ตอนที่ 27 ออกเดต ก็กำลังขับรถอยู่นี่ไง!

ตอนที่ 27 ออกเดต ก็กำลังขับรถอยู่นี่ไง!

“โห! พี่ฉีอัน พี่ขับรถกลับมาแล้วเหรอคะ”

ถัง ซืออวี่ ประหลาดใจมาก ตอนนี้เธอรู้สึกเหมือนกำลังคบกับ ฮั่ว ฉีอัน อยู่ รถคันนี้เลยเหมือนมีส่วนเกี่ยวข้องกับเธอไปด้วย

“อืม! พอไปถึงถึงรู้ว่าทำเรื่องเสร็จตั้งแต่บ่ายแล้ว ก็เลยรับรถมาเลย อีกอาทิตย์ค่อยไปจดทะเบียน…”

เขาอธิบายสั้นๆ ก่อนจะพูดต่อ “เพราะอย่างนี้เลยเสียเวลาไปหน่อย ซื้อของขวัญให้เธอไม่ทันเลย”

“ไม่เป็นไรค่ะ ของขวัญไว้ค่อยซื้อทีหลังก็ได้

พี่ฉีอันขับรถระวังนะ อย่ามัวแต่คุยโทรศัพท์เลย”

ถึง ถัง ซืออวี่ จะตั้งตารอของขวัญแต่เธอก็รู้ว่าอะไรสำคัญกว่า อีกอย่างก็แค่ซื้อไม่ทันเท่านั้น

“โอเค เดี๋ยวเจอกันที่ลานจอดรถใต้ดิน พี่เหลือระยะทางอีกสิบกว่านาที เลิกงานพอดี พี่คงไม่ขึ้นไปนะ”

เขาเปิดสปีกเกอร์โฟนวางโทรศัพท์ไว้ข้างๆ ตัวเพื่อไม่ให้กวนเวลาขับรถ แม้เขาจะรู้ดีว่าการคุยโทรศัพท์ทำให้เสียสมาธิได้เช่นกัน

“รับทราบค่ะ”

ถัง ซืออวี่ วางสายไป

ฮั่ว ฉีอัน ตั้งใจขับรถต่อ เมื่อถึงสี่แยกช่วงรอไฟแดง เขาสังเกตเห็นคนขับรถผู้หญิงในเลนข้างๆ หน้าตาสวยใช้ได้ แถมเธอกำลังเปิดกระจกรถอยู่ด้วย

ส่วนรถของเขายังไม่ได้ติดฟิล์ม กระจกจึงใสจนมองเห็นกันชัดเจน

[ชื่อ: เมิ่ง อีเจีย]

[อายุ: 27]

[หน้าตา: 81]

[รูปร่าง: 77]

[ทรัพย์สิน: 40,000 หนี้สิน 1,770,000]

[ประสบการณ์: 29 (สุขภาพย่ำแย่)]

[ค่าความชอบ: 15]

เป็นอย่างที่คิด คะแนนหน้าตาและรูปร่างวนเวียนอยู่แถว 80

ฮั่ว ฉีอัน ส่ายหน้าเงียบๆ ค่าประสบการณ์สูงเกินไปสำหรับเขา

เขารับได้เต็มที่เพียง 3 ตามเกณฑ์อายุ 30 ปีของตนเองเท่านั้น

ส่วนประสบการณ์ระดับ 1 ของเขานั้นเทียบกันไม่ได้ เพราะเขาผ่านเรื่องพวกนี้มามาก จนช่วงสองสามปีหลังร่างกายเริ่มถดถอย

โชคดีที่ระบบช่วยรีเซตร่างกายให้กลับมาฟิตปั๋งเหมือนตอนอายุ 25 อีกครั้ง

เมื่อสัญญาณไฟเขียวสว่างขึ้น เขาเหยียบคันเร่งออกตัวทันที

พอถึงหน้าประตูโรงงาน เนื่องจากรถยังไม่มีป้ายทะเบียนจึงสแกนเปิดไม้กั้นไม่ได้ ยามจึงต้องจดเลขทะเบียนแล้วยกไม้กั้นให้ตามระเบียบ

เขาขับรถลงสู่ลานจอดรถใต้ดินที่มีที่ว่างเหลือเฟือ ตอนนี้เวลาห้าโมงห้าสิบนาที อีกสิบนาทีจะถึงเวลาเลิกงาน

หลังจากจอดรถสนิท เขาเดินไปยืนสูบบุหรี่รอหน้าลิฟต์บริเวณที่จัดไว้ให้

ในบริเวณโรงงาน ตึกนี้แบ่งออกเป็นสี่ชั้น ชั้นแรกเป็นโรงอาหารและพื้นที่ส่วนกลาง ชั้นสองเป็นคลังสินค้ากับห้องประชุมใหญ่ ชั้นสามเป็นโซนบริหาร และชั้นสี่เป็นโซนผลิตทั้งหมด

พนักงานฝ่ายผลิตใช้ลิฟต์ไม่ได้ เพราะต้องมีบัตรสแกน พวกเขาจึงต้องเดินขึ้นบันไดแทน

แต่ ถัง ซืออวี่ ต้องเข้าออกโซนบริหารบ่อยครั้ง จึงมีบัตรสแกนลิฟต์ติดตัว

ฮั่ว ฉีอัน หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาปรับวีแชทเป็นโหมดปิดเสียง หากใครมีธุระด่วนคงโทรมาเอง

หกโมงตรง!

เวลาเลิกงานมาถึง พนักงานในโรงงานต่างพากันเช็กโทรศัพท์เป็นอันดับแรก และรีบเปิดเสียงกันให้วุ่น เพราะกลัวจะพลาดข้อความสำคัญ

ถัง ซืออวี่ เองก็เปิดเสียงโทรศัพท์ให้ดังขึ้นเช่นกัน

เธอเปลี่ยนรองเท้าล่วงหน้า เก็บชุดป้องกันไฟฟ้าสถิตใส่ล็อกเกอร์เรียบร้อยแล้ว เธอยังมีเวลาเดินไปสแกนนิ้วลงเวลาแบบฉิวเฉียด ก่อนจะใช้บัตรสแกนลงลิฟต์

ตอนอยู่ชั้นสี่ มีเพียงเธอคนเดียวในลิฟต์ แต่พอถึงชั้นสามพนักงานธุรการที่เพิ่งเลิกงานก็เดินเข้ามาอีกหลายคน

ลิฟต์ทั้งสองตัว ขอแค่มีบัตรสแกนก็จอดรับได้ทุกชั้น

“อวี่อวี่ วันนี้เลิกงานไวเชียวนะ!”

คนที่เข้ามาใหม่ล้วนรู้จัก ถัง ซืออวี่ แถมยังเป็นผู้หญิงทั้งหมด

“ฉันมีธุระนิดหน่อยค่ะ วันนี้เลยไม่ได้ทำโอที”

ปกติ ถัง ซืออวี่ คือเจ้าแม่โอที นอกจากค่าอาหารเธอยังได้ค่าล่วงเวลา กลับไปก็ไม่มีอะไรทำ การทำโอทีจึงเหมือนการนั่งเล่นที่ได้เงินนั่นแหละ

“อ้าว! อวี่อวี่ เธอไม่ได้กดชั้นหนึ่งนี่นา”

มีคนสังเกตเห็นว่าลิฟต์กำลังลงไปชั้นใต้ดิน

“ฉันจะไปชั้นใต้ดินน่ะค่ะ”

ถัง ซืออวี่ ตอบพลางรอประตูลิฟต์เปิดออก

เมื่อประตูเปิดเธอก็เห็นแผ่นหลังของผู้ชายในชุดเชิ้ตกับกางเกงสแล็กยืนอยู่ด้านนอก ท่าทางนั้นดูคุ้นตาจนเมื่อตั้งสติได้จึงรู้ว่าเป็น ฮั่ว ฉีอัน

ไม่แปลกที่เธอจะไม่แน่ใจ เพราะปกติทุกคนในโรงงานจะสวมชุดกันไฟฟ้าสถิตกันหมด

แถมเธอยังไม่เคยเห็นเขาแต่งตัวเต็มยศขนาดนี้มาก่อนด้วย

จังหวะนั้นเอง ผู้ชายคนนั้นก็หันกลับมา สันจมูกโด่งประดับด้วยแว่นกรอบทองรับกับทรงผมทันสมัย อกผายไหล่ผึ่งด้วยความสูงเกือบหนึ่งร้อยเก้าสิบเซนติเมตร

ทำเอาสาวๆ ที่เดินตามออกมาถึงกับมองตาค้าง

ฮั่ว ฉีอัน ถือโอกาสสแกนสถานะพวกเธอรวดเดียว ปรากฏว่ามีเพียงคนเดียวที่มีรูปร่างถึง 72 คะแนน แต่ค่าประสบการณ์กลับพุ่งไปสิบกว่าคนแล้ว

เมื่อเทียบกันเช่นนี้ ตำแหน่งดาวเด่นโรงงานของ ถัง ซืออวี่ จึงไม่ใช่เรื่องบังเอิญจริงๆ

“พระเจ้าช่วย นี่คุณฮั่วเหรอคะ”

สาวผมสั้นเอามือทาบอกอย่างไม่เชื่อสายตา

“คุณฮั่วเตรียมตัวเดบิวต์เข้าวงการหรือเปล่าคะเนี่ย”

หญิงรุ่นป้าผมลอนที่ยืนข้างๆ จ้องเขาตามันวาว

“โอ้มายก๊อด คุณฮั่ว นาฬิกาเรือนนี้ซื้อที่ไหนคะ”

อีกคนพูดพลางยื่นมือจะเข้ามาจับ

ถัง ซืออวี่ เริ่มทนไม่ไหวจึงรีบแทรกตัวเข้าไป “พี่ฉีอัน พี่แต่งตัวแบบนี้แถมยังใส่แว่น ฉันจำแทบไม่ได้เลยนะคะ”

“มีอะไรให้จำไม่ได้กันล่ะ”

ฮั่ว ฉีอัน ยื่นมือไปคว้าข้อมือของ ถัง ซืออวี่ ไว้แล้วพูดต่อ “ขอโทษนะครับ ผมขอตัวพาอวี่อวี่ไปก่อน”

“แหมๆ คุณฮั่วกับอวี่อวี่นี่ยังไงกันคะ”

“อวี่อวี่ เธอแอบงาบคุณฮั่วไปเงียบๆ เลยนะ”

สายตาของกลุ่มพนักงานหญิงเริ่มจับผิด

ถัง ซืออวี่ ทำหน้าเขิน “ยังไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อยค่ะ”

ฮั่ว ฉีอัน แกล้งแก้ตัวอย่างแนบเนียน “ผมแค่มารับอวี่อวี่ไปหัดขับรถ ไม่ใช่อย่างที่พวกคุณคิดหรอก”

“อ๋อเหรอคะ!”

สายตาแต่ละคนยังแฝงความหมายบางอย่างอยู่

ฮั่ว ฉีอัน รีบจูงมือ ถัง ซืออวี่ เดินออกไป เขาพาเธอขึ้นรถแล้วสตาร์ตออกไปทันที

“โอ้โห Audi Q5 ป้ายแดงซะด้วย คุณฮั่วรวยแล้วนี่นา”

“ไหนว่าคุณฮั่วเป็นกิ๊กกับพี่จ้าว ทำไมถึงมาควงกับอวี่อวี่ได้ล่ะ”

“นั่นมันข่าวเก่าแล้วย่ะ คุณฮั่วกับพี่จ้าวไม่ได้มีอะไรกัน พี่เฉินแกเข้าใจผิด ตอนนั้นที่คุณฮั่วอุ้มพี่จ้าวก็เพราะเธอไส้ติ่งอักเสบเฉียบพลัน…”

“อย่างนี้นี่เอง! แหม ยัยอวี่อวี่นี่โชคดีจังเลยนะ”

“ก็ใช่น่ะสิ เมื่อก่อนไม่เห็นรู้เลยว่าคุณฮั่วจะแซ่บขนาดนี้ อกเป็นอก เอวเป็นเอว”

“เลิกเพ้อได้แล้วย่ะ ขนาดพี่จ้าวยังไม่ได้แอ้ม แล้วจะมาถึงคิวเธอได้ไง”

“เอ๊ะ! ที่บอกว่าพี่จ้าวไม่ได้แอ้ม หรือว่าพี่จ้าวแอบมีใจให้คุณฮั่วมาตั้งนานแล้ว”

“เปล่าๆ ฉันพูดเล่น…”

สาวผมสั้นรีบเผ่นหนีไปทันที

………………………………………

“พี่ฉีอัน ไปเปลี่ยนชุดมาตอนไหนคะเนี่ย”

พอ ถัง ซืออวี่ เริ่มตั้งสติได้เธอก็ถามถึงเรื่องสำคัญทันที

ฮั่ว ฉีอัน ไม่ลุกลี้ลุกลน ขณะที่เขาสูบบุหรี่รออยู่หน้าลิฟต์ เขาคำนวณช่องโหว่เรื่องนี้ และเตรียมคำแก้ตัวไว้เรียบร้อยแล้ว

“อืม! พอรับรถเสร็จพี่ก็รีบไปที่ว่านต๋า เพื่อหาของขวัญให้เธอนั่นแหละ

พอคิดว่าวันนี้เป็นวันแรกที่เราจะไปเดตกัน พี่เลยอยากแต่งตัวให้ดูดีหน่อย ชุดเก่าก็วางอยู่ที่กระโปรงหลังรถนั่นไง”

เขาอธิบายต่ออย่างเป็นธรรมชาติ “ของขวัญของเธอ พี่เลือกสมาร์ตวอตช์ฮวาเฝิ่น รุ่น GT6 สีชมพูให้

แต่ที่ร้านมีแค่สีม่วงเลยต้องสั่งของไว้ พี่กะว่าดึกๆ ค่อยแวะไปเอา จ่ายเงินมัดจำไปหมดแล้วล่ะ”

ก่อนหน้านี้ตอนไปซื้อโทรศัพท์ เขาแอดวีแชทพนักงานขายไว้ จึงสามารถสั่งซื้อและโอนเงินผ่านแอปได้ทันที

“พี่ฉีอัน พี่ใส่ชุดนี้หล่อมากเลยค่ะ นาฬิกาสีชมพูก็ถูกใจฉันมาก”

ถัง ซืออวี่ ลูบกิ๊บติดผมสีชมพูของตัวเองอย่างมีความสุข

“ชอบก็ดีแล้วอวี่อวี่ จะไปกินข้าวก่อน หรืออยากลองขับรถสักรอบก่อนล่ะ”

ระหว่างที่ ฮั่ว ฉีอัน พูด รถแล่นออกจากประตูโรงงานเลี้ยวเข้าสู่ถนนใหญ่

“ขอลองขับก่อนได้ไหมคะ ฉันยังไม่หิวเลย”

ถัง ซืออวี่ ตั้งตารอที่จะได้ลองขับรถคันใหม่

“ได้สิ พี่รู้จักถนนเส้นหนึ่งที่รถไม่เยอะ เดี๋ยวพี่ขับไปส่งตรงนั้นก่อนแล้วค่อยสลับกัน”

ฮั่ว ฉีอัน คำนวณเวลาดูแล้ว เขามีเวลาให้เธออยู่ประมาณสามชั่วโมง

“ดีเลยค่ะ!”

ถัง ซืออวี่ ตื่นเต้นจนอดไม่ได้ที่จะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูป ฮั่ว ฉีอัน ตอนขับรถด้วยมือเดียวเก็บไว้

[ค่าความชอบของ ถัง ซืออวี่ +4 (75)]

ฮั่ว ฉีอัน อารมณ์ดีขึ้นทันที 75 แต้มถือว่าสูงมาก ขาดอีกเพียง 5 แต้มก็จะถึง 80 เพื่อรับรางวัลร้อยล้าน

แต่ 80 ยังไม่ใช่จุดสิ้นสุด ในเมื่อเขาเริ่มจีบเองเขาก็อยากปั่นให้ถึง 90 เพื่อล็อกเป้าหมายไปเลย

แม้ระยะทางสู่ 90 จะดูอีกไกลแต่ตอนนี้เขาขอคว้าเงินรางวัลจาก 80 แต้มก่อนก็แล้วกัน

กริ๊งงงง!

จู่ๆ โทรศัพท์ก็ดังขึ้น ฮั่ว ฉีอัน รู้สึกตื่นตัวขึ้นมาทันที

โทรศัพท์อยู่ในกระเป๋ากางเกงสแล็ก และถัง ซืออวี่ นั่งอยู่ข้างๆ เขาไม่รู้เลยว่าใครโทรมา

ถ้ารับสายในรถ ต่อให้ไม่เปิดลำโพง คนข้างๆ ก็คงเดาเนื้อหาได้อยู่ดี

“พี่ฉีอัน โทรศัพท์ดังค่ะ…”

ถัง ซืออวี่ เตือน

“ขับรถอยู่น่ะ คงไม่...”

เขากำลังจะหาข้ออ้าง แต่จู่ๆ ติดสัญญาณไฟแดงและรถคันข้างหน้าเบรกกะทันหันพอดี

“พี่ฉีอัน รีบรับสายเถอะค่ะ เดี๋ยวไฟเขียวแล้วนะ” เธอเตือนอีกครั้ง

“อืม!”

ฮั่ว ฉีอัน ตั้งสติ ล้วงโทรศัพท์ออกมาพยายามบิดหน้าจอหลบสายตา เมื่อเห็นชื่อเขาก็โล่งอก

“แฟนเก่าพี่โทรมาน่ะ”

“พี่กับเขายังติดต่อกันอยู่อีกเหรอคะ”

ถัง ซืออวี่ เริ่มแสดงอาการไม่พอใจ

“เป็นไปไม่ได้หรอก พี่ตัดสายทิ้งเลยแล้วกัน”

ฮั่ว ฉีอัน หงายหน้าจอให้ดูตรงๆ

“รับเถอะค่ะ เปิดลำโพงด้วยนะ”

เธอหยั่งเชิงดู ถัง ซืออวี่ เตรียมใจจะเริ่มความรักครั้งแรกกับเขา เธอไม่อยากกลายเป็นมือที่สามโดยไม่รู้ตัว

“อืม! พี่ตัดสายไปแล้ว เดี๋ยวจอดรถข้างทางค่อยโทรกลับแล้วเปิดลำโพงให้ฟังนะ”

เขาไม่มีทางยื่นโทรศัพท์ให้เธอเด็ดขาด มิเช่นนั้นความลับคงแตกหมด

ตอนนี้เขาเริ่มอยากรู้แล้วว่า หากค่าความชอบถึง 90 จนล็อกเป้าหมายสำเร็จ ความสัมพันธ์แบบไม่มีวันทอดทิ้งกันจะทรงพลังแค่ไหน

และอีกไม่นาน เขาน่าจะได้พิสูจน์เรื่องนี้กับ ซูชิง