ตอนที่ 8 ปราณโลหิต... 8 จุด!

ตอนที่ 8 ปราณโลหิต... 8 จุด!

เวลาไหลผ่านไป สองวันล่วงเลยไปในพริบตา

ภายในหอพัก ลู่หมิงค่อยๆ กลืนโลหะผสมระดับ 3 ชิ้นสุดท้ายที่อยู่ข้างกายลงไป

และในวินาทีที่เขากลืนโลหะผสมชิ้นนี้ลงไป...

เสียงแจ้งเตือนมากมายก็ดังก้องขึ้นในระบบของเขาอย่างกะทันหัน!

[คุณได้กลืนกินโลหะผสมระดับ 3 จำนวน 2 กก. ความเชี่ยวชาญกายาหมัดเหล็กของคุณ +12!]

[ติง! ขอแสดงความยินดี พลังพิเศษกายาหมัดเหล็กของคุณเลื่อนระดับแล้ว!]

[ติง! คุณได้ทำการฝึกฝนอย่างสมบูรณ์และมีประสิทธิภาพ ความเชี่ยวชาญเคล็ดวิชาขัดเกลาร่างกายเบื้องต้นของคุณ +15]

[ระดับความเชี่ยวชาญเคล็ดวิชาขัดเกลาร่างกายเบื้องต้นของคุณเพิ่มขึ้นแล้ว!]

[ความเชี่ยวชาญในปัจจุบัน: ระดับสำเร็จขั้นสูง]

[ปราณโลหิต]: 5.8 → 8.2

[พละกำลัง]: 6.2 → 8.2

[ความคล่องตัว]: 5.4 → 7.4

[ความทนทาน]: 7.1 → 10.1

[ทักษะ]: เคล็ดวิชาขัดเกลาร่างกายเบื้องต้น ระดับสำเร็จขั้นสูง (1/2000)

[พลังพิเศษ]: ระดับ 3 · กายาหมัดเหล็ก (5/10000), ระดับ 1 · กายาปรับสภาพ (953/1000), ระดับ 1 · การรับรู้อันตราย (MAX)

พละกำลัง +2, ความคล่องตัว +2, ความทนทาน +3

ภายใต้การทุ่มเทใช้จ่ายอย่างบ้าคลั่ง ในที่สุดความเชี่ยวชาญของทักษะวิชาบ่มเพาะและพลังพิเศษกายาหมัดเหล็กก็เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่!

แม้แต่กายาปรับสภาพของเขาก็อยู่ห่างจากการทะลวงขีดจำกัดอีกเพียงแค่ก้าวเดียวเท่านั้น

ทว่า... เนื่องจากผลพวงที่เพิ่มขึ้นจากกายาหมัดเหล็ก ลู่หมิงจึงค้นพบว่าความทนทานของเขาได้บรรลุถึง 10 จุดเป็นที่เรียบร้อยแล้ว!

ซึ่งนี่คือมาตรฐานขั้นต่ำสำหรับนักสู้ระดับหนึ่งในสหพันธ์จักรวาล

และควบคู่ไปกับสิ่งนั้น ค่าปราณโลหิตภายในร่างของเขาก็ทะลวงผ่าน 8 จุดไปแล้วเช่นกัน!

คลื่นแห่งการพัฒนานี้ ในที่สุดก็มอบความเพียบพร้อมให้เขาสามารถไปแข่งขันกับเหล่าอัจฉริยะพวกนั้นได้เสียที

ในเวลาสั้นๆ เพียงแค่ห้าวัน ค่าปราณโลหิตของเขาเพิ่มขึ้นเกือบ 6 จุด

เมื่อเทียบกับอัจฉริยะที่แท้จริงเหล่านั้น เขาไม่ได้ด้อยกว่าเลยแม้แต่น้อย!

เมื่อกำหมัด เส้นเลือดดำที่ปูดโปนราวกับใยแมงมุมก็ปรากฏขึ้นบนผิวหนังของเขาในทันที

ลู่หมิงค่อยๆ ลุกขึ้นยืนและบิดขี้เกียจยืดเส้นยืดสายอย่างเต็มแรง

ข้อต่อของเขาส่งเสียงดังก๊อบแก๊บลั่นราวกับถั่วคั่วแตกในทันที!

เส้นเอ็นของเขาส่งเสียงหึ่งๆ ราวกับสายธนู ซึ่งจะได้ยินก็ต่อเมื่อถูกง้างจนถึงขีดสุดเท่านั้น!

ทุกลมหายใจเข้าออกทำให้กล้ามเนื้อบริเวณหน้าอกและหน้าท้องของเขายกตัวและยุบลงราวกับเกลียวคลื่น

เขาชกหมัดออกไปในอากาศ

เสียง "ปัง!" ดังสนั่น อากาศระเบิดออกด้วยเสียงที่คล้ายกับปืนใหญ่

ในตอนนี้ เกรงว่าเขาคงต้องการเวลาเพียงแค่สามลมหายใจเพื่อสังหารตัวเองเมื่อห้าวันก่อนสักสี่คนได้ในพริบตา

ประกายเงางามของโลหะชั้นหนึ่งปรากฏขึ้นบนฝ่ามือของเขา และลุกลามไปยังท่อนแขนอย่างรวดเร็ว

เมื่อมองดูพลังพิเศษที่เพิ่งเลื่อนระดับมาใหม่ ลู่หมิงก็ไม่พูดพร่ำทำเพลง ซัดหมัดเข้าใส่กำแพงข้างๆ ทันที!

"ตูม—" เสียงระเบิดดังกึกก้อง!

หลัวฮ่าวที่เดิมทีกำลังบ่มเพาะอยู่ห้องข้างๆ ร้องเสียงหลง "โอ๊ย!"

เขามองไปที่รูโหว่บนกำแพงหอพักด้วยสีหน้าตกตะลึงอ้าปากค้าง

"เชี่ยเอ๊ย! เหล่าลู่ นายมันเถื่อนเกินไปแล้ว! ต่อยกำแพงทะลุเลยเนี่ยนะ? คนเราไม่สามารถ หรืออย่างน้อยก็ไม่สมควรทำแบบนี้นะเว้ย..."

"..." ลู่หมิง

เขาชูนิ้วกลางให้หลัวฮ่าว

วินาทีต่อมา ลู่หมิงไม่ได้เดินออกไปทางประตู แต่กลับตีลังกากระโดดออกไปทางหน้าต่างหอพักแทน!

เสียง "ตึง!" ดังสนั่น เขาร่วงหล่นลงมาจากอาคารที่มีความสูงเก้าเมตร!

นักเรียนคนอื่นๆ ที่อยู่ใกล้เคียงเห็นฉากนี้ก็เบิกตากว้างในทันที

จากนั้น พวกเขาทั้งหมดก็เผยสายตาที่เต็มไปด้วยความอิจฉา

"ให้ตายเถอะ กระโดดลงมาจากชั้นสามแล้วไม่เป็นอะไรเลยเนี่ยนะ? ปราณโลหิตแบบนี้ต้องถึง 5 จุดแล้วแน่ๆ ใช่ไหม?"

"แปลกจัง ทำไมคนๆ นั้นถึงดูคุ้นตาจังเลย?"

"พอนายพูดขึ้นมา... เดี๋ยวก่อนนะ"

"เชี่ยเอ๊ย! นั่นมันเหล่าลู่นี่หว่า! ปราณโลหิตของเหล่าลู่ถึง 5 จุดแล้วเหรอเนี่ย?!"

กลุ่มนักเรียนที่เพิ่งกลับมาจากสถานบันเทิงมองดูลู่หมิงที่กระโดดลงมาจากชั้นสามด้วยสีหน้าตกตะลึงสุดขีด

เห็นได้ชัดว่าเมื่อไม่กี่วันก่อน ค่าปราณโลหิตของพวกเขายังพอๆ กันอยู่เลย แล้วทำไมปราณโลหิตของลู่หมิงถึงได้พุ่งพรวดพราดขนาดนี้ในช่วงเวลาแค่ไม่กี่วันล่ะ?!

หรือว่า... การพยายามฮึดสู้ในช่วงโค้งสุดท้ายมันจะได้ผลจริงๆ?!

เมื่อเห็นเช่นนี้ เหล่านักเรียนที่กำลังดื่มด่ำกับความบ้าคลั่งทิ้งทวน ก็รู้สึกเสียใจวาบขึ้นมาในใจ

นักเรียนชายที่เคยพูดถากถางว่าลู่หมิงแค่แสร้งทำเป็นขยัน บัดนี้หน้าซีดเผือด แทบอยากจะหาปี๊บคลุมหัวมุดดินหนีไปให้รู้แล้วรู้รอด

ทว่า เมื่อเผชิญหน้ากับนักเรียนเหล่านั้นที่มีทั้งความสับสนและอิจฉา ลู่หมิงก็ไม่แม้แต่จะปรายตามองพวกเขา และวิ่งตรงดิ่งไปยังห้องพักครูประจำชั้นทันที เขาตัดสินใจแล้ว: เขาจะไปที่สำนักวิทยายุทธ์!

...

"อะไรนะ? ปราณโลหิตของเธอคือ 8 จุดงั้นเหรอ?!"

เมื่อได้ยินคำพูดของลู่หมิง ปฏิกิริยาแรกของสวี่เจินคือไม่อยากจะเชื่อ

หลังจากยืนยันกับลู่หมิงหลายต่อหลายครั้ง เขาก็ถึงกับลงมือตรวจสอบร่างกายของลู่หมิงด้วยตัวเอง

ผิวหนังเหนียวแน่นราวกับหนังวัว นี่มัน... ลักษณะเฉพาะของนักสู้ระดับหนึ่งชัดๆ!

ทันใดนั้น สีหน้าของสวี่เจินก็ดูราวกับเห็นผี

"ไอ้หนู พลังพิเศษของเธอมันจะเหนือชั้นเกินไปแล้วมั้ง? ค่าปราณโลหิตถึงได้ทะลวงผ่านไปได้เร็วขนาดนี้?!"

สวี่เจินย่อมรู้เรื่องการปลุกพลังของลู่หมิงอยู่แล้ว

เพราะเรื่องนี้ ท่านอาจารย์ใหญ่ถึงได้มาหาเขาเป็นการส่วนตัว และอนุมัติทุนการศึกษาจำนวน 200,000 เครดิตให้กับลู่หมิง

เดิมที สวี่เจินคิดว่าต่อให้ลู่หมิงจะพยายามหนักหนาแค่ไหน เขาก็คงทำได้แค่ดันปราณโลหิตให้ไปถึง 8 จุดก่อนการสอบเข้ามหาวิทยาลัยเท่านั้น

แต่หลังจากยืนยันได้ว่าค่าปราณโลหิตของลู่หมิงอยู่ที่ 8 จุดจริงๆ สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนเป็นตื่นเต้นดีใจในทันที!

สวี่เจินคว้ามือของลู่หมิงมากุมไว้ แววตาของเขาเต็มไปด้วยความจริงจัง

"การที่สามารถไปถึง 8 จุดได้เร็วขนาดนี้ นอกเหนือจากพรสวรรค์ของเธอแล้ว ครูเชื่อว่ามันแยกไม่ออกจากการทำงานหนักของเธอเลย"

"ครูเห็นความพยายามของเธอมาตลอดสามปีนี้ เธอ... ยอดเยี่ยมมาก! ต่อไปเธอตั้งใจจะไปที่สำนักวิทยายุทธ์ใช่ไหม? เป็นการตัดสินใจที่ถูกต้องมาก ต่อให้เธอไม่บอก ครูเองก็ตั้งใจจะแนะนำเธอแบบนี้อยู่แล้ว"

"ยิ่งไปกว่านั้น พรสวรรค์ของเธอก็เข้ากันได้ดีกับเคล็ดวิชาขัดเกลาร่างกายช้างเทวะของสำนักวิทยายุทธ์ช้างเทวะมาก เดี๋ยวครูจะสมัครเรียนให้เธอเดี๋ยวนี้เลย ที่อยู่ตามนี้นะ เธอสามารถเดินทางไปที่นั่นได้เลย!"

ครูสวี่หยิบบัตรเงินโบนัสที่ทางโรงเรียนออกให้ลู่หมิงออกมาด้วยความตื่นเต้น และในขณะเดียวกันก็ส่งตำแหน่งที่ตั้งของสำนักวิทยายุทธ์ช้างเทวะให้กับลู่หมิง

หลังจากอธิบายเรื่องความปลอดภัยต่างๆ ให้เขาฟังเรียบร้อยแล้ว เขาก็เดินไปส่งลู่หมิงจนถึงประตูใหญ่

[ติง! คุณได้แลกเปลี่ยนข้อมูลกับผู้รอดชีวิตระดับ 3 [สวี่เจิน] ข้อมูลของคุณได้รับความรู้สึกดีอย่างมากจากสวี่เจิน ค่าความรู้สึกดีของครูประจำชั้น +10 คุณได้รับแกนคริสตัลกลายพันธุ์ระดับ 2 * 1, โลหะผสมระดับ 3 * 3 กก.]

เมื่อได้ยินรางวัลจาก [บททดสอบธาตุแท้มนุษย์] ของระบบ มุมปากของลู่หมิงก็ยกขึ้นเล็กน้อย

เห็นได้ชัดเลยว่าครูประจำชั้นกำลังดีใจจากใจจริง

นี่เป็นครั้งที่สองแล้วที่เขาเรียกใช้การคูณคริติคอลของรางวัลในช่วงเวลานี้

การได้รับคริสตัลกลายพันธุ์ระดับ 2 มาอีกชิ้น ทำให้เขารู้สึกอารมณ์ดีไม่น้อย

หลังจากออกจากโรงเรียน ลู่หมิงก็นั่งแท็กซี่ตรงไปยังสำนักวิทยายุทธ์ช้างเทวะทันที

ความจริงแล้ว ลู่หมิงไม่จำเป็นต้องใช้ที่อยู่ที่ครูประจำชั้นให้มาเพื่อค้นหาว่าสำนักวิทยายุทธ์ช้างเทวะอยู่ที่ไหน

เพราะในเวลานี้ ภายใน [แผนที่] ของเขา ระยะห่างระหว่างเขากับ [จวงมู่] กำลังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ

สิ่งนี้ทำให้เขาเข้าใจถึงฟังก์ชันของระบบแผนที่ ซึ่งก็คือ... การค้นหาผู้คน!

รถแท็กซี่แล่นไปประมาณยี่สิบกิโลเมตร เมื่อรถเบรกจนจอดสนิท ในที่สุดลู่หมิงก็มาถึงสำนักวิทยายุทธ์ช้างเทวะ!

สิ่งที่ทำให้เขาต้องตกตะลึงก็คือ สำนักวิทยายุทธ์ช้างเทวะที่ตั้งอยู่แถบชานเมืองแห่งนี้ กลับมีขนาดใหญ่โตมโหฬารอย่างน่าเหลือเชื่อ!

มันใหญ่ขนาดไหนน่ะเหรอ? ไม่ว่าจะมองไปทางไหน ก็มีแต่ป้ายของสำนักวิทยายุทธ์ช้างเทวะเต็มไปหมด!

พื้นที่ดินที่ครอบคลุมเนื้อที่หลายร้อยหรืออาจจะหลายพันหมู่แห่งนี้ ล้วนเป็นของสำนักวิทยายุทธ์ช้างเทวะทั้งหมด!

และในวินาทีที่เขาก้าวลงจากรถ การแจ้งเตือนจากระบบก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขาอย่างกะทันหัน!

[ติง! ขอแสดงความยินดี คุณปลดล็อกแผนที่ใหม่: สถาบันวิจัยช้างเทวะ คะแนนบันทึกสมุดภาพ +2]

[จบตอน]