บทที่ 27: ล่าตะกวดหินโครงกระดูก

วันที่ 10 แห่งการเอาชีวิตรอดบนเกาะ

เมื่อรุ่งอรุณมาเยือน เย่ไป๋ลืมตาตื่นขึ้นภายในกระท่อมไม้ที่แห้งสนิทและแข็งแรง กระแสความร้อนสายใหม่ที่แตกต่างจาก "ความกระปรี้กระเปร่า" ทั่วไปหลั่งไหลออกมาจากช่องย่อยสลาย มันนำมาซึ่งการสะสมของพละกำลัง การหลอมรวมของร่างกาย และความยืดหยุ่นของกล้ามเนื้อและกระดูก

【ค่าสถานะส่วนบุคคลได้รับการอัปเดต】

พละกำลัง: 6 (+1) / ร่างกาย: 6 (+1) / ความคล่องตัว: 7 (+1) / จิตวิญญาณ: 8 (+0)

【ทักษะใหม่】: 《ความยืดหยุ่น》 (เพิ่มความยืดหยุ่นของร่างกายและระยะการเคลื่อนไหวของข้อต่อ ช่วยให้เคลื่อนไหวหลบหลีกหรือออกแรงในท่าทางที่ยากและรวดเร็วได้ดีขึ้น ทั้งยังช่วยต้านทานอาการเคล็ดขัดยอก กระดูกเคลื่อน และการบาดเจ็บอื่นๆ ได้ในระดับหนึ่ง)

"พละกำลัง ร่างกาย และความคล่องตัวเพิ่มขึ้นอย่างละ 1 แต้ม แถมยังได้คุณสมบัติทางกายภาพที่มีประโยชน์มาอีก... ไม่เลวเลย" เย่ไป๋สัมผัสได้ถึงพละกำลังที่เพิ่มขึ้นภายในร่างและสรีระที่สอดประสานกันอย่างลงตัวและยืดหยุ่นขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

สิ่งที่ควรค่าแก่การกล่าวถึงคือ ตลอดหลายวันที่ผ่านมาของการ 《ล่า》 และ 《จับกุม》 รวมถึงวงจรการใช้และฟื้นฟูพลังจิตอย่างต่อเนื่อง ค่าสถานะจิตวิญญาณของเขาก็เพิ่มขึ้นมาหนึ่งแต้มจนถึงระดับ 8 ในที่สุด

เขาจมดิ่งสมาธิลงสู่ทะเลแห่งจิตสำนึก จ้องมองไปยังการ์ดวิญญาณที่เป็นตัวแทนของพลังต่อสู้ภาคพื้นดินที่แข็งแกร่งที่สุดของเขา แววตาแห่งความพึงพอใจปรากฏขึ้นบนใบหน้าอย่างชัดเจน

【การ์ดวิญญาณ: 《ตะกวดพิษหุ้มเกราะ》】

【ประเภท: สัตว์เลื้อยคลาน / กิ้งก่า】

【คุณภาพ: ธรรมดา+ (เข้าใกล้เกณฑ์ระดับอลิธ)】

【ค่าสถานะ: พละกำลัง: 8 / ร่างกาย: 10 / ความคล่องตัว: 5 / จิตวิญญาณ: 2】

【สถานะ: แข็งแรง / มั่นคง】

【คุณลักษณะ: เกราะหนัก, ต่อมพิษผสม, พลังชีวิตเหนียวแน่น, การขุดรูความเร็วสูง, การปรับตัวในน้ำ, การเสริมพลังฉับพลัน】

【ข้อมูลแม่นยำปัจจุบัน: ลำตัวยาว 2.48 เมตร น้ำหนักประมาณ 107 กิโลกรัม ความเร็วในการพุ่งตัวระยะสั้นได้รับการพัฒนา และความสามารถในการป้องกันของเกราะเกล็ดเพิ่มขึ้นอย่างมาก】

ยาว 2.48 เมตร หนัก 107 กิโลกรัม พละกำลัง 8 และร่างกายถึง 10 แต้ม... เย่ไป๋จ้องมองข้อมูลบนการ์ดวิญญาณด้วยดวงตาที่เป็นประกาย

《ตะกวดพิษหุ้มเกราะ》 ในตอนนี้ ทั้งในแง่ของขนาดและน้ำหนัก ได้ก้าวข้าม 《ตะกวดหินโครงกระดูก》 ที่เคยทำให้เขารู้สึกถึงความกดดันมหาศาลเมื่อแรกเห็นไปแล้ว! มันได้กลายเป็นยานรบภาคพื้นดินรุ่นหนักอย่างแท้จริง และมีขีดความสามารถพอที่จะเผชิญหน้าและ 《ล่า》 นักล่าระดับบนสุดของเกาะแห่งนี้ได้โดยตรง

"รากฐานพร้อมแล้ว" เย่ไป๋กำหมัดแน่นและมองลึกเข้าไปในป่าดิบ "ถึงเวลาเตรียมการขั้นต่อไป เริ่มจากการไปเยี่ยมเยียนเจ้า 《ตะกวดหินโครงกระดูก》 นั่นก่อน!"

ก่อนจะออกเดินทาง เย่ไป๋ใส่การ์ด 《นกมีหงอน》 ที่เขามีและโดดเด่นเรื่องสายตาเฉียบคมลงในช่องย่อยสลาย (เวลาที่ใช้ในการย่อยสลายสมบูรณ์: 108 ชั่วโมง) นอกจากนี้เขายังปล่อยสัตว์อสูรวิญญาณฉลามทั้งสามตัวลงสู่ทะเลและสั่งให้พวกมันลาดตระเวนตามแนวขอบเขตพื้นที่ปลอดภัยของเกาะ

จุดประสงค์ของเขาไม่ใช่เพื่อล่าฉลามต่อ แต่เพื่อสร้าง "สถานีชาร์จพลังจิต" ระยะไกลที่ยั่งยืน เมื่อใดที่ต้องการ เพียงแค่ความคิดเดียว สัตว์อสูรฉลามจะทำการล่าฝูงปลาอย่างมีประสิทธิภาพและส่งผลตอบรับจากการ 《ล่า》 กลับมาเพื่อเติมเต็มพลังจิตของเขาอย่างรวดเร็ว

เมื่อเตรียมตัวพร้อม เขาเดินตามนกสายลับที่ปล่อยออกไป มุ่งหน้าไปยังพื้นที่กบดานของ 《ตะกวดหินโครงกระดูก》 อย่างเงียบเชียบ หน่วยลาดตระเวนคอยเฝ้าสังเกตการณ์จากมุมสูงและผ่านแมกไม้ ส่งต่อตำแหน่งและสถานะของเป้าหมายให้เขาแบบเรียลไทม์

การสร้างกับดักคือหัวใจสำคัญของแผนการครั้งนี้

เย่ไป๋เลือกพื้นที่บริเวณชายป่าที่มีดินค่อนข้างอ่อนและมีทัศนวิสัยกว้างขวางเป็นจุดซุ่มโจมตี สถานที่แห่งนี้เอื้ออำนวยต่อการสังเกตการณ์และล่อลวงศัตรู และพื้นดินที่นุ่มก็เหมาะแก่การขุด

"《ตะกวดพิษหุ้มเกราะ》 ขุดหลุมตรงนี้ ให้ลึกพอที่ใครตกลงไปแล้วจะหนีขึ้นมาได้ยาก" เย่ไป๋ส่งเจตจำนงและความต้องการเรื่องขนาดผ่านพันธนาการวิญญาณ

หลุมที่มีความยาวและความกว้างประมาณสองเมตร และลึกสองเมตรนั้นใหญ่พอที่จะรองรับร่างมหึมาของ 《ตะกวดหินโครงกระดูก》 และจำกัดการเคลื่อนไหวของมันได้อย่างสาหัส หากขุดลึกกว่านี้อาจเสี่ยงต่อดินถล่ม อีกอย่างเขามีตะกวดพิษคอยคุมอยู่ข้างนอก เมื่อใครตกลงไปแล้ว การจะปีนกลับขึ้นมาจึงเป็นเรื่องยากยิ่ง

《ตะกวดพิษหุ้มเกราะ》 รับคำสั่ง ขาหน้าที่ถนัดในการขุดเริ่มทำงานอย่างมีประสิทธิภาพ กรงเล็บที่แหลมคมฉีกกระชากหน้าดินอย่างง่ายดาย มันเริ่มจากการร่างขอบเขต จากนั้นจึงเน้นไปที่การตบแต่งผนังด้านใน ใช้กรงเล็บและแรงกดจากลำตัวทำให้ผนังหลุมชันและเรียบที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้

เกือบสองชั่วโมงต่อมา หลุมลึกที่สมบูรณ์แบบก็ปรากฏขึ้น โดยมีก้นหลุมอยู่ต่ำกว่าพื้นดินมากกว่าสองเมตร

ถัดมาคือโครงสร้างภายในของกับดัก

เย่ไป๋เตรียมหอกไม้เนื้อแข็งสิบสองเล่มที่เหลาจนแหลมและผ่านการลนไฟให้แข็งไว้ล่วงหน้าแล้ว เขาปักหอกไม้เหล่านี้ในลักษณะหงายขึ้นเป็นมุมเฉียบที่ก้นหลุมและผนังหลุมส่วนล่าง ยึดพวกมันไว้อย่างแน่นหนาด้วยหลักไม้สั้นและเถาวัลย์ จนกลายเป็นค่ายกลหอกสังหารที่น่าสยดสยอง

สุดท้ายคือการพรางตา

เขาวางโครงกิ่งไม้ที่เรียวและยืดหยุ่นไขว้กันไปมาที่ปากหลุมเพื่อเป็นโครงรับน้ำหนัก ปูทับด้วยใบไม้ขนาดใหญ่ กลบด้วยดินบางๆ และโปรยกิ่งไม้แห้ง ใบไม้ร่วง รวมถึงก้อนหินเล็กๆ เพื่อให้มันกลมกลืนกับพื้นดินโดยรอบ เขาขยับทดสอบการรับน้ำหนักอย่างระมัดระวังเพื่อให้แน่ใจว่ามันสามารถรับน้ำหนักสัตว์ตัวเล็กๆ ได้ แต่จะถล่มลงทันทีหากต้องรับน้ำหนักของ 《ตะกวดหินโครงกระดูก》 ที่หนักกว่า 100 กิโลกรัม

ปฏิบัติการล่อศัตรูเริ่มต้นขึ้น

เย่ไป๋ 【อัญเชิญ】 《อีเก้งเกาะ》 ออกมาและกรีดแผลเล็กๆ ที่ขาหลังข้างหนึ่งของมัน ไม่ให้ลึกจนเสียการทรงตัวแต่เพียงพอให้เลือดไหลออกมา เขาออกคำสั่งผ่านพันธนาการวิญญาณ: "ไปตรงนั้น ให้อยู่ในสายตาของตะกวด และแกล้งทำเป็นเคลื่อนไหวช้าลงเพราะบาดเจ็บ พอ้มันไล่ตามมา ให้รักษาระดับความเร็วที่เร็วกว่ามันเพียงเล็กน้อย ล่อมันมาที่ตำแหน่งที่ทำเครื่องหมายไว้ แล้วกระโดดข้ามไปให้สุดแรง! พอลูกพื้นแล้วให้แกล้งล้มลงทำเป็นหมดแรง"

อีเก้งเกาะทำทีเป็นเดินกะเผลกมุ่งหน้าไปยังพื้นที่เป้าหมาย ไม่นานนัก ผ่านมุมมองของหน่วยลาดตระเวน เย่ไป๋ก็เห็น 《ตะกวดหินโครงกระดูก》 ที่กำลังอาบแดดอยู่บนลาดหินเงยหน้าขึ้น ลิ้นที่แยกเป็นแฉกของมันขยับเข้าออกอย่างรวดเร็วเพื่อรับกลิ่นคาวเลือดที่ลอยมาตามลม รูม่านตาแนวตั้งที่เย็นชาล็อกเป้าหมายไปที่อีเก้งที่ "บาดเจ็บและโซเซ" ทันที มันค่อยๆ คลานลงจากลาดหินและไล่ตามมาด้วยฝีเท้าที่หนักแน่น ร่างมหึมาของมันเคลื่อนไหวด้วยจังหวะที่มั่นคงและเปี่ยมไปด้วยแรงกดดัน

อีเก้งเกาะปฏิบัติตามคำสั่งอย่างเคร่งครัด รักษาระดับความเร็วที่ "เกือบจะหนีไม่พ้น" ค่อยๆ นำทางมันเข้าสู่กับดัก เย่ไป๋ปีนขึ้นไปบนต้นไม้ใหญ่หลังกับดัก กลั้นหายใจและจ้องมองลงมาเบื้องล่างอย่างจดจ่อ

ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ... สามสิบเมตร ยี่สิบเมตร สิบเมตร... อีเก้งเกาะมาถึงจุดกระโดดที่กำหนดไว้ มันพุ่งตัวออกไปกะทันหันและกระโดดข้ามกับดักที่พรางตาไว้ได้อย่างแผ่วเบา เมื่อลงสู่พื้นมันก็แกล้งล้มตัวลง

เมื่อเห็น "เหยื่อ" อยู่ตรงหน้าและดูเหมือนจะหมดแรง 《ตะกวดหินโครงกระดูก》 ก็เร่งฝีเท้าตามสัญชาตญาณ เสียงฝีเท้าที่หนักหน่วงดัง "ตึกๆ" ขณะที่มันพุ่งไปข้างหน้า!

ห้าเมตร สามเมตร หนึ่งเมตร—ในจังหวะที่ขาหน้าของมันกำลังจะเหยียบลงบนสิ่งพรางตา สัญชาตญาณนักล่าอาจเตือนให้มันรู้สึกถึงความผิดปกติใต้ฝ่าเท้า ทำให้ร่างมหึมาหยุดชะงักกะทันหัน!

ทว่าด้วยแรงเฉื่อยอันมหาศาล ลำตัวส่วนหน้าที่หนักอึ้งพร้อมกับกิ่งไม้พรางตาที่หักสะบั้นก็ร่วงหล่นลงในหลุม!

แต่ส่วนท้ายและหางที่หนาของมันยังคงค้างอยู่ที่ขอบหลุม มันแผดเสียงร้องด้วยความตกใจและโกรธแค้น ขาหน้าที่แข็งแรงพยายามตะเกียกตะกายขอบหลุมเพื่อลากตัวเองกลับขึ้นมา!

"ตอนนี้แหละ! 《ตะกวดพิษหุ้มเกราะ》 กระแทกมันลงไป!" แววตาของเย่ไป๋วาวโรจน์ขณะออกคำสั่งจากบนต้นไม้

《ตะกวดพิษหุ้มเกราะ》 ถูก 【อัญเชิญ】 ออกมาอย่างกะทันหัน มันใช้ร่างที่หนักกว่า 100 กิโลกรัมพุ่งกระแทกเข้าใส่ส่วนท้ายของ 《ตะกวดหินโครงกระดูก》 ที่ยังค้างอยู่บนขอบกับดักอย่างจัง!

"ฟ่อ—!!!"

ภายใต้แรงกระแทกจากตะกวดพิษและน้ำหนักตัวของมันเอง 《ตะกวดหินโครงกระดูก》 ก็ไม่อาจรักษาการทรงตัวได้อีกต่อไป มันร่วงหล่นลงสู่ก้นหลุมลึกทั้งตัวพร้อมเสียงร้องอย่างเสียขวัญ!

"ตูม—ครืด! เพล้ง!"

เสียงปะทะที่หนักหน่วงผสมกับเสียงหักของหอกไม้ดังมาจากก้นหลุมพร้อมฝุ่นที่ฟุ้งกระจาย ผ่านม่านฝุ่น เย่ไป๋เห็น 《ตะกวดหินโครงกระดูก》 กระแทกเข้ากับค่ายกลหอก หอกไม้เนื้อแข็งหลายเล่มหักสะบั้นภายใต้น้ำหนักที่น่ากลัวของมัน แต่ก็มีหอกอีกหลายเล่มที่ทิ่มแทลเข้าไปในส่วนหน้าท้องที่ค่อนข้างอ่อนนุ่ม ด้านข้างลำตัว และโคนขาหลัง! เลือดสดๆ พุ่งทะลักออกมาจากบาดแผลทันที

ทว่าพลังชีวิตที่เหนียวแน่นทำให้มันยังไม่ตายในทันที ความเจ็บปวดที่รุนแรงกลับยิ่งกระตุ้นความดุร้าย มันเริ่มดิ้นรนและดิ้นพล่านอย่างบ้าคลั่งที่ก้นหลุม ทำลายหอกไม้ที่เหลือจนพังยับเยิน

"ยังไม่จบหรอก!" เย่ไป๋เตรียมการไว้แล้ว

เขาปัดกองหินที่ซ่อนอยู่ใต้ตาข่ายเถาวัลย์ข้างตัวออก—นั่นคือ "กระสุน" ที่เขาเพียรพยายามขนขึ้นมาบนต้นไม้ไว้ก่อนหน้านี้ เขาหยิบหินที่ก้อนใหญ่กว่าลูกบาสเกตบอลและมีขอบคมขึ้นมา เล็งไปที่ 《ตะกวดหินโครงกระดูก》 ที่กำลังดิ้นรนสะบัดหัวอยู่ที่ก้นหลุม แล้วทุ่มมันลงไปสุดแรง!