บทที่ 7: คุณสมบัติและเวทมนตร์จำนวนจินตภาพ การลงชื่อรับหีบสมบัติ

"ไม่ต้องห่วงนะ คุณคือข้ารับใช้คนแรกของผม และผมก็ไม่ใช่คนประเภทที่ได้ใหม่แล้วลืมเก่าหรอก" ซูลั่วหัวเราะเบาๆ

เมอร์ลินเข้าใจความหมายที่ซูลั่วต้องการจะสื่อ

นั่นหมายความว่า แม้ซูลั่วจะไม่ใช่ผู้ชายประเภทรักเดียวใจเดียว แต่เขาก็ไม่ใช่คนเลวทรามที่พร้อมจะทอดทิ้งคนเก่าเพื่อไปหาคนใหม่เช่นกัน

เขาจะรับผิดชอบผู้หญิงทุกคนที่อยู่เคียงข้าง พร้อมทั้งมอบความสุขที่พวกเธอปรารถนาให้

เมื่อได้รับคำยืนยันจากซูลั่ว เมอร์ลินก็รู้สึกโล่งใจ ขณะเดียวกันก็อดถอนหายใจกับความเปลี่ยนแปลงของตัวเองไม่ได้

ถ้าเป็นเมื่อก่อน เธอเคยใส่ใจความคิดของผู้ชายคนไหนเสียที่ไหนล่ะ?

ผู้ชายที่ชื่อซูลั่วคนนี้ ช่างน่าเหลือเชื่อจริงๆ

"นายท่าน เดี๋ยวฉันไปเตรียมการก่อนนะคะ คืนนี้คุณพักผ่อนเถอะ พรุ่งนี้ค่อยอัญเชิญข้ารับใช้"

พูดจบ เมอร์ลินก็เดินออกจากโรงแรมไปด้วยท่าทางตื่นเต้น

ซูลั่วส่ายหน้ามองตามหลังเธอไป จากนั้นก็หันมามองมาโต้ ซากุระ ในอ้อมแขน แล้วเปิดระบบขึ้นมา

[ตัวละครพิเศษ: มาโต้ ซากุระ ]

[คุณสมบัติเฉพาะตัว: จำนวนจินตภาพ (สีม่วง), เวทอัญมณี (สีเขียว), พลังเวท (สีเขียว)...]

ระดับคุณสมบัติของซากุระไม่ได้สูงมากนัก นอกจากคุณสมบัติธาตุจำนวนจินตภาพที่เป็นพรสวรรค์ติดตัวซึ่งไปถึงระดับสีม่วงได้แล้ว เวทมนตร์และพลังเวทที่เหลือก็อยู่ในระดับที่เพิ่งก้าวข้ามขีดจำกัดของคนธรรมดามาได้ไม่นานเท่านั้น

แต่นั่นก็ถือว่ายอดเยี่ยมมากแล้วสำหรับเด็กอายุหกขวบอย่างเธอที่จะมีคุณสมบัติระดับนี้ได้

ซูลั่วก็ไม่ได้คาดหวังอะไรมากไปกว่านี้

เมื่อคิดได้ดังนั้น เขาก็เริ่มสกัดคุณสมบัติทันที

[ขอแสดงความยินดี โฮสต์ได้รับคุณสมบัติ: จำนวนจินตภาพ (สีม่วง)]

[ขอแสดงความยินดี โฮสต์ได้รับคุณสมบัติ: เวทมนตร์จำนวนจินตภาพ (สีม่วง)]

"ให้ตายเถอะ การสกัดคุณสมบัติเฉพาะตัวทำให้ได้ธาตุจำนวนจินตภาพของซากุระมา แถมการสุ่มคุณสมบัติยังได้เวทมนตร์จำนวนจินตภาพมาอีก"

"ดูเหมือนว่าหลังจากทะลุมิติมา ดวงของผมจะดีขึ้นเยอะเลยแฮะ" ซูลั่วถอนหายใจ

ด้วยเวทมนตร์จำนวนจินตภาพนี้ เขาไม่เพียงแต่สามารถใช้งานพลังธาตุจำนวนจินตภาพได้เท่านั้น แต่ยังสามารถสอนซากุระให้ดึงจุดแข็งของตัวเองออกมาใช้ได้อย่างเต็มที่อีกด้วย

เมื่อคิดดังนั้น ซูลั่วก็ปิดไฟแล้วล้มตัวลงนอนอย่างอารมณ์ดี เตรียมตัวพักผ่อนในคืนแรกหลังจากทะลุมิติมา

ทว่าเขานอนพลิกไปพลิกมาอยู่สองชั่วโมงเต็มก็ยังตาค้าง นอนไม่หลับเลยแม้แต่น้อย

เมื่อไม่มีทางเลือก ซูลั่วจึงเปิดกลุ่มแชทขึ้นมาเพื่อดูว่าสมาชิกคนอื่นกำลังทำอะไรกันอยู่

[ซูลั่ว]: หลับกันหมดหรือยัง? ออกมาคุยกันหน่อยสิ

[ลูมีน]: อยู่ค่ะ พ่อทูนหัว มีคำสั่งอะไรเชิญว่ามาได้เลย!

[หวังเสี่ยวเหม่ย]: มีอะไรก็รีบว่ามา ฉันต้องรีบนอน พรุ่งนี้ต้องตื่นไปโรงเรียนแต่เช้านะ

[โฮไรซัน คางุยะ]: นอนเหรอ? ทำไมต้องนอนด้วยล่ะ? พวกเราเป็นวัยรุ่นนะ ดึกป่านนี้ใครเขานอนกัน!

[บุสึจิมะ ซาเอโกะ]: พี่คางุยะ...

[ซูลั่ว]: นั่นสิ! หวังเสี่ยวเหม่ย ในฐานะผู้ทะลุมิติและหัวหน้ากลุ่มแชท เธอเอาเวลาว่างที่ไหนไปโรงเรียนเนี่ย!?

[หวังเสี่ยวเหม่ย]: โทษทีนะ พอดีฉันอยู่ในโลกอนิเมะรวมมิตร ในโรงเรียนก็มีตัวละครหญิงจากอนิเมะเต็มไปหมด อิจฉาล่ะสิ! @ซูลั่ว

[ซูลั่ว]: บ้าเอ๊ย ทำไมล่ะ! วันนี้ผมจู่ๆ ก็ทะลุมิติมาโลกไทป์มูนแบบงงๆ แถมยังโดนจอกศักดิ์สิทธิ์เลือกแบบงงๆ อัญเชิญเมอร์ลินออกมาได้แบบงงๆ แล้วสุดท้ายก็ดันเข้ามาอยู่ในกลุ่มแชทแบบงงๆ จนจับพลัดจับผลูได้คลังสมบัติราชันย์มาอีก ผ่านไปแค่วันเดียวเล่นเอาผมแทบหมดแรง

[หวังเสี่ยวเหม่ย]: ...

[บุสึจิมะ ซาเอโกะ]: ...

[โฮไรซัน คางุยะ]: นี่นายได้สูตรโกงระดับพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดินมาเลยเหรอเนี่ย?! ทำไมทุกอย่างมันถึงได้ลงล็อกแบบงงๆ ไปหมดเลยล่ะ!

[ซูลั่ว]: น่าเสียดายที่สูตรโกงของผมไม่ใช่แบบนั้นหรอก แต่ด้วยความสามารถตอนนี้ จะให้ไปป่วนโลกไทป์มูนเล่นๆ ก็สบายมาก

[บุสึจิมะ ซาเอโกะ]: ชีวิตผู้ทะลุมิติเป็นแบบนี้เองสินะ ทะลุมิติมาแค่วันเดียวก็เก่งกาจขนาดนี้เลย (ถอนหายใจ)

ในคลังเอกสารของกลุ่มแชท หวังเสี่ยวเหม่ยได้อัปโหลดนิยายและอนิเมะที่เธอเคยอ่านและดูเอาไว้มากมาย

ดังนั้น สมาชิกในกลุ่มจึงไม่เพียงแต่รู้ว่าซูลั่วกำลังถ่อมตัวโอ้อวดอยู่เท่านั้น แต่ยังเข้าใจด้วยว่าโลกที่เขาอยู่ตอนนี้เป็นแบบไหน

[หวังเสี่ยวเหม่ย]: @ซูลั่ว พอทะลุมิติไปโลกไทป์มูนแล้ว นายได้ฆ่าตาแก่แมลงนั่นหรือเปล่า? แล้วซากุระล่ะเป็นยังไงบ้าง? ไปช่วยเธอทันไหม?

[ซูลั่ว]: ผมไปช่วยซากุระมาตั้งนานแล้ว นี่มันเควสต์หลักของคนทะลุมิติไปโลกไทป์มูนเลยนะ ผมจะพลาดได้ไงล่ะ? รูปภาพ.jpg, รูปภาพ.jpg

หลังจากซูลั่วส่งข้อความนี้เสร็จ เขาก็แนบรูปของมาโต้ ซากุระ และตระกูลมาโต้ที่ถูกทำลายย่อยยับลงในกลุ่มแชทด้วย

[ลูมีน]: พลังทำลายระดับนี้... นายใช้โฮกุระเบิดบ้านมาโต้ทิ้งเลยใช่ไหมเนี่ย?

[ซูลั่ว]: ก็แค่ยิงปืนใหญ่แสงจากวิมานไปไม่กี่นัดเอง

[โฮไรซัน คางุยะ]: ทำไมไม่ใช้หัวรบนิวเคลียร์ยุคโบราณไปเลยล่ะ? ขืนยิงเจ้านั่นไป อย่าว่าแต่บ้านมาโต้เลย ทั้งเมืองฟุยุกิคงราบเป็นหน้ากลองแน่ ถึงตอนนั้นสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์จะไปเหลืออะไรให้สู้ล่ะ?

[ซูลั่ว]: ถ้าสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์จบลง แล้วผมจะไปหาความสนุกจากไหนล่ะ? สู้รอให้เกิดวันสิ้นโลกในโลกของบุสึจิมะ ซาเอโกะ แล้วค่อยไปทิ้งนิวเคลียร์ถล่มสักสองเมืองให้สะใจยังดีกว่า

[บุสึจิมะ ซาเอโกะ]: ...

[หวังเสี่ยวเหม่ย]: สรุปคือแผนต่อไปของนายก็คือการเข้าร่วมสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์สินะ?

[ซูลั่ว]: แน่นอนสิ ผมให้เมอร์ลินไปเตรียมตัวแย่งตำแหน่งมาสเตอร์ของมาโต้มาแล้ว กะจะอัญเชิญข้ารับใช้ออกมาอีกสักคน จะได้เพิ่มโอกาสชนะในสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์ด้วย

[โฮไรซัน คางุยะ]: ฉันว่านายแค่อยากจะอัญเชิญวีรชนหญิงคนอื่นมาขยายฮาเร็มมากกว่าล่ะมั้ง! (รังเกียจ)

[ซูลั่ว]: พูดอะไรแบบนั้น! ตอนนี้พวกเธอกำลังตบตีแย่งชิงกันจะเป็นข้ารับใช้ของผมอยู่ ผมก็แค่ช่วยสานฝันให้พวกเธอเป็นจริงเท่านั้นเอง!

[หวังเสี่ยวเหม่ย]: เกือบจะเชื่อแล้วเชียว

...

ภายในกลุ่มแชท ซูลั่วและเหล่าสมาชิกพูดคุยกันอย่างเป็นกันเอง ทำให้เขาหวนนึกถึงความคุ้นเคยสมัยที่เคยคุยกรุ๊ปแชทก่อนจะทะลุมิติมา

ไม่นานก็เข้าสู่ช่วงเที่ยงคืน วันใหม่เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ

ระบบลงชื่อในกลุ่มแชทรีเฟรชอีกครั้ง หวังเสี่ยวเหม่ยและคนอื่นๆ รอเวลานี้อยู่ นี่คือเหตุผลที่พวกเธอยังไม่ออฟไลน์ไปนอน

ซูลั่วก็กดลงชื่อรอบใหม่เหมือนกับพวกเธอ

[ติ๊ง! ขอแสดงความยินดี สมาชิกกลุ่มลงชื่อเข้าใช้สำเร็จ ได้รับ 100 แต้ม + หีบสมบัติระดับทอง × 1]

เมื่อเห็นดังนั้น ประกายความประหลาดใจก็ปรากฏขึ้นในดวงตาของซูลั่ว

"หีบสมบัติระดับทอง? แค่ลงชื่อเข้าใช้ก็ได้ของพรรค์นี้มาด้วยเหรอเนี่ย?"

ตามรูปแบบกลุ่มแชทที่เขารู้จัก ระบบลงชื่อมักจะให้แต้มมาเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

จุดประสงค์หลักคือการเปิดโอกาสให้คนธรรมดาที่ไม่มีพลังพิเศษได้มีโอกาสแข็งแกร่งขึ้น

เขาไม่คิดเลยว่าจะสุ่มได้ไอเทมอย่างหีบสมบัติมาด้วย

เมื่อคิดดังนั้น ซูลั่วก็กลับไปที่หน้าแชทเพื่อถามทุกคน

ตอนนี้ในกลุ่มแชทกำลังคึกคัก ทุกคนเพิ่งลงชื่อเข้าใช้ของวันใหม่เสร็จและกำลังอวดดวงกันอยู่

[หวังเสี่ยวเหม่ย]: วู้ฮู~ 100 แต้ม ในที่สุดดวงก็กลับมาดีอีกครั้งแล้ว!

[บุสึจิมะ ซาเอโกะ]: 88 แต้ม วันนี้ดวงดีจริงๆ ด้วย

[ลูมีน]: ดวงของฉันแย่กว่าหน่อย ได้แค่ 66 แต้ม แต่ตัวเลขนี้ก็เป็นมงคลดี หวังว่าพรุ่งนี้ลงชื่อแล้วดวงจะดีกว่านี้นะ

[โฮไรซัน คางุยะ]: บ้าเอ๊ย! ทำไมฉันได้แค่ 11 แต้มเองเนี่ย!? นี่หัวหน้ากลุ่มแกล้งฉันหรือเปล่าเนี่ย!

[หวังเสี่ยวเหม่ย]: อย่ามาใส่ร้ายฉันนะ สิทธิ์ของฉันมีแค่ดึงคนเข้ากลุ่มกับแบนคนเท่านั้นแหละ ฉันได้สุ่มสิบครั้งมาแค่ตอนเข้ากลุ่มใหม่ๆ แล้วก็ได้ของดีมาบ้าง ไม่งั้นป่านนี้ฉันคงยังเป็นแค่คนธรรมดาอยู่นั่นแหละ

[โฮไรซัน คางุยะ]: @ซูลั่ว แล้วนายล่ะ? ลงชื่อหรือยัง? รีบโชว์มาเลย จะได้รู้ว่าฉันไม่ใช่คนที่ดวงซวยที่สุด

[ซูลั่ว]: ผมว่าคุณคงต้องผิดหวังแล้วล่ะ สกรีนช็อต.jpg