บทที่ 104 : พบสัตว์อสูรตัวใหม่!

บทที่ 104 : (ตอนฟรี)​ พบสัตว์อสูรตัวใหม่!

ใกล้ๆกับภูเขาไฟใต้ทะเล วาฬเพลิงจักรพรรดินอนหลับสนิทอยู่บนลาวาร้อนๆ…เเต่กลับดูสงบสุขอย่างน่าประหลาด

ถึงแม้ขนาดตัวของมันจะเทียบไม่ได้กับเทพเเห่ง​ท้องทะเล​-ลิเวียธานของพลเรือเอกมู่หรงจิน แต่มันก็ยังคงดูใหญ่โตมโหฬารมากอยู่​ดี​

ในขณะที่หลับใหล วาฬเพลิงจักรพรรดิจะอ้าปากออกเป็นระยะๆ จนเผยให้เห็นฟันที่แหลมคมและลุกโชนด้วยเปลวเพลิง

เปลวเพลิงที่สามารถลุกไหม้ในน้ำได้นั้นหาได้ยากยิ่ง เเละเปลวเพลิงของวาฬเพลิงจักรพรรดิก็เป็นหนึ่งในนั้น

ณ ขณะนี้…เดลลูตบบ่าเซียวซิงหยู แล้วส่งสายตาเป็นเชิงบอกให้เขาลงมือ

เเต่เซียวซิงหยูยังคงลังเล ไม่กล้าเข้าไปใกล้

เเต่เมื่อต้องเจอสายตาของเดลลูที่ราวกับจะบอกว่า "มีพวกข้าสองคนอยู่ จะกลัวอะไรนักหนา"

สุดท้าย, เซียวซิงหยูที่ยังไม่ทันได้ตั้งตัว ก็โดนเดลลูผลักจนเสียหลักไปข้างหน้า​

เซียวซิงหยูล้มลงไปตรงที่ปากปล่องภูเขาไฟใต้ทะเล พอดีกับที่อยู่ตรงหน้าวาฬเพลิงจักรพรรดิ

ที่นี่คือก้นทะเล ร่างกายของมนุษย์อย่างเซียวซิงหยูไม่สามารถทนต่อแรงดันน้ำได้ เดลลูจึงต้องสร้างเกราะป้องกันรูปทรงกลมขึ้นมารอบตัวเซียวซิงหยูโดยใช้เปลวเพลิงมังกร

เปลวเพลิงมังกรเป็นเปลวเพลิงที่พิเศษที่สุดในโลก มันสามารถลุกไหม้ได้แม้กระทั่งในน้ำ หรือแม้แต่ในอวกาศก็ไม่มีปัญหา​ใดๆ

ครืนนนนน!!!

ทันใดนั้น​ที่ก้นทะเลก็เริ่มสั่นสะเทือน อสูรน้ำรอบๆ ต่างพากันหนีตายอย่างบ้าคลั่ง

เเละในตอนนี้…วาฬเพลิงจักรพรรดิกำลังจะตื่นขึ้นเเล้ว!

ในวินาทีที่มันลืมตาขึ้น ความมืดมิดใต้ทะเลก็ถูกแทนที่ด้วยแสงสีแดงฉานสองดวง พร้อมกับแววตาที่เต็มไปด้วยความเกรี้ยวกราด

วาฬเพลิงจักรพรรดิชอบนอนเป็นชีวิตจิตใจ ใครก็ตามที่มารบกวนการนอนของมัน จะต้องเจอกับความโหดร้าย​ที่ยากเกินจะบรรยาย

และเซียวซิงหยูก็คือต้นเหตุที่ทำลายความฝันอันแสนหวานของมัน…เเละเมื่อฝันดีถูกทำลาย วาฬเพลิงจักรพรรดิก็เดือดดาลเป็นอย่างมาก มันปลดปล่อยพลังอำนาจอันน่าสะพรึงกลัวออกมา พร้อมกับจ้องมองเซียวซิงหยูด้วยสายตาอาฆาต

“ฮึ่มมมมม”

“หงึก!!!”

แต่ในวินาทีต่อมา บรรยากาศก็เปลี่ยนไป

แววตาที่น่ากลัวของวาฬเพลิงจักรพรรดิหายไป พลังอำนาจที่น่าสะพรึงกลัวก็ถูกเก็บเข้าที่…แถมมันยังทำหน้าตายิ้มแย้มแจ่มใสอีกด้วย

ตอนนี้อสูรระดับ​เทพเจ้า​ตัวนี้ดูน่ารักและขี้เล่นอย่างบอกไม่ถูก

สถานการณ์​ตอนนี้ทำให้เซียวซิงหยูถึงกับงงเป็นไก่ตาแตก

เเต่เมื่อเซียวซิงหยูหันหลังกลับไปมอง, เขาก็อดหัวเราะออกมาไม่ได้

เบื้องหลังของเขาตอนนี้ มีงูยักษ์สีดำขนาดมหึมาตัวหนึ่งขดตัวอยู่…ส่วนอีกตัวหนึ่งคือจิ้งจอกเก้าหาง ที่ลำตัวลุกโชนไปด้วยเปลวเพลิงสีม่วงทอง พร้อมดวงตาสีทองที่กำลังจ้องมองวาฬเพลิงจักรพรรดิอย่างไม่วางตา

ถึงแม้ทั้งสามตัวจะเป็นอสูรระดับ​เทพเจ้า​เหมือนกัน แต่สายเลือดของเดลลูและเมดูซ่าเหนือกว่าวาฬเพลิงจักรพรรดิมาก

โดยเฉพาะเดลลู เพียงแค่เธอปลดปล่อยพลังมังกรออกมา…มันก็สามารถทำให้จิตวิญญาณของวาฬเพลิงจักรพรรดิสั่นสะท้านได้แล้ว

การมีเดลลูและเมดูซ่าคอยหนุนหลัง มันก็ทำให้วาฬเพลิงจักรพรรดิกลายเป็นเด็กดีเเละเป็นมิตร​ในทันที

"นี่แหละ พลังการกดข่มจากสายเลือด!" เซียวซิงหยูพึมพำ​ในใจ

จากนั้นเซียวซิงหยูก็เดินอ้อมไปด้านหลังของวาฬเพลิงจักรพรรดิ แล้วเก็บอุจจาระที่อยู่บนหน้าผาภูเขาไฟมาได้จำนวนมาก

อุจจาระของวาฬเพลิงจักรพรรดิไม่มีกลิ่นเหม็นเลย…เเละนั่นเป็นเพราะระบบย่อยอาหารที่พิเศษของมัน

"เรียบร้อย!"

เซียวซิงหยูเก็บถุงอุจจาระที่เต็มปรี่ใส่แหวนมิติ

สำหรับผู้ฝึกอสูรคนอื่น อุจจาระของอสูรระดับ​เทพเจ้าคงจะ​ไม่มีประโยชน์อะไรเลย…แต่สำหรับเซียวซิงหยู มันคือปุ๋ยชั้นดีสำหรับการเพาะพันธุ์เถาวัลย์​วิญญาณสวรรค์

…..

หลังจาก​นั้น​ไม่นาน

ฉ่าาาาา!

งูยักษ์ได้โผล่หัวขึ้นมาจากผิวน้ำ โดยมีเซียวซิงหยูนั่งอยู่บนหัวด้วยสีหน้าพึงพอใจ

ณ เวลานี้…แสงสีส้มปรากฏขึ้นที่ขอบฟ้า

มันเเสดงให้เห็​นว่าอรุณรุ่งมาเยือนแล้ว

นอกจากนี้​ มันยังหมายความ​ว่า​เหลือเวลาอีกประมาณ 10 ชั่วโมงก่อนการแข่งขันรอบชิงชนะเลิศของการแข่งขันซูเปอร์โนวาจะเริ่มขึ้น

"ซาซ่า ไปกันเลย!"

ความเร็วในการเดินทางในน้ำของงูยักษ์ภัยพิบัติ เร็วกว่าเรือประจัญบานที่เร็วที่สุดของกองบัญชาการกองทัพเรือหลายเท่า

โดยการใช้เวลาเพียงห้าชั่วโมง เซียวซิงหยูก็กลับมาถึงชายฝั่งทางตอนใต้ของประเทศมังกรเรียบร้อย​แล้ว​

หลังจากขึ้นฝั่ง เมดูซ่าก็กลับร่างเป็นมนุษย์…เเละมันก็ถึงตาของเดลลูที่จะต้องเปลี่ยนร่างเป็นอสูรบ้างแล้ว

เส้นทางที่ใกล้ที่สุดในการเดินทางกลับไปยังเมืองสี่วิญญาณ คือการเดินทางผ่านเทือกเขาสายฟ้า​ ซึ่งเป็นเขตอันตรายที่ไม่มีผู้คนอาศัยอยู่

เทือกเขาสายฟ้า​ มีสภาพอากาศที่แปลกประหลาด ไม่ว่ากลางวันหรือกลางคืน มันก็มักจะมีสายฟ้าผ่าลงมาในหุบเขาอยู่ตลอดเวลา

ภายในป่าลึก จิ้งจอกเก้าหางตัวหนึ่งกำลังเคลื่อนที่ไปมาอย่างรวดเร็วราวกับสายฟ้าฟาด

ส่วนเซียวซิงหยูและเมดูซ่าที่อยู่ในร่างมนุษย์ นั่งอยู่บนหลังของจิ้งจอกเก้าหางอย่างสบายใจ​

"ลูลู่ เร็วกว่านี้อีกหน่อยสิ!" เซียวซิงหยูพูด

"หุบปากไปเลย ข้าวิ่งเร็วที่สุดแล้ว" เดลลูตอบกลับ

"เร็วกว่านี้อีกนิดนะ ฉันชอบอากาศ​เย็นๆ!"

"..."

เมดูซาหัวเราะคิกคัก สาวน้อยงูผู้เย็นชาคนนี้ หลังจากที่ได้ร่วมเดินทางไปกับเซียวซิงหยู…เธอก็เริ่มยิ้มเเละหัวเราะ​บ่อยขึ้น

"หืม….ข้างหน้านั่นมีน้ำตก เราแวะพักกันหน่อยเถอะ!" เซียวซิงหยูเอ่นขึ้น​มา

ทรัพยากรน้ำจืดหายากมากในทะเล, เซียวซิงหยูจึงต้องดื่มแต่น้ำนมอสูรเพื่อดับกระหาย

ตอนนี้ในปากของเซียวซิงหยูจึงเต็มไปด้วยกลิ่นคาวนม คอของเขารู้สึกเหนียวเหนอะหนะ เมื่อเห็นน้ำตกที่ไหลลงมาจากหน้าผา เขาจึงรู้สึกตื่นเต้นเเละต้องการลงไปเล่นน้ำเป็นอย่างมาก

เเละเมื่อ​พูด​จบ, เซียวซิงหยูก็กระโดดลงจากหลังจิ้งจอกเก้าหาง…วิ่งไปที่แอ่งน้ำข้างน้ำตก เเล้วกวักน้ำใสสะอาดเข้าปากอย่างกระหาย

นี่คือน้ำแร่จากธรรมชาติที่บริสุทธิ์... เซียวซิงหยูจึงดื่มมันอย่างเอร็ดอร่อย

"ฉันพักฟื้นในช่องแคบอสูร​มาตลอดสองสามวันจนร่างกายของฉันเหม็นมาก…ฉันจะอาบน้ำ​!"

เซียวซิงหยูพูดจบก็ถอดเสื้อผ้าออก แล้วกระโดดลงไปในแอ่งน้ำทันที​

น้ำตกที่ไหลลงมาจากเบื้องบน เปรียบเสมือนฝักบัวในห้องน้ำ

"ลูลู่…มาอาบด้วยกันสิ!"

"ไม่เอา!" เดลลูปฏิเสธด้วยใบหน้าแดงก่ำ

เมื่อ​เห็น​เช่นนี้, เซียวซิงหยูก็หันไปมองเมดูซ่าที่ยืนอยู่ริมตลิ่ง

"ซาซ่า อยากลงมาอาบน้ำด้วยกันไหม?...ถ้ามาฉันจะขัดหลังให้ แถมฉันยังสามารถ​นวดเพิ่มขนาดหน้าอกแบบแพทย์แผนจีนได้ด้วยนะ!"

เมดูซ่านั่งอยู่บนโขดหิน มุมปากยกยิ้มเยาะกับเเผนการร้ายของเซียวซิง​หยู​

"หึหึ ข้าพอใจกับรูปร่างของตัวเองแล้ว…ไม่จำเป็นต้องเพิ่มขนาดหน้าอกหรอก!"

เมื่อเดลลูและเมดูซ่าไม่ยอมลงน้ำ เซียวซิงหยูจึงต้องเล่นน้ำคนเดียว

ร่างกายของเด็กหนุ่มที่เปลือยท่อนบน กล้ามเนื้อหน้าท้องที่แข็งแรงเผยให้เห็นอย่างเด่นชัด

"อายุยังน้อยก็ดีอย่างนี้นี่เอง" เมดูซ่าถอนหายใจ

เดลลูเบะปาก ไม่เห็นด้วยกับความคิดของเมดูซ่า

"ดีตรงไหนกัน เจ้านี่ชอบสร้างเรื่องตลอด…ข้ารับรองเลยว่าในอนาคต​พวกเราจะต้องยุ่งยากมากแน่ๆ"

…..

กรรรรร!!!

ทันใดนั้น มันก็มีเสียงคำรามของอสูรและเสียงฝีเท้าหนักๆดังมาจากป่าข้างๆแอ่งน้ำ

ฟุ่บ!

เงาเล็กๆเงาหนึ่งพุ่งออกมาจากป่า แล้วตกลงบนหัวของเซียวซิงหยูพอดี!

"อะไรเนี่ย?"

เซียวซิงหยิบสิ่งมีชีวิตขนปุยตัวเล็กๆ ออกมาจากหัวของเขา…เเละมันคือกระต่ายตัวเล็กๆขนาดเท่าฝ่ามือผู้ใหญ่

ขนของกระต่ายมีสีขาวราวกับหิมะ จุดเด่นของมันอยู่ที่หูทั้งสองข้างที่มีรูปร่างคล้ายกับสายฟ้าฟาด!

"กระต่ายสายฟ้า?"

เซียวซิงหยูและกระต่ายสายฟ้าจ้องมองกันและกัน

เสียงคำรามของอสูรจากในป่าดังเข้ามาใกล้เรื่อยๆ

เซียวซิงหยูมองกระต่ายสายฟ้าอย่างพิจารณา มันขดตัวด้วยความกลัวเเละมีดวงตาเต็มไปด้วยความหวาดผวา

ในโลกของอสูร กฎของผู้แข็งแกร่งกลืนกินผู้อ่อนแอ​ยังคงใช้ได้เสมอ

เซียวซิงหยูเดาได้ไม่ยากว่ากระต่ายสายฟ้าตัวน้อย คงกำลังหนีการตามล่าของอสูรระดับสูงอยู่

สำหรับกระต่ายสายฟ้า เด็กหนุ่มที่ดูอ่อนโยนตรงหน้ามัน คือความหวังเดียวที่จะช่วยชีวิตมันไว้ได้

………………..