บทที่ 36 ลูกพี่นี่ของจริง มีเรื่องทีไร ลุยจริงไม่เคยถอย

บทที่ 36 ลูกพี่นี่ของจริง มีเรื่องทีไร ลุยจริงไม่เคยถอย

ไลฟ์สด.....ฆ่าคน?

เมื่อได้ยินสี่คำที่ไม่คาดคิดนี้ ทุกคนก็รู้สึกเหมือนมีเสียงฟ้าผ่าดังก้องอยู่ในหู ชะงักงันไปตาม ๆ กัน

ตั้งแต่มีการไลฟ์สดขึ้นมาบนโลกใบนี้ เคยมีใครบ้าบิ่นถึงขั้นไลฟ์สดฆ่าคนด้วยเหรอ?

เอื๊อก....

อวี่เจียงจุนกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ความหวาดกลัวเริ่มเกาะกุมจิตใจ

เมื่อกี้เขาจ้องมองเสิ่นเฟยอยู่ตลอด

ตอนที่เสิ่นเฟยพูดคำว่าฆ่าคนออกมา สีหน้าของเขากลับเรียบเฉย ราวกับกำลังพูดถึงเรื่องเล็กน้อยที่ไม่สลักสำคัญอะไรเลย

หรือว่า...

เขาจะไลฟ์สดฆ่าคนจริง ๆ?

ความคิดสุดบ้าคลั่งนี้ผุดขึ้นมาในหัวของอวี่เจียงจุน

แต่บทสรุปนี้ แม้แต่ตัวเขาเองก็ยังไม่อยากจะเชื่อ!

“ต่อให้มันจะกล้าทำจริง ๆ ทางโต่วอินก็ไม่มีทางปล่อยให้คลิปแบบนั้นหลุดออกมาได้หรอก!”

“ใช่แล้ว มันต้องแค่ขู่ให้กลัวแน่ ๆ แกล้งทำเป็นเก่งไปงั้นแหละ!”

เมื่อคิดได้ดังนั้น อวี่เจียงจุนก็รวบรวมความกล้า แล้วเยาะเย้ยกลับไป “หึหึ เพิ่งแกล้งทำตัวเป็นทหารรับจ้างได้ไม่กี่วัน คิดว่าตัวเองเจ๋งนักหรือไง!”

“อย่างแกน่ะเหรอ จะกล้าฆ่าคน?”

“พี่อวี่ขอประกาศไว้ตรงนี้เลยนะ ถ้าแกกล้าไลฟ์สดฆ่าคนจริง ๆ ล่ะก็ ฉัน... ฉันยอมกระโดดลงไปว่ายท่าผีเสื้อในบ่อขี้เลยเอ้า!”

เมื่อได้ยินเสียงของอวี่เจียงจุน สตรีมเมอร์คนอื่น ๆ ก็ดึงสติกลับมาได้

พวกเขาตกใจยิ่งกว่าอวี่เจียงจุนซะอีก

เหตุผลก็ง่าย ๆ เพราะพวกเขารู้ดีว่า ชูร่าคือทหารรับจ้างของจริง

การจะฆ่าคนจริง ๆ ก็ไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้เลย

เพียงแต่....

พวกเขาคิดไม่ออกว่า ชูร่าจะกล้าฆ่าใครในถิ่นของสมาคมทหารรับจ้างแบบนี้?

ดังนั้น พวกเขาจึงเชื่อเหมือนกันว่า เสิ่นเฟยแค่ขู่ไปงั้น เพื่อหาข้ออ้างให้กับความพ่ายแพ้ของตัวเอง

หลี่ซ่ายเกาพ่นลมหายใจอย่างเย็นชา แล้วเยาะเย้ยอย่างไม่ไว้หน้า “พี่อวี่พูดถูก ถ้าแกกล้าไลฟ์สดฆ่าคนจริง ๆ ฉัน หลี่ซ่ายเกา จะยอมคุกเข่าเห่าเป็นหมาให้ดูเลย!”

เสี่ยวลิ่วก็รีบผสมโรง “พี่น้องคนดูครับ อย่าไปฟังมันพล่าม ฉากฆ่าคนแบบนั้น จะเอามาไลฟ์สดให้ดูได้ยังไง?”

เจียรุ่น: “อินบททหารรับจ้างจนเพ้อไปแล้วมั้ง ถ้าไม่กล้าดวลก็รีบยอมแพ้ไปซะ!”

สตรีมเมอร์ทั้งเจ็ดแปดคน ต่างพากันรุมเยาะเย้ยเสิ่นเฟย

แฟนคลับของพวกเขาก็ผสมโรงด่าทอตามไปด้วย

“หึหึ มุกเดิม ๆ!”

“ไลฟ์สดฆ่าคน? นี่แกจะพาแฟนไปทำแท้งหรือไง?”

“ฮ่า ๆ เมนต์บนนี่เข้าใจเปรียบเทียบนะ ถ้าเป็นงั้นจริง ก็ถือว่าเป็นความสามารถพิเศษได้อยู่!”

“แต่ดูลูกพี่เขาไม่เหมือนกำลังล้อเล่นเลยนะ?”

“ตอนแรกนึกว่าอวี่เจียงจุนนี่บ้าสุด ๆ แล้วนะ ไม่คิดเลยว่าจะเจอคนที่บ้ากว่า!”

“ถ้าแกกล้าไลฟ์สดฆ่าคนจริง ๆ ฉันก็กล้าไปตบหน้าพ่อตาตัวเองโชว์เลย!”

“รายการนี้มันส์หยดติ๋งเลย!”

“ทำเนียนดีนะเนี่ย อาวุธครบมือ เกือบจะเชื่อแล้วเชียว!”

..........

ณ สมาคมทหารรับจ้าง สวีเดน

หน้าห้องพัก

เสิ่นเฟยเหลือบมองคอมเมนต์ในห้องไลฟ์

ไม่ต้องสงสัยเลยว่า 99.999% ไม่มีใครเชื่อเขาเลยสักนิด

แต่นี่ก็เป็นเรื่องปกติ!

อย่างที่คนดูคนหนึ่งบอกนั่นแหละ ตั้งแต่มีไลฟ์สดมา ถ้าไม่ใช่ดาร์กเว็บ ก็คงไม่มีใครกล้าไลฟ์สดฆ่าคนหรอก

แต่เขา เสิ่นเฟย กล้าทำ และเขาก็เตรียมตัวมาพร้อมแล้วด้วย

เสิ่นเฟยถามขึ้น “นกกระจอกเทศ เตรียมของพร้อมหรือยัง?”

นกกระจอกเทศพยักหน้า “เรียบร้อยแล้วครับ เริ่มได้ทุกเมื่อ แต่ว่าหัวหน้า...”

เขาทำท่าอึกอัก เหมือนมีอะไรจะพูดแต่ก็ไม่กล้าพูด

เสิ่นเฟยเลยพูดต่อให้จบประโยค “เพียงแต่ว่า ถ้าเราทำแบบนี้ เราอาจจะไม่มีวันได้รับการรับรองจากสมาคมทหารรับจ้างอีกเลย”

“แถม... อาจจะโดนสมาคมไล่ล่าเอาด้วย ใช่ไหมล่ะ?”

นกกระจอกเทศพยักหน้า ยืนยันว่าเขากังวลเรื่องนี้จริง ๆ

พวกเขาก็แค่ทีมทหารรับจ้างที่ยังไม่ได้ก่อตั้งเป็นทางการด้วยซ้ำ คืนแรกที่มาทดสอบก็ก่อเรื่องในถิ่นของสมาคมทหารรับจ้างซะแล้ว มันดูจะโอหังเกินไปหน่อย

เสิ่นเฟยหันไปมองคนอื่น ๆ “แล้วพวกนายล่ะ คิดว่าไง?”

บรรยากาศเงียบไปครู่หนึ่ง

เนื่องจากทหารรับจ้างจำนวนมากถูกคัดออกไปแล้ว ทำให้ทั้งชั้น 17 มีแค่ทีมของพวกเขาพักอยู่ทีมเดียว

ส่วนกล้องวงจรปิดตามทางเดิน เสิ่นเฟยก็จัดการแฮ็กจนพังไปหมดแล้ว!

ดังนั้น การพูดคุยของพวกเขาในตอนนี้ จึงปลอดภัยหายห่วง

คิงลูเธอร์ยักไหล่ ท่าทางไม่สะทกสะท้าน “ฉันฟังหัวหน้า นายอยากจะทำอะไร ฉันเอาด้วยหมด!”

โอเฒ่ากลับไม่รู้สึกกังวลเลยสักนิด ซ้ำยังดูตื่นเต้นซะด้วยซ้ำ “ไม่ได้ฆ่าคนมาหลายวันแล้ว มือมันคันยิก ๆ อยากจะทำอะไรที่มันตื่นเต้น ๆ มานานแล้ว!”

ไม่ต้องสงสัยเลย

นี่แหละคือพวกบ้าสงครามของแท้

เสิ่นเฟยหันไปมองทิวลิปเป็นคนสุดท้าย แล้วถามว่า “ตอนแรกเธอเป็นคนเสนอให้มาทดสอบที่นี่ ตอนนี้เธอมีความเห็นว่าไง?”

ทีมมังกรพิษกะจะลงมือกับเขาในวันพรุ่งนี้

ดังนั้น คืนนี้แหละที่เสิ่นเฟยจะส่งพวกมันไปลงนรกให้หมด

แต่การกระทำนี้ อาจจะทำให้สมาคมทหารรับจ้างไม่พอใจอย่างรุนแรง

เสิ่นเฟยคิดว่าทิวลิปคงจะรู้สึกผิดหวัง

แต่ใครจะไปคิดว่า ทิวลิปจะตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงราบเรียบอย่างสบายใจว่า “พวกนายคือเพื่อนร่วมทีมที่ฉันตามหามานาน เพราะงั้น เรื่องอื่นฉันไม่สนหรอก”

ผลโหวตสุดท้ายคือ ทั้งสี่คนเห็นด้วยกับการตัดสินใจของเสิ่นเฟยอย่างเป็นเอกฉันท์

ถึงแม้พวกเขาจะยังไม่เข้าใจก็ตาม ว่าไอ้ทีมมังกรพิษจากประเทศทางเหนือนั่น ไปทำอะไรให้หัวหน้าทีมของพวกเขาโกรธแค้นขนาดนี้

“ดี งั้นเริ่มแผนการได้!”

เสิ่นเฟยไม่รอช้า ออกคำสั่งกับทุกคนทันที “นกกระจอกเทศ คิงลูเธอร์ พวกนายสองคนไปหารถบรรทุกคันใหญ่ ๆ มาสักคัน แล้วไปจอดรออยู่ข้างหลังนะ”

“โดยเฉพาะนกกระจอกเทศ นายคือตัวแปรสำคัญของคืนนี้ ต้องทำตามคำสั่งฉันอย่างเคร่งครัดนะ!”

นกกระจอกเทศยืนตัวตรง ตอบรับอย่างหนักแน่น “วางใจเถอะครับหัวหน้า ฉันจะไม่ทำให้นายผิดหวังแน่นอน”

พูดจบ เขาก็พาคิงลูเธอร์กลืนหายไปในความมืดมิดของทางเดิน

รออยู่ประมาณ 5 นาที เมื่อแน่ใจว่าไม่มีความเคลื่อนไหวใด ๆ เสิ่นเฟยก็หันไปพูดกับทิวลิปและโอเฒ่า “ไปกันเถอะ ถึงเวลาที่เราต้องลงมือแล้ว!”

ทั้งสองคนพยักหน้ารับอย่างหนักแน่น แล้วเดินตามหลังเขาไป

ไม่นานนัก พวกเขาก็หายไปในความมืดมิดเช่นกัน

.......

ในช่วงไม่กี่นาทีที่ผ่านมา เสิ่นเฟยไม่ได้สนใจพวกสตรีมเมอร์ที่เข้ามาท้าทาย หรือคำครหาของคนดูเลย

และที่สำคัญกว่านั้นคือ สมาชิกในทีมสังหารทุกคน ต่างก็มีท่าทีขึงขังจริงจัง ราวกับกำลังจะไปปฏิบัติภารกิจสำคัญระดับชาติจริง ๆ

“เอ่อ... หรือว่า... นี่จะเป็นเรื่องจริง?”

“เป็นไปไม่ได้ ไม่มีทางเป็นไปได้เด็ดขาด!”

“แสดงเก่งชะมัด ฉันชักจะเริ่มลังเลแล้วสิว่านี่เรื่องจริงหรือเปล่า!”

“จะฆ่าคนจริง ๆ เหรอ?”

“เชี่ย... ถ้าชูร่ากล้าฆ่าคนจริง ๆ ล่ะก็ แสดงว่าเขาเป็นทหารรับจ้างจริง ๆ น่ะสิ!”

“หึหึ ตอนนี้เพิ่งจะมาเริ่มกลัวเหรอ? บอกแล้วไงว่าลูกพี่ไม่เคยหลอกใคร!”

“แต่ว่า... คนที่เขาจะฆ่า คือใครกันล่ะ?”

“ลูกพี่นี่ของจริง กล้าไลฟ์สดตอนฆ่าคนเลยว่ะ!”

ไม่ใช่แค่คนดูในห้องไลฟ์เท่านั้น แม้แต่สตรีมเมอร์ที่กำลังไลฟ์คู่อยู่ ก็เริ่มมีสีหน้าเปลี่ยนไป

แม้จะพยายามบอกตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่า ว่านี่เป็นแค่การจัดฉากของชูร่าเท่านั้น

แต่ความกลัวที่ซ่อนอยู่ลึก ๆ ในใจ กลับค่อย ๆ แผ่ซ่านออกมา.....