาจเรื่องการต่อสู้ที่สุด แต่เพราะเหตุนี้เองเขาจึงฝึกฝนอย่างไม่จบสิ้น เขาเคยใช้เงินหลายพันเหรียญทองเพื่อจองห้องเร่งเวลาสำหรับการฝึกทักษะ โดยไม่ฟังคำแนะนำของเพื่อนที่เรียกตัวเองว่าเพื่อนคนนั้น ไอ้สารเลวที่ทรยศเขา

ตอนนี้ความพยายามที่ตรากตรำมานานหลายชั่วโมงก็ได้ผลตอบแทนเสียที เขาได้รับโอกาสในการเริ่มต้นใหม่ซึ่งเขาไม่เคยคิดฝันมาก่อน และเขาก็ผ่านการทดลองไปได้อย่างง่ายดาย

หลังจากระลอกแรกก็มาถึงระลอกที่สอง นี่คือจุดเริ่มต้นของปัญหาที่แท้จริง ผู้ร่วงหล่นพวกนี้มีความฉลาดมากขึ้น มีความก้าวร้าวและมีการประสานงานกันมากขึ้น

พวกมันไม่ได้เดินเปะปะอย่างไร้จุดหมายอีกต่อไป พวกมันเคลื่อนไหวด้วยความแม่นยำที่ดูน่าขนลุก ล้อมรอบเดมอน พยายามจะใช้จำนวนที่มากกว่ากดดันเขา บางตัวถึงกับถืออาวุธที่บิ่นเบี้ยว-ดาบขึ้นสนิม หอกที่หัก-ราวกับว่าเศษเสี้ยวของความสามารถทางการต่อสู้ในอดีตยังคงติดอยู่ในใจที่เน่าเฟะของพวกมัน

อย่างไรก็ตาม นี่ก็ยังไม่พอ กวาดโลหิตที่ทำออกมาได้ดีก็คืออาวุธในตัวเอง การทดสอบนี้ได้รับการออกแบบมาเป็นพิเศษเพื่อแสดงให้เห็นถึงอานุภาพของทักษะเมื่อใช้งานได้อย่างถูกต้อง แม้ว่าจะเป็นทักษะพื้นฐานอย่างกวาดโลหิตก็ตาม

ตอนนี้เดมอนต้องใช้กวาดโลหิตสองครั้งแทนที่จะเป็นครั้งเดียวเพื่อกำจัดกูลเพียงตัวเดียว แต่อย่างไรก็ตาม ในไม่ช้าเขาก็เคลียร์ระลอกที่สองได้เช่นกัน

ลมหายใจของเดมอนช้าและสม่ำเสมอ ไม่ใช่เพราะความเหนื่อยหญ้า แต่เป็นจังหวะที่เขาเข้าถึงได้ จู่โจม หมุนตัว กวาด กลิ่นอายสีชาดของเขาพริ้วไหวตามการเคลื่อนไหว บรรเลงเพลงแห่งความรุนแรงผ่านตำหนักที่มืดมิดและทรุดโทรม

เมื่อระลอกที่สองสลายกลายเป็นเถ้าถ่านและฝุ่นผงรอบตัวเขา เสียงสั่นสะเทือนลึกๆ ก็ดังก้องมาจากหินที่แตกร้าวใต้เท้าของเขา ผืนดินดูเหมือนจะไว้อาลัยให้กับการสูญเสียลูกหลานที่มัวหมองของมัน เดมอนสะบัดข้อมืออย่างแรงเพื่อสลัดเลือดที่ค้างอยู่บนกรงเล็บ สายตาของเขาคมกริบ เขาเขารู้ดีว่าระลอกที่สามจะเป็นการทดสอบที่แท้จริง

และมันก็มาโดยไม่ให้ตั้งตัว

วินาทีหนึ่งเขายังคงยืนอยู่ในตำหนักที่ร้างผู้คน แต่อีกวินาทีต่อมา ผู้ร่วงหล่นนับพันก็ปรากฏตัวขึ้นจากอากาศธาตุและล้อมรอบเขาไว้ทุกทิศทาง จำนวนในครั้งนี้มันบ้าบอมาก

แต่นี่ไม่ใช่ทั้งหมด

ก่อนหน้านี้ผู้ร่วงหล่นจะโจมตีด้วยการจู่โจมระยะประชิดที่ใช้กำลังเพียวๆ แต่ครั้งนี้ทุกอย่างจะเปลี่ยนไป เดมอนขมวดคิ้วเมื่อเขาได้ยินเสียงซู่ของทรงกลมโลหิตในระยะไกล พวกสายเวท!

ท่ามกลางผู้ร่วงหล่นนับพัน มีสายเวทจำนวนมากที่ซ่อนตัวอยู่และกำลังเตรียมทรงกลมโลหิตหลายสิบลูกเพื่อยิงใส่เดมอน

การทดลองบ้านี่ไม่ได้มอบค่าประสบการณ์เลยสักนิด มันไม่ใช่ว่าถ้าเขาต่อสู้ต่อไปเขาจะยิ่งแข็งแกร่งขึ้น การทดลองต้องการทดสอบทักษะของเขาและมันเอาจริงมาก

ที่สำคัญกว่านั้น พละกำลังของเขาเริ่มจะหมดลง ความกระหายเลือดของเขากำลังพุ่งทะยาน และความเหนื่อยล้าทางจิตใจก็เริ่มสะสม

เดมอนมีทางเลือกที่นี่ เขาเซามารถใช้หอกโลหิตเพื่อจัดการพวกสายเวททีละตัวได้อย่างง่ายดาย หากไม่มีพวกสายเวท ไอ้พวกที่เหลือก็จะพังทลายลงในไม่ช้า

แต่ถ้าเขาทำแบบนั้นและเลือกทางที่ง่าย เขาจะพลาดรางวัลที่แท้จริงของการทดลอง เขาจำเป็นต้องใช้กวาดโลหิตที่นี่และใช้แค่กวาดโลหิตเท่านั้น

"เข้ามาเลย!" เดมอนตะโกนอย่างบ้าคลั่ง รับคำท้านั้น น้ำลายไหลจากเขี้ยวของเขาและดวงตาของเขาดูเหมือนปีศาจขณะที่เขาคว้าผู้ร่วงหล่นตัวหนึ่งขึ้นมาและใช้เป็นโล่เนื้อเพื่อกันทรงกลมโลหิตที่พุ่งเข้ามา

กวาดโลหิตครั้งต่อไปของเขาผ่าร่างผู้ร่วงหล่นสามตัวที่ยืนอยู่ทางขวา ระยะของทักษะเพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

ทรงกลมโลหิตพุ่งเข้าหาเขาเหมือนอุกกาบาต เดมอนเคลื่อนไหว

ร่างกายของเขาเลือนรางกลายเป็นระบำที่รวดเร็วและโหดเหี้ยม เขาสไลด์หลบทรงกลมโลหิตลูกหนึ่ง กลิ้งตัวใต้ทรายอีกลูก บิดตัวหลบระหว่างสองลูก เส้นเลือดลากยาวตามการเคลื่อนไหวของเขาขณะที่เขาเชือดเฉือนผ่านทะเลของผู้ร่วงหล่นด้วยกวาดโลหิตอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย

-800

-750

-720

ตัวเลขลอยอยู่ในอากาศเหมือนถ่านที่ลุกไหม้ แต่มันก็ยังไม่พอที่จะทำให้จำนวนของพวกมันลดลง ผู้ร่วงหล่นพุ่งเข้ามาอีกครั้ง ได้รับการสนับสนุนจากพวกสายเวทที่อยู่ข้างหลัง

ทรงกลมโลหิตอีกลูกเฉี่ยวข้างลำตัวของเขา เสียงดังซู่เมื่อกระทบกับกลิ่นอายของเขา พรากพลังชีวิตของเขาไป 5% ในทันที

"ชิ" เดมอนส่งเสียงผ่านไรฟันแต่ไม่หยุด เขาหยุดไม่ได้ HP ของเขากำลังลดลง แถบพละกำลังร่วงลงถึงระดับอันตราย และโลกเริ่มพร่ามัวที่ขอบสายตา

และเป็นครั้งแรกที่มีการแจ้งเตือนจากระบบปรากฏขึ้น ซึ่งทำให้เลือดในกายของเขาพลุ่งพล่านยิ่งกว่าการต่อสู้เสียอีก

[ติ๊ง! ความเชี่ยวชาญกวาดโลหิต: 100%]

[ขอแสดงความยินดี! คุณได้วิวัฒนาการทักษะ: กวาดโลหิต -> ฟาดฟันโลหิต]

แขนของเดมอนเคลื่อนไหวตามสัญชาตญาณ เชือดเฉือนผ่านอากาศ และครั้งนี้เมื่อการโจมตีของเขาเข้าเป้า มันไม่ใช่แค่การกวาดอีกต่อไป

มันคือการฟาดฟันที่ทั้งฉีก กระชาก และทำลายล้าง ซึ่งดูเหมือนจะกระจายแรงกระแทกผ่านผู้ร่วงหล่นไปราวกับว่าพวกมันเป็นหุ่นจำลอง ผู้ร่วงหล่นครึ่งโหลถูกตัดขาดออกจากกันตรงที่พวกมันยืนอยู่ ร่างกายของพวกมันถูกเฉือนอย่างหมดจดเสียจนชั่วพริบตาหนึ่งพวกมันยังไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าตายแล้ว จากนั้นพวกมันก็สลายกลายเป็นเถ้าถ่านทีละตัว เหมือนโดมิโนที่ล้มลง

-3000

-2700

-2500

ตัวเลขระเบิดขึ้นในอากาศเหมือนดอกไม้ไฟสีเลือด เดมอนยิ้มอย่างดุร้าย พละกำลังเบื้องหลังฟาดฟันโลหิตใหม่นี้อยู่ในระดับที่แตกต่างจากกวาดโลหิตเดิมอย่างสิ้นเชิง

และเขาก็เพิ่งจะเริ่มต้นเท่านั้น

༺༻