ตอนที่ 9 การลงทะเบียน · "เคล็ดวิชาขัดเกลาร่างกายช้างเทวะ"

ตอนที่ 9 การลงทะเบียน · "เคล็ดวิชาขัดเกลาร่างกายช้างเทวะ"

[คุณมาถึงฐานวิจัยลับที่ถูกสร้างขึ้นก่อนวันสิ้นโลก สถานที่แห่งนี้เคยใช้คุมขังนักโทษประหารและหนูทดลองจำนวนมาก นี่คือฐานวิจัยลับของทางการ และบางคนถึงกับสันนิษฐานว่าทุกสิ่งทุกอย่างเกี่ยวกับวันสิ้นโลกนั้นเกี่ยวข้องกับสถานที่แห่งนี้! โปรดระวัง สถานที่แห่งนี้อันตรายอย่างยิ่ง! ระดับแผนที่ในปัจจุบันสูงเกินไป โปรดตัดสินใจอย่างรอบคอบว่าจะเข้าไปหรือไม่!]

จู่ๆ ระบบก็ส่งสัญญาณเตือนภัยสีแดงขึ้นตรงหน้าเขา

ลู่หมิงมองดูข้อความแจ้งเตือนจากระบบตรงหน้า

เขาเลือกที่จะเมินเฉยมันและเดินเข้าไปในสำนักวิทยายุทธ์ช้างเทวะ

และในวินาทีที่เขาก้าวเท้าเข้าไปด้านใน

ระบบของเขาก็ส่งเสียงแจ้งเตือนภารกิจใหม่ขึ้นมาอีกครั้ง

[หลังจากลังเลใจอยู่นาน ในที่สุดคุณก็ตัดสินใจที่จะสำรวจพื้นที่ลึกลับแห่งนี้ คำเตือน! ระดับปัจจุบันของคุณต่ำเกินไป ภารกิจ [รวบรวมตัวอย่างกลายพันธุ์], [กำจัดหนูทดลองที่กำลังคลุ้มคลั่ง] และ [ขโมยข้อมูลหลัก] ถูกล็อกไว้ชั่วคราว โปรดไปให้ถึงระดับ 1 เพื่อปลดล็อกภารกิจเหล่านี้ ภารกิจที่สามารถทำได้ในปัจจุบันคือ... [การเอาชีวิตรอด]!]

[ภารกิจ: การเอาชีวิตรอด]

[หลบหลีกการไล่ล่าของซอมบี้ และค้นหาที่หลบภัยชั่วคราวที่ปลอดภัยในบริเวณนี้ 0/1]

[รางวัลภารกิจ: ยาเสริมพลังพันธุกรรมระดับ ? *?]

นี่มัน...

เจ้าระบบสุดทึ่มนี่มอบภารกิจมาให้อีกแล้วงั้นเหรอ?

และในวินาทีที่ลู่หมิงก้าวเข้าสู่สำนักวิทยายุทธ์

เขาก็พบเห็นคนหนุ่มสาวผู้มีพรสวรรค์อายุรุ่นราวคราวเดียวกับเขานับไม่ถ้วนกำลังรวมตัวกันอยู่ที่ทางเข้าสำนัก

ทันใดนั้น เสียงแจ้งเตือนจากระบบก็ดังรัวๆ ขึ้นในหูของเขา

ทำเอาลู่หมิงแทบจะหูหนวกเลยทีเดียว!

[คุณค้นพบซอมบี้ระดับ 1! คู่ต่อสู้ค่อนข้างแข็งแกร่ง โปรดหลบหนีโดยเร็วที่สุด!]

[คุณค้นพบซอมบี้ระดับ 2! ในฐานะที่เป็นเพียงมดปลวก จงหลบหนีจากการไล่ล่าของซอมบี้ระดับ 2 โดยเร็วที่สุด!]

[คุณเผชิญหน้ากับซอมบี้กลายพันธุ์ระดับ 3! ช่องว่างระหว่างคุณกับมันนั้นกว้างใหญ่ไพศาล โฮสต์ โปรดหลบหนีทันที!]

[คุณเผชิญหน้ากับซอมบี้กลายพันธุ์ระดับ 4! ไม่มีโอกาสรอดชีวิตสำหรับโฮสต์โดยเด็ดขาด! โปรดคุกเข่าและสวดอ้อนวอนขอให้ปาฏิหาริย์เกิดขึ้น...]

ข้อมูลแจ้งเตือนที่อัดแน่นเป็นจำนวนมากเลื่อนผ่านหูของลู่หมิงไปอย่างรวดเร็ว!

ทำให้ลู่หมิงต้องขมวดคิ้วและปิดระบบแจ้งเตือนโดยจิตใต้สำนึก

ภายใต้พลังพิเศษ [การรับรู้อันตราย] ของเขา เขาสามารถสัมผัสได้ถึงมันอย่างชัดเจน

แม้แต่นักเรียนที่อ่อนแอที่สุดในบริเวณนี้ ก็ยังแผ่กลิ่นอายสีแดงฉานเข้มข้นออกมา

สมแล้วที่เป็นสำนักวิทยายุทธ์ช้างเทวะ

คนที่มาที่นี่ล้วนมีค่าปราณโลหิตขั้นต่ำที่ 8 จุดกันทั้งนั้น!

พวกที่มีพรสวรรค์ด้านวิทยายุทธ์แต่กำเนิดและมีปราณโลหิตเกิน 10 จุดยิ่งพบเห็นได้ทั่วไป

ลู่หมิงที่เดิมทีรู้สึกว่าตนเองแข็งแกร่งขึ้นแล้ว เพิ่งจะตระหนักได้ในตอนนี้เอง

ต่อให้มีพลังพิเศษที่เหมาะสมกับการฝึกฝนวิทยายุทธ์ถึงสองอย่าง เขาก็ยังเป็นเพียงคนธรรมดาอยู่ดี

ดูเหมือนว่าช่วงสองสามวันมานี้เขาจะหลงระเริงเกินไปหน่อยจริงๆ

ไม่ได้การ เขาต้องตั้งสติให้มั่น!

ต้องทำตัวให้กลมกลืนเข้าไว้!

เขาแฝงตัวเข้าไปในฝูงชนอย่างเงียบๆ

ภายใต้การนำทางของศิษย์สำนักวิทยายุทธ์ช้างเทวะที่อยู่ตรงทางเข้า ลู่หมิงและกลุ่มของเขาก็เดินตามไปที่จุดลงทะเบียนอย่างว่านอนสอนง่าย

ศิษย์ที่รับผิดชอบเรื่องการลงทะเบียนล้วนเป็นนักสู้ระดับสองทั้งสิ้น

เมื่อถึงคิวของลู่หมิง

อีกฝ่ายเพียงแค่จับตัวลู่หมิงครั้งเดียวและพูดออกมาตรงๆ

"ปราณโลหิตของนายเพิ่งจะทะลวงผ่าน 8 จุด นายสามารถลงทะเบียนเรียนในชั้นเรียนระดับเบื้องต้นได้ จ่ายมา 200,000 เครดิต สำหรับการเรียนในสำนักเป็นเวลาหนึ่งเดือน"

อะไรนะ?!

เมื่อได้ยินคำพูดของอีกฝ่าย ลู่หมิงก็เบิกตากว้าง

200,000 เครดิต แถมยังเรียนได้แค่เดือนเดียวเนี่ยนะ?

ค่าเล่าเรียนของสำนักวิทยายุทธ์ช้างเทวะแห่งนี้มันจะโหดร้ายเกินไปหรือเปล่า?

ในฝูงชน ไม่นานก็มีคนแสดงความไม่พอใจแบบเดียวกับลู่หมิงออกมา

"ค่าลงทะเบียนของพวกนายมันแพงเกินไปหรือเปล่า? แล้วถ้าฉันสอบเข้าวิทยาลัยวิทยายุทธ์ไม่ได้ล่ะ?"

ใครจะไปรู้ เมื่อได้ยินคำพูดของคนผู้นั้น

ศิษย์ที่รับผิดชอบการลงทะเบียนก็ปลดปล่อยแรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวออกมาในทันที

เขามองไปยังคนที่เพิ่งบ่นออกมาด้วยสายตาเย็นเยียบ ดวงตาเบิกกว้างราวกับระฆังทองเหลือง

"บังอาจนัก! สำนักวิทยายุทธ์ช้างเทวะที่เปิดมานานนับศตวรรษของเราจำเป็นต้องมาหลอกลวงแกด้วยเหรอ? ถ้าไม่มีปัญญาจ่ายก็ไสหัวไป! ทำไมแกไม่ออกไปถามไถ่ชาวบ้านดูบ้างล่ะ?

ในบรรดานักเรียนทั้งหมดที่เข้ามาเรียนในสำนักแห่งนี้ มีใครบ้างที่ได้ปราณโลหิตน้อยกว่า 6 จุดภายในหนึ่งเดือน?

แกคิดว่าพวกเราอยากได้เงินของแกนักหรือไง? ถุย!

ถ้าไม่อยากเรียนก็ไสหัวไปซะ!"

พูดจบ คนผู้นั้นก็โยนบัตรเครดิตทิ้ง และโบกมือไล่อีกฝ่ายราวกับไล่แมลงวัน

เมื่อถูกสบประมาทเช่นนี้ ชายร่างใหญ่กำยำสูง 1.95 เมตร ซึ่งดูท่าทางซื่อๆ ก็แสดงสีหน้ากระอักกระอ่วนออกมาทันที

"ลูก... ลูกพี่ ผมไม่ได้หมายความแบบนั้น แค่ที่บ้านผมฐานะยากจน ผมก็เลยบ่นนิดหน่อยน่ะครับ อันที่จริงผมก็มีพรสวรรค์นะ! ผมเกิดมาพร้อมกับกระดูกยุทธ์เชียวนะ!"

ใครจะไปรู้

เมื่อได้ยินคำพูดของชายร่างใหญ่

ศิษย์ที่รับลงทะเบียนก็รู้สึกขบขันขึ้นมาทันที

เขาตะโกนเสียงดังลั่นใส่ฝูงชน

"ในหมู่พวกแก มีใครมีกระดูกยุทธ์บ้าง?"

"ผมครับ! ผมมี!"

"ผมด้วย!"

"แล้วก็ผม..."

เสียง "พรึ่บ" ดังขึ้น มือกว่าสิบข้างชูขึ้นมาท่ามกลางฝูงชน

ทำเอาชายร่างใหญ่ถึงกับพูดไม่ออก

ศิษย์ที่รับลงทะเบียนแค่นเสียงเยาะและมองเขาด้วยสายตาเหยียดหยาม

"เห็นไหมล่ะ? การมีกระดูกยุทธ์มันก็เป็นแค่เกณฑ์ขั้นต่ำในการรับสมัครของพวกเราเท่านั้นแหละ แกยังไม่ถึงขั้นเป็นนักสู้ระดับหนึ่งด้วยซ้ำ ซึ่งนั่นก็แสดงให้เห็นว่าแกมีพรสวรรค์ก็จริงแต่ไม่ได้แปลว่าจะขยันขันแข็งสักหน่อย

อยากได้ส่วนลดค่าลงทะเบียนงั้นเหรอ? ได้สิ! ถ้าแกสามารถเข้าไปเรียนในชั้นเรียนระดับกลางได้ ค่าลงทะเบียนก็จะเหลือแค่ 100,000 เครดิตต่อเดือน!

แต่ถ้าแกสามารถเข้าไปเรียนในชั้นเรียนระดับสูงได้ ก็จะจ่ายแค่ 50,000 เครดิตต่อเดือน!

ถ้าแกมีพรสวรรค์ขนาดนั้นจริงๆ แล้วสามารถทะลวงไปถึงนักสู้ระดับสองได้ก่อนการสอบเข้ามหาวิทยาลัยล่ะก็ งั้นก็ขอแสดงความยินดีด้วย แกจะได้กลายเป็นศิษย์สายตรงของท่านเจ้าสำนักโดยตรงเลยล่ะ! ถึงตอนนั้นฉันยังต้องเรียกแก ว่าศิษย์พี่เลยด้วยซ้ำ!

แต่ว่า...

แกมีปัญญาทำได้ไหมล่ะ?!

แค่ผู้เริ่มต้นที่มีกระดูกยุทธ์ริอ่านมาอวดเก่งต่อหน้าฉันงั้นเหรอ? ฉันมีกระดูกยุทธ์ระดับกลาง ฉันเคยอวดไหม?"

พูดจบ ก่อนที่ชายร่างใหญ่จะได้อธิบายอะไร

ศิษย์ของสำนักวิทยายุทธ์สองคนก็หิ้วปีกเขาออกไปโดยตรง

เขาถูกสั่งห้ามเด็ดขาดไม่ให้ก้าวเท้าเข้ามาที่นี่อีก

หลังจากเชือดไก่ให้ลิงดูเช่นนี้แล้ว

จำนวนนักเรียนที่สร้างความวุ่นวายในเวลาต่อมาก็น้อยลงอย่างเห็นได้ชัด

ลู่หมิงที่เดิมทีมีความขุ่นเคืองอยู่บ้าง บัดนี้ได้แต่เดินตามหลังศิษย์พี่ด้านหน้าไปอย่างว่านอนสอนง่าย

อย่าว่าแต่มองดูรอบๆ ตามอำเภอใจเลย

เขาไม่กล้าแม้แต่จะขยับตัวสุ่มสี่สุ่มห้าด้วยซ้ำ!

กลุ่มนักเรียน หลังจากได้รับชุดฝึกวิทยายุทธ์จากทางสำนักแล้ว ก็ถูกพาไปที่ห้องฝึกซ้อมโดยตรง

บนเวทีของห้องฝึกซ้อมขนาดใหญ่

ในเวลานี้ ชายร่างกำยำดุจวัชระซึ่งเต็มไปด้วยรอยแผลเป็นกำลังยืนนิ่งเงียบอยู่บนเวที

กล้ามเนื้อของเขาตึงแน่นเสียจนชุดฝึกวิทยายุทธ์ดูเหมือนชุดรัดรูปเมื่ออยู่บนตัวเขา

กล้ามเนื้อหน้าอกที่แข็งแกร่งราวกับเหล็กกล้าเต็มไปด้วยรอยแผลเป็นที่ตัดกันไปมา

เมื่อเห็นลู่หมิงและกลุ่มของเขา ครูฝึกผู้นี้ก็ค่อยๆ ลืมตาขึ้น

เขายืนกอดอกอยู่ตรงหน้าลู่หมิงและคนอื่นๆ ราวกับหอคอยเหล็ก

"ฉันชื่อครูฝึกโจว เป็นครูฝึกสำหรับชั้นเรียนระดับเบื้องต้น และยังเป็นนักสู้ระดับสองด้วย

ก่อนที่จะเริ่มสอนพวกนาย ฉันอยากจะถามคำถามสักข้อ: พวกนายรู้ไหมว่าทำไมพวกนายถึงมาอยู่ที่นี่ได้?"

เมื่อได้ยินคำถามของครูฝึกโจว ทุกคนในที่นั้นก็มองหน้ากัน

แต่ไม่นานนัก นักเรียนคนหนึ่งก็เอ่ยขึ้น

"เพราะว่า... ปราณโลหิตของเราถึง 8 จุดใช่ไหมครับ?"

"ถูกต้อง แต่พวกนายรู้ไหมว่าทำไมมาตรฐานขั้นต่ำในการรับสมัครของสำนักวิทยายุทธ์ของเราถึงอยู่ที่ 8 จุด?"

"เอ่อ..."

ทันใดนั้น กลุ่มนักเรียนก็ถึงกับพูดไม่ออก

เมื่อเห็นว่าไม่มีใครพูดอะไร

ครูฝึกโจวก็ยิ้มบางๆ โดยไม่ปล่อยให้พวกเขาต้องสงสัยนาน

"เหตุผลง่ายๆ ก็เพราะว่าขีดจำกัดของ 'เคล็ดวิชาขัดเกลาร่างกายเบื้องต้น' ที่พวกนายเรียนในโรงเรียนมัธยมปลาย สามารถเพิ่มปราณโลหิตของพวกนายได้สูงสุดแค่ 8 จุดเท่านั้น! สี่ขั้นแรกจะเพิ่มปราณโลหิตให้ 1 จุดทุกครั้งที่ทะลวงผ่าน ส่วนสองขั้นสุดท้ายจะเพิ่มให้ 2 จุด

'เคล็ดวิชาขัดเกลาร่างกายเบื้องต้น' ของสหพันธ์จักรวาล เป็นผลงานชิ้นเอกที่รวบรวมขึ้นจากความทุ่มเทของนักสู้ระดับสูงนับหมื่นคน

แม้แต่คนธรรมดาสามัญ หากพวกเขาสามารถฝึกฝน 'เคล็ดวิชาขัดเกลาร่างกายเบื้องต้น' จนสำเร็จ ร่างกายของพวกเขาก็จะสามารถถือกำเนิดใหม่ได้

พูดอีกอย่างก็คือ มันสามารถทำให้ร่างกายของพวกนายเหมาะสมกับการฝึกฝนวิทยายุทธ์มากขึ้นนั่นเอง!

การมีร่างกายที่เหมาะสมกับวิทยายุทธ์เท่านั้น ที่จะช่วยให้พวกนายสามารถฝึกฝนวิทยายุทธ์ขั้นสูงได้ดียิ่งขึ้น ยกตัวอย่างเช่น 'เคล็ดวิชาขัดเกลาร่างกายช้างเทวะ' ของสำนักเรา หากพวกนายไม่มีร่างกายที่แข็งแกร่งพอที่จะรองรับมันได้ล่ะก็

ถ้าให้คนธรรมดาลองฝึกดูสักพัก ร่างกายของพวกเขาก็จะผิดรูป หรืออาจจะถึงขั้น... เสียชีวิตได้เลย!

โดยปกติแล้ว คนธรรมดาไม่สามารถฝึกฝน 'เคล็ดวิชาขัดเกลาร่างกายเบื้องต้น' ให้สำเร็จได้ในชั่วชีวิต แต่พวกนายน่ะโชคดี ที่เกิดมาพร้อมกับสรีระที่เหมาะแก่การฝึกฝน

เมื่อบวกกับความช่วยเหลือจาก 'เคล็ดวิชาขัดเกลาร่างกายเบื้องต้น' พอพวกนายหันไปฝึกฝนวิชาอื่น พวกนายก็ย่อมไร้เทียมทานอย่างเป็นธรรมชาติ!"

เมื่อพูดถึงตรงนี้ จู่ๆ ครูฝึกโจวก็แสยะยิ้ม

สายตาของเขามองไปยังทุกคนด้วยประกายเย็นเยียบ

"ด้วยพรสวรรค์ที่ดีขนาดนี้ ฉันจะไม่อนุญาตให้พวกนายทิ้งมันไปเปล่าๆ หรอกนะ!

มาตั้งเป้าหมายเล็กๆ สำหรับพวกนายกันดีกว่า: ภายในหนึ่งสัปดาห์ ปราณโลหิตของทุกคนจะต้องไปถึง 10 จุด! มิฉะนั้นล่ะก็..."

พูดจบ ครูฝึกโจวก็หักข้อนิ้วของเขาจนเกิดเสียง "กร๊อบ กร๊อบ"

ดวงตาของเขาเย็นชาและแหลมคม

"ฉันจะสั่งสอนพวกนายเป็นการส่วนตัว เพื่อให้แน่ใจว่าพวกนายจะไม่ทำให้ชื่อเสียงของสำนักวิทยายุทธ์ช้างเทวะของเราต้องมัวหมอง!"

[จบตอน]