บทที่ 18 ผู้มีพลังวิเศษสำรอง

บทที่ 18 ผู้มีพลังวิเศษสำรอง

ราวกับรู้สึกได้ถึงจิตสังหารของจ้าวแห่งหมอกมัวที่จ้องมองมา เย่เหรินรีบหัวเราะออกมา

“ท่านจ้าวแห่งหมอกมัว ด้วยผลงานของเจียงเสี่ยวหรูแบบนี้ มรดกจะสมบูรณ์ได้กี่เปอร์เซ็นต์เหรอครับ?”

ความสมบูรณ์ของมรดกจะเป็นตัวตัดสินศักยภาพในอนาคตของเจียงเสี่ยวหรู

ในฐานะนักเยียวยาแห่งรัตติกาล

หากความสมบูรณ์ของมรดกถึง 50% ในอนาคตเจียงเสี่ยวหรูจะต้องกลายเป็นผู้มีพลังระดับเพชรอย่างแน่นอน

และหากความสมบูรณ์เกิน 60% ... ในอนาคตเจียงเสี่ยวหรูจะมีความเป็นไปได้ไม่รู้จบ!!

จ้าวแห่งหมอกมัวฟังคำถามของเย่เหริน

เธอหันไปมองเจียงเสี่ยวหรูที่กำลังอยู่ในพิธีสืบทอด

จ้าวแห่งหมอกมัวสัมผัสได้ถึงมรดก มันทำให้เธอกลัวจนตัวสั่น

“นี่มัน...เกิน 60% ไปแล้วงั้นเหรอ?!”

การสืบทอดคือการรับพลังจากมรดกนั้นๆ

อัจฉริยะ...

ดวงตาของจ้าวแห่งหมอกมัวเต็มไปด้วยความคลั่งไคล้

มรดกระดับสูง ในที่สุดก็ได้พบเจอกับผู้สืบทอดที่มีความเหมาะสมเกิน 60% ...

จ้าวแห่งหมอกมัวจินตนาการไม่ออกเลยว่า ในอนาคตหญิงสาวคนนี้จะเก่งกาจขนาดไหน? !!

ในตอนนั้นเองความคิดหนึ่งก็ผุดขึ้นมาในหัวของจ้าวแห่งหมอกมัว

หากทุกอย่างเป็นไปด้วยดี

ในอนาคตอันใกล้นี้ โรงเตี๊ยมอิสระจะต้องมีปรมาจารย์ผู้เลิศล้ำคนที่สี่อย่างแน่นอน!!

หนึ่งโรงเตี๊ยม สี่ปรมาจารย์!!!

อะไรคือศาลศักดิ์สิทธิ์แห่งแสง อะไรคืออัครทูติ อะไรคือโบสถ์รัตติกาลนิรันดร์ อะไรคือบรรพชนโลหิต อะไรคือเทพอัสดง อะไรคือจ้าวสายฟ้า

ต่อจากนี้ไป พวกเขาจะต้องมาเลียแข้งเลียขาโรงเตี๊ยมอิสระ!!!

จ้าวแห่งหมอกมัวคิดแบบนี้ เธอก็อดที่จะตื่นเต้นไม่ได้ หมอกสีเทาที่อยู่รอบๆ ตัวเธอกำลังสั่นไหวอย่างควบคุมไม่ได้

เมื่อได้ยินคำว่า ‘มรดกสมบูรณ์แบบ’

เย่เหรินก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา

มรดกสมบูรณ์แบบ

ระบบไม่ได้โกหกเขาจริงๆ ความเหมาะสมของเจียงเสี่ยวหรูกับนักเยียวยาแห่งรัตติกาลนั้นสูงมาก!!

นักเยียวยาแห่งรัตติกาล เป็นมรดกอันดับต้นๆ ของโรงเตี๊ยมอิสระ

เป็นมรดกระดับแนวหน้า!!

นั่นหมายความว่า หากเจียงเสี่ยวหรูยังคงฝึกฝนต่อไป

ในที่สุดเธอก็จะไปถึงสิ่งที่เย่เหรินคาดหวังเอาไว้ได้

นั่นก็คือการเป็นเทพเจ้า!!

เมื่อพิธีสืบทอดใกล้จะสิ้นสุดลง

ทันใดนั้นหมอกสีเทาก็เริ่มปั่นป่วน

พลังที่อธิบายไม่ได้เริ่มรวมตัวกันบนท้องฟ้าเหนือดินแดนหมอกมัว

จ้าวแห่งหมอกมัวแค่นเสียงเย็นชาออกมา

เธอจะไม่มีวันยอมให้มีอะไรมารบกวนพิธีสืบทอดอย่างแน่นอน

พลังงานสีเทามากมายเริ่มไหลเข้าไปในรูที่กำลังจะระเบิด มันดูเหมือนกับคนที่กำลังซ่อมแซมท้องฟ้า

"ตูม!!!"

แต่พลังงานเหล่านั้นไม่ได้ถูกหยุดไว้ มันพุ่งทะลุดินแดนหมอกมัวไปอย่างรวดเร็ว

มันพุ่งตรงไปที่เจียงเสี่ยวหรู

การทำลายอาณาเขตพลังแบบนั้น แม้แต่ปรมาจารย์ผู้เลิศล้ำอย่างจ้าวแห่งหมอกมัวก็ยังต้านทานไม่ไหว พลังงานและเลือดในกายของเธอเริ่มปั่นป่วน เธอถึงกับกระอักเลือดออกมา

จ้าวแห่งหมอกมัวตกใจเล็กน้อย

นี่มันพลังอะไรกัน? มันสามารถทะลุผ่านการป้องกันทั้งหมดได้ แถมยังทำลายอาณาเขตของเธอได้??

นี่... แม้แต่ปรมาจารย์ผู้เลิศล้ำที่สามารถทำลายล้างประเทศได้ ก็ยังไม่สามารถทำแบบนี้ได้ง่ายๆ!!!

และเมื่อสัมผัสกับพลังงานนี้

จ้าวแห่งหมอกมัวก็สัมผัสได้ถึงความหวาดกลัว

ความหวาดกลัวแบบนี้ มาจากการถูกกดขี่

ครั้งสุดท้ายที่เธอรู้สึกแบบนี้ คือตอนที่เธอเผชิญหน้ากับชายชราหนวดเคราสีขาวในเซี่ยงไฮ้...

จ้าวแห่งหมอกมัวใจสั่นเล็กน้อย เธอหวังว่าเรื่องนี้จะไม่ส่งผลต่อการสืบทอดมรดกของเด็กสาว...

เมื่อพลังงานที่กระทบกระจายไป พิธีสืบทอดก็สิ้นสุดลง

ในเวลานั้นเอง พลังของเจียงเสี่ยวหรูก็เริ่มพุ่งสูงขึ้นอย่างบ้าคลั่ง

กลางระดับทองแดง ปลายระดับทองแดง ต้นระดับเงิน กลางระดับเงิน ปลายระดับเงิน ต้นระดับทอง กลางระดับทอง!!!

พลังที่กำลังพุ่งสูงขึ้น ในที่สุดมันก็หยุดลงที่กลางระดับทอง

นี่เป็นเพียงแค่การสืบทอดมรดก

เธอก็ก้าวข้ามเจ็ดขั้นไปได้แล้ว

จ้าวแห่งหมอกมัวที่เห็นแบบนั้น

เธอก็ถอนหายใจออกมา ดูเหมือนว่านี่จะเป็นส่วนหนึ่งของพิธีสืบทอด

แต่จากสิ่งที่เห็น ฐานะของนักเยียวยาแห่งรัตติกาลนั้นสูงส่งมาก เพียงแค่การโจมตีแบบส่งๆ ก็ยังทำให้วิญญาณของเธอสั่นไหวได้...

ในขณะที่เจียงเสี่ยวหรูกำลังก้าวข้ามขั้นอย่างต่อเนื่อง พลังของเธอกำลังพุ่งสูงขึ้น

เย่เหรินก็ได้ยินเสียงของระบบ

[ติ้ง ยินดีด้วยกับโฮสต์ที่ทำภารกิจแนะนำนักเรียนสำเร็จแล้ว รางวัลสำหรับการแนะนำกำลังถูกแจกจ่าย]

[ติ้ง ยินดีด้วยกับโฮสต์ คุณได้รับตั๋วลอตเตอรีระดับทองแดง]

[ติ้ง ตรวจพบว่าซับเจคที่สอนมีความเคารพต่อโฮสต์อย่างสูง ต้องการผูกมัดเขาเป็นศิษย์สายตรงหรือไม่?]

มาอีกแล้ว สบายจริงๆ

เย่เหรินเลือกที่จะรับมันโดยไม่ต้องคิด

[ติ้ง ยินดีด้วยกับโฮสต์ที่ได้รับศิษย์สายตรง!]

ทันใดนั้น

เย่เหรินรู้สึกว่าเขาได้สร้างการเชื่อมต่อกับเจียงเสี่ยวหรูขึ้นมา

พลังของเย่เหรินเริ่มปั่นป่วน

มังกรหมึกในร่างกายของเขากำลังปรากฏตัวขึ้นรอบๆ เย่เหริน

“มังกรดำโมหลงแห่งตระกูลเย่...”

จ้าวแห่งหมอกมัวจ้องไปที่มังกรหมึกที่อยู่รอบๆ ตัวเย่เหริน เธอพึมพำออกมา ดวงตาของเธอเปล่งประกาย

“โฮรก!!!” มังกรหมึกรอบๆ ตัวเย่เหรินคำรามออกมา

เย่เหรินรู้สึกได้ถึงเส้นเอ็นในร่างกายของเขากำลังขยายตัวอย่างต่อเนื่อง

พลังมากมายไหลเวียนราวกับแม่น้ำอันกว้างใหญ่

ยิ่งพลังงานไหลเวียนมากขึ้น มังกรหมึกที่อยู่รอบตัวเย่เหรินก็ยิ่งชัดเจนมากขึ้น

เขาได้รับพลังจากหวังดาชุนและเจียงเสี่ยวหรู

ในที่สุดเย่เหรินก็สั่งสมพลังได้มากพอ เย่เหรินพร้อมที่จะก้าวข้ามขีดจำกัดระดับทองไปแล้ว

“โฮรก!!!” มังกรหมึกคำรามออกมา มันกลายร่างเป็นลำแสงพลังงาน พุ่งเข้าหาจิตใจของเย่เหริน

มันพุ่งเข้าพันธนาการที่มองไม่เห็น

“บุ่มบ่ามซะจริง...” จ้าวแห่งหมอกมัวพึมพำออกมา

ในฐานะปรมาจารย์ผู้เลิศล้ำ แน่นอนว่าเธอสามารถมองเห็นปัญหาด้านพรสวรรค์ของเย่เหรินได้อย่างรวดเร็ว

ก่อนหน้านี้เย่เหรินน่าจะเก่งกาจมาก เขาควรจะไปถึงระดับทองได้ตั้งนานแล้ว แต่น่าเสียดายที่เขาทำไม่สำเร็จ

หลังจากพยายามก้าวข้ามระดับทองไปหลายครั้งแต่ก็ล้มเหลว พันธนาการสีทองบนร่างกายของเย่เหรินก็หนาขึ้นจนมองเห็นได้ชัด

ปกติถ้าหากไปถึงขั้นนั้นแล้ว

ก็เท่ากับว่าหมดหวังที่จะก้าวข้ามขีดจำกัดนั้นไปได้

ผู้ฝึกฝนเรียกสิ่งนี้ว่า ‘เหว’ เหวที่ไม่มีวันก้าวข้ามไปได้

หากพยายามทำลายพันธนาการด้วยตัวเอง

ก็ไม่ต่างอะไรกับหนอนน้อยที่พยายามเขย่าต้นไม้ใหญ่

แต่ในเวลานี้เย่เหรินไม่สามารถควบคุมอะไรได้แล้ว เขารู้สึกตื่นเต้นมาก

เขาควบคุมมังกรหมึก พยายามทำลายขีดจำกัดของระดับทอง

ในขณะที่กำลังจะสัมผัสกับพันธนาการที่แข็งราวกับหิน

ร่างเต๋าฟ้าประทานของเย่เหรินก็เริ่มเคลื่อนไหวอีกครั้ง

ในตอนนั้นเอง ร่างเต๋าฟ้าประทานก็ละลายพันธนาการสีทองที่แข็งราวกับหินออกไป

เย่เหรินพุ่งทะยานไปข้างหน้าโดยไม่เจออุปสรรคใดๆ

ทะลุขีดจำกัดของระดับทอง!!

“ตูม!!” ออร่าทรงพลังแผ่กระจายออกไปจากเย่เหริน

ก้าวข้ามขีดจำกัดไปเป็นระดับทอง!!!