บทที่ 8 : ฉินเยียนหรัน

บทที่ 8 : ฉินเยียนหรัน

เซียวซิงหยูพาเฮยเฟิงเข้าไปในร้านขายสัตว์อสูรที่ชื่อว่าร้านเหมียวเหมียว

เจ้าของร้านเป็นสาวสวยหุ่นสะบึม มีเสน่ห์สง่างาม เธอมีชื่อเสียงมากในเมืองหลงอิ๋น เเละทุกคนเรียกเธอว่า ลั่วซานเหนียง

"หนุ่มน้อยผู้หล่อเหลาคนนี้ ต้องการอะไรหรือจ๊ะ?"

ลั่วซานเหนียงยิ้มแย้มต้อนรับ สายตาของเธอจับจ้องไปที่เซียวซิงหยูโดยไม่รู้ตัว

เเละที่เป็นเเบบนี้ก็เพราะว่าเซียวซิงหยูสวมชุดคลุมของวิทยาลัยชิงหลง

"หนุ่มน้อยหล่อ เลือกซื้ออะไรในร้านพี่ก็ได้…ลด 88% เลยน้า!"

เซียวซิงหยูเหลือบมองลั่วซานเหนียงที่ยังคงดูมีเสน่ห์ จากนั้นก็เอามือกุมอกโดยไม่รู้ตัว

"เจ้าของร้าน ผมไม่ใช่คนใจง่ายนะ คุณอย่าคิดจะเลี้ยงดูผมเชียว!"

ลั่วซานเหนียงเอามือเท้าเอวแล้วทำตาขวางด้วยความโมโห

"พูดจาเหลวไหลอะไรยะ! ไม่เคยได้ยินชื่อเสียงของพี่ลั่วซานเหนียงคนนี้บ้างรึไง พี่จะไปเลี้ยงดูเด็กหนุ่มอย่างนายได้ยังไง!"

"พี่สาวผมบอกว่า ผู้หญิงสามสิบเหมือนหมาป่า สี่สิบเหมือนเสือ ห้าสิบเหมือน…"

"เฮ้ย เจ้าหนูนี่ ลืมตาให้กว้างๆหน่อยสิ พี่ดูเหมือน​อายุห้าสิบแล้วรึไง!"

ลั่วซานเหนียงโกรธจนหน้าอกสั่นไหว

เซียวซิงหยูอดมองไม่ได้อีกครั้ง เเละครั้งนี้​มันทำให้เขาเข้าใจความหมายที่แท้จริงของคำว่า "คลื่นลูกใหญ่"

ลั่วซานเหนียงพยายามสงบสติอารมณ์เเล้วกล่าว​ว่า​

"หนุ่มน้อย พี่ไม่เคยเห็นหน้านายมาก่อน นายคงเป็นนักศึกษาใหม่สินะ"

เซียวซิงหยูพยักหน้า

"มิน่าล่ะ ถึงไม่รู้จักโปรโมชั่นของร้านขายสัตว์อสูรเหมียวเหมียว งั้นพี่จะอธิบายให้นายฟังนะ"

"นักเรียนวิทยาลัยชิงหลง ลดเหลือ 88%"

"สมาชิกกิลด์​นภา​ ลดเหลือ 50%"

"และยังมีโปรโมชั่นอื่นๆอีก เช่น ยาพิเศษซื้อหนึ่งแถมหนึ่ง…"

ลั่วซานเหนียงพูดไม่หยุด เเต่เซียวซิงหยูแทบไม่ได้ตั้งใจฟังเท่าไหร่​

เขาจดจำได้แค่ว่านักเรียนวิทยาลัยชิงหลงมีส่วนลดเหลือ​ 88%

"เจ้าของร้าน ผมอยากจะ…"

"อย่าเรียกพี่ว่าเจ้าของร้านเลย เรียกพี่ซานเหนียงเถอะ ทุกคนในเมืองก็เรียกพี่แบบนี้"

"พี่ซานเหนียง ผมอยากซื้อน้ำยาบำรุงธาตุไฟขวดนึงครับ"

"ได้เลย ราคาเต็ม 10,000 ลดเหลือ 88% เหลือแค่ 8,800"

เซียวซิงหยูสูดลมหายใจเข้าเฮือกใหญ่

"ราคาเต็มตั้งหมื่นเลยเหรอ?"

ในฐานะคนจน เซียวซิงหยูต้องมอบทุนการศึกษาให้พี่สาว และยังมีค่าใช้จ่ายในชีวิตประจำวันอีก

แม้จะลดราคาแล้วเหลือแค่ 8,800 เขาก็ยังรู้สึกเสียดายเงิอยู่​ดี

ลั่วซานเหนียงเห็นสีหน้าลำบากใจของเซียวซิงหยูก็ถามขึ้น

"หนุ่มน้อยสุดหล่อ ไม่มีเงินเหรอจ๊ะ?"

เซียวซิงหยูส่ายหัวถอนหายใจ คิดในใจว่าเงินนิดเดียวก็ทำให้วีรบุรุษลำบากได้

"เจ้าหนูนี่เเค่ซื้อน้ำยาบำรุงธาตุไฟขวดเดียวก็ยังไม่มีเงิน คงไม่ใช่คนแถวเเละคงมาจากเมืองเล็กๆเเถวชายแดนแหละ"

"สัตว์อสูรของเขา หมาป่าตัวใหญ่ที่มีเปลวไฟสีดำปกคลุมทั้งตัว ฉันเคยเห็นในเน็ต…"

เเต่ทันใดนั้นเอง เสียงสายฟ้าก็ดังขึ้นจากถนนด้านนอกร้าน

เเละไม่นานนัก สาวสวยหุ่นเท่ห์คนหนึ่งก็เดินเข้ามาในร้าน

สาวสวยคนนี้สูงเกือบ 180 เซนติเมตร เตี้ยกว่าเซียวซิงหยูแค่นิดเดียว

ถึงจะไม่ได้สวยสะดุดตา แต่เธอก็มีสง่าราศี เหมือนแม่ทัพหญิงในสมัยโบราณ

เเละด้านหลังสาวสวย มีสัตว์อสูรจิ้งจอกขนาดใหญ่เดินตามมา

จิ้งจอกตัวนี้มีหางสามเส้น ขนสีเงินทั้งตัว รูม่านตาระยิบระยับด้วยกระแสไฟฟ้า

ปลายหางแต่ละเส้น มีลูกบอลสายฟ้าส่งเสียงดังเปรี๊ยะๆ

เซียวซิงหยูเปิดใช้งานดวงตาเทพอสูรโดยไม่รู้ตัว ทันใดนั้น​แผงคุณสมบัติของสัตว์อสูรจิ้งจอกก็ปรากฏขึ้นในสายตาของเขา

[ชื่อ]: สุนัขจิ้งจอกสายฟ้าสามหาง

[ระดับ]: เหนือธรรมชาติ (ขั้นที่ 3)

[สายเลือด]: คุณภาพระดับมหากาพย์

[คุณสมบัติ]: สายฟ้า, ลม

[ความภักดี]: 89

[ทักษะ]:

พายุสายฟ้าสามหาง: หางทั้งสามฟาดใส่ศัตรูพร้อมกัน สร้างความเสียหายจากไฟฟ้า เเละช็อตศัตรูเป็นเวลา 1 วินาที

เเฟรช​: ทักษะเคลื่อนย้าย พุ่งเข้าหาศัตรูด้วยความเร็วสูง หลบการโจมตีของศัตรู พร้อมสร้างความเสียหายจากสายฟ้า

ลูกบอลสายฟ้า: สะสมพลัง ปล่อยลูกบอลสายฟ้าออกจากปาก สร้างความเสียหายเป็นวงกว้าง

[เส้นทางวิวัฒนาการ]: จิ้งจอกสายฟ้าสามหาง → จิ้งจอกสายฟ้าสี่หาง → จิ้งจอกสายฟ้าห้าหาง…

[เส้นทางวิวัฒนาการที่ซ่อนอยู่]: จิ้งจอกสายฟ้าสามหาง → จิ้งจอกสายฟ้าเพลิงแดง → จิ้งจอกสายฟ้าเพลิงอัคคี…

[นิสัยที่ชอบ]: นอนกัดฟัน เรอ ผายลม ชอบกินผักชี

นี่คือแผงคุณสมบัติของจิ้งจอกสายฟ้าสามหาง

ในส่วนของเส้นทางวิวัฒนาการที่ซ่อนอยู่ มีเพียงเซียวซิงหยูเท่านั้นที่มองเห็นมันได้

ทันใดนั้น เซียวซิงหยูขมวดคิ้ว เพราะเขาเห็นข้อมูลอีกชุดหนึ่ง

[สถานะสัตว์อสูร]: คลุ้มคลั่ง, กดดัน, สับสน

[การวิเคราะห์อาการ]: กลุ่มอาการบาดเจ็บหลังสงคราม

[การรักษา]: ......

…….

กรรร!!!

เพล้ง!

ทันใดนั้น จิ้งจอกสายฟ้าสามหางก็ปล่อยกระแสไฟฟ้าออกมาล้มชั้นวางสินค้า และส่งเสียงคำรามดังสนั่น

ระบบไฟฟ้าในร้านทั้งหมดดับลง เเละหลอดไฟก็ระเบิด!

ลูกค้าคนอื่นๆ ต่างพากันวิ่งหนีกระเจิง

"พระเจ้าช่วย, คุณฉิน รีบบอกสัตว์อสูรของคุณให้หยุดเลยนะ ร้านฉันจะค้าขายไม่ได้อยู่​แล้ว!" ลั่วซานเหนียงรีบตะโกน

เจ้าของจิ้งจอกสายฟ้าสามหาง หรือก็คือสาวสวยที่อยู่ตรงหน้าเซียวซิงหยู ชื่อ ฉินเยียนหรัน

เธอเป็นลูกสาวของฉินหลงเยว่ ประธานกิลด์​นภา​

ในเมืองหลงอิ๋น มีกิลด์​ปรมาจารย์​อสูร​เล็กใหญ่ตั้งอยู่มากมาย

ในแง่ของความแข็งแกร่งโดยรวม กิลด์​นภา​อยู่ในอันดับสอง รองจากกิลด์​พายุเฮอริเคน

เซียวซิงหยูเหลือบมองหน้าอกของฉินเยียนหรัน บนหน้าอกของฉินเยียนหรัน มีเข็มกลัดรูปดาวห้าดวง ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของปรมาจารย์​อสูรระดับห้าดาว

"ซานเหนียง คุณก็เห็นแล้วว่า ลู่ลู่ของฉันกำลังป่วย"

"ครั้งที่แล้วไปหาหมอสัตว์อสูร หมอบอกว่ามันเป็นโรคไบโพลาร์…เพียงเเค่ให้กินหญ้าน้ำแข็งก็จะหาย"

เมื่อ​ได้ยิน​เช่นนี้, ลั่วซานเหนียงก็รีบค้นหาของในร้าน

"หญ้าน้ำแข็งใช่มั้ย เดี๋ยวพี่หาให้…เจอแล้ว ต้องการกี่ต้น?"

"เอามาให้หมดเลย"

นี่คือความใจกว้างของคนรวย

หญ้าน้ำแข็งต้นละ 25,000

ลั่วซานเหนียงหยิบออกมาทั้งหมด 20 ต้น รวมเป็นเงิน 500,000!

สำหรับเซียวซิงหยู เงินจำนวนนี้เป็นเงินมากมาย​มหาศาล

แต่สำหรับกิลด์​นภา​ของฉินเยียนหรัน แค่รับงานล่าสัตว์อสูรระดับสมบูรณ์ก็ได้ค่าตอบแทนหลายล้านแล้ว

"พี่สาว สัตว์อสูรของคุณไม่ได้เป็นโรคไบโพลาร์หรอก การใช้หญ้าน้ำแข็งรักษา มันเเก้ไขได้เเค่ชั่วคราวเท่านั้น"

ใน​ตอนนี้​ ฉินเยียนหรันเพิ่งจะสังเกตเห็นหนุ่มหล่อที่อยู่ข้างๆเธอ

"นายคือ…"

"สวัสดีครับ ผมชื่อเซียวซิงหยู เป็นนักศึกษาใหม่ของวิทยาลัยชิงหลง"

ลั่วซานเหนียงอึ้งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะร้องอ๋อ

"มิน่าล่ะ ถึงว่าดูคุ้นๆ"

"นายคือม้ามืดในการสอบระดับประเทศปีนี้ ผู้มีค่าพลังวิญญาณเริ่มต้นเกินหนึ่งพัน!"

"แถมยังน้อยกว่าคะแนนของเย่ซวงหนิงแค่ 2 คะแนนเอง!"

เมื่อถูกชม เซียวซิงหยูก็เกาหัวด้วยความเขินอาย

"นายบอกว่าลู่ลู่ของฉันไม่ได้เป็นโรคไบโพลาร์ นายเป็นหมอสัตว์อสูรเหรอ?"

"ผมไม่ใช่หมอสัตว์อสูร แต่พอมีความรู้เรื่องสัตว์อสูรอยู่บ้าง"

"ดูจากภายนอก จิ้งจอกสายฟ้าสามหางมีบาดแผลใหม่ๆเยอะมาก, แสดงว่ามันเพิ่งผ่านการต่อสู้กับสัตว์อสูรตัวอื่นๆมาหลายครั้ง​"

"ใช่ ช่วงนี้กิลด์​ของเรารับงานล่าสัตว์อสูรเยอะมาก" ฉินเยียนหรันพยักหน้าเบาๆ

"ภูเขากะโหลกนอกเมืองมีสัตว์อสูรระบาด ลู่ลู่ติดตามฉันไปต่อสู้จึงได้รับบาดเจ็บมาเยอะเลย"

"เอาล่ะ นายพูดต่อซิ"

เซียวซิงหยูกระแอมคอ แล้ววิเคราะห์ต่อ

"จิ้งจอกสายฟ้าสามหางเป็นสัตว์อสูรที่อ่อนไหว ถ้าได้รับบาดเจ็บในสนามรบจนติดเชื้อปราณอสูร ก็จะเกิดโรคขึ้น"

"โรคนี้ไม่ใช่ไบโพลาร์ แต่เป็นโรคเครียดหลังผ่านสงคราม"

ฉินเยียนหรันและลั่วซานเหนียงมองหน้ากันด้วยความงุนงง

"ตอนนี้ที่จิ้งจอกสายฟ้าสามหางคลุ้มคลั่ง ก็เพราะโรคเครียดหลังผ่านสงครามนี่แหละ"

"ถ้าอยากรักษาให้หายขาด ใช้หญ้าน้ำแข็งแค่หายชั่วคราวเท่านั้น"

"ผมมีสูตรยาอยู่ ถ้าพี่สาวเชื่อผม ก็ลองดูได้นะครับ"

…………………