- หน้าแรก
- ระบบควบคุมสัตว์อสูรระดับพระเจ้า
- บทที่ 85 : กลั่นยาเม็ดวิญญาณมังกร (ตอนฟรี)
บทที่ 85 : กลั่นยาเม็ดวิญญาณมังกร (ตอนฟรี)
บทที่ 85 : กลั่นยาเม็ด​วิญญาณมังกร (ตอนฟรี)​
บทที่ 85 : กลั่นยาเม็ด​วิญญาณมังกร (ตอนฟรี)​
ถึงแม้ว่ามู่หรงซินซินจะไม่ปฏิเสธความช่วยเหลืออื่นๆของเซียวซิงหยู แต่เรื่องส่วนตัวอย่างการถอดเสื้อผ้า เธอยังรับไม่ได้ในตอนนี้
“ซิน​ซิน​ ให้ฉันนวดข้อเท้าให้เธอหน่อยดีกว่า”
“ไม่ต้องหรอก เดี๋ยวพี่ชายฉันกลับมา ทายาให้เเล้ว”
“ไม่ต้องเกรงใจฉันหรอก”
เซียวซิงหยูเน้นบริการอย่างกระตือรือร้น เขานั่งยองๆแล้วจับเท้าขาวเนียนของมู่หรงซินซิน
“อืม~”
ในขณะที่เท้าของเธอถูกมือของเซียวซิงหยูสัมผัส ใบหน้าของมู่หรงซินซินก็แดงก่ำโดยไม่รู้ตัว
มู่หรงซินซินกำลังจะเตะชายคนนี้ที่ฉวยโอกาสลวนลามเธอ แต่เมื่อ​สังเกต​ดีๆเธอก็พบว่าในดวงตาของเขาไม่มีความหยาบคายเลยเเม้เเต่​น้อย
เซียวซิงหยูไม่ได้ตั้งใจจะเอาเปรียบเธอ เขากำลังนวดข้อเท้าที่บาดเจ็บของเธออย่างจริงจัง​
ดวงตาเทพ​อสูร​มีคุณสมบัติการมองทะลุ, เซียวซิงหยูจึงสามารถ​มองเห็นอาการบาดเจ็บของมู่หรงซินซินได้อย่างง่ายดาย​
อย่างที่มู่หรงหยางซั่วพูด อาการบาดเจ็บที่ข้อเท้าของมู่หรงซินซินเป็นอาการบาดเจ็บเรื้อรังที่สะสมมานานมาก แค่มีอะไรมากระทบ​กระเทือนเล็กน้อย​มันก็จะกลับมาเป็นซ้ำทันที​
“ซิน​ซิน​ ครั้งแรกที่เธอเจ็บข้อเท้า น่าจะเกี่ยวกับสัตว์​อสูรใช่ไหม?”
“นายรู้ได้ยังไง!” มู่หรงซินซินแสดงสีหน้าประหลาดใจอย่างมาก
ดวงตาเทพ​อสูร​ของเซียวซิงหยูสามารถวิเคราะห์สาเหตุของการบาดเจ็บได้จากรอยแผลเป็น
จากนั้น​ มู่หรงซินซินที่ไม่ค่อยพูดก็เริ่มเล่าเรื่องในอดีตให้เซียวซิงหยูฟัง
“ตอนฉันอายุห้าขวบ ฉันออกทะเลไปกับพ่อ…เเต่โชคร้ายที่เจอคลื่นยักษ์ เเละเรือของกองทัพเรือก็ถูกอสูรน้ำโจมตีจำนวนนับไม่ถ้วนโจมตี​”
“ฉันตกลงไปในทะเล เเละเกือบจะถูกฉลามเหล็กทองดำจับกิน”
“โชคดี​ที่พ่อช่วยฉันไว้ทัน…แต่นั่นก็ต้องแลกกับแขนข้างหนึ่งของเขา”
มู่หรงซินซินก้มหน้าลง ใบหน้าที่บริสุทธิ์และงดงามของเธอฉายแววเเห่งความรู้สึกผิด
“เมื่อเทียบกับสิ่งที่พ่อต้องเสียสละ การที่ฉันแค่เจ็บข้อเท้า มันไม่นับว่าเป็นอะไรได้เลย”
เซียวซิงหยูตกตะลึง ขณะเดียวกัน​ก​็นึกถึงภาพในหนังสือพิมพ์
พ่อของมู่หรงซินซิน ซึ่งก็คือพลเรือเอกมู่หรงจิน มักจะปรากฏตัวในภาพลักษณ์ “ชายวัยกลางคนแขนเดียว” อยู่​บ่อยๆ
“เฮ้อ ชะตาชีวิตคนเราช่างเล่นตลกจริงๆ…ตอนนี้ฉันอยู่กับลูกสาวของพลเรือเอกมู่หรง”
"แต่อีกเเค่วันเดียว ฉันก็ต้องไปที่กองบัญชาการกองทัพเรือ เพื่อลอบชิงตัวเมดูซ่าต่อหน้าต่อตาพลเรือเอกมู่หรง"
มู่หรงซินซินไม่รู้เรื่องอะไรเลย ต่อให้คิดหัวแทบแตก เธอก็ไม่มีทางคิดออกว่าเด็กหนุ่มที่กำลังนวดข้อเท้าให้เธออยู่นี้ จะต้องไปต่อสู้กับพ่อของเธอกลางทะเลในวันพรุ่งนี้
…..
“ดีขึ้นบ้างไหม?”
“ดีขึ้นเยอะแล้ว”
“ถ้ามันได้ผล ฉันจะนวดให้เธอต่ออีกหน่อย”
เเต่ทันใดนั้น มู่หรงหยางซั่วก็กลับมา พร้อมกับถุงยามากมายสำหรับรักษาอาการข้อเท้าแพลง
ในตอนนี้ เซียวซิงหยูกำลังนวดข้อเท้าให้มู่หรงซินซิน, แต่ในสายตาของมู่หรงหยางซั่ว เซียวซิงหยูกำลังเล่นกับเท้าของน้องสาวเขามากกว่า​!
“เซียวซิงหยู ฉันไว้ใจนายมากขนาดนี้…เเต่นายกลับหน้าด้าน มาเล่นกับเท้าของน้องสาวฉัน!”
เมื่อ​ได้ยิน​เช่นนี้​ เซียวซิงหยูก็ถึงกับพูดไม่ออก
“พี่หยางซั่ว นี่คือนวด ไม่ใช่เล่น…ระวังคำพูดหน่อยสิ!”
มู่หรงหยางซั่วถอนหายใจยาว ดูเหมือนเขาจะโล่งใจได้เปราะหนึ่ง​
“ช่างเถอะ…นานๆทีจะมีผู้ชายที่น้องสาวฉันไม่รังเกียจ นายช่วยทายาให้เธอหน่อยแล้วกัน”
มู่หรงหยางซั่วยื่นยาให้เซียว​ซิง​หยู​
เซียวซิงหยูรับยามาทาให้มู่หรงซินซินอย่างระมัดระวัง
หลังจากทำทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว เซียวซิงหยูก็หันหลังกลับห้องพัก
ก่อนออกจากห้อง เขายังกำชับอีกว่า
“ซิน​ซิน​ ช่วงนี้พยายามอย่าลุกจากเตียงเเล้วก็พักผ่อนเยอะๆ…ถ้าเชื่อฉัน ก่อนการแข่งขันรอบชิงชนะเลิศ เธอจะหายดี”
มู่หรงซินซินพยักหน้าอย่างว่าง่าย เธอดูเหมือนภรรยาตัวน้อยของเซียวซิงหยูจริงๆ
หลังจากเซียวซิงหยูออกไป มู่หรงหยางซั่วก็ลูบคาง พลางขมวดคิ้ว…มันดูเหมือนว่าเขากำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่าง
เเละเมื่อเซียวซิง​หยู​หายไป, มู่หรงซินซินกลับมาเป็นคนเย็นชาเหมือนเดิม
“พี่กลับห้องไปได้เเล้ว…ฉันจะพักผ่อน”
เเต่มู่หรงหยางซั่วจู่ๆ ก็ถามอย่างเคร่งขรึม “น้องสาว เธอชอบเซียวซิงหยูใช่ไหม?”
มู่หรงซินซินลังเลไปวินาทีหนึ่ง ก่อนจะพูดอย่างเย็นชา “ไร้สาระ”
“เธอลังเล!”
“ไม่ใช่แค่ลังเล เธอยังไม่กล้าตอบตรงๆอีกด้วย!”
ปังงงง!! !
ถึงแม้ว่ามู่หรงซินซินจะบาดเจ็บที่ขาข้างหนึ่ง แต่ขาอีกข้างก็ยังใช้งานได้ดี
เธอได้เตะพี่ชายของเธอจนกระเด็นออกไปนอกห้องทันที​
มู่หรงหยางซั่วนอนอยู่บนพื้นหน้าห้องพร้อมเอามือกุมก้นด้วยความเจ็บปวด
“นี่น้องสาวแท้ๆ ของฉันหรือเปล่าเนี่ย, ทำไมแรงเยอะขนาดนี้!”
“ว่าแต่ น้องสาวมีปฏิกิริยารุนแรงกับเรื่องนี้…ดูเหมือนว่าเธอจะชอบเซียวซิงหยูจริงๆเเฮะ”
มู่หรงหยางซั่วลุกขึ้นปัดก้น เเล้วเดินกลับห้องไป
ส่วนมู่หรงซินซินนอนอยู่บนเตียง พลิกตัวไปมา เพราะนอนไม่หลับ
เพราะว่าเธอใช้ชีวิต​เเบบมีเเค่พ่อเเละพี่​ชายมาโดยตลอด เธอจึงไม่รู้ว่าคำว่า​ “ชอบ” คืออะไร
เธอแค่รู้สึกว่าทุกครั้งที่อยู่กับเซียวซิงหยู เธอจะรู้สึกผ่อนคลายอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
“ชอบ...คืออะไรกันนะ?”
มู่หรงซินซินมองออกไปนอกหน้าต่าง, เส้นผมอันงดงาม​ของเธอพลิ้วไหวไปมาเบาๆ
…….
อีกด้าน​หนึ่ง​
หลังจากเซียวซิงหยูกลับมาที่ห้องพักของตัวเองแล้ว เขาก็เปิดใช้ตราอสูร​แล้วเรียกจิ้งจอกมังกรเก้าหางออกมทันที​
เดลลูปรากฏตัวในห้อง ณ เวลานี้…เขามังกรบนหัวของเธอดูเหมือนมงกุฎอันงดงาม
หลังจากที่จิ้งจอกตัวนี้หลอมรวมกับสายเลือดมังกรบริสุทธิ์ได้สำเร็​จแล้ว ออร่าพลังของเธอก็แข็งแกร่งขึ้นอย่างมาก
“เดลลู มาช่วยฉันปรุงยา”
หลังจากพูดจบ เซียวซิงหยูก็เปิดแหวนมิติ เเล้วหยิบสมุนไพรล้ำค่าต่างๆออกมา
กล้วยไม้หลิงหลง, เห็ดหลินจือโลหิต, กิ่งไม้คริสตัลม่วง, ผลโสมน้ำแข็ง
สมุนไพรเหล่านี้ล้วนเป็นส่วนผสมพื้นฐานในการปรุงยาเม็ดมังกรวิญญาณ…ส่วนส่วนผสมหลักคือเลือดของมังกรสายเลือดบริสุทธิ์
เซียวซิงหยูเปิดขวดแก้วใบเล็ก ภายในมีเลือดเดือดพล่านที่นำมาจากตัวของเดลลู…จากนั้นก็เริ่มกระบวนการปรุงยาทันที​
ในห้องนอกจากกลิ่นกายของเดลลูแล้ว ยังมีกลิ่นยาแปลกๆลอยฟุ้งอยู่ตลอดเวลา​
…..
รุ่งอรุณขับไล่ความมืด
หลังจากพายุฝนผ่านพ้น, แสงอรุณก็สาดส่องไปทั่วขอบฟ้า
“สำเร็จแล้ว!”
เซียวซิงหยูที่อดหลับอดนอน​จนใต้ตาคล้ำ ได้ตะโกนออกมาด้วยความดีใจ
หลังจากปรุงยามาทั้งคืน ในที่สุด​เซียวซิงหยูก็สามารถสกัดยาเม็ดออกมาได้สองเม็ด
นี่คือยาเม็ดมังกรวิญญาณสองเม็ดที่มีคุณภาพ​สมบูรณ์แบบ เช่นเดียวกับที่ขายในร้านค้าของระบบ
เมื่อปรมาจารย์​อสูร​กินหนึ่งเม็ด พลังวิญญาณของเขาจะเพิ่มขึ้นสิบเท่าเป็นเวลาห้านาที
หากกินเม็ดที่สอง พลังวิญญาณจะยังคงอยู่ที่สิบเท่า เเต่ระยะเวลาจะขยายออกไปอีกห้านาที รวมเป็นสิบนาที
ยาเม็ดมังกรวิญญาณสองเม็ดนี้ บวกกับจิ้งจอกมังกรเก้าหางที่เลื่อนขั้นเป็นระดับ​เทพเจ้า​แล้ว…มันก็น่าจะทำให้เซียวซิงหยูสามารถต่อสู้กับปรมาจารย์​อสูร​ระดับเก้าดาวได้อย่างสูสี​ภายในสิบนาทีของฤทธิ์​ยา
“เดลลู ฉันจะนอนพักก่อนสักหน่อย…พอฉันตื่นแล้ว เราจะออกเดินทางทันที​”
หลังจากพูดจบ, เซียวซิงหยูที่ง่วงมาก ก็นอนหลับไปในอ้อมแขนของเดลลู
เมื่อมองเด็กหนุ่มที่เหนื่อยล้าในอ้อมแขน เดลลูก็เอื้อมมือไปลูบใบหน้าของเขาอย่างเเผ่วเบา
“ถึงเจ้าจะหลับอยู่ แต่ข้าก็ยังอยากจะบอกว่า…ขอบคุณ​นะ”
เดลลูรู้ดีว่าเซียวซิงหยูคือมาสเตอร์ ส่วนเธอเป็นอสูรในพัน​ธ​สัญญา​…ตามหลักแล้ว มาสเตอร์​ไม่จำเป็นต้องเสี่ยงชีวิตไปช่วยอสูรของตัวเอง บุกชิงตัวคนอื่นจากลานประหาร
แต่เซียวซิงหยูกลับทำลายกฎเกณฑ์นี้เพื่อ​ช่วยเหลือ​เธอ
ในสายตาของเดลลูตอนนี้​ เซียวซิงหยูเป็นคนที่พิเศษที่ไม่ใช่แค่เพราะพันธะสัญญาเลือดอีกต่อไป​
…………………..