บทที่ 19 : เจียงหลิงโกงงั้นหรือ?

"จบสิ้นกันที!"

วินาทีต่อมา ร่างกายของเจียงหลิงกลับมาสมบูรณ์อีกครั้ง เขาปรากฏตัวขึ้นในพื้นที่แห่งความโกลาหลเดิมก่อนหน้านี้

"นี่คือการถูกเทเลพอร์ตออกมาหลังจากตายนสินะ"

เจียงหลิงสูดลมหายใจเข้าลึกๆ

"ประสบการณ์การต่อสู้ของฉันยังไม่เพียงพอจริงๆ!"

"ไม่คิดเลยว่าไอ้สัตว์ประหลาดนั่นจะมีรูปแบบการโจมตีที่พิสดารขนาดนี้"

เจียงหลิงพินิจพิเคราะห์ถึงสาเหตุการตายของเขาในครั้งนี้ โชคยังดีที่นี่เป็นเพียงการทดสอบภายใน 《 หอคอยทดสอบ 》 มิเช่นนั้นเขาคงได้ตายตกไปจริงๆ แล้ว

หอคอยแห่งนี้ช่างมีประโยชน์มหาศาลอย่างแท้จริง

เขาฝ่าด่านไปถึงชั้นที่ยี่สิบเอ็ดได้ในรวดเดียว ทั้งยังสามารถหยั่งรู้ถึง 《 เจตจำนงแห่งหมัด 》 และ 《 เจตจำนงแห่งดาบ 》 แถมยังได้รับคัมภีร์ลับ 《 เก้าสังหารจักรพรรดิดาบ 》 มาครองอีกด้วย

เรียกได้ว่าการมาเยือนในครั้งนี้ เจียงหลิงกอบโกยผลประโยชน์ไปได้อย่างพูนพ้น

"พอกลับไป ฉันจะต้องฝึกฝน 《 เก้าสังหารจักรพรรดิดาบ 》 นี้ให้จงได้!"

"แล้วคราวหน้าค่อยกลับมาท้าทายใหม่อีกครั้ง!"

เมื่อเจียงหลิงก้าวออกมาจากหอคอยทดสอบ เขาก็พบว่ามีเหล่านักเรียนจำนวนมากยืนออกันอยู่หน้าหน้าจอ ต่างพากันวิพากษ์วิจารณ์ถึงเหตุการณ์ประวัติศาสตร์ที่เขาสามารถผ่านด่านชั้นที่ยี่สิบไปได้

เจียงหลิงไม่ได้ใส่ใจคนเหล่านั้นมากนัก การจะสร้างประวัติศาสตร์หรือไม่นั้นไม่ได้ส่งผลกระทบใดๆ ต่อตัวเขา สิ่งที่เขาปรารถนาคือการก้าวไปสู่จุดสูงสุดของโลกใบนี้ต่างหาก

เขาปลีกตัวออกจากฝูงชนอย่างเงียบเชียบและขึ้นรถประจำทางกลับบ้าน

ด้วยประสบการณ์จากครั้งก่อน เจียงหลิงจึงได้สั่งซื้ออาหารปรุงสุกเตรียมไว้เป็นจำนวนมาก เพื่อใช้สำหรับช่วงกักตนฝึกฝน มิเช่นนั้นการต้องกินแต่อาหารแห้งคงไม่ช่วยอะไรนัก

ผู้ฝึกยุทธ์นั้นมีพลังปราณและโลหิตที่สูบฉีดรุนแรง ส่งผลให้มีความต้องการอาหารมหาศาล เพื่อชดเชยพลังงานที่สูญเสียไป และเนื้อสัตว์คือตัวเลือกที่ดีที่สุด

เมื่อเตรียมทุกอย่างพร้อมแล้ว เจียงหลิงจึงเปิดคัมภีร์ลับ 《 เก้าสังหารจักรพรรดิดาบ 》 ออกดู

"เก้าสังหารจักรพรรดิดาบ!"

"ผู้ฝึกยุทธ์ข้างในนั้นบอกว่านี่เป็นเพลงดาบที่เขาสร้างขึ้นเอง หรือว่า... เขาคนนั้นจะเป็นจักรพรรดิดาบตัวจริง?"

"เขาทิ้งร่างจำลองไว้ในหอคอยทดสอบเพื่อช่วยขัดเกลามรรคยุทธ์ให้คนรุ่นหลังงั้นรึ?"

"ซี๊ด!"

"จักรพรรดิดาบจากยุคบรรพกาลคนนั้นจะแข็งแกร่งขนาดไหนกันนะ!"

"เพลงดาบที่เขาบอกว่าไม่คุ้มค่าที่จะเอ่ยถึง สำหรับฉันแล้วมันต้องเป็นสิ่งที่เหนือชั้นอย่างแน่นอน!"

ด้วยเหตุนี้ เจียงหลิงจึงเริ่มศึกษามันอย่างละเอียด ด้วย "พรสวรรค์การหยั่งรู้สยบสวรรค์" ของ 《 กายาศักดิ์สิทธิ์แห่งความโกลาหล 》 ความเร็วในการทำความเข้าใจวิชายุทธ์ใหม่ๆ ของเจียงหลิงจึงรวดเร็วอย่างถึงที่สุด เพียงแค่อ่านรอบแรกเขาก็เข้าใจคร่าวๆ อ่านรอบที่สองก็เริ่มลงมือทำได้ และพอรอบที่สามเขาก็สามารถเข้าถึงขั้นต้นได้ทันที

ทว่าการจะก้าวจากขั้นต้นไปสู่ขั้นบรรลุสมบูรณ์นั้นยังคงต้องใช้เวลา

"เฮือก!"

หลังจากอ่านผ่านตาไปหลายรอบ เจียงหลิงก็ต้องตกตะลึง

หากคนธรรมดามาฝึกฝน 《 เก้าสังหารจักรพรรดิดาบ 》 พวกเขาคงมองว่ามันเป็นเพียงทักษะดาบพื้นฐานระดับเริ่มต้นเท่านั้น แต่ด้วยพรสวรรค์การหยั่งรู้อันเหนือชั้นของเจียงหลิง เขาสามารถมองเห็นได้ว่าในท่วงท่าการฟาดฟันทุกดาบ ล้วนแฝงไว้ด้วย "กฎแห่งเจตจำนงดาบ"

เก้าสังหารจักรพรรดิดาบ ประกอบไปด้วยเก้ากระบวนท่า ซึ่งเป็นการโจมตีเก้าประเภทที่แตกต่างกัน

ในแต่ละกระบวนท่าแฝงไว้ด้วยสัจธรรมอันลึกซึ้งนับพันประการ ส่งผลให้การโจมตีนั้นยากจะต้านทาน และแต่ละดาบยังสามารถแปรเปลี่ยนท่วงท่าไปได้นับพันรูปแบบ พลิกแพลงเป็นการโจมตีที่รุนแรงและหลากหลาย

"ล้ำลึกเกินไปแล้ว ล้ำลึกจริงๆ!"

" 《 เก้าสังหารจักรพรรดิดาบ 》 นี้คือสุดยอดคัมภีร์ลับอย่างแท้จริง!"

"คราวนี้ฉันถูกหวยรางวัลใหญ่เข้าให้แล้ว!"

เจียงหลิงเข้าสู่สภาวะหยั่งรู้อย่างสมบูรณ์จนลืมกินลืมนอน

เวลาที่เขาใช้ในการฝึกฝนครั้งนี้ยาวนานยิ่งกว่าตอนฝึก 《 วายุอัสนีสังหารฟาด 》 เสียอีก

เพียงชั่วพริบตา เจ็ดวันผ่านพ้นไป เขาก็เพิ่งจะฝึกฝนกระบวนท่าแรกจนถึงขั้นเชี่ยวชาญได้เพียงท่าเดียวเท่านั้น ด้วยพรสวรรค์ระดับเขาแต่กลับต้องใช้เวลาถึงเจ็ดวันต่อหนึ่งท่า คงไม่ต้องจินตนาการเลยว่าวิชานี้มันยากและลึกซึ้งเพียงใด!

อย่างไรก็ตาม เมื่อมีรากฐานจากท่าแรกแล้ว การทำความเข้าใจท่าอื่นๆ ก็ง่ายขึ้นมากสำหรับเจียงหลิง

วันเวลาไหลผ่านไปราวกับติดปีกบิน

เพียงชั่วพริบตาเดียว เวลาก็ผ่านไปกว่าหนึ่งเดือน

ในวันนี้ ภายในห้องเช่าของเจียงหลิง เสียงระเบิดหัวเราะอย่างบ้าคลั่งพลันดังขึ้น ราวกับเขากลายเป็นคนเสียสติไปแล้ว

"ฮ่าๆๆ... ในที่สุดก็สำเร็จ!"

" 《 เก้าสังหารจักรพรรดิดาบ 》 ทั้งเก้าท่า ในที่สุดก็บรรลุถึงขั้นเชี่ยวชาญทั้งหมดแล้ว!"

"ตอนนี้ถ้าต้องเจอกับเจ้าสัตว์ประหลาดชุดเกราะเหล็กนั่น ถึงจะไม่กล้าบอกว่าดาบเดียวปลิดชีพได้ แต่ถ้าฟาดฟันครบเก้าดาบ ฉันมั่นใจว่าจัดการมันได้แน่นอน!"

ในขณะนั้นเอง เจียงหลิงก็ได้รับข้อความแจ้งเตือน

【 ท่านได้ลงทะเบียนสอบเข้ามหาวิทยาลัยของประเทศต้าเซี่ยไว้ โปรดเข้าสอบตามเวลาในวันพรุ่งนี้! 】

【 สถานที่สอบของท่านคือ สนามสอบกลางเมืองเย่ว์เฉิน! 】

"นี่ฉันกักตนฝึกฝนมาเดือนกว่าเลยเหรอเนี่ย!"

"พรุ่งนี้การสอบจะเริ่มแล้ว!"

"เกือบไปแล้วไหมล่ะ"

เจียงหลิงบิดขี้เกียจและแหงนหน้ามองฟ้า "ทุกอย่างขึ้นอยู่กับพรุ่งนี้แล้ว!"

เช้าวันรุ่งขึ้น เจียงหลิงเดินทางไปถึงโรงเรียนแต่เช้าตรู่เพื่อเตรียมตัวขึ้นรถบัสของโรงเรียนไปยังสนามสอบ

ทันทีที่เขาก้าวเท้าเข้าไปในห้องเรียน สายตาประหลาดนับไม่ถ้วนก็พุ่งตรงมาที่เขาในทันที

เจียงหลิงเริ่มชินกับมันแล้ว เขาเดินตรงไปที่ที่นั่งของตนเองและเมินเฉยต่อสายตาเหล่านั้นอย่างสิ้นเชิง

"เจียงหลิงคนนี้มันน่ารังเกียจจริงๆ!"

"เพื่อที่จะได้กลับเข้าตระกูลเจียง ถึงกับยอมโกงการทดสอบในหอคอยเพื่อเรียกกระแส!"

"ฉันว่าแล้ว พลังพิเศษระดับ F อย่างมัน จะไปสร้างสถิติแบบนั้นได้ยังไง!"

"ไอ้เราก็นึกว่าเป็นอัจฉริยะที่ไหนที่แท้ก็แค่พวกลวงโลก!"

"บ้าน่า ในหอคอยทดสอบเนี่ยนะจะโกงกันได้?"

"ทำไมจะไม่ได้ล่ะ!"

"แกอย่าคิดว่าหอคอยนั่นจะป้องกันได้ทุกอย่างสิ ฉันจะบอกให้ว่าก่อนหน้านี้ก็มีเหตุการณ์โกงกันในหอคอยมาตั้งหลายครั้งแล้ว!"

"ระบบป้องกันของหอคอยในเรื่องนี้ไม่ได้เข้มงวดขนาดนั้นหรอก เพราะจุดประสงค์ของหอคอยคือการฝึกฝนทักษะการต่อสู้จริง ไม่ใช่เอาไว้หาชื่อเสียงจอมปลอม!"

"ต่อให้โกงไปมันก็ไม่มีประโยชน์กับตัวเองหรอก มีแต่พวกที่หิวแสงเท่านั้นแหละที่ใช้วิธีนี้!"

คำพูดเหล่านั้นเข้าหูของเจียงหลิง แต่เขากลับรู้สึกขบขันมากกว่าจะโกรธเคือง

คิดได้ยังไงว่าเขาโกง!

แต่เขาไม่ได้คิดจะอธิบายอะไรเลยแม้แต่น้อย

หลังจากการสอบเข้ามหาวิทยาลัยจบลง ทุกคนต่างก็ต้องแยกย้ายกันไปตามทางของตน โอกาสที่จะได้พบกันในอนาคตนั้นช่างริบหรี่นัก จะเสียเวลาไปโต้เถียงกับคนพวกนี้ทำไมกัน?

"ดูสิ มันไม่กล้าแม้แต่จะอ้าปากเถียงเลยสักคำ!"

"ถ้าไม่ได้โกงจริง ทำไมไม่ลุกขึ้นมาแก้ตัวล่ะ?"

ท่าทีเมินเฉยของเจียงหลิง กลับยิ่งทำให้เหล่านักเรียนพวกนั้นปักใจเชื่อว่าเขาโกงจริงๆ

"พวกแกพูดจาเหลวไหลอะไรกัน!"

หวังหู่ตวาดใส่คนเหล่านั้นด้วยความโกรธแค้น "พวกแกเอาอะไรมามั่นใจว่าเจียงหลิงโกง?"

"มีหลักฐานหรือไง!"

เจียงหลิงไม่เถียง แต่หวังหู่และพรรคพวกกลับทนไม่ได้ พวกเขาไม่เชื่อว่าเจียงหลิงจะทำเรื่องพรรค์นั้น

"หลักฐานงั้นเหรอ?"

"เรื่องแค่นี้ต้องใช้หลักฐานด้วยหรือไง?"

"พลังพิเศษระดับ F แต่ผ่านไปได้ตั้งยี่สิบชั้น แถมยังทำลายสถิติมณฑลเซียงหนานอีก!"

"ถ้าไม่ได้โกง แล้วมันจะเรียกว่าอะไรวะ!"

คนเหล่านั้นเย้ยหยันอย่างไม่ลดละ หวังหู่และคนอื่นๆ กำลังจะอ้าปากโต้กลับแต่ถูกเจียงหลิงขวางไว้ก่อน

"หวังหู่!"

"อย่าไปเสียเวลาเถียงกับพวกเขาเลย"

"มันไม่จำเป็นหรอก"

"เจียงหลิง แกจะปล่อยให้พวกมันใส่ร้ายแกแบบนี้เหรอ!" หวังหู่กล่าวอย่างขัดใจ

"ช่างมันเถอะ"

เจียงหลิงยักไหล่อย่างไม่ยี่หระ "ฉันจะโกงหรือไม่โกง แค่ฉันรู้ตัวดีก็พอแล้ว"

"ทำไมต้องไปเสียเวลาอธิบายให้พวกเขาทุกคนเข้าใจด้วย?"

"หลังจากวันนี้ไป ฉันก็คงไม่ได้เจอหน้าคนพวกนี้อีกแล้ว"

"ทำไมฉันต้องคอยโหยหาการยอมรับจากพวกมดปลวกพวกนี้ด้วยล่ะ?"