บทที่ 102 : จะฟักไข่มังกรอย่างไร​ดี (ตอนฟรี)​

บทที่ 102 : จะฟักไข่มังกรอย่างไร​ดี (ตอนฟรี)​

ฝัน…

มันเป็นฝันร้ายที่น่าสะพรึงกลัว​อีกแล้ว

เซียวซิงหยูฝันเห็นมังกรดำในขณะที่หมดสติ…ดวงตาของมังกรดำเหมือนหลุมดำสองหลุม บิดเบือนท้องฟ้าเเลิวดูดกลืนทุกสรรพสิ่ง

เพื่อหลบหนีมังกรดำ เซียวซิงหยูรีบวิ่งหนี​สุดชีวิตในความมืด

เเต่ในที่สุด​เขาก็ชนเข้ากับกระจกบานหนึ่ง

เเละเมื่อมองดูตัวเองในกระจก เซียวซิงหยูก็ตกตะลึง​จนดวงตาเบิกกว้างด้วยความหวาดกลัว

เซียวซิงหยูในกระจก มีเกล็ดสีดำงอกออกมาบนร่างกาย มีเขางอกออกมาบนหัว และมีปีกมังกรขนาดใหญ่คู่หนึ่งงอกออกมาจากหลัง...

…..

"ไม่!"

ทันใดนั้น​ เซียว​ซิ​ง​หยู​ก็ตื่นขึ้นมาจากความฝัน

เซียวซิงหยูลุกขึ้นจากพื้นด้วยใบหน้าซีดเผือด เเละมีเหงื่อแตกเต็มหน้าผาก

"เมื่อกี้ฉันฝันไปงั้นเหรอ?"

"เห้อ…โชคดีที่แค่ฝันไป ตกใจแทบแย่" เซียวซิงหยูถอนหายใจยาว

เเละเมื่อนึกถึงภาพในฝันนั้น, เขาก็ยังอดขนลุกไม่ได้

"ว่าเเต่…ที่นี่ที่ไหน?"

เซียวซิงหยูมองไปรอบๆ ก็พบว่าตัวเองนอนอยู่ในถ้ำมืดๆ

ทันใดนั้น, ความทรงจำก่อนหมดสติก็ผุดขึ้นมาราวกับสายน้ำ​

"ลูลู่! ซาซ่า!" เซียวซิงหยูรีบตะโกนเรียกสองสาวทันที​

ฟุ่บ!!!

เงาหนึ่งวาบผ่าน เป็นเมดูซ่าที่ปรากฏตัวข้างๆเซียวซิงหยู

"มาสเตอร์​ฟื้นแล้ว"

"ซาซ่า ฉันหลับไปนานเท่าไหร่"

เมดูซ่ายื่นนิ้วออกมาสามนิ้ว

"ฉันหลับไปสามวันเเล้วเหรอ? แย่แล้ว!"

เซียวซิงหยูเริ่มตื่นตระหนก กลัวว่าจะไม่ทันการแข่งขันรอบชิงชนะเลิศของการเเข่งขัน​ซูเปอร์โนวา

ตอนที่เซียวซิงหยูและเดลลูออกเดินทางจากเมืองสี่วิญญาณ​ เหลือเวลาอีกหกวันก่อนการแข่งขันรอบชิงชนะเลิศจะเริ่มขึ้น

การช่วยเหลือเมดูซ่าและการหนีเอาตัวรอดจากซ่างกวนหลาน ใช้เวลาไปสองวัน…จากนั้น​เซียวซิงหยูก็หมดสติไปอีกสามวัน เมื่อรวมแล้ว เหลือเวลาอีกเพียงวันเดียวก่อนการแข่งขันรอบชิงชนะเลิศจะเริ่มขึ้​น

"พรุ่งนี้เป็นรอบชิงชนะเลิศของการแข่งขันซูเปอร์โนวาแล้ว ฉันต้องรีบกลับไปเมืองสี่วิญญาณ​โดยเร็ว​ที่สุด​"

เซียวซิงหยูร้อนใจมาก เขากลัวว่าเขาจะพลาดการแข่งขันรอบชิงชนะเลิศ

ถ้าเซียวซิงหยูพลาดการแข่งขันรอบชิงชนะเลิศ เฉินฉีเหนียนและคนอื่นๆ รวมถึงผู้จัดงานก็จะต้องพยายาม​ติดต่อ​เขา เเละมันอาจจะทำให้เกิดความสงสัยได้

นอกจากนี้, ซ่างกวนหลานจะมาดูการแข่งขันรอบชิงชนะเลิศของการเเข่งขัน​ซูเปอร์โนวาทุกปี

ถ้าเธอไม่เห็นเซียวซิงหยูในการแข่งขัน ด้วยนิสัยขี้ระแวงของเธอ เธออาจจะสงสัยว่าเซียวซิงหยูมีความเกี่ยวข้องกับชายชุดดำได้

แม้ว่าทั้งหมดนี้จะเป็นเพียงการคาดเดาของเซียวซิงหยู และอาจจะไม่เกิดขึ้นจริง…แต่เพื่อป้องกันความเสี่ยง การรีบกลับไปเมืองสี่วิญญาณ​ให้ทันเวลาคือทางออกที่ดีที่สุด

เซียวซิงหยูลุกขึ้นจากพื้น เเล้วจับมือเมดูซ่า

"ซาซ่า เธอกลายร่างเป็นงูยักษ์ เเล้วพาฉันข้ามทะเลกลับไปเมืองสี่วิญญาณ​เร็วเข้า!"

"มาสเตอร์​ ข้ารู้ว่าท่านรีบ แต่ใจเย็นๆ ก่อน"

"ฉันจะใจเย็นได้ยังไง ถ้าฉันกลับไปไม่ทัน..."

ทันใดนั้นเอง เดลลูก็กลับมาที่ถ้ำ

ในมือของเธอถือถุงหนังที่ทำจากหนังสัตว์…เเน่นอนว่าข้างในไม่ใช่เหล้า แต่เป็นน้ำนมอสูร

"มาสเตอร์​ฟื้นแล้วเหรอ ดีจัง~" เมื่อเห็นเซียวซิงหยูตื่นขึ้นมา ใบหน้าที่เคยบึ้งตึงของเดลลูก็มีรอยยิ้มปรากฏขึ้นมาทันที​

"ลูลู่ ในมือเธอถืออะไรอยู่น่ะ" เซียวซิงหยูสนใจถุงหนังในมือของเดลลูอย่างยิ่ง

เดลลูเปิดถุงหนัง กลิ่นหอมของนมผสมกับกลิ่นคาวเลือดลอยฟุ้งออกมทันที​

"นี่คือนมของเสือจันทราเงิน"

"นมของอสูร...น้ำนมสัตว์​อสูรงั้นเหรอ?"

เดลลูยิ้ม เเล้วยื่นถุงหนังให้เซียวซิงหยู "ดื่มให้หมด"

เมื่อ​เห็น​เช่นนี้​ เซียวซิงหยูก็ส่ายหัวเหมือน​เด็กๆทันที

"ไม่ๆๆ ฉันเป็นมนุษย์ ฉันดื่มแต่นมปกติ…นมสัตว์อสูร​มันเหม็นคาวมากเกินไป ฉันดื่มไม่ไหวหรอก"

เมดูซ่ากอดอกพิงกำแพงถ้ำ เเล้วเอ่ยพูดแซวเบาๆ

"นี่มาสเตอร์…ตลอดสามวันที่หมดสติ มาสเตอร์​มีชีวิตรอดมาได้เพราะน้ำนมอสูรนี่นะ จะมาทำท่ารังเกียจ​ผู้​มีพระคุณ​ได้ยังไง"

เซียวซิงหยูขมวดคิ้วเเน่น "ซาซ่า เธอหมายความว่า..."

"หลังจากที่มาสเตอร์​หมดสติ ร่างกายของมาสเตอร์​อ่อนแอมาก การดื่มน้ำเปล่าอย่างเดียวไม่สามารถรักษาชีวิต​ไว้ได้….มีแต่น้ำนมสัตว์​อสูรเท่านั้น ที่จะสามารถ​เพิ่มภูมิคุ้มกันและช่วยให้มาสเตอร์​รอดชีวิตมาได้"

เมื่อ​ได้ยิน​เช่นนี้, เซียวซิงหยูก็อึ้งไปครู่หนึ่ง แล้วลองสำรวจร่างกายของตัวเอง

ก่อนหมดสติ เซียวซิงหยูกระดูกหักไปกว่าสิบแห่ง, เเละเพราะผลข้างเคียงของยาเม็ดวิญญาณ​มังกร อวัยวะภายใน​ล้วนได้รับความเสียหายทุกส่วน

แต่ตอนนี้ เซียวซิงหยูกลับรู้สึกแข็งแรงและมีพลัง บาดแผลทั้งภายนอกและภายในก็หายไปเกือบหมดแล้ว

โชคดีที่ตลอดสามวันที่ผ่านมา เดลลูให้เซียวซิงหยูดื่มน้ำนมอสูรทุกวัน…มันจึงทำให้เซียวซิงหยูฟื้นตัวได้เร็วขนาดนี้

"ที่แท้น้ำนมอสูรมีสรรพคุณแบบนี้นี่เอง…เเต่กลิ่นมันเหม็นเกินไปจริงๆนะ~"

ตอนหมดสติ เดลลูเป็นคนป้อนน้ำนมอสูรให้เซียวซิงหยู เซียวซิงหยูที่ไม่รู้เรื่องจึงสามารถ​กลืนน้ำนมลงไปได้อย่างง่ายดาย​ตามสัญชาตญาณ

เเต่ตอนนี้เซียวซิงหยูฟื้นแล้ว ประสาทรับกลิ่นกลับมาทำงาน กลิ่นคาวของน้ำนมอสูรจึงทำให้เขาทนไม่ได้

"ลูลู่ ฉันไม่ดื่มได้ไหม"

"ร่างกายเจ้ายังไม่หายดี ยังไงก็ต้องดื่ม!" เดลลูเท้าสะเอว เหมือนภรรยาสั่งสามี

เมื่อ​เห็น​เช่นนี้​ เมดูซ่าก็เผลอบ่นพึมพำในใจ "จิ้งจอกนี่ เริ่มมีแววเป็นแม่บ้านแม่เรือนแล้วสินะ"

ด้านเซียวซิงหยู เขาก็ไม่อยากทำให้เดลลูเสียใจ เพราะน้ำนมอสูรทุกหยด เดลลูต้องออกไปล่าอสูรมาอย่างยากลำบาก

เซียวซิงหยูบีบจมูก หลับตาปี๋ ดื่มน้ำนมอสูรจนหมดในรวดเดียว

“อั่ค”

รสชาติน้ำนมอสูรแย่มาก แต่ผลลัพธ์ของมันก็ส่งผลได้ในทันที

หลังจากดื่มน้ำนมอสูร เซียวซิงหยูก็รู้สึกอบอุ่นไปทั่วร่างกาย เเละรับรู้​ได้ถึงพลังวิญญาณที่​กลับคืนมา

…..

หลังจาก​นั้น​ เซียวซิงหยูก็เดินออกจากถ้ำ

ที่นี่เป็นเกาะขนาดไม่ใหญ่มาก, เกาะแห่งนี้ตั้งอยู่ใจกลางช่องแคบอสูร รอบๆ มีเกาะเล็กๆ และโขดหินที่โผล่พ้นน้ำกระจายอยู่

เกาะเล็กๆและโขดหินเหล่านี้ คือถิ่นที่อยู่ของสัตว์​อสูรเลี้ยงลูกด้วยนมในทะเล​

โชคดีที่มีเดลลูและเมดูซ่า คอยคุ้มกันเซียวซิงหยูอยู่ข้างๆ…ถ้าไม่มีพวกเธอ เซียวซิงหยูคงกลายเป็นอาหารของอสูรรอบๆไปแล้ว

"ซาซ่า ด้วยความเร็วของเธอ เราจะใช้เวลา​นานเเค่ใหนในการกลับไปถึงชายฝั่งของประเทศมังกร"

"ครึ่งวันก็พอแล้ว"

ร่างจริงของเมดูซ่าคืองูยักษ์ภัยพิบัติ ซึ่งเป็นสิ่งมีชีวิตที่ว่ายน้ำได้เร็วที่สุดในโลก

มีเมดูซ่าอยู่ เซียวซิงหยูไม่ต้องกังวลว่าจะพลาดการแข่งขันรอบชิงชนะเลิศของการเเข่งขัน​ซูเปอร์โนวา

…..

"ว่าเเต่…หิวแล้วสิ"

น้ำนมอสูรช่วยเรียกน้ำย่อย หลังจากดื่มน้ำนมอสูร เซียวซิงหยูจึงรู้สึกหิวมาก

"ลูลู่ ซาซ่า พวกเธอออกไปล่าสัตว์ได้ไหม ฉันอยากกินเนื้ออสูรย่าง"

เมื่อ​ได้ยิน​เช่นนี้, เดลลูและเมดูซ่าก็ไม่พูดพร่ำทำเพลง พวกเธอกระโดดลงทะเลไปพร้อมๆกัน

ส่วนเซียวซิงหยูรับหน้าที่ก่อไฟในถ้ำ ปล่อยให้สาวงามทั้งสองรับหน้าที่ล่าสัตว์ในทะเลอย่างขมักเขม้น​

บ้านอื่นผู้ชายทำงานนอกบ้าน ผู้หญิงทำงานในบ้าน…แต่บ้านของเซียวซิงหยูกลับตรงกันข้าม

เเละในขณะที่เดลลูกับเมดูซ่าออกไปล่าสัตว์ เซียวซิงหยู​ที่นั่งข้างกองไฟก็เปิดคลังของระบบ เเล้วหยิบไข่มังกรออกมา

แสงวาบขึ้น ในอ้อมแขนของเซียวซิงหยูก็มีไข่ใบใหญ่​ใบหนึ่งเพิ่มขึ้นมา

เปลือกไข่เป็นสีฟ้าทอง มีลวดลายซับซ้อนมากมาย พร้อมแผ่ออกมาซึ่งพลังมังกรอันน้อยนิด

แม้จะถูกเปลือกไข่ปกคลุม เซียวซิงหยูก็ยังสัมผัสได้ถึงชีวิตเล็กๆที่อยู่ภายในนั้น

ส่วนไข่มังกรนี้จะฟักออกมาเป็นมังกรแบบไหน นั่นก็ยังคงเป็นปริศนาอยู่

…………………..