บทที่ 20 : การสอบเข้ามหาวิทยาลัยเริ่มต้นขึ้น

"เฮ้อ!"

"เจียงหลิง ฉันล่ะไม่เข้าใจจริงๆ ว่าทำไมนายถึงได้ใจเย็นขนาดนี้!" หวังหู่และคนอื่นๆ ต่างพากันถอนหายใจอย่างกลัดกลุ่ม "ถ้าเป็นฉันนะ ฉันซัดพวกมันหมอบไปนานแล้ว! จะได้รู้กันไปเลยว่าฉันโกงจริงอย่างที่พวกมันเห่าหอนกันหรือเปล่า!"

"พวกนายน่ะยังเยาว์วัยนัก!"

เจียงหลิงยิ้มพลางตบบ่าหวังหู่เบาๆ "พอพวกนายโตขึ้นกว่านี้อีกหน่อย ก็จะมองข้ามเรื่องพวกนี้ไปได้เองนั่นแหละ!"

"ทำอย่างกับว่านายอายุมากกว่าพวกเราเยอะอย่างนั้นแหละ!" หวังหู่กรอกตาไปมา

ทันใดนั้น อาจารย์ก็เดินเข้ามาในห้อง

"เอาละ ทุกคนออกไปข้างนอก จัดแถวขึ้นรถบัสเพื่อมุ่งหน้าไปยังสนามสอบกลางพร้อมกัน!"

"ระเบียบการและข้อควรระวังต่างๆ ครูส่งให้ทุกคนแล้ว!"

"ทุกคนระวังอย่าทำผิดกฎเด็ดขาด!"

เหล่านักเรียนเดินตามอาจารย์ออกจากห้องเรียนไปยังสนามกีฬา และเริ่มจัดแถวขึ้นรถบัส ในระหว่างที่ต่อแถวอยู่นั้น มีผู้คนจำนวนมากพากันชี้มือชี้ไม้มาที่เจียงหลิง

"ฉันก็นึกว่าเจียงหลิงคนนี้จะมีดีอะไร ที่แท้ก็แค่พวกขี้โกง!"

"เป็นความอัปยศของโรงเรียนมัธยมปลายอันดับหนึ่งของเราจริงๆ!"

"ก็นะ เข้าใจได้... ใครบ้างจะรู้สึกดีที่โดนขับออกจากตระกูล เขาคงพยายามทำทุกวิถีทางเพื่อหาทางกลับเข้าตระกูลล่ะมั้ง"

"แต่ทำแบบนี้ยิ่งทำให้ตระกูลเสื่อมเสียเข้าไปใหญ่! ตระกูลเจียงคงไม่มีวันรับเขากลับไปหรอก!"

เจียงหลิงยังคงเมินเฉยต่อเสียงซุบซิบนินทาและการชี้นิ้วเหล่านั้นอย่างสิ้นเชิง เขาเดินตามนักเรียนคนอื่นๆ ขึ้นรถบัสไป

"เจียงหลิง ถ้านายไม่ได้โกง งั้นบอกความจริงพวกเราหน่อยเถอะว่าตอนนี้นายแข็งแกร่งแค่ไหนกันแน่?" บนรถบัส หวังหู่ เฉียนจวิน และคนอื่นๆ ยังคงรู้สึกขุ่นเคืองแทนเพื่อนจึงเอ่ยถามขึ้น

"ฉันในตอนนี้น่ะเหรอ?" เจียงหลิงยิ้มพลางตอบว่า " 【 ระดับ 12 】 เกือบจะ 【 ระดับ 13 】 แล้วล่ะ!"

"อะไรนะ!"

ดวงตาของหวังหู่และเฉียนจวินแทบจะถลนออกมา "นี่นายพูดจริงหรือแค่อำเล่นเนี่ย?"

"ฉันจะโกหกพวกนายไปทำไมล่ะ?" เจียงหลิงยักไหล่

"บ้าเอ๊ย!"

"มิน่าล่ะนายถึงทะลวงผ่านชั้นที่ยี่สิบของหอคอยทดสอบมาได้!" หวังหู่ตาโต "นายนี่มันสัตว์ประหลาดชัดๆ!"

"ผลลัพธ์ในหอคอยทดสอบน่ะไม่ได้เกี่ยวกับระดับพลังหรอกนะ" เฉียนจวินกล่าวเสริม "หอคอยนั่นมีไว้เพื่อขัดเกลาทักษะการต่อสู้จริง ถ้าระดับพลังนายสูง มันก็จะจับคู่ศัตรูที่เก่งตามระดับนายมาให้! แต่ถ้าระดับต่ำ ศัตรูก็จะอ่อนลง!"

"ถ้าอย่างนั้นสำหรับการสอบเข้ามหาวิทยาลัยในวันนี้ เจียงหลิง นายต้องไม่มีปัญหาแน่นอน!" ดวงตาของหวังหู่เป็นประกาย

"ฉันจะพยายามให้ถึงที่สุดแล้วกัน" เจียงหลิงกล่าวอย่างไม่ยินดียินร้าย

"เจียงหลิง นายต้องคว้าอันดับหนึ่งมาให้ได้นะ ถ้าเป็นไปได้ก็ทำลายสถิติไปเลย เอาตำแหน่งจ้วงหยวนประจำมณฑลมาครอง แล้วตบหน้าพวกที่ดูถูกนายให้หน้าหันไปเลย!" หวังหู่กล่าวอย่างตื่นเต้น

"อืม!"

เจียงหลิงพยักหน้า การคว้าคะแนนดีๆ ในการสอบเข้ามหาวิทยาลัยนั้นสำคัญต่อการฝึกฝนในอนาคตอย่างยิ่ง แน่นอนว่าเขาจะไม่มีวันประมาทเด็ดขาด! มีเพียงคะแนนที่สูงลิบเท่านั้นที่จะทำให้เขาสามารถเข้าสู่มหาวิทยาลัยชั้นนำ ดึงดูดความสนใจจากสถาบันและอาจารย์ที่เก่งกาจ เพื่อแสวงหาทรัพยากรในการฝึกฝนที่มากขึ้น มันคือปฏิกิริยาลูกโซ่ที่เขาต้องคว้ามาให้ได้

รถโรงเรียนขับเคลื่อนออกจากตัวเมือง มุ่งหน้าสู่ชานเมืองจนถึงผืนป่ากว้างใหญ่ที่ถูกล้อมด้วยรั้วไฟฟ้า สนามสอบแห่งนี้มีสัตว์อสูรต่างมิติที่ถูกจับมาปล่อยไว้เพื่อให้เหล่านักเรียนใช้เป็นบททดสอบในการสอบเข้ามหาวิทยาลัย

การสอบเข้ามหาวิทยาลัยคือการสอบครั้งสำคัญที่สุดในชีวิตของนักเรียน โดยจะอยู่ในรูปแบบการต่อสู้จริง ทุกคนจะได้รับ 【 สายรัดข้อมือดิจิทัล 】 เพื่อให้ระบบปัญญาประดิษฐ์คำวณคะแนนจากจำนวนสัตว์อสูรที่ล่าได้

นักเรียนทุกคนที่ก้าวเข้าสู่สนามสอบห้ามนำ 《 แหวนมิติ 》 เข้าไป และต้องใช้อุปกรณ์รวมถึงอาวุธมาตรฐานที่ทางสนามสอบจัดเตรียมไว้ให้เท่านั้นเพื่อให้เกิดความยุติธรรม

เจียงหลิงและคนอื่นๆ เดินทางมาถึงสนามสอบ พวกเขาเข้าแถวรับสายรัดข้อมือ อาวุธ และอุปกรณ์ จากนั้นจึงแยกย้ายกันเข้าสู่สนามสอบตามหมายเลขผ่านประตูต่างๆ

"เจียงหลิง นายมันน่ารังเกียจจริงๆ!"

"ถึงกับคิดเล่ห์เพทุบายโกงในหอคอยทดสอบเพื่อดึงดูดความสนใจของตระกูล หวังจะได้กลับเข้าตระกูลล่ะสิ!"

"พวกเราเกือบจะหลงกลนายไปแล้วเชียว!"

"โชคดีที่ฉันฉลาดพอจะมองแผนชั่วของนายออก!"

ร่างหนึ่งปรากฏขึ้นข้างกายเจียงหลิง เขาคือเจียงถิงนั่นเอง เจียงหลิงปรายตามองเพียงแวบเดียวก่อนจะเมินเฉยไป เขาเดินออกจากตระกูลเจียงมาแล้ว ไม่ว่าเจียงถิงหรือคนตระกูลเจียงจะคิดหรือทำอะไร ย่อมไม่เกี่ยวข้องกับเขาอีกต่อไป

เมื่อเห็นว่าเจียงหลิงเมินเฉยใส่ เจียงถิงรู้สึกเหมือนหมัดที่ต่อยลงบนก้อนนุ่น มันช่างน่าหงุดหงิดเหลือเกิน เขาตั้งใจมาแฉแผนชั่วของเจียงหลิง เจียงหลิงควรจะหน้าแดงก่ำด้วยความอับอายและพยายามแก้ตัวพัลวันไม่ใช่หรือไง? ทำไมถึงไม่ยอมเอ่ยปากเลยสักคำ?

สิ่งนี้กลับทำให้เจียงถิงโกรธจนหน้ามืดตามัว ความรู้สึกที่โดนเมินมันทำให้ดูเหมือนว่าเจียงหลิงไม่ได้ทำอะไรผิดเลยแม้แต่น้อย

"เหอะ!"

"ในหอคอยทดสอบน่ะนายอาจจะโกงได้ แต่ในการสอบเข้ามหาวิทยาลัยวันนี้แกจะโกงยังไง?"

"การสอบครั้งนี้คือการต่อสู้จริง มันถูกออกแบบมาเพื่อป้องกันการโกงทุกรูปแบบ!"

"ฉันจะรอดูแกทำตัวขายหน้าในวันนี้เอง!" เจียงถิงกัดฟันพูด

อย่างไรก็ตาม เจียงหลิงยังคงทำราวกับไม่ได้ยินและไม่ได้เห็นเจียงถิงอยู่ตรงนั้น เขาไม่แม้แต่จะเหลือบมองด้วยซ้ำ

"ดี! ปล่อยให้แกโอหังไปก่อนเถอะ!"

"ฉันจะดูสิว่าหลังจบการสอบนี้ แกยังจะเชิดหน้าชูคอได้อยู่อีกไหม!" เจียงถิงจ้องมองเจียงหลิงด้วยความเคียดแค้นก่อนจะสะบัดหน้าเดินจากไป

ไม่นานนัก ก็ถึงเวลาเข้าสู่สนามสอบ นักเรียนต่างพากันเดินเข้าสู่สนามตามหมายเลขที่ได้รับ

ที่ด้านนอกสนามสอบ ผู้ปกครองจำนวนมากต่างเฝ้ามองหน้าจออิเล็กทรอนิกส์ขนาดใหญ่เพื่อดูอันดับของบุตรหลานตนเอง นอกจากนี้ยังมีนักข่าวจากสถานีโทรทัศน์หลายสำนักถือกล้องถ่ายทำรายการสด บรรยากาศเต็มไปด้วยความคึกคัก เนื่องจากทุกปีการสอบเข้ามหาวิทยาลัยถือเป็นเหตุการณ์ใหญ่ที่ผู้คนต่างให้ความสนใจอย่างมาก และมีเรตติ้งพุ่งสูงอยู่เสมอ

ณ คฤหาสน์ตระกูลเจียง

เจียงเฮ่าเหยียนและเหล่าผู้อาวุโสของตระกูลต่างนั่งพร้อมหน้าอยู่หน้าโทรทัศน์ เฝ้าดูการถ่ายทอดสดการสอบครั้งนี้ เพื่อรอคอยวินาทีที่เจียงถิงจะคว้าอันดับหนึ่งมาครอง หรือแม้กระทั่งติดอันดับต้นๆ ของมณฑล!

"เจ้าเจียงหลิงนั่น ความสามารถน่ะไม่มีหรอก แต่เรื่องเล่ห์เหลี่ยมเพทุบายล่ะเก่งนัก!"

"ถึงขนาดคิดแผนโกงหอคอยทดสอบเพื่อเรียกร้องความสนใจจากตระกูล!"

"คนที่ไม่รู้จักกินอยู่กับปากอยากอยู่กับท้องแบบนี้ ชาตินี้ทั้งชาติก็ไม่มีวันประสบความสำเร็จหรอก!"

"การขับมันออกจากตระกูลน่ะเป็นเรื่องที่ถูกต้องที่สุดแล้ว!"

ในระหว่างที่รับชม เหล่าผู้อาวุโสต่างพากันค่อนแคะเจียงหลิง ในตอนแรกพวกเขาอาจจะตกใจกับผลคะแนนในหอคอยทดสอบของเจียงหลิงอยู่บ้าง แต่หลังจากวิเคราะห์อย่างละเอียดแล้ว ทุกคนต่างลงความเห็นเป็นเสียงเดียวกันว่าเจียงหลิงต้องโกงแน่นอน

ผู้ฝึกยุทธ์ที่มีพลังพิเศษเพียงระดับ F ต่อให้มีพรสวรรค์แค่ไหน ก็ไม่มีทางทะลวงผ่านชั้นที่ยี่สิบของหอคอยทดสอบไปได้ พวกเขารู้ดีว่าพลังของเจียงหลิงเป็นอย่างไร มันเป็นไปไม่ได้ที่เขาจะก้าวหน้าอย่างก้าวกระโดดได้ในเวลาอันสั้นขนาดนี้ นอกจากว่าจะใช้เครื่องทุ่นแรงหรือเล่ห์เหลี่ยมบางอย่าง

และสิ่งที่พวกเขาไม่รู้เลยก็คือ เจียงหลิงกำลังใช้ "เครื่องทุ่นแรง" ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดอยู่จริงๆ

ในสนามสอบ

หลังจากก้าวเท้าเข้าสู่พื้นที่สอบแล้ว เจียงหลิงไม่ได้ระมัดระวังตัวเหมือนนักเรียนคนอื่นๆ เขากลับพุ่งทะยานออกไปอย่างรวดเร็ว มุ่งตรงไปยังส่วนลึกที่สุดของผืนป่าทันที

ยิ่งเข้าไปลึกเท่าไหร่ ระดับของสัตว์อสูรต่างมิติก็จะยิ่งสูงขึ้น และคะแนนที่ได้รับจากการสังหารพวกมันก็จะยิ่งทวีคูณมากขึ้นตามไปด้วย

สำหรับเจียงหลิงในตอนนี้ สัตว์อสูรที่แข็งแกร่งที่สุดในสนามสอบแห่งนี้ก็ยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขาเลยสักนิด ดังนั้นจึงไม่มีความจำเป็นต้องเสียเวลาอยู่ที่บริเวณชายป่ารอบนอกแม้แต่วินาทีเดียว!