ตอนที่ 11 ข้อเสียของผู้ชายแสนดี!
ตอนที่ 11 ข้อเสียของผู้ชายแสนดี!
ตอนที่ 11 ข้อเสียของผู้ชายแสนดี!
[ชื่อ: ซูชิง]
[อายุ: 20]
[หน้าตา: 75]
[รูปร่าง: 73]
[ทรัพย์สิน: 1,000 หนี้สิน 30,000]
[ประสบการณ์: 3 (สุขภาพแข็งแรง)]
[ค่าความชอบ: 77]
ฮั่ว ฉีอัน เห็นว่าแผงสถานะยังคงไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดๆ คะแนนหน้าตาของ ซูชิง ยังคงอยู่ที่ 75 เท่าเดิม
แปลว่าต่อให้แต่งหน้าหรือแต่งตัวดีขึ้น ระบบก็ไม่นับรวม
ส่วนรูปร่าง 73 นั้น ถึงแม้ ซูชิง จะตัวสูงขายาว แต่ก็ค่อนข้างผอมบาง ไม่มีส่วนเว้าส่วนโค้งเท่าไหร่จึงถูกหักคะแนนไปเยอะ
“ลุง ลุงนี่ช่างพูดจังเลยนะคะ”
น้ำเสียงของ ซูชิง ฟังดูออดอ้อน แกล้งทำชัดๆ
“ลุงพูดโกหกไม่เป็นมาตั้งแต่เด็กแล้วล่ะ”
เมื่อก่อน ฮั่ว ฉีอัน ไม่ค่อยเข้าใจว่า EQ หรือความฉลาดทางอารมณ์คืออะไร จนกระทั่งผ่านร้อนผ่านหนาวมาหลายปี ถึงค่อยๆ เข้าใจมัน
สรุปง่ายๆ สำหรับเขา มันก็คือทำยังไงก็ได้ให้อีกฝ่ายสบายใจ แต่ตัวเองก็ต้องไม่เสียผลประโยชน์
“หนูรู้แล้วล่ะว่าทำไมไฉ่หลิงถึงคุยเล่นกับลุงมาได้ตั้งปีหนึ่ง
คุยกับลุงแล้วรู้สึกดีจริงๆ นะ”
ซูชิง รู้สึกว่าต่อให้มองข้ามความร่ำรวยของเขาไป ตัวลุงเองก็เป็นคนที่อยู่ด้วยแล้วสบายใจ ไม่รู้สึกอึดอัดเลยสักนิด
“เอาไงดี จะไปกินข้าวกันก่อนหรือไปดูมือถือเลย” มือถือของ ฮั่ว ฉีอัน เองก็สภาพไม่ค่อยดี สมควรเปลี่ยนใหม่ได้แล้ว
“ไปดูมือถือก่อนได้ไหมคะ อยากถ่ายรูปตอนกินข้าวด้วยมือถือเครื่องใหม่น่ะค่ะ”
ซูชิง มีส่วนสูง 173 เซนติเมตร เธอเรียนคลาสอินเตอร์ ซึ่งกำหนดส่วนสูงผู้หญิงไว้ไม่เกิน 174 เซนติเมตร ส่วนคลาสในประเทศกำหนดไว้ไม่เกิน 172 เซนติเมตร
ตอนแรกที่บ้านเกือบจะไม่ยอมให้เธอสมัครเรียนก็เพราะเรื่องนี้ เนื่องจากค่าเทอมคลาสในประเทศแค่ห้าพันกว่าหยวน แต่คลาสอินเตอร์ปาไปตั้งสองหมื่นกว่าหยวน
“ได้สิ อยากได้แบรนด์ไหนล่ะ”
ฮั่ว ฉีอัน มาห้างว่านต๋าเป็นสิบๆ ครั้งแล้ว แต่เป็นการมาเป็นเพื่อนแฟนเก่าทั้งนั้น มีแค่ครั้งล่าสุดนี่แหละที่มาคนเดียวเพื่อซื้อสร้อยคอทองคำเส้นนั้น
“เอาของฮวาเฝิ่น(1)ได้ไหมคะ อยากได้รุ่น Pura 80 Pro หนูเช็กดูแล้วว่าช่วงนี้มีโปรโมชัน แถมมีเงินอุดหนุนจากรัฐด้วย ซื้อตอนนี้คุ้มมากเลยค่ะ”
ซูชิง ชอบดีไซน์กล้องของมือถือรุ่นนี้มาก เล็งไว้ตั้งแต่ตอนออกรุ่น 70 เสียดายที่เก็บเงินไม่ทัน
“ชิงชิง งั้นไปกันเถอะ ลุงก็จะเอารุ่นนี้เหมือนกัน”
ฮั่ว ฉีอัน หยุดคิดนิดหนึ่งแล้วพูดต่อ: “ก่อนหน้านี้ลุงเคยไปดูงานที่โรงงานของฮวาเฝิ่นมา งานประกอบเขาดีเยี่ยมจริงๆ”
“โห ลุง ลุงเคยไปดูงานที่ฮวาเฝิ่นด้วยเหรอเนี่ย เก่งจังเลยค่ะ”
ซูชิง แกล้งทำเป็นควงแขนลุงแบบเนียนๆ แล้วเดินนำเข้าไปข้างใน เธอรู้ตำแหน่งร้านอยู่แล้วเพราะเคยมาดูมาก่อน
ฮั่ว ฉีอัน แขนเกร็งเล็กน้อยก่อนจะปล่อยตัวตามสบาย
“อืม ออร์เดอร์สินค้าของโรงงานลุงส่วนหนึ่งก็เป็นของฮวาเฝิ่นนี่แหละ ก่อนหน้านี้เคยมีปัญหาเรื่องการอ่านและเขียนโปรแกรมของบอร์ดควบคุม ขืนส่งกลับมามันยุ่งยาก
ลุงก็เลยบุกไปที่โรงงานเขาเลย แล้วจัดการเขียนโปรแกรมลงบอร์ดใหม่หมดหน้างานนั่นแหละ”
“ลุง ลุงเก่งมากๆ เลยนะคะ”
ในดวงตาของ ซูชิง มีประกายระยิบระยับ หรืออาจจะเป็นเพราะแสงไฟในห้างจ้าเกินไปก็ไม่รู้
“ลุงบ้ายอไม่ค่อยเก่งนะเนี่ย”
ฮั่ว ฉีอัน ยกยิ้มมุมปาก เขารู้สึกเหมือน ซูชิง กำลังพยายามปั่นค่าความชอบของเขาอยู่เหมือนกัน หรือนี่จะเป็นสิ่งที่เรียกว่าใจตรงกัน?
“ลุง หนูพูดเรื่องจริงนะ”
ซูชิง ไม่สนใจสายตาคนรอบข้าง ควงแขนลุงเดินหัวเราะร่าเริงไปจนถึงร้านฮวาเฝิ่น
เธอเดินตรงดิ่งไปที่เคาน์เตอร์รุ่นที่เล็งไว้ทันที
มือถือรุ่นนี้เพิ่งลดราคาลงมา เมื่อรวมกับโปรโมชันและเงินอุดหนุนจากรัฐจึงถูกกว่าตอนเปิดตัวไปตั้งสองพันกว่าหยวน ถือว่าคุ้มค่ามาก
ซูชิง ลองเล่นเครื่องโชว์พลางยิ้มจนตาหยี
“ลุง หนูอยากได้รุ่น 512 สีขาว ลุงก็จะเอารุ่นนี้เหมือนกันเหรอคะ เอาสีอะไรดี”
ฮั่ว ฉีอัน คิดนิดหนึ่ง “เอาสีเดียวกับเธอแล้วกัน”
“ดีจังเลยค่ะ รุ่นเดียวกันสีเดียวกันเลย”
ซูชิง ดูราคาแล้วพบว่าถูกกว่าตอนที่เธอเคยมาดูตั้งพันหนึ่ง คุ้มค่าจริงๆ
“ออกบิลเลยน้อง!”
ฮั่ว ฉีอัน พูดอย่างหนักแน่น โทรศัพท์สองเครื่องรวมกันราคา 9,998 หยวน ไม่ถึงหมื่นด้วยซ้ำ
เมื่อจ่ายเงินเสร็จสรรพก็จัดการเปลี่ยนซิมและย้ายข้อมูลกันในร้านทันที
“ลุง มือถือเครื่องเก่าหนูแย่มากเลยค่ะ”
ซูชิง แกะเคสมือถือออกอย่างเขินๆ ตัวเครื่องดูเก่ามาก แม้ราคาเต็มจะสองพันแต่ก็ใช้มาสี่ปีแล้ว เป็นเครื่องตกทอดมาจากคนในครอบครัวนั่นแหละ
“ของลุงก็ไม่ค่อยดีเหมือนกันแหละ”
มือถือเก่าของ ฮั่ว ฉีอัน เองก็เป็นรุ่นราคาถูก “ชิงชิง ปกติผู้หญิงเขาก็ชอบใช้มือถือรุ่นท็อปกันทั้งนั้นไม่ใช่เหรอ ลุงนึกว่าเธอจะไปเลือกแอปเปิลซะอีก
เด็กสมัยนี้ที่ไม่ยึดติดของพวกนี้แบบเธอ หายากนะ”
เขานิ่งไปครู่หนึ่ง “เมื่อก่อนแฟนเก่าลุงใช้เครื่องเป็นหมื่น อืม ไม่พูดถึงเธอดีกว่า”
ซูชิง รู้สึกอบอุ่นในใจ ลุงไม่เพียงแต่ไม่รังเกียจมือถือเก่าของเธอ แต่ยังชมว่าเธอเป็นคนดีอีกด้วย
ส่วนเรื่องที่มือถือลุงราคาถูกแต่กลับกล้าเปย์เครื่องเป็นหมื่นให้แฟนเก่า
สำหรับเธอแล้วผู้ชายจะดีหรือไม่ดูตรงที่เขายอมทุ่มเงินให้ผู้หญิงหรือเปล่านี่แหละ
ผู้ชายที่ประหยัดกับตัวเองแต่ใจป้ำกับคนรัก นี่แหละคือผู้ชายแสนดีตัวจริง
“ลุง ลุงใจดีจังเลยค่ะ”
[ค่าความชอบของ ซูชิง +2 (79)]
ฮั่ว ฉีอัน เห็นว่าค่าความชอบขาดอีกแค่แต้มเดียว หัวใจก็เต้นแรงขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ เขารู้สึกเหมือนกำลังลุ้นรางวัลใหญ่ที่ขาดอีกเพียงก้าวเดียวเท่านั้น
ต่อให้จะฝึกฝนความนิ่งเฉยมาดีแค่ไหน เขาก็ยังห้ามใจไม่ให้ตื่นเต้นไม่ได้อยู่ดี
“ไปสตาร์บัคส์กันเถอะ ตรงนั้นมีที่นั่ง โอนข้อมูลน่าจะใช้เวลาพักใหญ่เลยล่ะ”
ฮั่ว ฉีอัน เห็นว่าการยืนรอในร้านคงไม่ค่อยสะดวกนัก
“ได้ค่า”
ซูชิง ตอบรับอย่างว่าง่าย
ทั้งสองไปที่สตาร์บัคส์ ฮั่ว ฉีอัน สั่งคาปูชิโนส่วน ซูชิง เลือกคาราเมลมัคคิอาโต
“ชิงชิง เอาเค้กด้วยไหม”
ฮั่ว ฉีอัน ไม่ค่อยอินกับของหวานนัก แต่ก่อนหน้านี้เคยถูกแฟนเก่าลากมาบ่อยครั้ง
“ไม่เอาค่ะ มีแต่น้ำก็พอแล้ว”
ปกติ ซูชิง ไม่เข้าสตาร์บัคส์หรอก เธอคิดว่ารุ่ยซิ่ง (Luckin Coffee) ในแอปผินห่าวฟ่าน (Pinduoduo) คุ้มค่ากว่าเยอะ
“โอเค งั้นโอนข้อมูลเสร็จค่อยขึ้นไปกินข้าวข้างบนนะ”
ฮั่ว ฉีอัน เปลี่ยนมือถือยุ่งยากกว่านิดหน่อย เพราะเครื่องเก่ามีรูปแฟนเก่าเยอะเกินไป
คิดไปคิดมาเขาตัดสินใจไม่ก๊อบปี้รูปลงเครื่องใหม่ ปล่อยทิ้งไว้ในเครื่องเก่านั่นแหละ ปล่อยให้มันค่อยๆ เลือนหายไปตามเวลา
พอทำแบบนี้ก็ง่ายขึ้นเยอะ การโอนข้อมูลอื่นจึงใช้เวลาไม่นาน
ซูชิง นั่งอยู่ข้างๆ ค่อยๆ เอนศีรษะซบไหล่ลุงอย่างเป็นธรรมชาติ
ฮั่ว ฉีอัน เริ่มสับสนในใจ
ใจหนึ่งก็คิดถึงแต้มความชอบที่ขาดอีกแค่แต้มเดียว แต่อีกใจก็รู้ดีว่าเขากับ ซูชิง คงไปกันได้ไม่ไกลนัก
เขาเองยังมีข้อเสียที่ติดตัวผู้ชายแสนดีมาตั้งแต่เกิด
แต่ถ้าไม่คิดถึงอนาคตล่ะ
ถ้าโยนคำว่ารับผิดชอบทิ้งไป ไม่เป็นฝ่ายเริ่ม ไม่ปฏิเสธ และไม่รับผิดชอบ จะเป็นอย่างไร?
“ลุงคะ นี่เป็นของขวัญล้ำค่าที่สุดที่หนูเคยได้รับมาเลย ต่อไปลุงตามใจหนูตลอดไปได้ไหมคะ”
ซูชิง อดไม่ได้ที่จะเป็นฝ่ายรุก เธอไม่คิดว่าตัวเองเป็นพวกรีดไถหรอกนะ แต่เธอมองว่านี่คือความรักต่างหาก ลุงยอมจ่ายเงินให้แปลว่าลุงตามใจเธอ และเธอก็เป็นห่วงลุงเช่นกัน
ฮั่ว ฉีอัน มองดูดวงตาคู่สวยที่เปี่ยมไปด้วยความหวังแล้วพยักหน้าเบาๆ “ในเมื่อมาด้วยกันแล้ว เธอคือเพื่อนกินข้าวหมายเลขหนึ่งของลุง จะไม่ตามใจได้ยังไงล่ะ”
“ลุง หนูอยากจูบลุงจัง!”
ซูชิง พูดจบก็พุ่งเข้าไปประกบริมฝีปากที่เคลือบลิปสติกชุ่มฉ่ำลงบนริมฝีปากของเขาทันที
[ค่าความชอบของ ซูชิง +5 (84)]
……………………………………………
(1)[ฮวาเฝิ่น (花粉) – แปลตรงตัวว่า ‘ผงเกสรดอกไม้’ แต่ในอินเทอร์เน็ตจีนใช้เป็นคำเรียกแฟนคลับของแบรนด์ Huawei (华为) โดยเล่นคำจากเสียง ‘หัวเฝิ่น (华粉)’ ที่หมายถึงแฟน Huawei ให้พ้องกับ ‘ฮวาเฝิ่น (花粉)’]