บทที่ 46 : ปลุกพลังปีศาจ, หมาป่า​ปี​ศ​า​จเเห่งนรก!

บทที่ 46 : ปลุกพลังปีศาจ, หมาป่า​ปี​ศ​า​จเเห่งนรก!

เปลวเพลิงสีดำในป่าค่อยๆ สงบลง

ทันใดนั้น, สิ่งมีชีวิตขนาดมหึมาก็ได้ปรากฏตัวขึ้นบนก้อนหิน

มันคือหมาป่ายักษ์ที่มีรูปร่างใหญ่โตราวกับภูเขาลูกเล็กๆ ขนของมันเป็นสีดำสนิท ร่างกายล้อมรอบไปด้วยออร่าของเปลวเพลิงจากขุมนรก…เเละนอกจากเปลวเพลิงแล้ว มันยังมีเงาสีดำพาดผ่านร่างกายของมันเป็นระยะๆ

ที่ขาทั้งสี่ของหมาป่ายักษ์มีโซ่ตรวนสีแดงเพลิงพันอยู่ ส่วนบนหน้าผากของมันมีรอยสักรูปอักขระปรากฏขึ้น ที่พิเศษ​สุดคือด้านหลังของหมาป่ายักษ์ มีประตูบานใหญ่เปิดออกอยู่เลือนราง

เเละนั่นคือ [ประตูนรก]​

“เฮยเฟิง เเกได้พลังใหม่มาอีกแล้ว!”

ภาพประตูนรก เป็นสัญลักษณ์เฉพาะของอสูรสายพลังปีศาจ

การเปิดประตูนรก หมายถึงการปลดปล่อยพลังปีศาจ

พลังปีศาจ​เป็นพลังที่แข็งแกร่งอย่างมาก มันสามารถ​ช่วยเพิ่มพลังโจมตีและพลังป้องกันให้กับสัตว์​อสูร แถมยังมีผลฟื้นฟูพลังชีวิตอีกด้วย

“อาวู้วววว~”

เสียงหอนของหมาป่าดังกึกก้องไปทั่วทั้งภูเขาและท้องฟ้า

เดลลูมองเฮยเฟิงด้วยความประหลาดใจ แล้วพึมพำกับตัวเองเบาๆ “ได้พลังปีศาจ​มาด้วยเหรอเนี่ย? มาสเตอร์​คนนี้ช่างเป็นปรมาจารย์อสูรที่แปลกจริงๆ”

“เเต่เอาจริงๆเเล้วคงไม่มีอะไรน่าแปลกใจ​เเล้วเเหล่ะ, เเค่พี่สาวของมาสเตอร์​ก็….”

เมื่อเดลลูนึกถึงใบหน้าและรอยยิ้มของเซียวรั่วเสวี่ย เธอก็อดตัวสั่นไม่ได้

ทันใดนั้น, หมาป่ายักษ์ก็ก้มหัวลง เอาหัวถูไถกับเซียวซิงหยูอย่างออดอ้อน…ต่อหน้าเซียวซิงหยู มันก็ยังคงเป็นเหมือนเดิม ดวงตาของมันยังคงใสซื่อและดูเชื่องๆเหมือนเคย

เซียวซิงหยูใช้ดวงตาเทพ​อสูร​มองดูข้อมูลใหม่ของเฮยเฟิงทันที​

….

[ชื่อ]: หมาป่า​ปี​ศ​า​จเเห่งนรก

[ระดับ]: ระดับเติบโต​ (ขั้นที่หนึ่ง)

[สายเลือด]: สายเลือดนรก (คุณภาพระดับมหากาพย์)

[พรสวรรค์ 1]: เพลิงนรก (เพิกเฉยเกราะการป้องกันของศัตรู[ตีเจาะเกราะ]​）

[พรสวรรค์ 2]: พลังปีศาจ (เพิ่มพลังโจมตีและป้องกัน, มีผลดูดเลือด: 50% ของความเสียหายที่สร้างให้กับศัตรูจะถูกแปลงเป็นเลือดของตัวเอง)

[คุณสมบัติ]: ไฟ, ลม, ความมืด, พลังปีศาจ

[ความภักดี]: 100

[ทักษะ]: พันธนาการนรก, คำราม​นรก, เงาแฝดแห่งความมืด, กรงเล็บเงียบงัน

[ท่าไม้ตาย]​: ใบมีดปีศาจลงทัณฑ์​ (ปลดปล่อยพลังปีศาจทั้งหมดออกมาที่กงเล็บ​เเล้วฟาดฟัน ฉีกทำลายวิญญาณของศัตรู พร้อมลากลงสู่ประตูแห่งนรก)

[นิสัยและงานอดิเรก]: กินแถบเผ็ด นอนขี้เกียจ และรื้อบ้านเป็นครั้งคราว

….

ในที่สุด เฮยเฟิงก็ประสบความสำเร็จในการพัฒนาจากระดับเริ่มต้นไปสู่ระดับเติบโต​ เเต่สิ่งที่น่าประหลาดใจที่สุดคือในการเลื่อนขั้นครั้งนี้มันได้รับพลังปีศาจ​มาครอบครอง

เซียวซิงหยูสังเกตเห็นว่ามีกลุ่มควันสีแดงดำแผ่ออกมาจากร่างกายของเฮยเฟิงอย่างต่อเนื่อง

กลุ่มควันสีแดงดำนี้ปล่อยพลังออร่าอันน่าสะพรึงกลัวออกมา ทำให้ผู้คนรู้สึกหวาดกลัวเเละสิ้นหวัง…เห็นได้ชัดว่า นี่คือรูปลักษณ์ที่แท้จริงของพลังปีศาจ

“เฮยเฟิง เเกเก่งมาก…เอาไปเป็นรางวัล”

เซียวซิงหยูหยิบขนมขบเคี้ยวออกมาจากแหวนมิติหนึ่งกล่องเเล้วโยนให้เฮยเฟิง

“อาวู้วว~”

เมื่อเห็นขนมโปรด ดวงตาของหมาป่า​ปี​ศ​า​จเเห่งนรกก็เป็นประกายด้วยความ​ดีใจ

จากนั้น, เดลลูก็เดินเข้ามาหาเซียวซิงหยูอย่างสง่างาม

“ไม่นึกเลยว่าเฮยเฟิงจะได้รับพลังปีศาจ​ระหว่างการเลื่อนขั้น”

“เดลลู เธอเคยเจออสูรที่มีพลังปีศาจ​บ้างไหม?”

“แน่นอนว่าต้องเคยเจอ”

“อสูรพลังปีศาจ​ เทวทูตตกสวรรค์ลูซิเฟอร์…ข้าเคยเจอมันสองสามครั้ง”

เทวทูตตกสวรรค์ลูซิเฟอร์ ฟังดูเหมือนจะเป็นอสูรที่มีพลังเทวทูต แต่จริงๆแล้วมันคืออสูรที่มีพลังปีศาจ​

ในโลกของอสูร เหล่าจักรพรรดิ​ปีศาจทั้งเจ็ดแห่งขุมนรกเป็นกลุ่มที่สร้างความเดือดร้อนให้กับมนุษย์มากที่สุด, เเละเทวทูตตกสวรรค์ลูซิเฟอร์ก็เป็นหนึ่งในจักรพรรดิ​ปีศาจทั้งเจ็ด ระดับของมันเท่ากับเดลลูคือระดับ​จักรพรรดิ​

จากนั้น​ เซียวซิงหยูก็หันกลับมามองหมาป่า​ปี​ศ​า​จเเห่งนรกอีกครั้ง

“หลังจากที่เฮยเฟิงได้รับพลังปีศาจมา จุดเด่นที่สุดของมันก็คือ [พลังดูดเลือด]​”

“ด้วยพลังปีศาจนี้ ระหว่างการต่อสู้ เฮยเฟิงสามารถแปลงความเสียหาย 50% ที่สร้างให้กับศัตรูเป็นพลังชีวิตของตัวเองได้…ดังนั้น แค่เพิ่มพลังโจมตีของเฮยเฟิงให้มากขึ้น มันก็จะฟื้นฟูพลังชีวิตได้อย่างต่อเนื่องระหว่างการต่อสู้!”

ความสามารถในการฟื้นฟูพลังชีวิตของอสูร คือความสามารถในการต่อสู้ที่ยืนยาว, อสูรบางตัวอาจดูแข็งแกร่งมาก สามารถใช้ทักษะเดียวจัดการอสูรได้ถึงสามตัว…แต่ถ้าร่างกายมันบอบบางเกินไป โดนอสูรตัวอื่นลอบโจมตีเพียงครั้งเดียวก็อาจพ่ายแพ้ได้

ส่วนหมาป่า​ปี​ศ​า​จเเห่งนรกที่ได้รับพลังปีศาจมา มันสามารถดูดเลือดศัตรูเพื่อรักษาพลังชีวิตของตัวเองให้คงที่อยู่เสมอ…ด้วยวิธีนี้ ไม่เพียงแต่จะช่วยลดความเสี่ยงในการต่อสู้เท่านั้น แต่ยังสามารถยืนหยัดต่อสู้ในสนามรบได้นานจนสามารถเอาชนะศัตรูได้ในที่สุด

เเต่เดลลูก็ยังช่วยเตือนว่า

“ตอนนี้เฮยเฟิงมีคุณสมบัติ​ถึงสี่ชนิด ดังนั้นวัตถุดิบและยาบำรุงที่มันต้องการก็ต้องเป็นสี่ชนิดเช่นกัน…นั่นเป็น​ค่าใช้จ่ายที่ไม่น้อยเลยนะ”

“ไม่ต้องห่วง ฉันมีพี่เยี่ยนหรานคอยซัพพอร์ตอยู่ เรื่องเงินไม่ใช่ปัญหา!”

“หึหึ เจ้าหมาเด็กหลอกสาวๆ~” เดลลูอดที่จะแซวไม่ได้

เซียวซิงหยูหน้าด้าน เขาจึงไม่ได้สะทกสะท้าน​อะไรกับคำๆนี้

….

“ติ๊ง~”

ทันใดนั้น​ เสียงแจ้งเตือนของระบบก็ดังขึ้น

[ยินดีด้วย! อสูรของคุณเลื่อนขั้นสำเร็จ!]​

[มอบรางวัลสำหรับการเลื่อนขั้นของอสูร]​

[รางวัล: ดอกบัวหิมะ, เเละคูปอง​2,000 คูปอง​]​

[ส่งรางวัลเรียบร้อยแล้ว โปรดตรวจสอบ]​

…..

เซียวซิงหยูเปิดคลังของระบบ เเละพบว่ามีดอกบัวหิมะสีขาวบริสุทธิ์เพิ่มขึ้นมาหนึ่งดอก

นี่คือสมุนไพรบำรุงชั้นยอดสำหรับอสูร…มันหายากถึงขนาดมีเงินก็หาซื้อไม่ได้

เเละทันใดนั้น, เซียวซิงหยูก็นึกอะไรบางอย่างออก

“ดอกบัวหิมะนี่ น่าจะใช้ระงับพลังมังกรได้...”

จากนั้นเซียวซิงหยูก็เปิดดูยอดเงินคงเหลือในบัญชี, ยอดเงินคงเหลือ: 2,050 แต้ม…คูปอง​ 2,000 แต้ม สามารถซื้อวัตถุดิบสำหรับการเลื่อนขั้นคุณภาพสูงได้

เซียวซิงหยูไม่ได้ใช้คูปองทันที เพราะหมาป่า​ปี​ศ​า​จเเห่งนรกเพิ่งเลื่อนขั้นสำเร็จ จึงยังไม่ต้องการวัตถุดิบอะไร…เก็บคะแนนเอาไว้ก่อนจะดีกว่า

“เฮ้! เจ้ามัวเหม่ออะไรอยู่?”

เสียงของเดลลูดึงสติของเซียวซิงหยูกลับมา

ท้องฟ้าที่เคยสดใส ตอนนี้กลับมืดครึ้มไปด้วยเมฆฝน, ฤดูใบไม้ร่วงในเมืองหลงอิ๋นเป็นแบบนี้ ฝนฟ้าคะนองมักจะมาแบบไม่ทันตั้งตัว

สายลมเย็นยะเยือกพัดมาพร้อมกับละอองฝน เดลลูตัวสั่นเล็กน้อยเเละหลังจาก​นั้นใบหน้าของเธอก็ซีดเผือดลง

“ทุกครั้งที่ฝนตก พลังมังกรในร่างกายของเธอจะปั่นป่วน มันคงทรมานน่าดูสินะ”

“หึ! ไม่เห็นจะเท่าไหร่​เลย!”

เดลลูพยายามอดทนต่อความเจ็บปวด แล้วจ้องมองเซียวซิงหยูด้วยความหยิ่งทะนง

“เอานี่ไปสิ”

เซียวซิงหยูหยิบดอกบัวหิมะออกมาจากคลังของระบบแล้วยื่นให้เดลลู, เเละเมื่อเห็นดอกบัวหิมะ​ เดลลูก็ถึงกับอ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง​ เเละพูดอะไรไม่ออกไปพักใหญ่

“นี่...นี่มัน...ดอกบัวหิมะ?!” เดลลูพึมพำ​ด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

“ใช่แล้ว ดอกบัวหิมะนี้เป็นสมบัติล้ำค่าจากยอดเขาน้ำแข็งโบราณ…เนื่องจากดอกบัวนี้มีพลังความเย็นที่รุนแรง เมื่อเธอกินเข้าไปแล้วมันจะสามารถระงับพลังมังกรในร่างกายของเธอได้”

“เจ้าได้มันมาจากไหน?” เดลลูถามด้วยความสงสัย

“ไม่ต้องรู้หรอก รีบกินเข้าไปเถอะ”

เดลลูกำลังยื่นมือออกไปจะรับ แต่ทันใดนั้น​เธอก็หยุดชะงักลง

“ดอกบัวหิมะนี่มันมีค่ามหาศาลมากนะ ต่อให้เป็นผู้ยิ่งใหญ่ในเมืองหลวงก็ใช่ว่าจะหาได้ง่ายๆ...”

เดลลูเงยหน้าขึ้นมองเซียวซิงหยู แล้วถามอย่างจริงจังว่า “ทำไมเจ้าถึงยอมเอาสมบัติล้ำค่าขนาดนี้มาให้ข้า?”

“ก็เพราะเธอเป็นอสูรในพันธสัญญา​ของฉัน สำหรับฉันแล้ว…อสูรในพันธสัญญา​ก็เหมือนกับครอบครัวเเท้ๆของฉัน” เซียวซิงหยูตอบโดยไม่ลังเล

เมื่อ​ได้ยิน​คำพูด​นี้ เดลลูก็ได้เเต่ยืนนิ่งปล่อยให้สายลมพัดผ่านเส้นผมของเธอ

อสูรในพันธสัญญา​ก็เหมือนกับครอบครัวเเท้ๆ...คำพูดนี้ดังก้องอยู่ในหูของเดลลูซ้ำแล้วซ้ำเล่า

“ข้าไม่ได้ยินคำว่า ‘ครอบครัว’ มานานแค่ไหนแล้วนะ...”

เดลลูสบตากับเซียวซิงหยู บางทีในวินาทีนั้น เธออาจจะเริ่มเปิดใจให้กับปรมาจารย์อสูรหนุ่มคนนี้แล้วก็ได้

ดวงตาเทพ​อสูร​ทำงานโดยอัตโนมัติ ทำให้เซียวซิงหยูเห็นค่าความภักดีที่เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง…ในขณะที่เดลลูรับดอกบัวหิมะไป ค่าความภักดีของเธอที่มีต่อเซียวซิงหยูก็เพิ่มขึ้นเป็น 59 หน่วยทันที​

“อีกนิดเดียวก็จะถึงเกณฑ์แล้ว, ฉันไม่เชื่อหรอกว่าจะเอาชนะใจของแม่จิ้งจอกตัวนี้ไม่ได้!”

หลังจากทำพันธสัญญาโลหิตกับเดลลูแล้ว เซียวซิงหยูรู้สึกเหมือนกำลังเล่นเกมจีบสาวระดับ​ยากสุดอยู่

การเพิ่มค่าความภักดีของเธอทีละนิดๆทำให้เซียวซิงหยูรู้สึกภูมิใจ เเละในอนาคต​เขาจะต้องเอาชนะใจของจิ้งจอกสาวสวยตัวนี้ให้ได้

……………….