บทที่ 19 ผู้สืบสายเทพ รางวัลของระบบ

บทที่ 19 ผู้สืบสายเทพ รางวัลของระบบ

จ้าวแห่งหมอกมัวมองเหตุการณ์ตรงหน้าด้วยสีหน้าตกตะลึง

สำเร็จ... สำเร็จงั้นเหรอ? นี่มันเป็นไปได้ยังไง?

จ้าวแห่งหมอกมัวหรี่ตาลง เธอกำลังสังเกตการณ์อย่างระมัดระวัง

ในฐานะปรมาจารย์ผู้เลิศล้ำ เธอสามารถสัมผัสได้ถึงออร่าที่หนาแน่นขึ้นของเย่เหริน

ระดับพลังนี้ไม่ได้ด้อยไปกว่าผู้มีพลังระดับทองขั้นปลายเลย

ทุกสิ่งล้วนมีสองด้าน

การก้าวข้ามขีดจำกัดซ้ำแล้วซ้ำเล่า มีความเสี่ยงสูงที่จะทำให้การฝึกฝนนั้นล้มเหลว

แต่การฝึกฝน ฝืนทำลายขีดจำกัดนั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า มันสามารถเสริมสร้างรากฐานให้กับผู้ฝึกฝนได้

ตอนนี้เย่เหรินก็เหมือนกับหน่อไม้ รากงอกงามมานานนับสิบปี แต่สามารถเติบโตได้สามฟุตในหนึ่งวัน

ถึงแม้ว่าจะมีพลังแค่ระดับทองขั้นต้น

แต่รากฐานและคุณภาพที่เขามีกลับไม่ด้อยไปกว่าผู้มีพลังระดับทองขั้นปลายเลย

เย่เหรินเก็บงำออร่าของเขาหลังจากที่ก้าวข้ามขีดจำกัดได้

จ้าวแห่งหมอกมัวไม่ได้สังเกตเห็น

พลังมังกรหมึกในร่างกายของเย่เหริน มันกำลังเปล่งประกายสีทองจางๆ ออกมา...

เย่เหรินที่ทำลายขีดจำกัดสำเร็จ ใบหน้าของเขากลับไม่แสดงอารมณ์อะไรออกมา มันดูราวกับว่าเขาเพิ่งจะทำเรื่องธรรมดาๆ สำเร็จ

จ้าวแห่งหมอกมัวมองเย่เหริน

เธอกำลังสงสัยว่า เด็กคนนี้จงใจทำให้ตัวเองลำบากก็เพื่อให้กับตัวเองสร้างรากฐานที่แข็งแกร่งหรือเปล่า

หลังจากที่พยายามก้าวข้ามขีดจำกัดหลายครั้งแต่ก็ล้มเหลว แต่สุดท้ายเขาก็ทำได้สำเร็จจนได้ คนธรรมดาทั่วไปคงจะดีใจจนเก็บไม่อยู่แน่

แต่เด็กหนุ่มตรงหน้าเขากลับสงบนิ่งเหมือนอย่างเคย

เย่เหรินไม่แสดงความยินดีหรือความเศร้าออกมา มันดูราวกับว่าเขาไม่ได้เป็นคนที่สร้างปาฏิหาริย์ขึ้นได้...

บุคลิกแบบนี้ จิตใจที่แน่วแน่แบบนี้

ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป ดูเหมือนว่าตระกูลเย่จะต้องมีอัจฉริยะอีกคนปรากฎตัวขึ้นแน่...

เจียงเสี่ยวหรูวิ่งเข้าหาเย่เหรินอย่างตื่นเต้น “ครูเย่ หนูทำได้แล้ว!!!”

ความดีใจและความรู้สึกขอบคุณมีมากมากมายมหาศาล ทำให้เจียงเสี่ยวหรูอดไม่ได้ที่จะกอดเย่เหริน

“ครูเย่คะ ดูสิคะ! รูปปั้นมอบสิ่งนี้ให้หนู หลังจากที่หนูสืบทอดมรดกสำเร็จ!!”

เจียงเสี่ยวหรูทำท่าทางเหมือนกับนักเรียนที่กำลังอวดความสำเร็จ

ไม้เท้าสีดำปรากฏขึ้นในมือของเธอ

ไม้เท้านี้ดูมืดมิดมาก มีลวดลายซับซ้อนสลักอยู่บนนั้น เพียงแค่ได้มองมัน ก็ให้ความรู้สึกราวกับว่าวิญญาณของผู้ที่ได้มองกำลังถูกดูดเข้าไป

แปลก ลึกลับ และทรงพลัง...

“เสี่ยวหรู เธอรู้สึกไม่สบายตรงไหนรึเปล่า?”

เจียงเสี่ยวหรูครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะส่ายหัว

“หนูไม่รู้สึกอะไรเลยค่ะ แต่หนูรู้สึกว่าไม้เท้านี้เชื่อมต่อกับสายเลือดของหนู เมื่อหนูใช้มัน มันให้ความรู้สึกราวกับว่าหนูกำลังควบคุมแขนของตัวเองอยู่เลยค่ะ”

ในขณะที่อาจารย์และลูกศิษย์กำลังศึกษาไม้เท้า

เสียงของจ้าวแห่งหมอกมัวก็ดังขึ้น

แต่เสียงของปรมาจารย์ผู้เลิศล้ำกลับสั่นเทา

“เด็กน้อย ให้ข้าดูไม้เท้าหน่อยได้รึเปล่า...”

เจียงเสี่ยวหรูได้ยินคำขอของจ้าวแห่งหมอกมัว

คราวนี้เธอไม่ได้ส่งไม้เท้าให้จ้าวแห่งหมอกมัว เหมือนกับที่เคยทำกับฮั่นฉุน

เธอกลับหันไปมองเย่เหริน “ครูเย่คะ ให้เธอ..ดูได้รึเปล่าคะ?”

ราวกับว่าหากไม่ได้รับอนุญาตจากเย่เหริน แม้แต่ปรมาจารย์ผู้เลิศล้ำก็ไม่สามารถสั่งเธอได้

ปรมาจารย์ผู้เลิศล้ำงั้นเหรอ?

ตอนนี้ในใจของเจียงเสี่ยวหรู ไม่มีใครเทียบได้กับครูเย่

เย่เหรินที่เห็นแบบนั้น เขารู้สึกอบอุ่นใจ เขาลูบหัวเจียงเสี่ยวหรูและยิ้มออกมา

“เอาไปให้ท่านผู้อาวุโสดูเถอะ”

จ้าวแห่งหมอกมัวคือหนึ่งในปรมาจารย์ผู้เลิศล้ำทั้งสามของโรงเตี๊ยมอิสระ เธอรู้เรื่องราวเกี่ยวกับมรดกของโรงเตี๊ยมอิสระมากกว่าเย่เหรินมาก การได้รู้อะไรมากขึ้นก็จะเป็นประโยชน์ต่อพัฒนาการของเจียงเสี่ยวหรู

เจียงเสี่ยวหรูได้ยินคำพูดของเย่เหริน เธอก็ส่งไม้เท้าให้กับจ้าวแห่งหมอกมัว

จ้าวแห่งหมอกมัวที่เห็นแบบนั้น

หมอกสีเทารอบตัวเธอก็สั่นไหวเล็กน้อย เธอพึมพำกับตัวเอง

“เฉพาะตัว...นี่มันของเฉพาะตัว!!!”

เย่เหรินเห็นจ้าวแห่งหมอกมัวเสียความสงบ เขาอดไม่ได้ที่จะถามออกมา

“ท่านผู้อาวุโส การสืบทอดของเสี่ยวหรูมีปัญหารึเปล่า?”

ทุกคนต่างก็เห็นเสาพลังงานที่ทำลายอาณาเขตของจ้าวแห่งหมอกมัว เย่เหรินกังวลว่าการสืบทอดของเจียงเสี่ยวหรูจะเกิดปัญหา

จ้าวแห่งหมอกมัวตั้งสติได้

เธอนิ่งเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะพูดออกมา

“นายน่ะไม่ใช่คนของสำนักพรรคอะไร ไม่แปลกที่นายจะจึงไม่รู้จักการสืบทอด มรดกของสำนักพรรคต่างๆ มีมานานนับล้านปี ต้นกำเนิดของพลังทั้งหมดล้วนแล้วมาจากโทเค็นที่มีพลังลึกลับ”

“บางองค์กรเรียกมันว่ารูปบูชา บางคนเรียกว่าผู้สืบสาย บางคนเรียกมันว่าผู้วิเศษ แต่ทุกคนต่างก็มีจุดมุ่งหมายเดียวกัน

หากพวกเราที่เหมาะสมและเข้ากันได้กับโทเค็น คนคนนั้นจะได้รับผลประโยชน์ที่แตกต่างกันไปตามระดับความเหมาะสม ทุกอย่างล้วนแล้วขึ้นอยู่กับระดับศักยภาพในการพัฒนา”

“แต่ก็มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่สามารถได้รับโทเค็นแบบ ‘เฉพาะตัว’ เพราะพวกเขานั้นเหมาะสมกับมันมากที่สุด โทเค็นหนึ่งสามารถแปลงร่างให้กับคนมากมายนับไม่ถ้วนได้ แต่มันจะมีเพียงแค่คนเดียวเท่านั้นที่จะได้มันมาแบบเฉพาะตัว...”

จ้าวแห่งหมอกมัวหยุดพูดไปครู่หนึ่ง ความตกใจในดวงตาของเธอยังคงอยู่

“พวกเธออาจจะยังไม่รู้ว่า ‘เฉพาะตัว’ มันหมายถึงอะไร แต่ฉันบอกได้เลยว่า หอกนิรันดร์ ค้อนแห่งธอร์ และดาบเทวทูติที่ปรากฏขึ้นมาในประวัติศาสตร์ ล้วนแล้วแต่เป็นสิ่งที่ได้มาแบบเฉพาะตัว...”

เย่เหรินที่ได้ยินแบบนั้น เขาถึงกับสูดหายใจเข้าลึกๆ

สิ่งที่จ้าวแห่งหมอกมัวพูดออกมานั้น ล้วนแล้วแต่เป็นอาวุธของผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในยุคนั้น...

ทุกชิ้นต่างก็ถูกบันทึกเอาไว้ในประวัติศาสตร์อันยาวนาน

“ตอนนี้พวกเธอคงจะรู้แล้วนะ ว่า ‘เฉพาะตัว’ มันหมายถึงอะไร...” จ้าวแห่งหมอกมัวพูดจบ เธอก็มองไปที่เจียงเสี่ยวหรู ดวงตาของเธอเป็นประกาย “มีคนเคยว่าไว้ว่า การที่คนคนหนึ่งได้ครอบครองโทเค็นเป็นของตัวเอง”

“ระดับความเหมาะสมในการสืบทอดมรดกของคนคนนั้นจะต้องมีอย่างน้อย 90%...”

จ้าวแห่งหมอกมัวหยุดพูด ดวงตาของเธอจ้องมองไปที่เจียงเสี่ยวหรู

“พูดอีกอย่างก็คือ เธอก็คือผู้สืบสายเทพ...”

ทันทีที่จ้าวแห่งหมอกมัวพูดจบ

เย่เหรินก็ได้ยินเสียงของระบบดังขึ้น

[ติ้ง ตรวจพบว่าโฮสต์ได้ทำภารกิจความสำเร็จ: แนะนำนักเรียนจนได้รับมรดกสมบูรณ์แบบ (1/1) ตั๋วลอตเตอรีนี้จะเริ่มต้นการอัพเกรดพิเศษ]

[ติ้ง การอัพเกรดพิเศษของตั๋วลอตเตอรีนี้คือตั๋วลอตเตอรีหลากสี คุณสามารถสุ่มกล่องสมบัติหลากสีพิเศษได้ คุณต้องการเปิดมันหรือไม่?]