บทที่ 39 : เริ่มการแข่งขันจัดอันดับนักเรียนใหม่

บทที่ 39 : เริ่มการแข่งขันจัดอันดับนักเรียนใหม่

“ฉันฟังไม่ผิดใช่มั้ย?”

“หวังเยี่ยนปะทะเซียวซิงหยูงั้นหรอ!”

“ใช่แล้ว รายชื่อขึ้นจอแล้ว…นายฟังไม่ผิดหรอก!”

“โอ้โห ช่างเป็นศัตรูที่แค้นกันจริงๆ!”

ผลการจับสลากของหวังเยี่ยนถูกแสดงบนหน้าจออิเล็กทรอนิกส์ขนาดใหญ่ข้างเวที

การแข่งขันรอบแรก คู่ที่ 7 คือ หวังเยี่ยนและเซียวซิงหยู

ด้านล่าง, อู๋เซิงโหย่วมีสีหน้าตกตะลึงเล็กน้อย…จากนั้นเขาก็ตบบ่าเซียวซิงหยู

“ซิงหยู ช่างเป็นโชคชะตาที่ชอบเล่นตลกจริงๆ นายต้องสู้กับไอ้หวังเยี่ยนบ้านั่นอีกรอบแล้ว!”

ซ่งหู่กอดอก พร้อมพูดด้วยน้ำเสียงเยาะเย้ยว่า

“สู้รอบสองแล้วไง? ซิงหยูก็คงอัดมันจนน่วมได้เหมือนเดิมนั่นแหละ”

บนที่นั่งผู้ชม เสียงพูดคุยเริ่มดังขึ้นเรื่อยๆ

เรื่องบาดหมางระหว่างเซียวซิงหยูและหวังเยี่ยนนั้นเป็นที่รู้กันทั่วทั้งวิทยาลัย

ในการแข่งขันรอบแรกของการแข่งขันจัดอันดับนักเรียนใหม่ครั้งนี้ ทั้งสองกลับได้มาพบกันบนเวทีอีกครั้ง…นี่จึงกลายเป็นหัวข้อที่ทุกคนให้ความสนใจ

…..

บนเวทีกรรมการ

หวังตงเซิงดันแว่นตาขึ้นเเละสบตากับหวังเยี่ยนที่อยู่ในกลุ่มคนดู

หวังเยี่ยนมีสีหน้ามั่นใจ และตั้งปณิธานไว้ในใจว่า

“พ่อวางใจเถอะ ผมจะไม่ทำให้พ่อผิดหวังอย่างแน่นอน!”

จากนั้น หวังเยี่ยนก็จ้องมองเซียวซิงหยูแล้วพึมพำกับตัวเองว่า

“เซียวซิงหยู เดี๋ยวตอนต่อสู้​กันบนเวที ฉันจะทำให้สัตว์อสูรของแกพิการซะ!”

สัตว์อสูรคือชีวิตจิตใจของปรมาจารย์อสูร

โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับปรมาจารย์อสูรระดับต่ำที่เพิ่งเริ่มต้น, ทุกคนจะมีสัตว์อสูรที่ทำพันธสัญญาด้วยเพียงตัวเดียวเท่านั้​น

ถ้าสัตว์อสูรพิการ ก็ต้องเริ่มต้นใหม่ตั้งแต่ต้น

เเละก่อนหน้านี้, สาเหตุที่เซียวซิงหยูได้รับความสนใจจากทุกคน ก็เป็นเพราะศักยภาพอันยอดเยี่ยมของหมาป่าวายุนรก

ทันใดนั้น, ​กรรมการก็กล่าวประกาศ

“การจับสลากรอบแรกสิ้นสุดลงแล้ว”

“รอบแรก คู่ที่ 1 หลินเชียนหาน ปะทะ หาวเจี้ยน!”

“เชิญผู้เข้าแข่งขันทั้งสองขึ้นเวที!”

“เริ่มการเเข่งขัน​!”

ณ ขณะนี้…การแข่งขันรอบแรกรอบที่ 1 เริ่มต้นขึ้นเเล้ว

บนเวทีกกรรมการ ซูหรูหยานมีรอยยิ้มพึงพอใจปรากฏอยู่ที่มุมปาก

เเละหวังตงเซิงที่อยู่ข้างๆเธอก็รีบประจบประแจง​ทันที​

“ท่านอธิการบดี วิทยาลัยชิงหลงของเราปีนี้มีอัจฉริยะ​มากมาย​จริงๆ”

“นักเรียนใหม่รุ่นนี้ มีนักเรียนใหม่หลายคนที่ฝึกฝนสัตว์อสูรได้โดดเด่นมาก”

“ทั้งหมดนี้ต้องขอบคุณท่านอธิการบดีที่สั่งสอนพวกเขามาเป็นอย่างดีเลยครับ!”

ซูหรูหยานไม่ได้มองหวังตงเซิงเเม้หางตา, แต่กลับพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบๆว่า

“รองอธิการบดีหวัง เรื่องอุบัติเหตุที่เซียวซิงหยูตกหน้าผา สืบสวนไปถึงไหนแล้ว?”

เมื่อ​ได้ยิน​เช่นนี้​ร่างกายของหวังตงเซิงก็แข็งทื่อ กล้ามเนื้อบนใบหน้าเริ่มตึงเครียดจนสายตาไม่สามารถโฟกัสได้

“เอ่อ…ท่านอธิการบดี เรื่อง​นั้นยังอยู่ระหว่างการสืบสวนครับ…”

“เรื่องนี้ต้องสืบสวนให้ถึงที่สุด เซียวซิงหยูเป็นหนึ่งในบุคลากรที่สำคัญที่สุดของวิทยาลัยชิงหลงของเรา”

“นายต้องหาตัวผู้บงการมาลงโทษให้​ได้ เพื่อให้ความเป็นธรรมกับเซียวซิงหยู” ซู​หยู​หรานสั่งการ​อย่างเด็ดขาด​

“รับทราบครับ” หวังตงเซิงโค้งคำนับ

จากนั้น​ การสนทนาระหว่างอธิการบดีและรองอธิการบดีก็หยุดลง

ซูหรูหยานเหลือบมองสีหน้าของหวังตงเซิงเล็กน้อย​

“เจ้าคนเจ้าเล่ห์นี่ กล้าลงมือ​กับเซียวซิงหยู ฉันต้องหาโอกาสสั่งสอนมันสักหน่อยแล้ว”

ซูหรูหยานให้ความสำคัญกับเซียวซิงหยูมาก เล่ห์เหลี่ยมสกปรกของพ่อลูกตระกูลหวังนั้น เธอย่อมรู้อยู่แล้ว

แต่นั่นก็ไม่สำคัญอะไร เพราะก่อนที่ซูหรูหยานจะลงมือ เซียวซิงหยูก็วางแผน​จะฆ่าพวกมันไว้แล้ว

…….

หนึ่งชั่วโมงต่อมา การแข่งขันรอบแรกของทั้ง 6 คู่ก็จบลง

วิทยาลัยชิงหลงไม่เลี้ยงคนไร้ค่า แม้แต่นักเรียนใหม่ที่มีพรสวรรค์ต่ำที่สุดก็ยังมีความสามารถพิเศษที่ยอดเยี่ยม​

ยิ่งไปกว่านั้น นักเรียนใหม่เหล่านี้ไม่มีใครขี้ขลาด แม้คู่ต่อสู้จะมีพลังมากกว่า…พวกเขาก็ยังคงต่อสู้อย่างเต็มที่จนถึงวินาทีสุดท้าย

อย่างไร​ก็ตาม, ตอนนี้หยางซู่นั่งอยู่บนเวทีผู้บรรยาย ขณะที่​บรรยาย​ด้วยน้ำเสียงเฉื่อยชา

“ทุกท่านครับ การแข่งขัน 6 คู่ของรอบแรกจบลงแล้วนะครับ”

“ผู้เข้าแข่งขันทั้ง 12 คนต่างก็พยายามอย่างเต็มที่ แต่การต่อสู้ดูไม่ค่อยน่าตื่นเต้นเท่าไหร่เลย…ตอนนี้ผมเกือบจะหลับแล้วเนี่ย”

เเต่ทันใดนั้น…จู่ๆหยางซู่ก็เปลี่ยนน้ำเสียง ราวกับได้ดื่มเครื่องดื่มชูกำลังชนิดพิเศษ​

“แต่….การแข่งขันคู่ที่ 7 ที่จะถึงนี้”

“จะทำให้บรรยากาศของการแข่งขันจัดอันดับนักเรียนใหม่ในปีนี้ พุ่งขึ้นถึงขีดสุด!”

เเละทันใดนั้น, กรรมการก็ตะโกนว่า

“เชิญผู้เข้าแข่งขันทั้งสองขึ้นเวที!”

ณ เวลานี้​เซียวซิงหยูเดินขึ้นเวที ท่ามกลางสายตาของทุกคน

“เซียวซิงหยู ฉันรักนาย!”

“มีเซียวซิงหยูผู้ยิ่งใหญ่แล้ว ไม่ต้องมีเทพยดาบนสวรรค์ก็ได้!”

“เซียวซิงหยู ผู้ครอบครองจักรวาล!”

…..

บนที่นั่งผู้ชม มีเด็กสาวหลายคนส่งเสียงเชียร์เซียวซิงหยูอย่างสุดเสียง

อย่างไร​ก็ตาม, ใบหน้าของเซียวซิงหยูไม่ได้​มีความรู้สึกสนใจ​ใดๆ

ทันใดนั้น​ เสียงของเดลลูก็ดังขึ้นในหัวของเขา

“ไม่คิดเลยนะเนี่ย ว่าเจ้าจะได้รับความนิยมจากสาวๆในวิทยาลัยชิงหลงมากขนาดนี้”

“ลูลู่ ฉันคือหนุ่มหล่อประจำวิทยาลัยชิงหลงนะ การที่เธอได้เป็นสัตว์อสูรของฉัน เธอควรจะดีใจนะ”

ถึงแม้เดลลูจะซ่อนตัวอยู่ในตราอสูร แต่เซียวซิงหยูก็สามารถจินตนาการถึงท่าทางของเดลลูที่กำลังกลอกตาไปมาได้

อีกด้านหนึ่งของเวที

หวังเยี่ยนเดินขึ้นเวทีพร้อมมองเซียวซิงหยูด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความอาฆาต

เเละเดลลูก็สามารถรับรู้ถึงอารมณ์ของเซียวซิงหยูเกี่ยวกับ​ชายคนนี้ได้ทันที​

“คนๆนี้ คือคนที่ทำให้เจ้าตกหน้าผางั้นเหรอ?”

“ใช่…เเละนอกจากมันแล้ว ก็ยังมีพ่อของมันอีก”

“ซึ่งก็คือไอ้คนหน้าไหว้หลังหลอกที่ใส่แว่น นั่งอยู่บนเวทีกกรรมการนั่นแหละ”

เดลลูสามารถมองเห็นสิ่งที่เซียวซิงหยูเห็น เธอจึงมองเห็นหวังตงเซิงที่นั่งอยู่บนเวทีกกรรมการได้อย่างชัดเจน

“ไอ้คนที่เจ้าว่า เป็นปรมาจารย์อสูรระดับหกดาวเชียวนะ”

เมื่อ​ได้ยิน​เช่นนี้​ เซียวซิงหยูก็พูดติดตลกว่า

“เธอสู้ไม่ได้งั้นเหรอ?”

“เจ้าจะดูถูกใครก็ใช้สมองหน่อยนะมาสเตอร์​”

“แค่พลังวิญญาณของเจ้าเพียงพอให้ข้าปล่อยทักษะต่อสู้ได้สักครั้ง…ข้าก็ย่อมสามารถจัดการมันได้ในทันที!”

นี่คือความมั่นใจของสัตว์อสูรระดับจักรพรรดิ​ ปรมาจารย์อสูรที่ต่ำกว่าระดับเจ็ดดาวไม่มี​ค่าในสายตา​เธอ​เลยสักนิด​

……

ณ เวลานี้​บนเวที​เเข่งขัน​

ก่อนการเเข่งขัน​ ย่อมต้องมีช่วงเวลาของการข่มขวัญกัน

หวังเยี่ยนแสยะยิ้มเเล้วพูดว่า

“เซียวซิงหยู เราได้เจอกันบนเวทีอีกแล้วนะ”

“หวังเยี่ยน บทเรียนครั้งที่แล้วยังไม่พอสำหรับ​เเกอีกเหรอ?”

คำพูดของเซียวซิงหยู แทงใจดำของหวังเยี่ยนอย่างจัง

“เซียวซิงหยู ครั้งนี้ฉันจะต้องเอาชนะเเกให้ได้!”

“และฉันจะทำให้เเกร้องไห้อย่างสิ้นหวัง​ตอนลงจากเวที!”

หวังเยี่ยนพูดจาโอ้อวดอย่างถึงที่สุด

ซึ่งเมื่อ​ได้ยิน​เช่นนี้, อู๋เซิงโหย่วและซ่งหู่ก็ตะโกนมาจากข้างล่างเวทีทันที​

“ซิงหยู สั่งสอนมันอีกครั้งเลย!”

“ไอ้บ้านี่มันไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง ต่อให้เซียวซิงหยูใช้เเค่มือเดียว มันก็ยังเอาชนะเขาไม่ได้อยู่ดี!”

จากการเเข่งขัน​ครั้งที่แล้ว ไม่มีใคร​คิดว่า​หวังเยี่ยนจะสามารถ​เอาชนะ​ได้

หวังเยี่ยนเคยพ่ายแพ้ต่อเซียวซิงหยู และการเเข่งขัน​ครั้งนั้นเพิ่งผ่านไปประมาณหนึ่งสัปดาห์

ภายในหนึ่งสัปดาห์ ต่อให้ฝึกฝนอย่างหนักแค่ไหน ความแข็งแกร่งก็ไม่สามารถพัฒนาขึ้นอย่างก้าวกระโดดได้

“หึ ฉันต้องการให้ทุกคนดูถูกฉันแบบนี้แหละ!”

“หลังจากฉันจะเอาชนะเซียวซิงหยูได้ ทุกคนก็จะต้องตกตะลึงเเละฉันจะกลายเป็น​ดาวดวงใหม่​!”

อุดมคติสวยหรู แต่ความจริงนั้นโหดร้ายอย่างมาก

เเต่ในตอนนี้ หวังเยี่ยนกำลังจมอยู่กับจินตนาการจนไม่สามารถดึงตัวเองออกมาได้

…….

ที่มุมหนึ่งของที่นั่งผู้ชม

สาวงามผมขาวยืนเอามือเท้าคาง มองเซียวซิงหยูด้วยสายตาที่ลึกซึ้งและแจ่มใส

“น้องสาว ทำไมเธอถึงจ้องเซียวซิงหยูเขม็งตลอดเวลา​เลยล่ะ?”

มู่หรงซินซินนั่งอยู่ข้างๆชายหนุ่มผมขาว ซึ่งก็คือพี่ชายของเธอมู่หรงหยางซั่ว

“พี่ชาย พี่รู้สึกอะไรบ้างมั้ย”

“รู้สึกอะไร?”

มู่หรงหยางซั่วมีสีหน้าสับสนเล็กน้อย​

“ตั้งแต่เซียวซิงหยูถูกช่วยขึ้นมาจากหน้าผา รังสีของเขาก็แข็งแกร่งขึ้นเยอะเลย”

เดิมทีมู่หรงหยางซั่วไม่ได้รู้สึกถึงความผิดปกติ แต่เมื่อน้องสาวพูดแบบนี้ เขาก็อดไม่ได้ที่จะมองเซียวซิงหยูอีกสองสามครั้ง

“แค่ไม่กี่วัน รังสีของไอ้หมอนี่แข็งแกร่งขึ้นจริงๆด้วย!”

“คืนที่ตกหน้าผา มันเกิดอะไรขึ้นกับเขากันแน่…”

แม้แต่รุ่นเยาว์​ยังมองออก รุ่นใหญ่​ก็ย่อมมองออกเช่นกัน

ตอนนี้​สายตาของซูหรูหยานก็จับจ้องไปที่เซียวซิงหยูเขม็ง

“เจ้าเด็กคนนี้ ดูเหมือนจะมีความลึกลับบางอย่างปกคลุมอยู่…เเม้เเต่​ฉันก็ยังมองไม่ออก”

นี่คือการเปลี่ยนแปลงหลังจากทำพันธสัญญากับสัตว์อสูรระดับราชา

เมื่อคนๆหนึ่งมีไพ่ตายที่แข็งแกร่งพอ รังสีของเขาก็จะแข็งแกร่งขึ้นจนทำให้คนอื่นเดาทางได้ยาก

เเละทันใดนั้น​ กรรมการก็ตะโกนก้อง

“รอบแรก คู่ที่ 7!”

“หวังเยี่ยนปะทะเซียวซิงหยู”

“เริ่มการเเข่งขัน​ได้!”

……………….