บทที่ 31 - คะแนนทะลุหมื่น ขึ้นแท่นอันดับหนึ่งในพริบตา

บทที่ 31 - คะแนนทะลุหมื่น ขึ้นแท่นอันดับหนึ่งในพริบตา

"ซ่อนมีดบิน!?"

ประกายตาของไป๋ชิงเหยียนสว่างวาบ แม้แต่เธอก็ยังคาดไม่ถึงกับการเปลี่ยนแปลงนี้

"ปลุกพลังได้แค่เจ็ดวัน ต่อสู้จริงแค่วันแรก!"

"ก็สามารถเรียนรู้วิธีซ่อนมีดบินระหว่างการต่อสู้ได้แล้ว?"

ผู้ใช้พลังจิตกับนักสู้ไม่เหมือนกัน

นักสู้มีกระบวนท่าอยู่ ไม่ต้องพูดถึงความล้ำลึกพิสดาร ขอเพียงฝึกตามกระบวนท่าไปทีละขั้น ก็สามารถฝึกฝนจนเป็นรูปเป็นร่างได้

แต่ผู้ใช้พลังจิตมีเพียงวิธีการต่อสู้พื้นฐานเท่านั้น

อย่างเช่นการซ่อนมีดบิน

ซ่อนมีดบินหลักของตัวเองไว้ในระหว่างการต่อสู้ และมอบการโจมตีปลิดชีพให้ศัตรูในจังหวะสำคัญ

พูดน่ะง่าย อธิบายก็ง่าย

แต่พอเข้าสู่การต่อสู้จริง สมองก็จะขาวโพลน รู้วิธีแต่ก็นึกไม่ออก ถึงนึกออกก็ทำได้แย่มาก ซ่อนเอาไว้ไม่ได้เลย

การกระทำของฉินมู่เมื่อครู่ หลอกได้แม้กระทั่งไป๋ชิงเหยียน ผู้ดูแลหลายคน หรือแม้แต่ผู้คุมสอบ

ไม่มีใครสังเกตเห็นเลยว่า ในตอนที่ฉินมู่ระเบิดพลังหมัดออกมา เขายังมีพลังจิตและสมาธิเหลือพอที่จะซ่อนมีดบินไว้อีกเล่ม

ไป๋ชิงเหยียนตาเป็นประกาย ท่าทางกระหายราวกับอยากจะลากฉินมู่ผ่านหน้าจอโฮโลแกรมออกมากินทั้งเป็น

"โศกนาฏกรรมชัดๆ!"

กัวโหย่วเหวยถอนหายใจในใจ

"ฉินมู่ ตอนนี้นายทำตัวให้มันเงียบๆ หน่อยไม่ได้หรือไง?"

"ขืนเป็นแบบนี้ต่อไป ขุมกำลังอื่นได้คลุ้มคลั่งแย่งตัวคนแน่"

"อู๋จื้อหมิงหายหัวไปตั้งนานยังไม่กลับมา หมอนั่นคงไม่ได้กำลังเคลื่อนไหวอะไรอยู่หรอกนะ?"

ตอนนั้นเอง คนข้างๆ ก็สบถด่าออกมา

"อู๋จื้อหมิง! แกทำผิดกฎแล้ว! เขามีสิทธิ์อะไรวิ่งไปช่วย?"

อะไรนะ?!

กัวโหย่วเหวยเงยหน้าขึ้นขวับ ในหน้าจอ อู๋จื้อหมิงเข้าไปปะปนกับเหล่ายอดยุทธ์ในหน่วยกู้ภัย และพุ่งเข้าสู่สนามสอบอย่างโจ่งแจ้ง!?

"หน้าด้าน!!"

"หน้าด้านที่สุด!!!"

เดิมทีกัวโหย่วเหวยคิดว่าหน่วยกู้ภัยของการสอบต่อสู้มีคนของตัวเองอยู่พอดี ให้เขาไปช่วยประคองฉินมู่ไว้ก่อน ถึงจะเซ็นสัญญาไม่ได้ แต่ขุมกำลังอื่นก็แทรกแซงได้ยาก

ผลคือ?

ผลก็คืออู๋จื้อหมิงคนนี้ไม่หน้าบางแล้ว!!

ต่อให้เขาออกเดินทางเดี๋ยวนี้ ก็ไม่มีทางเร็วกว่าหน่วยกู้ภัย

"พี่จางนะพี่จาง ครั้งนี้พึ่งนายแล้ว! ต้องต้านเอาไว้ให้ได้!"

ขณะเดียวกัน ผู้คุมสอบก็เปิดภาพฉากการต่อสู้เมื่อครู่แบบสโลว์โมชัน

ผู้คนถึงได้เห็นมีดบินเล่มนั้นที่พุ่งเสียบลงพื้นอย่างลับๆ หลังจากที่ระเบิดพลังออกไป

"ซี้ด โคตรเทพ!"

"มุมกำลังดี ไม่มีแสงสะท้อน เสียงแหวกอากาศก็ดังพร้อมกับเสียงตะโกน ไม่ได้ยินเสียงเลย"

"มีดบินห้าเล่ม! นี่มันระดับความแข็งแกร่งขนาดไหนกัน?"

"บ้าไปแล้ว!"

"เห็นบอกว่าไป๋ชิวเย่มีมีดบินแค่สามเล่มไม่ใช่หรือ? หรือว่าฉินมู่คนนี้จะโหดกว่าไป๋ชิวเย่?"

ฮึ!

แม้ว่าไป๋ชิงเหยียนจะมองฉินมู่ด้วยความอิจฉา แต่พอมีคนยกหางคนหนึ่งแล้วเหยียบอีกคนหนึ่ง มันก็ทำให้เธอไม่สบอารมณ์ จึงแค่นเสียงเย็นชาว่า

"สิ่งที่ผู้ใช้พลังจิตเรียกว่าการควบคุมมีดบิน คือจำนวนที่สามารถควบคุมได้ด้วยพลังทั้งหมด!"

"หากละทิ้งพลังโจมตีสูงสุดของมีดบิน ผู้ใช้พลังจิตทั่วไปแค่ฝึกฝนเล็กน้อย ก็สามารถมีมีดบินห้าเล่มหรือสิบเล่มได้"

"จุดสำคัญอยู่ที่การควบคุมในการต่อสู้จริง"

"ความเร็วในการออกอาวุธของมีดบินสี่เล่ม ดูเหมือนจะดุดันรวดเร็ว แต่นั่นคือการหยิบยืมพลังระเบิดของนักสู้มาทับซ้อนกัน ความเร็วจริงๆ ไม่ได้แข็งแกร่งไปกว่าสองเล่มก่อนหน้านี้เลย และมีดบินที่ซ่อนอยู่เล่มนั้นยิ่งไม่มีพลังจิตแฝงอยู่เท่าไหร่"

"พอถึงตอนที่ระเบิดพลังโจมตี มีดบินอีกสี่เล่มก็ไม่ได้ถูกควบคุมอีกต่อไป แต่หันไปทุ่มสมาธิทั้งหมดเพื่อควบคุมมีดบินเพียงเล่มเดียว นี่คือวิธีการแบ่งสรรพลังจิต และเป็นวิชาพื้นฐานของผู้ใช้พลังจิตด้วย"

อ้อ

พออธิบายแบบนี้ ทุกคนก็เข้าใจแล้ว

แต่ในใจของไป๋ชิงเหยียนกลับลอบชื่นชม

"ปลุกพลังได้แค่เจ็ดวัน ควบคุมมีดบินเต็มกำลังได้สองเล่ม สูงสุดห้าเล่ม แถมยังเรียนรู้วิชาพื้นฐานของผู้ใช้พลังจิต และยังได้ผลลัพธ์ที่ดีขนาดนี้ นี่มันสัตว์ประหลาดชัดๆ!!"

พื้นที่รกร้าง

เมื่อจ่าฝูงหมาป่าตาย

ฝูงหมาป่าทั้งหมดก็เงียบลงทันที

ฉินมู่ลอยอยู่กลางอากาศ ดึงมีดบินทั้งหมดกลับมาอย่างสบายใจ

มีดบินมูลค่าเล่มละนับล้านเครดิต ถ้าหายไปคงปวดใจแย่

บรู๊ววว!!

ฝูงหมาป่าเชิดหัวขึ้นพร้อมกัน เสียงหอนดังก้องไปทั่วที่ราบ

ดูเหมือนกำลังส่งวิญญาณให้จ่าฝูง

ฉินมู่คาดเดาในใจ ทว่าวินาทีต่อมา

ฝูงหมาป่ารอบๆ กลับพุ่งเข้าใส่ศพของจ่าฝูงหมาป่า และอ้าปากฉีกกระชากเนื้อ

"เชี่ย?"

ฉินมู่มองจนเบิกตาค้าง

"ไอ้พวกบ้า! นั่นมันของรางวัลของฉันนะ!"

สัตว์อสูรระดับสี่

มีมูลค่านับแสนเครดิต ถ้าเป็นระดับจ่าฝูง อาจจะขายได้ถึงหนึ่งล้านเครดิตด้วยซ้ำ

นี่มันเงินทั้งนั้น!

"ตายซะ!"

ฉินมู่ลงมือด้วยความโกรธจัด มีดบินสี่เล่มพุ่งทะยานออกไป เสียบลงตรงๆ

ฉึก! ฉึก!

มีดบินพุ่งจากท้องฟ้าเสียบเข้าที่หลังของฝูงหมาป่า

ฉากเบื้องล่างวุ่นวายไปหมด การจะเล็งให้เข้าตาของสัตว์อสูรที่กำลังฉีกกระชากเนื้ออย่างบ้าคลั่งในเวลาแบบนี้ เห็นได้ชัดว่าเป็นเรื่องที่ฝืนกันเกินไป

นี่ไม่ใช่ปัญหาที่ทักษะการควบคุมจะแก้ไขได้ แต่ยังต้องคาดเดาการเคลื่อนไหวของเป้าหมายที่กำลังขยับอยู่ด้วย

เพราะเมื่อครู่นี้ฝูงหมาป่ากระโจนเข้ามา ท่าทางของหัวกลางอากาศที่ทำได้นั้นมีน้อยมาก และทิศทางก็เหมือนกันหมด

แต่ตอนนี้ฝูงหมาป่ารุมล้อมกันอยู่ หัวแทบจะมุดเข้าไปในเนื้อของจ่าฝูงหมาป่า จะไปหาเป้าหมายโจมตีจากไหน?

ฉินมู่ควบคุมมีดบินบดขยี้หัวใจของสัตว์อสูรสี่ตัว ขณะที่ศพของจ่าฝูงหมาป่าถูกฉีกทึ้งจนเละเทะไปแล้ว

จิ๊บ!

บนท้องฟ้า เสียงร้องแหลมบาดหูดั่งโลหะกรีดร้องดังก้อง

"เจ้านายระวัง แร้งปากทองเริ่มโฉบลงมาแล้ว!"

จิ๊!

ไอ้พวกเวร มาได้ถูกเวลาจริงๆ

ฉินมู่ไม่มีเวลาเปิดฉากโจมตีระลอกสอง เขาดึงมีดบินกลับมาและล่าถอยทันที

ปึ่ก!

โล่กางออก ขวางอยู่ตรงหน้า

"ไม่ได้พุ่งมาหาฉันหรอกเหรอ!?" ฉินมู่จับจ้องไปที่เส้นทางการโฉบของแร้งปากทอง ซึ่งพุ่งตรงไปที่ฝูงหมาป่าด้านล่าง

ตรงนี้มีซากของจ่าฝูงหมาป่า และมีศพหมาป่าสามตาเล็บน้ำเงินที่ถูกฆ่าตายอีกหลายสิบตัว

นั่นต่างหากคือเป้าหมายของแร้งปากทอง

ถ้าแย่งของสำเร็จรูปได้ แร้งก็จะไม่ล่าเหยื่อเอง

ปัง ปัง

คลื่นเสียงระเบิดออกกลางอากาศ

แร้งปากทอง เวลาโฉบลงมาจะทะลวงกำแพงเสียงโดยตรง ความเร็วนั้นน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก

"เจ้านาย ตอนนี้เป็นเวลาที่ดีที่สุดในการล่าถอย!"

เสี่ยวอีร้องเตือน

แต่ฉินมู่กลับทำราวกับไม่ได้ยิน ในสายตามีเพียงแร้งปากทองที่โฉบลงมาด้วยความเร็วสูง

"ไป!"

ฉินมู่สะบัดมือขว้างมีดบินออกไปเล่มหนึ่ง ตอนแรกความเร็วถือว่าธรรมดา แต่หลังจากปรับมุมได้ที่ ก็เร่งความเร็วขึ้นกะทันหัน พุ่งวาบผ่านฝูงแร้งไป

ไม่โดนเป้าหมาย ไม่มีปฏิกิริยาอะไรเลย?

แร้งปากทองหลายตัวกางปีกร่อนในช่วงไม่กี่สิบเมตรสุดท้าย กางกรงเล็บแหลมคม คาบศพสัตว์อสูรบนพื้นขึ้นมาอย่างแม่นยำ แล้วกระพือปีกบินขึ้นจากจุดนั้น

ท่วงท่าลื่นไหลราวกับสายน้ำ นับว่าเป็นศิลปะแขนงหนึ่ง

ตอนนั้นเอง

ปัง

แร้งปากทองตัวหนึ่งเสียหลักร่วงกระแทกพื้นด้วยท่าทางทุลักทุเล เครื่องตกแล้ว!

มีดบินเมื่อครู่เล็งไปที่คอหอยของแร้งปากทอง น่าเสียดายที่เป้าหมายไม่ตรงนัก จึงกรีดผ่านปีกของอีกฝ่ายไป

แต่รอยกรีดเพียงรอยเดียวนั้น ได้ทำลายความแข็งแกร่งของปีกแร้งปากทองไป แรงปะทะอันมหาศาลจากการร่อนด้วยความเร็วสูง ได้หักปีกของมันโดยตรง ทำให้มันร่วงดิ่งลงสู่พื้น

ไม่ต้องดูต่อ

แร้งปากทองตัวนี้ต้องตายสนิทอย่างแน่นอน ตกด้วยความเร็วเสียง ต่อให้เป็นโลหะผสมความแข็งแกร่งสูง ก็ทนแรงกระแทกขนาดนี้ไม่ไหวหรอก

"หึ"

"ฆ่าได้ตัวหนึ่งก็คุ้มแล้ว"

ฉินมู่เริ่มรู้สึกสนุกขึ้นมา

แร้งปากทองที่ลงจอดแล้วบินขึ้นใหม่ ความเร็วจะช้าลงมาก ช้ากว่าเขาเสียอีก ขอเพียงไม่ได้โฉบเป้าหมายมาที่เขา ก็ถือว่าไม่เป็นอันตราย

มีดบินไม่ได้ถูกดึงกลับ

และไม่ได้เร่งความเร็ว มันแค่ลอยนิ่งๆ อยู่กลางอากาศแบบนั้น

พอแร้งปากทองโฉบลงมา มีดบินก็ฉวยโอกาสกรีดพวกมันกลางทางสักสองสามรอย

ไม่ต้องทำอะไรมาก

แค่กรีดขนให้ขาดสักสองสามเส้น เจ้าพวกนี้ก็จะเครื่องตกเองตอนที่ชะลอความเร็วเพื่อล่าเหยื่อ!

สัตว์อสูรระดับสาม!

ราคาปกติอยู่ที่แสนกว่าเครดิต แต่นั่นคือราคาสัตว์อสูรบนบก

ราคาสัตว์อสูรบินได้นั้นสูงกว่าสัตว์อสูรบนบกถึงห้าเท่า หรืออาจจะสิบเท่า!

สัตว์พวกนี้ล่าได้ยากก็เรื่องหนึ่ง แต่จุดสำคัญคือปีกและกระดูกที่สามารถบินด้วยความเร็วเหนือเสียงได้นั้น เป็นวัสดุสำคัญสำหรับโลหะผสมแบบใหม่ จึงมีมูลค่ามหาศาล

ตัวหนึ่งก็เป็นล้านเครดิต

ที่สำคัญคือตอนนี้ฆ่าได้โดยไม่ต้องเปลืองแรงเลย

เก็บเงินชัดๆ

แค่ซัดมีดบินออกไปสักที ก็ได้เงินเป็นล้านเครดิตแล้ว!

"สบายสุดๆ"

ฉินมู่ไม่เคยคิดเลยว่าการหาเงินจะง่ายขนาดนี้

ถ้าแร้งปากทองมามากกว่านี้อีกหน่อย เผลอๆ คืนนี้ใช้ศพหมาป่าสามตาเล็บน้ำเงินเป็นเหยื่อล่อ คงฆ่าได้เป็นสิบเป็นร้อยตัวแน่

"จริงสิ คะแนนเท่าไหร่แล้ว?"

ฉินมู่ถามขณะควบคุมมีดบินไปด้วย

"เจ้านาย คะแนนของท่านเพิ่งทะลุ 10000 คะแนน ตอนนี้อยู่อันดับหนึ่ง! นำอันดับสองอย่างไป๋ชิวเย่อยู่ 7020 คะแนน!"

เสี่ยวอีตอบ

"เยอะขนาดนี้เลยเหรอ?"

ฉินมู่ฟังแล้วก็แปลกใจเล็กน้อย