บทที่ 9 เจียงฉือ: ความแค้นนี้ต้องชำระ

บทที่ 9 เจียงฉือ: ความแค้นนี้ต้องชำระ

ปลายสายเอ่ยด้วยน้ำเสียงหนักแน่นและมั่นใจ หลิวซ่างหนิงเข้าใจคุณหนูเจียงอย่างเจียงฉือดีเกินไป

"จะว่าอย่างนั้นก็ได้"

"แต่อีกฝ่ายไม่ใช่ผู้ชายเฮงซวยธรรมดานะ เขาเป็นเป็ดขายบริการที่ทำงานในคลับบาร์โฮสต์ต่างหาก!"

เสียงสูดลมหายใจเฮือกใหญ่ของหลิวซ่างหนิงดังมาจากปลายสายทันที "อะไรนะ? ฉันหูฝาดไปหรือเปล่า? เธอ... เจียงฉือ เธอเหงาและเปล่าเปลี่ยวจนทนไม่ไหว ถึงขั้นต้องไปเรียกหานายแบบบาร์โฮสต์เลยเหรอ?!"

เจียงฉือ: ...เธอคิดว่าฉันเป็นเทพธิดาสายเปย์หรือไง?

ด้วยรูปโฉมและฐานะระดับคุณหนูอย่างเธอ จำเป็นต้องไปหาเป็ดขายบริการตามคลับกลางคืนด้วยเหรอ?

เธออธิบาย "ฉันไม่ได้ไปที่นั่นเพื่อทำ 'เรื่องอย่างว่า' สักหน่อย ฉันไปเพื่อหาเรื่อง เข้าใจไหม? ไปหาเรื่องน่ะ?!"

"อ๋อ เข้าใจล่ะ เธอโดนยั่วโมโหมาใช่ไหมล่ะ? หลังจากรู้ว่าเทพบุตรที่เธอแอบชอบหนีไปเป็นนายแบบบาร์โฮสต์ในคลับกลางคืนน่ะ"

หลิวซ่างหนิงพูดแทงใจดำ มุมปากโค้งขึ้นเล็กน้อย

"อย่าพูดถึงผู้ชายเฮงซวยคนนั้นอีกเลย เขาไม่คู่ควร!" เจียงฉือกัดฟันกรอด

"ถูกของเธอ ด้วยความสวยและความรวยของเสี่ยวฉือของฉัน ต่อให้พลิกแผ่นดินหางโจวก็ไม่มีผู้ชายเฮงซวยหน้าไหนคู่ควรกับเธอหรอก" หลิวซ่างหนิงออกโรงปกป้องเพื่อนรัก

"ช่วงนี้ไม่มีแข่งอะไรใช่ไหม?" จู่ๆ เจียงฉือก็เปลี่ยนเรื่อง

"ใช่ ทำไมจู่ๆ ถึงถามเรื่องนี้ล่ะ?" หลิวซ่างหนิงสัมผัสได้ถึงความผิดปกติ "แต่ก่อนเวลาฉันมีแข่ง ไม่ว่าจะแพ้หรือชนะ เธอไม่เห็นเคยถามเลยนี่นา"

"เรื่องมันเป็นอย่างนี้..." เจียงฉือเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นกับเธอในวันนี้ให้ฟังคร่าวๆ

หลิวซ่างหนิงอ้าปากค้างเมื่อได้ยิน "ความจำระดับภาพถ่าย!"

"นายแบบบาร์โฮสต์ในคลับกลางคืนมีความสามารถขนาดนี้เลยเหรอ?!"

"ใช่ หมอนั่นทำได้จริงๆ" เจียงฉือขมวดคิ้ว "ฉันไม่รู้ว่าสมองเขากลับหรือเปล่า ทั้งที่เก่งขนาดนี้ จะไปหาทำกี่งานก็หาเงินได้เดือนละเป็นหมื่นๆ สบายๆ แต่กลับเลือกมาเป็นบาร์โฮสต์ ทำตัวไร้ศักดิ์ศรี เลียแข้งเลียขาพวกเศรษฐินี!"

"..." หลิวซ่างหนิงถึงกับพูดไม่ออก "นี่ พี่สาว ในสังคมยุคนี้คนเขาหัวเราะเยาะความจน ไม่ได้หัวเราะเยาะอาชีพขายบริการหรอกนะ เธอเอาแต่บอกว่าเขาไปทำงานข้างนอกได้เดือนละหมื่น แต่วันนี้เขาฟันเงินจากเธอไปตั้งสองหมื่นหนึ่งพันหยวนแล้วนะ"

"ถ้าเธอหาเงินได้วันละสองหมื่น เธอจะยังสนงานที่ได้เงินเดือนละหมื่นกว่าหยวนอยู่อีกเหรอ?"

"สรุปก็คือ ฉันเกลียดพวกเป็ดขายบริการ! ต่อให้จะเก่งกาจแค่ไหน แต่ตราบใดที่ยังขายเรือนร่าง ฉันก็ขยะแขยงจนทนไม่ได้!" เจียงฉือกัดฟัน

"แล้วจุดประสงค์ที่เธอโทรมาหาฉันคืออะไรล่ะ?"

"ซางหนิง ฉันต้องการให้เธอช่วยระบายความแค้นและสั่งสอนไอ้เป็ดนั่นให้เข็ดหลาบ! รีบกลับมาจากเมืองหลวงเลยนะ ฉันโอนเงินให้เธอสามหมื่นหยวนแล้ว ถือว่าเป็นค่าเสียเวลาที่เรียกเธอมาครั้งนี้ก็แล้วกัน"

"ฉันต้องเห็นหน้าเธอก่อนค่ำพรุ่งนี้นะ"

หลิวซ่างหนิง: ... "แต่พี่สาว ทำร้ายร่างกายคนอื่นมันผิดกฎหมายนะ"

"เรื่องนั้นไม่ต้องห่วงหรอกซางหนิง แค่ฉันโยนเงินสักหมื่นหยวนให้เหมือนวันนี้ แล้วท้าให้เขาประลองกับเธอ ถ้าเขาชนะ เงินนั้นก็เป็นของเขา ถึงจะต้องเสี่ยงโดนอัด หมอนั่นก็ต้องยอมลองดูอยู่แล้ว"

"ก็จริง แต่ถ้าเขาไม่ตกลงล่ะ?"

"เขาไม่กล้าหรอก!" เจียงฉือพูดอย่างเฉียบขาด "ถ้าเขากล้าปฏิเสธ ฉันจะไม่เรียกใช้บริการเขาอีก แล้วเขาก็จะไม่ได้เงินจากฉันแม้แต่แดงเดียว!"

หลิวซ่างหนิง: พี่สาว พี่สาวที่รัก หมอนั่นเป็นนายแบบบาร์โฮสต์นะ ลูกค้าเป้าหมายของเขาคือพวกเศรษฐินี ไม่ใช่แค่เธอคนเดียวสักหน่อย ถ้าเธอไม่เรียกใช้บริการเขา เธอจะไปห้ามเศรษฐินีคนอื่นไม่ให้เรียกเขาได้เหรอ?

"ไม่ต้องห่วงหรอกน่า เขาตกลงแน่ หมอนั่นมันเป็นพวกเป็ดหน้าเงิน ถ้าหมื่นหยวนไม่พอ ก็โยนให้สักสองหมื่นไปเลย อย่าว่าแต่ท้าประลองเลย ต่อให้บอกให้เขายืนนิ่งๆ ให้เธอเตะต่อย เขาก็คงไม่ปริปากบ่นสักคำ"

หลิวซ่างหนิงรู้ดีว่าเมื่อเจียงฉือตัดสินใจอะไรไปแล้ว ด้วยนิสัยของเธอ คงไม่มีทางเกลี้ยกล่อมให้เปลี่ยนใจได้

"เอาล่ะ ในเมื่อเธอพูดขนาดนี้ ฉันจะช่วยระบายความแค้นและอัดไอ้เป็ดนั่นให้น่วมไปเลย!" หลิวซ่างหนิงกล่าวอย่างห้าวหาญ

น้ำเสียงอันทรงพลังของเธอ หากใครไม่รู้คงนึกว่าเป็นแม่ทัพหญิงในสนามรบที่พร้อมจะหลั่งเลือดและสละชีพเสียอีก

"ขอบใจนะจ๊ะ ฉันรู้ว่าเธอดีกับฉันที่สุดเลย"

"ม๊วบ~"

...ณ คลับเล่อซ่าง

กู้เยี่ยส่งเจียงฉือกลับไปแล้วก็เดินกลับขึ้นมาข้างบน ทว่ากลับพบเพื่อนร่วมงานบาร์โฮสต์หลายคนกำลังจ้องมองและสำรวจเขาตั้งแต่หัวจรดเท้า

พวกเขามองแล้วมองเล่า จ้องแล้วจ้องอีก

"หมอนี่สุดยอดไปเลย!"

"ท่อง 'หลีเซา' แบบไม่อ่านโพยตั้งครึ่งชั่วโมงโดยไม่หยุดพักเลยสักนิด แถมยังออกเสียงชัดเจนทุกถ้อยคำ ใส่อารมณ์ได้อย่างยอดเยี่ยม ต่อให้เป็นนักศึกษาระดับท็อปของคณะวิทยุกระจายเสียงในมหาวิทยาลัยก็คงทำได้ไม่ดีไปกว่านี้หรอก"

"ให้โลกมันแตกไปเถอะ ขนาดเป็นนายแบบบาร์โฮสต์ยังต้องพยายามขนาดนี้ แล้วคนเราจะมีชีวิตอยู่ไปเพื่ออะไรเนี่ย?!"

"เขาว่ากันว่าวันนี้หมอนั่นทำเงินไปได้ตั้งสองหมื่นหนึ่งพันหยวนเชียวนะ"

"ใครพูดกัน?"

"ผู้จัดการอวี๋ไง! ไม่เห็นในแชตกลุ่มเหรอ? เขายังบอกให้พวกเราเอาตัวอย่างกู้เยี่ยเป็นแบบอย่าง เลิกงานแล้วอย่าเอาแต่นอนกับเล่นเกม ให้ไปหาเรียนความสามารถพิเศษเพิ่มเติม ไม่อย่างนั้นเมื่อสังคมพัฒนาไป บาร์โฮสต์ที่ไม่มีความสามารถมีดีแค่หน้าตาก็จะถูกตลาดคัดทิ้งอย่างไม่ปรานี"

"ให้ตายสิ วันละสองหมื่นหนึ่งพันหยวน ได้มากกว่าฉันทำงานทั้งเดือนอีก"

คุนคุน: "ลูกพี่สุดยอดไปเลย! ถึงกับปราบเทพธิดาสายเปย์คนนั้นได้อยู่หมัด!"

วั่งวั่ง: "ลูกพี่เจ๋งเป้ง!"

ชงชง: "เชิญร่ำสุรา หลีเซา ฮ่าๆๆ พอนึกภาพตอนลูกพี่ท่องแล้วยัยเทพธิดาสายเปย์นั่นทำหน้าเหวอจนพูดไม่ออก ฉันก็สะใจเป็นบ้าเลย!"

กู้เยี่ย: ...เขาเองก็ไม่คาดคิดเหมือนกันว่าตอนที่เขาท่อง 'เชิญร่ำสุรา' กับ 'หลีเซา' ผู้จัดการอวี๋จะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาอัดคลิปไว้ตลอดทั้งกระบวนการ

อย่างไรก็ตาม การโปรโมตแบบนี้ก็ไม่ได้ส่งผลเสียอะไรกับเขา หากเพื่อนร่วมงานยอมใจกว้างแชร์คลิปสองคลิปนี้ลงในกลุ่มเศรษฐินีของพวกเขา ยอดขายของเขาในอนาคตก็คงจะพุ่งกระฉูดรุ่งโรจน์ยิ่งกว่านี้

แน่นอนว่าความเป็นไปได้นั้นริบหรี่มาก

ท้ายที่สุดแล้ว ไม่ว่าใครก็ล้วนอยากให้คู่แข่งของตัวเองรีบๆ ตายไปให้พ้นทางกันทั้งนั้น

แต่ต่อให้คนอื่นไม่โปรโมตให้ เขาโปรโมตตัวเองก็ได้นี่นา

แค่เอาสองคลิปนี้ไปลงติ๊กต็อกด้วยหน้าตาและการท่องกวีที่เต็มไปด้วยอารมณ์ความรู้สึกของเขา การจะกวาดยอดไลก์หลักหมื่นก็เป็นเรื่องกล้วยๆ

หลังจากบันทึกคลิปวิดีโอเสร็จ

ขณะที่กู้เยี่ยกำลังจะโพสต์ลงติ๊กต็อก จู่ๆ เสียงอิเล็กทรอนิกส์ของระบบก็ดังขึ้นในหัว

"ติ๊ง! คำเตือน! คำเตือน! ตรวจพบว่าโฮสต์มีความตั้งใจที่จะกลายเป็นเน็ตไอดอล โปรดอย่าล้ำเส้น หากโฮสต์โด่งดังจากวิดีโอและกลายเป็นเน็ตไอดอลในสายตาชาวเน็ต คุณจะสูญเสียระบบนี้และทักษะทั้งหมดที่ได้รับไป"

กู้เยี่ย: ...เดี๋ยวนะ พี่ชายระบบ นี่มันไร้สาระชัดๆ เลยไม่ใช่หรือไง?

ฉันก็แค่ต้องการโปรโมตตัวเองผ่านสื่อโซเชียลเพื่อเพิ่มยอดขายและจะได้ให้บริการลูกค้าสาวๆ ระดับพรีเมียมมากขึ้นก็เท่านั้นเอง

แค่นี้ก็ไม่ได้เหรอ?

"อนุญาตให้โปรโมตได้ แต่ห้ามกลายเป็นเน็ตไอดอลเด็ดขาด ระบบนี้ให้บริการเฉพาะนายแบบบาร์โฮสต์เท่านั้น อาชีพอื่นไม่ว่าจะเล็กหรือใหญ่ ล้วนไม่อยู่ในขอบเขตการให้บริการของระบบ"

"งั้นฉันไม่หาเงินทางออนไลน์ แบบนั้นได้หรือเปล่า?"

"ห้ามหาเงินแม้แต่แดงเดียว แม้กระทั่งไลฟ์สตรีมก็ไม่ได้"

"ติ๊ง! หากไม่ได้ทำเพื่อวัตถุประสงค์ทางธุรกิจ ระบบถือว่าไม่เข้าข่ายการประกอบอาชีพ สามารถทำได้!"