บทที่ 15 - อารยา

บทที่ 15 - อารยา

༺༻

โชคดีที่ไม่มีสิ่งรบกวนอื่นใดหลังจากนั้น และเดมอนก็มาถึงสระงูซึ่งเป็นพื้นที่เป้าหมายถัดไปของเขาอย่างรวดเร็ว สมชื่อของมัน งูตัวหนึ่งปรากฏขึ้นตรงหน้าเขาเพียงแค่เขาก้าวเข้าสู่บริเวณสระน้ำ

มันเลื้อยออกมาจากใต้พุ่มเฟิร์น เกล็ดสีดำขลับสะท้อนแสงแวววาวเหมือนคราบน้ำมันบนน้ำ ดวงตาของมันเปล่งประกายสีเขียวจาง ๆ และลิ้นสองแฉกของมันก็ตวัดไปในอากาศขณะที่มันดมกลิ่นของเดมอน มันคือ [อสรพิษพ่นพิษระดับต่ำ] เลเวล 4

หรือที่เรียกกันว่า นักล่ามือใหม่

งูชนิดนี้เป็นอันตรายถึงตายสำหรับผู้เล่นเลเวลต่ำ เพราะพิษของมันรุนแรงมาก และผู้เล่นจะตายภายในไม่กี่วินาทีหลังจากถูกกัด เว้นแต่ว่าพวกเขาจะมีโอสถต้านทานหรือยารักษานพิษ และส่วนใหญ่พวกเขาก็ไม่มี

เดมอนจำไอ้สารเลวนี่ได้ดี ย้อนกลับไปในชีวิตที่แล้ว มันเคยลอบซุ่มโจมตีเขาหลายครั้งในช่วงเริ่มต้นของการฟาร์ม ความตายนั้นรวดเร็ว น่าอับอาย และราคาแพง

แต่ครั้งนี้ เขาไม่ใช่คนโง่ที่เป็นมือใหม่อีกต่อไป งูชูคอขึ้น เขี้ยวอาบไปด้วยพิษ พร้อมจะโจมตี เดมอนไม่ยอมให้โอกาสนั้นแก่มัน

เขาเปิดใช้งานกวาดโลหิต ปลายนิ้วของเขาเปล่งประกายสีแดงจาง ๆ ขณะที่เขาฟาดฟันออกไปเป็นวงกว้าง งูพุ่งเข้าใส่ในวินาทีเดียวกัน แต่เดมอนคาดการณ์การเคลื่อนไหวนั้นไว้แล้ว เขาขยับเข้าหาแทนที่จะถอยหนี กรงเล็บที่กวาดไปนั้นเข้าเป้าก่อน มันฉีกผ่านสีข้างของงูและทำให้มันดิ้นอย่างรุนแรง

[ติ๊ง! ความสำเร็จระดับปานกลาง]

[ติ๊ง! + 2 ความชำนาญทักษะ]

ก่อนที่มันจะฟื้นตัวได้ เดมอนก็เข้าถึงตัวมัน เขาใช้เท้าข้างหนึ่งเหยียบงูที่กำลังดิ้นรนไว้ ก้มลง และฝังเขี้ยวลงไปในร่างที่ยังขยับอยู่ เลือดที่ผสมพิษร้อน ๆ ไหลเข้าปากเขา และทันทีที่เขาตั้งจิตให้การสกัดสายเลือดทำงาน เสียงติ๊งที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นในหัว

[ติ๊ง! เริ่มต้นการสกัดสายเลือด]

[เป้าหมาย: อสรพิษพ่นพิษระดับต่ำ – สัตว์ร้าย ขั้น 0]

[ติ๊ง! คุณได้สกัดความสามารถ: 'การต้านทานพิษระดับต่ำ']

[การต้านทานพิษระดับต่ำ (เลเวล 1): ความเสียหายจากพิษลดลง 20%]

[ติ๊ง! คุณได้สังหาร อสรพิษพ่นพิษระดับต่ำ เลเวล 4]

[ติ๊ง! คุณได้รับค่าประสบการณ์]

เดมอนผ่อนลมหายใจอย่างโล่งอกเมื่อเห็นว่างูหยุดนิ่งไปแล้ว "นั่นน่าจะมีประโยชน์ โดยเฉพาะแถว ๆ นี้"

เขาเอนหลังพิง เช็ดปากด้วยหลังมือ เลือดรสชาติเปรี้ยว มันเยิ้ม ชัดเจนว่ามันไม่ใช่สิ่งที่น่ากินเลย แต่ก็นะ มันคุ้มค่า เขาได้รวบรวมทักษะติดตัวในอัตราที่บ้าคลั่ง เขามองหางูตัวต่อไปเมื่อสังเกตเห็นพืชต้นเล็ก ๆ ใต้ต้นไม้

ในตอนแรกมันดูไม่โดดเด่นอะไร เป็นเพียงสมุนไพรเตี้ย ๆ สีเขียวอมม่วง มีใบรูปหัวใจขนาดเล็กและมีประกายจาง ๆ เกาะอยู่ตามขอบใบราวกับน้ำค้างยามเช้า แต่ดวงตาของเดมอนเบิกกว้างขึ้นทันที เขาจำมันได้

รากวิญญาณ

มันเป็นสมุนไพรที่มีค่ามากที่ใช้ในโอสถหลายชนิด และเพียงแค่ตัวสมุนไพรอย่างเดียวก็ขายได้ถึงหนึ่งเหรียญทองแม้ในช่วงหลังของเกม เขาจึงรีบวิ่งไปเก็บสมุนไพรนั้นทันที ระวังไม่ให้ใบช้ำ การแจ้งเตือนระบบก็ปรากฏขึ้น

[ติ๊ง! คุณได้รับ รากวิญญาณ (ยังไม่ผ่านกระบวนการ)]

"เยี่ยม ที่นี่ดูเหมือนจะมีสมุนไพรเยอะนะ ผมไม่ควรพลาดอะไรไปเลย" เดมอนลุกขึ้นยืนและเริ่มเดินไปยังสระน้ำเล็ก ๆ ข้างหน้า เขาหยุดชะงักทันทีเมื่อสังเกตเห็นคนกำลังมุ่งหน้ามายังพื้นที่เดียวกัน ต้องขอบคุณสัมผัสที่เฉียบคมของเขาที่ทำให้เขาสามารถตรวจพบผู้เล่นก่อนที่อีกฝ่ายจะสังเกตเห็นเขา

เขารีบซ่อนตัวหลังต้นไม้และรอคอย สงสัยว่าใครกันที่สามารถมาถึงพื้นที่พิเศษแห่งนี้ได้ตั้งแต่ช่วงต้นเกมขนาดนี้

ผู้เล่นคนนั้นเดินเข้ามาในสายตาในอีกไม่กี่วินาทีต่อมา และดวงตาของเดมอนก็เบิกกว้างด้วยความประหลาดใจ เป็นเด็กผู้หญิงตัวเล็ก ๆ ที่ดูขี้อายและกำลังตัวสั่นอย่างเห็นได้ชัด "ฉันเกลียดงู ฉันเกลียดงู" เธอพึมพำกับตัวเองเบา ๆ ขณะที่เดินไปอย่างช้า ๆ

เธอยังคงแสดงชื่อเล่นของเธออยู่ และเมื่อเดมอนเห็นมัน เขาก็ตัวแข็งทื่อด้วยความตกตะลึงทันที

อารยา? เด็กคนนี้คืออารยางั้นเหรอ?!

ไม่ มันเป็นไปไม่ได้ อัจฉริยะด้านการเล่นแร่แปรธาตุที่ค้นพบทางลัดของโอสถมานาและโอสถพลังชีวิตเป็นผู้เล่นที่มีชื่อเล่นเดียวกันก็จริง แต่นั่นเป็นผู้ชาย แถมยังอ้วน หัวล้าน และอยู่ในวัยกลางคน มันจะเป็นเด็กสาวที่อยู่ตรงหน้าเขานี้ไปได้อย่างไร?

ในขณะที่เขากำลังคิดเกี่ยวกับเรื่องที่แปลกประหลาดนี้ งูสองตัวก็เลื้อยมาข้างหลังอารยา เธอหันกลับมาแต่มันก็สายไปแล้ว ตัวหนึ่งอยู่ที่หน้าเธอแล้วและกำลังจะกัดเข้าที่คอของเธอ แต่ในวินาทีสุดท้าย มีมือหนึ่งพุ่งออกไปและคว้าตัวงูไว้ได้

เดมอนเหวี่ยงงูออกไปและใช้กวาดโลหิตกับอีกตัว เขาใช้รองเท้าบูตกระทืบหัวมัน และในไม่ช้างูตัวนั้นก็หยุดนิ่ง ร่างที่ไร้วิญญาณของมันกองอยู่บนพื้น

[ติ๊ง! คุณได้สังหาร อสรพิษพ่นพิษระดับต่ำ เลเวล 3]

[ติ๊ง! คุณได้รับค่าประสบการณ์]

เด็กสาวล้มก้นจ้ำเบ้า ตัวสั่น จ้องมองเขาด้วยดวงตาที่เบิกกว้างและตกตะลึง เดมอนหันไปมองงูตัวแรกซึ่งตอนนี้กำลังม้วนตัวกลับด้วยความระแวดระวัง

"อย่าขยับ" เขากล่าว พลางก้าวไปยืนข้างหน้าอารยา

งูขู่ฟ่อ เสียงต่ำและโกรธเกรี้ยว เขาไม่ลังเลเลย แสงสีแดงวาบขึ้นจากฝ่ามือขณะที่เขาเอื้อมมือลงไปกระแทกหัวงูด้วยแรงที่มากพอจะทำให้กะโหลกมันร้าว สัตว์ร้ายดิ้นพล่านอย่างรุนแรงและหลังจากโดนต่อยไปสองสามหมัด มันก็ตายสนิท

[ติ๊ง! คุณได้สังหาร อสรพิษพ่นพิษระดับต่ำ เลเวล 6]

[ติ๊ง! คุณได้รับค่าประสบการณ์]

[ติ๊ง! เลเวลของคุณเพิ่มขึ้น]

[ติ๊ง! เลเวล 5 -> เลเวล 6]

"ในที่สุด!" เดมอนยิ้ม เขาหันกลับไปหาเด็กสาวที่ยังไม่ขยับไปไหนเลย เธอยังคงนั่งอยู่ตรงนั้น อ้าปากค้างเล็กน้อย แขนกอดกระเป๋าสะพายหนังไว้แน่น ดวงตาของเธอเหลือบมองสลับไปมาระหว่างใบหน้าของเดมอน งูที่ตายแล้ว และขอบมือสีแดงที่เรืองแสงของเขา

"คุณเป็นอะไรไหม?" เขาถาม

༺༻