ตอนที่ 12 จะให้ฉันว่ายังไงกับเธอดีเนี่ย!

ตอนที่ 12 จะให้ฉันว่ายังไงกับเธอดีเนี่ย!

[ตรวจสอบพบเพศตรงข้ามระดับ 75 คะแนน มีค่าความชอบต่อโฮสต์ถึง 84 คะแนน รับรางวัล 10 ล้าน]

ฮั่ว ฉีอัน ได้สติแล้วค่อยๆ ดัน ซูชิง ออกห่าง

“ชิงชิง ลุงไม่ใช่คนแบบนั้นนะ ลุงให้ของเธอไม่ได้หวังผลตอบแทนอะไรเลย”

เขานึกไม่ถึงว่ากำแพง 80 คะแนนจะถูกข้ามมาได้ง่ายขนาดนี้ แถมยังมีแต้มเหลือ

นี่มันพุ่งเป้าไปที่ 90 ชัดๆ ซึ่งถ้าถึงระดับนั้น เขาก็จะสามารถล็อกเป้าหมายได้แล้ว

“ลุงคะ หนูรู้ค่ะ”

ดวงตาของ ซูชิง ฉ่ำวาว เธอยื่นมือไปกอดเขาไว้แล้วเงยหน้าจูบที่ลูกกระเดือกของเขา

ฮั่ว ฉีอัน เผลอกลืนน้ำลาย ลูกกระเดือกขยับขึ้นลง

‘ระบบ สามารถดูค่าความชอบของฉันที่มีต่อซูชิงได้ไหม’

แต่ก็คิดว่าคงเปล่าประโยชน์ เพราะเขาพุ่งเป้าไปที่เงินรางวัลชัดเจน แรงจูงใจไม่บริสุทธิ์แบบนี้ จะเอาความรู้สึกจากไหนไปชอบเธอ อย่างมากก็แค่มีความต้องการทางสรีระเท่านั้นแหละ

ระบบไม่มีการตอบสนองใดๆ ดูเหมือนจะทำไม่ได้

“ลุงคะ หนูชอบลุง ชอบมากเลย”

ซูชิง แนบใบหน้าลงบนแผงอกของเขาพลางฟังเสียงหัวใจที่เต้นแรง เธอไม่อยากพลาดโอกาสสำคัญครั้งนี้

“เอ่อ! ชิงชิง เธอใจเย็นๆ ก่อนนะ เราเพิ่งรู้จักกันไม่ถึงวันเลย ลุง...”

ฮั่ว ฉีอัน โอบกอดเธอไว้เบาๆ เพื่อไม่ให้สถานการณ์ดูแย่ไปกว่านี้

“ลุงคะ หนูขอเปลี่ยนเป็นเรียกพี่ฉีอันได้ไหมคะ” เสียงของ ซูชิง อู้อี้อยู่ในอ้อมกอด

“ดะ... ได้สิ! แต่เธอใจเย็นก่อนนะ”

ท่าทีตอบสนองของ ฮั่ว ฉีอัน ตอนนี้ดูเสแสร้งอยู่บ้าง

แผนเน้นปริมาณที่เขาคิดไว้ตอนแรก ดูจะใช้ไม่ได้ผล เพราะลึกๆ แล้วเขาไม่ใช่คนแบบนั้น

“ชิงชิง พี่เพิ่งอกหักมา ตอนนี้ยังไม่อยากมีความรักหรอก อีกอย่างพี่ก็อายุสามสิบแล้ว…”

“พี่ฉีอัน!”

ซูชิง เงยหน้าขึ้น ขนตาสั่นระริก “พี่ฉีอัน ปล่อยให้หนูชอบพี่ก็พอแล้วค่ะ”

ฮั่ว ฉีอัน เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะถอนหายใจออกมา

“ชิงชิง เธอเป็นเด็กดีนะ”

“พี่ฉีอัน ให้หนูเป็นเพื่อนกินข้าวหมายเลขหนึ่งของพี่ก็พอแล้ว พี่จะตามใจหนูตลอดไปใช่ไหมคะ”

“อืม!”

ครั้งนี้เขาตอบรับอย่างจริงจัง

[โฮสต์: ฮั่ว ฉีอัน]

[อายุ: 30 (25)]

[ส่วนสูง: 186]

[น้ำหนัก: 95 กก.]

[หน้าตา: 72 (ช่วงพีก 80)]

[รูปร่าง: 78 (ช่วงพีก 88)]

[ประสบการณ์: 1 (สุขภาพแข็งแรง)]

[ทรัพย์สิน: 11,720,000]

บรรลุความสำเร็จในระดับ 70 คะแนนแล้ว

การจัดการ ซูชิง ได้สำเร็จ ทำให้เขาอดถอนหายใจไม่ได้ว่าแฟนเก่านั้นไร้หัวใจ คบมาแปดปีกลับสู้เวลาแค่วันเดียวไม่ได้

ตอนนี้ ฮั่ว ฉีอัน ไม่ได้คิดถึงเรื่องอนาคต เขาค่อยๆ ซึมซับความตื่นเต้นจากการคว้าเงินรางวัลสิบล้านมาได้

“พี่ฉีอัน!”

ซูชิง ซบลงในอ้อมอกของเขา แบบนี้ก็ถือว่าเธอฉวยโอกาส ตอนที่เขาอ่อนแอและเพิ่งอกหักมาครองได้สำเร็จ

เธอรู้ดีว่าเขาคงยังไม่ได้ชอบเธอหรอก ลุงคนนี้แค่เป็นคนดีและไม่รู้จะปฏิเสธยังไง

แต่นั่นก็เพียงพอแล้ว เธอคว้าโอกาสครั้งนี้ไว้ได้แล้ว

ทั้งความรักและผลประโยชน์มากมาย ขอแค่เขาตามใจเธอตลอดไป จะให้เธอเป็นแค่เพื่อนกินข้าวคอยตามติดไปตลอดก็ไม่เป็นไร

“ชิงชิง เธอนี่นะ จะให้พี่ว่ายังไงกับเธอดีเนี่ย”

ฮั่ว ฉีอัน ยื่นมือไปลูบหัวหญิงสาวเบาๆ เส้นผมนุ่มลื่นนั้นมีกลิ่นหอมอ่อนๆ

“พี่ฉีอัน ก็หนูชอบพี่นี่คะ”

ที่ ซูชิง บอกว่าชอบคือความรู้สึกจริง แม้จะมีความหุนหันและปัจจัยอื่นเข้ามาเกี่ยวข้อง แต่การที่เธออยากให้เขาตามใจนั้นเป็นเรื่องจริง

“อืม”

ฮั่ว ฉีอัน พยักหน้ายอมรับ ค่าความชอบมันหลอกกันไม่ได้ อย่างน้อยในช่วงเวลานี้มันคือเรื่องจริง

ติ๊ง! เสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์ดังขึ้น

“มือถือของพี่โอนข้อมูลเสร็จแล้ว”

เขาหยิบมือถือเครื่องใหม่บนโต๊ะขึ้นมา เปิดดูข้อความ

[ธนาคารเจาหมี่ เงินเข้า 10,000,000 ยอดเงินคงเหลือ 11,020,000]

“ชิงชิง ทางตระกูลโอนเงินมาให้พี่แล้วล่ะ”

“พี่ฉีอัน ขอดูหน่อยค่ะ”

ซูชิง รีบชะโงกหน้าเข้ามาดู พอเห็นข้อความแจ้งเตือนเงินเข้าสิบล้านเธอก็ตกใจอย่างมาก เธอรู้ว่าตัวเองเดิมพันถูกแล้ว พี่ฉีอันคือคุณชายตระกูลเศรษฐีจริงๆ

ต่อให้เป็นลูกนอกสมรสแต่ทางตระกูลก็ไม่ได้ปฏิบัติกับเขาแย่เลย

ค่าใช้จ่ายเดือนละสิบล้าน ปีหนึ่งก็ทะลุร้อยล้าน จะใช้ยังไงหมด

[ค่าความชอบของ ซูชิง +3 (87)]

เชี่ย!

ฮั่ว ฉีอัน เห็นค่าความชอบที่พุ่งไม่หยุด ก็ทำให้แผนการพังทลายอีกครั้ง

ตอนแรกเขากะว่าคืนนี้ปั่นค่าความชอบเสร็จ ได้รางวัลแล้วจะทำตัวห่างเหินกับ ซูชิง เพราะไม่ได้ตั้งใจจะมีความรักตั้งแต่แรกอยู่แล้ว

แต่เธอกลับตอบสนองแรงขนาดนี้ ขาดอีกแค่ 3 แต้ม ค่าความชอบก็จะทะลุ 90 แล้ว

ถึงตอนนั้น เขาก็สามารถล็อกเป้าหมายได้โดยตรง เธอจะไม่มีวันหักหลังและไม่ทอดทิ้งเขาไปไหน

มีผู้หญิงแบบนี้อยู่ข้างๆ อย่างน้อยเขาก็ไม่รู้สึกโดดเดี่ยวแล้ว

ส่วนเรื่องอนาคต!

หลังจากล็อกค่าความชอบแล้ว ก็ไม่จำเป็นต้องคิดถึงมันอีก

นี่เขาไม่ได้เลี้ยงต้อยเสียหน่อย เป็นผู้หญิงที่ดึงดันจะมาชอบเขาและตามติดเขาเองต่างหาก

มีคนเพิ่มมาอีกคน ก็แค่เพิ่มตะเกียบอีกคู่เดียว

“พี่ฉีอัน พี่รวยแล้วนะคะ”

ซูชิง ดีใจแทนพี่ชาย ชีวิตเขาดีขึ้นเธอก็พลอยได้ผลประโยชน์ไปด้วย

“อืม! รวยแล้ว”

ฮั่ว ฉีอัน พูดกลั้วหัวเราะ “แต่ส่วนตัวพี่ไม่ค่อยมีความต้องการเรื่องเงินเท่าไหร่หรอก มีพอกินพอใช้ก็พอแล้ว”

“พี่ฉีอัน พี่เป็นคนดีมากๆ เลยนะคะ”

ตัว ซูชิง เองทำไม่ได้หรอก ที่จะเมินเฉยต่อเงินทอง เธอรักเงินแต่เธอกลับชื่นชมเสน่ห์ของเขาที่ดูจะต้านทานอำนาจเงินได้

พี่ชายมีเงิน แต่ไม่หน้าเงิน แบบนี้สิดี

“ชิงชิง ไม่ใช่ว่าพี่เป็นคนดีหรอก แต่เป็นเพราะความต้องการในวัยของพี่ไม่เหมือนเดิมแล้ว

พี่แค่อยากมีใครสักคนอยู่ข้างๆ เงินทองเป็นของนอกกาย สิ่งที่พี่ใส่ใจคือคนต่างหาก”

ตอนนี้ ฮั่ว ฉีอัน พูดจาไร้สาระล้วนๆ จู่ๆ ได้เงินรางวัลตั้งสิบล้าน จะไม่ให้ตื่นเต้นก็บ้าแล้ว ใครจะไปเกลียดเงินลง

ความรักที่ไม่มีเรื่องปากท้องมารองรับย่อมเป็นได้แค่วิมานในอากาศเท่านั้นแหละ

แต่เขาต้องแกล้งทำเป็นไม่สนใจเงิน เพราะเมื่อคนรวยเลือกจะมีความรักอย่างจริงจังย่อมไม่มีอะไรต้านทานได้

“พี่คะ หนูจะอยู่เคียงข้างพี่เอง”

ซูชิง คว้าคอเสื้อของ ฮั่ว ฉีอัน ดึงลงมาแล้วพุ่งเข้าไปประกบริมฝีปากสีแดงสดอีกครั้ง

เธอยังไม่หนำใจ เรียวลิ้นดันไรฟันออกแล้วพัวพันกับปลายลิ้นของเขา รสชาติคาปูชิโนผสมกับคาราเมล เกิดเป็นสัมผัสแปลกใหม่ที่กระตุ้นต่อมรับรสจนยากจะแยกจากกัน

ฮั่ว ฉีอัน ยื่นมือไปรั้งท้ายทอยของ ซูชิง ตามสัญชาตญาณ ปลายลิ้นสอดแทรกเข้าไปเกี่ยวตวัด ทำให้จูบนี้ยิ่งลึกซึ้งขึ้น

ไม่รู้ว่าทั้งคู่จูบกันนานแค่ไหน จนกระทั่งเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นถึงได้สติ

ริมฝีปากผละออกจากกัน!

ฮั่ว ฉีอัน ประคองใบหน้าเล็กเท่าฝ่ามือของ ซูชิง ไว้ นิ้วหัวแม่มือเกลี่ยริมฝีปากของเธอเบาๆ การกระทำนี้ดูแนบชิดและปลอบประโลม แต่ก็แฝงไปด้วยการหยั่งเชิง เป็นการแสดงความรักที่ไม่อาจปฏิเสธได้

“พี่ฉีอัน โทรศัพท์หนูเข้าค่ะ”

แววตาของ ซูชิง เลื่อนลอย เธอนึกไม่ถึงว่าผู้ชายคนนี้จะจูบเก่งจนทำเอาลิ้นเธอชาไปหมด

“อืม”

ฮั่ว ฉีอัน คลายมือออกแล้วเลื่อนลงมาโอบเอวบางของเธอไว้

ก่อนจะมา เป้าหมายคืนนี้คือค่าความชอบ 80 แต่ตอนนี้เขาจะพุ่งชน 90 ให้ได้