บทที่ 19 กลุ่มทหารรับจ้างเทวทูตตกสวรรค์ ทีมสังหาร

บทที่ 19 กลุ่มทหารรับจ้างเทวทูตตกสวรรค์ ทีมสังหาร

เมื่อสิ้นเสียงของเสิ่นเฟย ภายในรถตู้ก็ตกอยู่ในความเงียบ

ทั้งห้าคนต่างกำลังใช้ความคิด ว่าจะตั้งชื่อทีมของตัวเองว่าอะไรดี

ผ่านไปครู่หนึ่ง คิงลูเธอร์ก็พูดขึ้นเป็นคนแรก ทำลายความเงียบลง “มาร์ติน ลูเธอร์ คิง เคยกล่าวไว้ว่า หากความฝันของคุณยังคงหยัดยืนอยู่ ก็จะไม่มีใครทำให้คุณล้มลงได้!”

“ชื่อ แสงรุ่งโรจน์ เป็นไง? แสงสว่างที่สาดส่องความฝัน!”

แสงรุ่งโรจน์งั้นเหรอ?

“เป็นชื่อที่ไม่เลวเลยนะ” โอเฒ่าพยักหน้า แล้วพูดต่อว่า “ฉันก็คิดไว้ชื่อหนึ่งเหมือนกัน เทวทูตตกสวรรค์ เทวทูตที่ร่วงหล่นลงมาบนสนามรบ”

“ทันทีที่เทวทูตจุติ สรรพชีวิตต้องหลีกทางให้!”

ทั้งสองชื่อต่างก็ดีมาก เข้ากับสไตล์ทีมทหารรับจ้างของพวกเขาพอดี

เสิ่นเฟยไม่ได้รีบตัดสินใจ เขาหันไปมองอีกสองคนที่เหลือ “นกกระจอกเทศ ทิวลิป แล้วพวกนายล่ะ มีข้อเสนอแนะดี ๆ ไหม?”

ในฐานะทีม เสิ่นเฟยหวังว่านอกจากความสามัคคีแล้ว ทุกคนยังต้องมีความคิดเป็นของตัวเองด้วย

นกกระจอกเทศตาเป็นประกาย พูดด้วยความมั่นใจว่า “ฉันก็คิดชื่อไว้แล้วเหมือนกัน ดีกว่าสองชื่อเมื่อกี้อีก”

“รับรองได้เลยว่า ถ้าใช้ชื่อนี้ของฉัน รับรองว่าจะต้องไร้เทียมทาน ฆ่าล้างผลาญแบบไม่เหลือซากแน่นอน!”

โห?

พอเห็นเขามั่นใจขนาดนี้ ทุกคนก็เริ่มสนใจขึ้นมา

“ลองว่ามาสิ!”

“นกกระจอกเทศ ตั้งแต่วันแรกที่ฉันเห็นนาย ฉันก็รู้สึกว่านายเป็นคนมีความรู้ ลองว่ามาสิ!”

“อย่าอมพะนำน่า ต่อยพวกชอบอมพะนำให้ตายหมัดเดียวซะเลย รีบพูดมา!”

“นายนี่มันสุดยอดจริง ๆ มีชื่อดี ๆ ก็ไม่เก็บไว้คนเดียว ว่ามาเลย!”

นกกระจอกเทศถูกชมจนเกาหัวแกรก ๆ แล้วพูดอย่างขวยเขินว่า “ที่จริงมันก็ไม่ได้สุดยอดขนาดนั้นหรอก พวกนายลองฟังดูก่อนแล้วค่อยชมก็ยังไม่สาย”

“อะ...อะแฮ่ม....”

เจ้านี่แกล้งกระแอมสองสามที แล้วพูดด้วยน้ำเสียงฉะฉานว่า “ชื่อที่ฉันคิดไว้ก็คือ....ก็คือ....”

“หน่วยรบพิเศษทหารรับจ้างซูเปอร์อันดับหนึ่งของโลก สาดแสงสังหารไร้เทียมทานทั่วจักรวาล ไม่เห็นปีศาจจากนรกอยู่ในสายตา!!!”

“เป็นไงล่ะ?”

“เจ๋งไหมล่ะ โคตรเท่เลยใช่ไหมล่ะ?”

หลังจากบอกชื่อจบ นกกระจอกเทศก็หันไปมองทุกคนด้วยท่าทางเขินอาย รอคอยคำชม

แต่ทว่า

ในไม่ช้าเขาก็พบว่า ภายในรถตู้กลับเงียบสงัดอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

บรรยากาศมันดู...แปลก ๆ

เสิ่นเฟย: “??????”

ทิวลิป: “??????”

โอเฒ่า: “?????”

คิงลูเธอร์: “??????”

คนขับรถ: “??????”

พรืด.....

ในที่สุดก็มีคนกลั้นขำไม่อยู่ หัวเราะพรวดออกมา

ตามมาด้วยเสียงหัวเราะที่ดังขึ้นเรื่อย ๆ

แม้แต่คนขับรถ ก็ยังถูกบรรยากาศนี้กลืนกินจนอดส่ายหน้าหัวเราะตามไม่ได้

ทีมทหารรับจ้างที่มีอุปกรณ์สุดยอด คนขับรถเคยเห็นมาเยอะแล้ว

แต่ทีมทหารรับจ้างที่ตลกขนาดนี้ เขาเพิ่งเคยเจอเป็นครั้งแรกจริง ๆ

จนเขาเองก็ยังอดตั้งตารอไม่ได้ว่า ทีมทหารรับจ้างที่มีอุปกรณ์เจ๋ง ๆ แถมยังมีจิตวิญญาณสุดฮาแบบนี้ จะประสบความสำเร็จขนาดไหนในอนาคต

.......

“ฮ่า ๆ...ฉันขอถอนคำพูดเมื่อกี้ทั้งหมด!”

“นกกระจอกเทศ ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ไม่สิ ตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป หน้าที่ตั้งชื่ออะไรก็ตามในทีม จะไม่เกี่ยวข้องกับนายอีกต่อไป!”

“จะเรียกว่าสุดยอดไม่ได้หรอก ต้องเรียกว่างี่เง่าสุด ๆ ต่างหาก!”

“นายนี่มันมีพรสวรรค์จริง ๆ ทำเอาฉันหัวเราะจนน้ำตาเล็ดเลยเนี่ย!”

ทุกคนพากันแซว นกกระจอกเทศหน้าแดงก่ำ เหมือนเด็กผู้หญิงที่ถูกรังแกอย่างหนัก

นกกระจอกเทศ: “.......”

ชื่อนี้มันไม่ดีตรงไหน?

ถุย

ไอ้พวกทหารรับจ้างไร้รสนิยม!

ผ่านไปพักใหญ่ เสียงหัวเราะจึงค่อย ๆ สงบลง

ทิวลิปพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังว่า “ฉันว่าตั้งชื่อว่า กลุ่มทหารรับจ้างซาตาน ชื่อนี้ฟังดูทรงพลังและไม่เหมือนใครดีนะ”

เสิ่นเฟยพยักหน้า

ทุกคนก็เริ่มใช้ความคิดกันอีกรอบ

ถ้าตัดชื่อบ้า ๆ บอ ๆ เบียว ๆ ของนกกระจอกเทศออกไป อีกสามชื่อก็ถือว่าใช้ได้เลยทีเดียว

แสงรุ่งโรจน์ เทวทูตตกสวรรค์ ซาตาน

เสิ่นเฟยคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วตัดสินใจว่า “เอาเป็น กลุ่มทหารรับจ้างเทวทูตตกสวรรค์ ก็แล้วกัน”

“พวกเราคือทีมแรกของกลุ่มทหารรับจ้างเทวทูตตกสวรรค์ และยังเป็นผู้ก่อตั้งด้วย รหัสทีมของเราคือ ทีมสังหาร”

“พวกนายรู้ความหมายของทีมสังหารไหม?”

ความหมายงั้นเหรอ?

ทุกคนตกอยู่ในภวังค์ความคิด

โอเฒ่ารีบตอบ “ชื่อนี้มาจากหนึ่งในเก้าเทวทูตตกสวรรค์ เทวทูตแห่งการสังหาร ซิรา ใช่ไหม?”

“ฉันจำได้ว่า รูปลักษณ์ภายนอกของเธอคล้ายกับผีเสื้อ มีพลังโจมตีที่รุนแรง และมีความสามารถที่สมบูรณ์แบบมาก”

“เธอคือผู้ที่ถือกำเนิดขึ้นพร้อมกับพระเจ้าในตอนสร้างโลก และมีความรังเกียจและสิ้นหวังต่อโลกใบนี้อย่างเต็มเปี่ยม”

“พระเจ้าได้ผนึกความทรงจำของเธอไว้ และผนึกพลังของเธอไว้ชั่วคราว เธอคือ ‘นักฆ่า’ ที่พระเจ้าใช้เพื่อลงทัณฑ์คนชั่วและลงทัณฑ์เทวทูตองค์อื่น ๆ พลังของเธอแข็งแกร่งเสียจนทำให้พระเจ้าทรงสงสารผู้เคราะห์ร้ายเลยล่ะ”

เมื่อได้ยินคำอธิบายของโอเฒ่า ทุกคนก็หันไปมองเสิ่นเฟยด้วยความประหลาดใจอีกครั้ง

ให้ตายเถอะ

หัวหน้าของพวกเขานี่ เก่งขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย?

ถึงกับมีความรู้เรื่องตำนานเทพเจ้ายุโรปลึกซึ้งขนาดนี้เชียว?

ในขณะเดียวกัน พวกเขาก็รู้สึกว่า ชื่อทีมสังหารนี้ เป็นชื่อที่ยอดเยี่ยมมาก เหมาะกับสิ่งที่พวกเขาจะทำ และยังดูมีระดับอีกด้วย

“ฉันไม่มีปัญหา”

“ฉันก็ไม่มีปัญหา”

“ฉันก็ยังรู้สึกว่า...ซูเปอร์อันดับหนึ่งของโลกของฉัน...”

“ไสหัวไป ถ้าขืนพูดอีกคำเดียว ฉันจะถีบนายลงจากรถซะ!”

ท่ามกลางเสียงหัวเราะ ในที่สุดชื่อของกลุ่มทหารรับจ้างและทีมทหารรับจ้างก็ถูกกำหนดขึ้น

นอกจากนกกระจอกเทศที่ยังรู้สึกไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่ คนอื่น ๆ ก็ไม่ได้ขัดข้องอะไร

ครึ่งชั่วโมงต่อมา

รถตู้ก็จอดนิ่งสนิทที่หน้าโรงแรมหรูหราแห่งหนึ่ง

คนขับรถรีบลงมาเปิดประตูรถให้พวกเขา พร้อมกับยิ้มแล้วพูดว่า “ทีมสังหาร ผมชอบชื่อของพวกคุณมาก แล้วก็ชอบบรรยากาศในทีมของพวกคุณมากด้วย”

“สู้ ๆ นะครับ เหล่าทหารรับจ้าง”

“ผมเชื่อว่า สักวันหนึ่งพวกคุณจะต้องเฉิดฉายบนเวทีทหารรับจ้างระดับโลกได้อย่างแน่นอน!”

ทุกคนมองหน้ากัน ต่างก็รู้สึกว่าทีมทหารรับจ้างของพวกเขา ดูจะไม่ค่อยปกติเท่าไหร่นัก

แต่นั่นไม่ใช่เรื่องสำคัญ!

ในสนามรบ สิ่งที่ใช้ตัดสินคือฝีมือต่างหาก

“คุณจะได้เห็นวันนั้นแน่นอน”

เสิ่นเฟยยิ้มบาง ๆ แล้วเดินลงจากรถตู้เป็นคนแรก นำทุกคนเดินเข้าไปในโรงแรม

........

โรงแรมมีขนาดกว้างขวาง และตกแต่งอย่างหรูหรามาก

ผู้คนที่เดินสวนกันไปมา ส่วนใหญ่สวมชุดลายพรางกันทั้งนั้น

ที่นี่คือโรงแรมในเครือของสมาคมทหารรับจ้าง แขกที่มาพักส่วนใหญ่ก็คือทหารรับจ้างเช่นกัน

ทันทีที่ทั้งห้าคนก้าวผ่านประตูเข้ามา ทีมทหารรับจ้างบางทีมที่มารอเข้ารับการทดสอบ ก็สังเกตเห็นพวกเขาทันที

ล้อเล่นหรือไง

อุปกรณ์ระดับ A เชียวนะ!

นี่คือความฝันของทหารรับจ้างนับไม่ถ้วนเลยนะ

การสวมชุดแบบนี้มาพักในโรงแรมทหารรับจ้าง ก็ไม่ต่างอะไรกับการขับรถแมคลาเรนไปงานเลี้ยงรุ่นเลย

ทีมสังหารเดินผ่านไปทางไหน ก็มีแต่เสียงซุบซิบนินทาดังขึ้นตลอดทาง

“พระเจ้าช่วย นั่นทีมไหนกันน่ะ? ทำไมไม่เห็นตราสัญลักษณ์ของพวกเขาเลย?”

“มีอุปกรณ์ระดับ A อย่างน้อย ๆ ก็ต้องเป็นทหารรับจ้างระดับ B ไม่ใช่เหรอ?”

“...แต่ว่า...คนที่พักอยู่ที่นี่ตอนนี้ ไม่ใช่ว่าล้วนแต่เป็นคนที่มารอรับการทดสอบหรอกเหรอ?”

“เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!”

“หึหึ ไม่ต้องตกใจไปหรอก ก็คงเป็นพวกลูกเศรษฐีที่มาหาความตื่นเต้นนั่นแหละ ฉันกล้าเอาหัวเป็นประกันเลยว่า พวกมันจะต้องถูกคัดออกตั้งแต่การทดสอบรอบแรกชัวร์!”

สำหรับคำวิจารณ์เหล่านั้น สมาชิกทั้งห้าคนของทีมสังหาร ไม่มีใครเก็บมาใส่ใจเลยแม้แต่น้อย

ไม่ถูกอิจฉาก็คือพวกไร้ความสามารถ!

คนเก่ง ก็มักจะถูกคนธรรมดาวิจารณ์เป็นเรื่องปกติอยู่แล้ว

พวกเขาเดินไปรับคีย์การ์ดที่เคาน์เตอร์ด้วยท่าทางองอาจผ่าเผย แล้วแยกย้ายกันกลับห้องพัก

เวลาล่วงเลยเข้าสู่ยามค่ำคืนแล้ว

เมื่อตื่นขึ้นมา พวกเขาจะได้ต้อนรับการเปิดตัวครั้งแรกของทีมตัวเอง!

..........