ตอนที่ 31 หนูเรียกพี่ว่า ‘พี่ชาย’ ได้ไหมคะ

ตอนที่ 31 หนูเรียกพี่ว่า ‘พี่ชาย’ ได้ไหมคะ

“คุณผู้ชาย เลือกโปรแกรมไหนดีคะ”

หญิงสาวผมบลอนด์ผายมือเชิญให้เขานอนลง

ฮั่ว ฉีอัน เอนตัวนอนลงพร้อมกับมองเห็นป้ายราคาค่าบริการสระผมบนเพดาน

มีตั้งแต่ระดับพื้นฐาน 30 หยวน ไปจนถึงการดูแลอย่างล้ำลึก 188 หยวน

“อืม! คุณแนะนำมาแล้วกัน ขอเวลาไม่นานมากนะ เพื่อนผมดัดผมใกล้เสร็จแล้ว”

“งั้นเลือกแพ็กเกจ 138 หยวนดีไหมคะ ฉันจะพยายามทำเวลาให้ ประมาณยี่สิบนาทีค่ะ” เธอเสนอราคาที่สมเหตุสมผล

“ตกลง”

ฮั่ว ฉีอัน เห็นใบหน้าของเธอโน้มลงมาเหนือศีรษะ เธอค่อยๆ นำผ้ามาคลุมช่วงอกไว้เพื่อกันเสื้อเปียก

จังหวะที่เธอผละตัวกลับไป สายตาของทั้งคู่ประสานกันพอดี

เขาไม่ลังเลเลยที่จะเปิดระบบตรวจสอบสถานะ

[ชื่อ: จู อีซา]

[อายุ: 25]

[หน้าตา: 70]

[รูปร่าง: 84]

[ทรัพย์สิน: 10,000 หนี้สิน 450,000]

[ประสบการณ์: 1 (สุขภาพแข็งแรง)]

[ค่าความชอบ: 45]

เขามองพลาดไปเหรอเนี่ย?

เมื่อครู่ ฮั่ว ฉีอัน คาดเดาว่าหน้าตาหลังการแต่งหน้าของเธอน่าจะสูงกว่า 80 คะแนน

นึกไม่ถึงว่าผลลัพธ์จะกลับกัน คะแนนหน้าตาอยู่ที่ 70 คะแนนพอดีเกณฑ์

แต่รูปร่างกลับสูงถึง 84 คะแนน ซึ่งเป็นสิ่งที่มองข้ามได้ยาก

คะแนนที่แตกต่างกันขนาดนี้หากไม่ได้มีพื้นฐานร่างกายดีมาแต่เกิด ย่อมหมายถึงการมีวินัยในการดูแลรูปร่างอย่างหนัก

อายุ 25 ปีแต่ประสบการณ์เพียง 1 ถือว่าเป็นผู้หญิงที่ใช้ชีวิตได้ดีคนหนึ่ง

อีกทั้งค่าความชอบเริ่มต้นที่ 45 คะแนนซึ่งนับว่าหาได้ยาก

ส่วนเรื่องหนี้สินนั้นไม่ใช่ประเด็นสำคัญ

ในยุคสมัยนี้คนอายุสามสิบที่มีประวัติเครดิตบูโรขาวสะอาดเกินไปต่างหากที่ธนาคารมักไม่พึงประสงค์

“คุณผู้ชายแซ่อะไรคะ อุณหภูมิน้ำพอดีไหม”

จู อีซา เริ่มชวนคุยเนื่องจากเธอมีเวลาจำกัด

“แซ่ฮั่วครับ น้ำกำลังดีเลย”

ฮั่ว ฉีอัน สัมผัสถึงสายน้ำอุ่นที่ราดรดลงบนศีรษะและไหลผ่านหน้าผากอย่างแผ่วเบา พร้อมกับมือที่นวดคลึงไปมาระหว่างหน้าผากและหว่างคิ้วอย่างเป็นจังหวะ

“คุณฮั่วหลับตาก่อนนะคะ”

น้ำเสียงของ จู อีซา ฟังดูอ่อนโยน

“โอเค!”

ฮั่ว ฉีอัน หลับตาลง เขารู้สึกถึงน้ำอุ่นที่ลูบไล้ผ่านเปลือกตา สันจมูก และใบหน้า

ตามด้วยสัมผัสนุ่มนวลที่เคลื่อนไหวอย่างแผ่วเบาบนเปลือกตา

หลังจากตรากตรำทำงานหนักมานานสามสิบปี การได้รับการปรนนิบัติเช่นนี้ถือเป็นรางวัลที่สมควรได้รับ

“คุณฮั่ว เดี๋ยวฉันนวดหน้าให้ก่อนนะคะ ฉันชื่อจู อีซา เรียกซาซาก็ได้ค่ะ”

ความจริง จู อีซา เป็นช่างทำผมและไม่ได้สระผมให้ลูกค้ามานานแล้ว แต่ขณะอยู่ในห้องพักพนักงาน เธอมองเห็น ฮั่ว ฉีอัน ก้าวลงจากรถ Audi พอดี เธอจึงเสนอตัวมาสระผมแทนพนักงานคนอื่น

“อืม!”

ฮั่ว ฉีอัน ตกอยู่ในการควบคุมของเธอไปโดยปริยาย เปลือกตาหนักอึ้งจากแรงกดของปลายนิ้ว

“คุณฮั่ว ปกติทำงานยุ่งใช่ไหมคะ ต้องนวดรอบดวงตาบ่อยๆ เพื่อช่วยคลายความล้า…”

จู อีซา เริ่มพูดตามสคริปต์ที่ใช้เป็นประจำ หากเป็นพนักงานคนอื่นคงพยายามเสนอขายคอร์สบำรุงผิว แต่เป้าหมายของเธอคือชายตรงหน้า

ภาระหนี้สินของเธอเพิ่มพูนจนเกือบถึงขีดจำกัด วงเงินสินเชื่อถูกระงับและเธอจำเป็นต้องใช้เงินห้าหมื่นหยวนในเดือนหน้า แต่ในมือกลับมีเพียงหนึ่งหมื่นหยวนที่เป็นเงินเดือนเบิกล่วงหน้าเท่านั้น

“ก็เรื่อยๆ”

ฮั่ว ฉีอัน ตอบสั้นๆ ไม่คิดจะสานต่อบทสนทนา

จู อีซา ไม่ยอมถอดใจ เธอยิ่งรู้สึกว่าผู้ชายคนนี้ดูดี มีบุคลิกของหนุ่มวัยทำงานที่ภูมิฐานและมีฐานะ ถ้าไม่ใช่เพราะผู้หญิงข้างนอกคนนั้น เขาคงไม่มาที่นี่

“คุณฮั่ว แฟนคุณดูเป็นห่วงคุณมากเลยนะคะ”

ฮั่ว ฉีอัน ตอบกลับอย่างตรงไปตรงมา “เธอไม่ใช่แฟนผม แฟนผมเป็นอีกคน”

จู อีซา ชะงักไปเล็กน้อย แต่ยังคงลูบไล้และนวดคลึงใบหน้าของเขาอย่างต่อเนื่อง

“คุณฮั่วต้องเป็นคนเก่งมากแน่ๆ ถึงมีแต่คนชอบ”

เธอวิเคราะห์ทันทีว่าหญิงสาวรูปร่างสูงข้างนอกเป็นเพียงกิ๊ก และ ฮั่ว ฉีอัน ก็ดูจะไม่กังวลหากใครจะล่วงรู้ความสัมพันธ์นี้ด้วย

“ไม่หรอก แฟนผมเพิ่งเลิกกับผมไปเมื่อครู่นี้เอง”

ฮั่ว ฉีอัน พูดอย่างเปิดเผย ในเวลาที่ไม่มีความกังวลเรื่องการเงิน สภาพจิตใจของเขาก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

จู อีซา ชะงักอีกครั้ง เธออดไม่ได้ที่จะใช้นิ้วมือไล้ตามสันจมูกโด่งและลูบผ่านติ่งหูของเขาเบาๆ

ด้วยความกลัวจะเสียโอกาส เธอจึงยอมเสี่ยงกระซิบข้างหูเขา “แล้วคุณฮั่ว ยังรับคนตามจีบเพิ่มไหมคะ”

ฮั่ว ฉีอัน ขยับลูกตาไปมาภายใต้เปลือกตาที่ปิดสนิท ก่อนจะตอบกลับด้วยเสียงแผ่วเบา “ทำไม อยากแนะนำแฟนให้ผมเหรอ”

จู อีซา อึ้งไปครู่หนึ่ง เธอตระหนักได้ทันทีว่าสคริปต์ตื้นๆ ที่เตรียมมาใช้หลอกล่อผู้ชายใช้ไม่ได้ผลกับเขา

เธอกัดฟัน ก่อนจะใช้สองมือนวดติ่งหูเขา แล้วเปิดเกมรุกตรงๆ

“คุณฮั่ว ฉันจีบคุณได้ไหมคะ ตั้งแต่คุณก้าวลงจากรถ ฉันก็มองคุณอยู่ตลอดเลย”

ฮั่ว ฉีอัน เม้มปากยิ้มกริ่มโดยไร้เสียง “รักแรกพบงั้นเหรอ”

“ไม่ได้เหรอคะ”

จู อีซา ยังพยายามอีกครั้ง เธอมีวิธีมัดใจผู้ชายอยู่ไม่น้อย จังหวะนี้เธอต้องเดินหน้าต่อเพื่อไม่ให้ตกเป็นรอง

“ชอบผมตรงไหนล่ะ”

ฮั่ว ฉีอัน ถามกลับไม่ตรงประเด็น หากคิดจะเล่นแง่กับเขา นอกจาก ซาง จื่อซี แล้ว เขาก็ไม่คิดจะยอมอ่อนข้อให้ใคร

จู อีซา ยอมถอย เธอไม่อาจปล่อยโอกาสนี้ให้หลุดมือ หญิงสาวข้างนอกหรือลูกค้าคนอื่นอาจเข้ามาได้ทุกเมื่อ และเธอจะไม่มีโอกาสได้อยู่ตามลำพังกับเขาเช่นนี้อีก

“คุณฮั่ว ฉันอยากมีพี่ชายคอยดูแล ได้ไหมคะ”

เธอกำลังประสบปัญหาทางการเงินอย่างหนักจนไม่อาจหาทางออกได้ และไม่อยากเสียประวัติในระบบเครดิตบูโร

ฮั่ว ฉีอัน ไม่ได้ตอบรับในทันทีแต่ถามกลับ “แล้วแฟนเธอไม่ใช่พี่ชายที่แสนดีเหรอ”

“ฉันโสดค่ะ ไม่มีแฟน”

ความจริง จู อีซา เคยมีคนรักแต่เลิกรากันไปนานแล้ว

“เธอรักแรกพบกับผมจริงเหรอ”

ฮั่ว ฉีอัน วกกลับมาที่คำถามเดิม

จู อีซา รีบตอบรับ “รักแรกพบค่ะ”

ฮั่ว ฉีอัน ครุ่นคิดครู่หนึ่ง “งั้นสระผมครั้งนี้ฟรีแล้วกัน ไว้วันหลังผมจะเลี้ยงข้าวตอบแทน”

“ได้ค่ะ หนูเรียกพี่ว่า ‘พี่ชาย’ ได้ไหมคะ”

จู อีซา ไม่ได้สนใจค่าคอมมิชชันจากค่าบริการ 138 หยวนนั้นอยู่แล้ว

“แอดวีแชทไว้สิ”

ฮั่ว ฉีอัน อยากทดสอบว่าหากเขาไม่ได้ออกแรงจีบอย่างจริงจัง จะสามารถเพิ่มค่าความชอบขึ้นมาได้หรือไม่

หญิงสาวผมบลอนด์ตรงหน้ามีรูปร่างสูงถึง 84 คะแนน หากผลักดันค่าความชอบได้ถึงเกณฑ์เขาก็จะได้รับรางวัลร้อยล้านหยวนเช่นกัน

เขาคิดเสียว่านี่คือพรหมลิขิตจึงเลือกเพิ่มเพื่อนไว้เพื่อดูท่าที

“ได้ค่ะพี่ชาย”

จู อีซา รีบเช็ดขอบตาให้เขาอย่างเบามือ

ฮั่ว ฉีอัน ลืมตาขึ้นพร้อมหยิบโทรศัพท์ออกมาเปิดแอปพลิเคชันวีแชท เขาแสร้งทำนิ้วพลาดเปิดไปยังหน้าแสดงยอดเงินในบัญชี

ก่อนหน้านี้เขาเก็บเงินไว้ในนั้น 200,000 หยวน และโอนเพิ่มเข้าไปอีก 300,000 หยวนเพื่อรับดอกเบี้ย ซึ่งเป็นยอดสูงสุดที่ระบบจำกัดไว้

ปัจจุบันยอดเงินคงเหลือมียอดรวมกว่า 480,000 หยวน

[ค่าความชอบของ จู อีซา +20 (65)]

ฮั่ว ฉีอัน ประหลาดใจกับตัวเลขที่เพิ่มขึ้น เขารีบสลับหน้าจอไปยังคิวอาร์โค้ด “สแกนของพี่เลย”

“ได้ค่ะพี่ชาย”

น้ำเสียงของ จู อีซา หวานหยดย้อยกว่าเดิม เธอเห็นยอดเงินในวีแชทเพย์ของชายตรงหน้าเต็มตา ยอดเงินสี่แสนแปดหมื่นหยวนนั้นคือสิ่งที่เธอโหยหา

ในขณะที่เธอกำลังจะถูกหนี้สินสี่แสนห้าหมื่นหยวนบีบคั้นจนแทบคลั่ง

เมื่อการแอดเพื่อนเสร็จสิ้น จู อีซา พิมพ์ชื่อส่งให้เขาและได้รับข้อความตอบกลับทันที

สามพยางค์สั้นๆ... ฮั่ว ฉีอัน

“คุณฮั่ว ชื่อของคุณเพราะมากเลยค่ะ”

จู อีซา เอ่ยชม แม้ไม่มีหัวข้อสนทนาเธอก็ยังพยายามหาเรื่องชวนคุย

“ผู้ใหญ่ที่บ้านตั้งให้น่ะ ก็พอใช้ได้”

นี่คือครั้งแรกที่ ฮั่ว ฉีอัน ได้พบกับผู้หญิงที่มองโลกผ่านมูลค่าของเงินอย่างชัดเจน

เพียงเห็นเขาก้าวลงจากรถ ค่าความชอบของเธอก็เริ่มต้นที่ 45 และเมื่อได้เห็นยอดเงินในบัญชีหลักแสน คะแนนกลับเพิ่มขึ้นเป็น 65 ทันที

ดูเหมือนกำแพง 60 คะแนนที่เขาเคยเข้าใจ จะใช้ไม่ได้ผลกับหญิงสาวคนนี้แฮะ

ความเข้าใจเรื่องค่าความชอบของเขาก่อนหน้านี้คงตื้นเขินเกินไป แต่ละคนก็มีสถานการณ์ไม่เหมือนกัน ทั้งอายุที่มากกว่าพวกไฉ่หลิง ภาระหนี้สินที่รัดตัว และประสบการณ์ชีวิตที่ผ่านมา

“พี่ฉีอัน หนูใกล้เสร็จแล้วนะคะ”

เสียงตะโกนของ ซูชิง ดังมาจากด้านนอก

ฮั่ว ฉีอัน ไม่ได้ตอบรับ

จู อีซา กระซิบเสียงเบา “พี่ชาย เดี๋ยวหนูนวดศีรษะให้ก่อนนะคะ”

“อืม!”

ฮั่ว ฉีอัน เก็บโทรศัพท์แล้วหลับตาลง ปล่อยวางทุกสิ่งอย่างเพื่อรับการปรนนิบัติ