บทที่ 3 จอมวายร้ายเฉาเจิ้งฉุน, โหวอาภรณ์โลหิต!

บทที่ 3 จอมวายร้ายเฉาเจิ้งฉุน, โหวอาภรณ์โลหิต!

[โฮสต์]: เย่เสวียน

[พรสวรรค์]: สามัญ

[สถานะ]: บาดเจ็บสาหัส

[วิญญาณยุทธ์]: ไม่มี

[ระดับพลัง]: ไม่มี

[เคล็ดวิชา]: เคล็ดวิชาแท้เสวียนเทียน, เคล็ดวิชามังกรเทวะ

[อายุ]: 20 ปี

[ของล้ำค่า]: ไม่มี

[จำนวนการอัญเชิญ]: 0 (ทองแดง, เงิน, ทอง, อัญเชิญระดับสูงสุด... การอัญเชิญระดับทองแดง 30 ครั้งสามารถหลอมรวมเป็นการอัญเชิญระดับเงินหนึ่งครั้ง, ระดับอื่น ๆ ก็เช่นเดียวกัน)

[บริวารวายร้าย]: ไม่มี

[ค่าวายร้าย]: 0

[ร้านค้าลึกลับ]: ต้องใช้ค่าวายร้ายหนึ่งร้อยแต้มเพื่อปลดล็อก

"เจ้าของร่างเดิมนี่มันช่างไร้ประโยชน์เสียจริง อย่างไรเสียก็เป็นถึงโอรสของฮ่องเต้ต้าเฉียน แต่พรสวรรค์กลับธรรมดา ทั้งยังไม่มีวิญญาณยุทธ์ มิน่าเล่าถึงไม่เป็นที่โปรดปรานของฮ่องเต้ต้าเฉียน ถูกส่งมายังสถานที่ทุรกันดารเช่นนี้"

เย่เสวียนมีใบหน้าเคร่งขรึม หากไม่มีระบบ ชาตินี้ของเขาคงจบสิ้นแล้ว

นี่ก็ไม่น่าแปลกใจที่จะถูกทอดทิ้ง

หากเขาเป็นฮ่องเต้ต้าเฉียน เขาก็คงจะทำเช่นเดียวกัน

"ระบบ มีรางวัลอะไรบ้างหรือไม่ ระบบอื่น ๆ พอเริ่มเกมก็มีชุดของขวัญสำหรับผู้เริ่มต้นทั้งนั้น"

[ติ๊ง ระบบอื่นมีสิ่งใด ระบบนี้ย่อมมีเช่นกัน มอบรางวัลชุดของขวัญสำหรับผู้เริ่มต้นให้แก่โฮสต์หนึ่งชุด]

ชุดของขวัญสำหรับผู้เริ่มต้น: โอสถสร้างสรรค์ขั้นเก้า*1, สิทธิ์อัญเชิญระดับเงิน*1, สิทธิ์อัญเชิญระดับทองแดง*1, เคล็ดวิชาเทพอุดร

โอสถสร้างสรรค์ขั้นเก้า: มาจากดินแดนโอสถ เป็นผลงานของปรมาจารย์โอสถศักดิ์สิทธิ์ท่านหนึ่ง หลังจากรับประทานแล้ว สามารถช่วงชิงพลังสร้างสรรค์แห่งฟ้าดิน หล่อหลอมรากฐานกระดูกขึ้นใหม่ ฟื้นฟูอาการบาดเจ็บ และมีโอกาสปลุกวิญญาณยุทธ์

เคล็ดวิชาเทพอุดร: เคล็ดวิชาเทพอุดรเป็นหนึ่งในสุดยอดวิชาของสำนักเซียวเหยา สร้างสรรค์ขึ้นโดยเซียวเหยาจื่อ แก่นแท้ของเคล็ดวิชาเทพอุดรคือ "มหาสมุทรโอบรับร้อยสายธาร น้ำในมหาสมุทรสามารถรองรับร้อยสายธารได้" ดูดซับพลังปราณของผู้อื่นมาเป็นของตนเอง เคล็ดวิชาเทพอุดรสามารถเปลี่ยนพลังปราณที่ดูดซับมาให้กลายเป็นพลังปราณที่มีคุณสมบัติเดียวกัน เรียกว่า ปราณแท้เทพอุดร วิชาดูดพลังในยุคหลังเป็นเพียงส่วนหนึ่งของเคล็ดวิชาเทพอุดรที่ไม่สมบูรณ์เท่านั้น

เคล็ดวิชาเทพอุดรสามารถดูดซับพลังปราณของผู้อื่นมาเป็นของตนเองได้ ยิ่งพลังปราณลึกล้ำมากเท่าใด อานุภาพของมันก็จะยิ่งรุนแรงมากขึ้นเท่านั้น ทั้งยังสามารถสลายพลังยุทธ์ของผู้อื่นได้ หากฝึกฝนจนถึงขั้นสูงสุดยังสามารถนิพพานจุติใหม่ได้อีกด้วย

"ฮ่าฮ่าฮ่า โอสถสร้างสรรค์ขั้นเก้า หล่อหลอมรากฐานกระดูก สร้างสรรค์ชีวิตใหม่ นี่มันเตรียมไว้สำหรับร่างกายอันอ่อนแอนี้ของข้าโดยเฉพาะมิใช่รึ มีโอสถเม็ดนี้ ข้าก็นับว่าได้เกิดใหม่ครั้งหนึ่งแล้ว"

เย่เสวียนมองดูคำอธิบายเกี่ยวกับโอสถสร้างสรรค์ขั้นเก้าบนหน้าต่างระบบ ใบหน้าเต็มไปด้วยความยินดีที่มิอาจเก็บซ่อนไว้ได้

ในโลกใบนี้ก็มียาบางชนิดที่สามารถหล่อหลอมตันเถียนขึ้นใหม่ได้เช่นกัน แต่ทุกชนิดล้วนเป็นของล้ำค่าที่หาได้ยากยิ่ง แม้แต่บิดาของเขาซึ่งเป็นฮ่องเต้ต้าเฉียน ก็อาจจะหามาไม่ได้แม้แต่เม็ดเดียว

อีกทั้งยาประเภทนี้ส่วนใหญ่ยังมีข้อเสีย แม้จะสามารถหล่อหลอมตันเถียนขึ้นใหม่ ทำให้คนผู้นั้นกลับมาสู่เส้นทางการฝึกยุทธ์ได้อีกครั้ง

แต่ก็ทำได้เพียงก้าวเข้าสู่ขอบเขตปรมาจารย์เป็นอย่างมากที่สุด ส่วนขอบเขตที่สูงกว่าปรมาจารย์นั้นก็แทบจะหมดหวัง

จากนี้จะเห็นได้ว่า หากโอสถเม็ดนี้ปรากฏขึ้นในต้าเฉียน เกรงว่าทั้งแผ่นดินต้าเฉียนคงจะต้องปั่นป่วนพลิกฟ้าคว่ำดินเป็นแน่

"เคล็ดวิชาเทพอุดร ดูดซับพลังมาเป็นของตนเอง เคล็ดวิชานี้ไร้ขีดจำกัด อย่างน้อยก็ต้องเป็นเคล็ดวิชาระดับศักดิ์สิทธิ์ ในบรรดาเคล็ดวิชาทั้งหมดของต้าเฉียน เกรงว่าคงไม่มีเคล็ดวิชาใดจะเทียบเทียมได้ ข้าผู้นี้กำลังจะผงาดขึ้นแล้ว"

เย่เสวียนยิ่งอ่านก็ยิ่งหลงใหล ค่อย ๆ ดื่มด่ำเข้าไปในนั้น มุมปากยกขึ้นเป็นรอยโค้งโดยไม่รู้ตัว

ท่องยุทธภพอย่างเบิกบาน ผงาดไปทั่วหล้า เด็กหนุ่มคนใดเล่าจะไม่มีความฝันแห่งจอมยุทธ์

"ยังมีสิทธิ์อัญเชิญอีกสองครั้ง ครั้งหนึ่งระดับเงิน อีกครั้งระดับทองแดง ข้าจะอัญเชิญยอดฝีมือมาคุ้มครองข้าสักสองคนก่อน"

เย่เสวียนคิดในใจ แล้วเปิดหน้าต่างระบบเพื่อเริ่มการอัญเชิญในทันที

ไม่นานนัก เสียงของระบบอันเย็นชาก็ดังขึ้นในหัวของเขา

[ติ๊ง ยินดีด้วย โฮสต์อัญเชิญจอมวายร้ายเฉาเจิ้งฉุนและโหวอาภรณ์โลหิตได้สำเร็จ]

[ตัวละคร]: เฉาเจิ้งฉุน

[พลังฝีมือ]: ยอดปรมาจารย์ขั้นสิบ

[เคล็ดวิชา]: วิชาพรหมจรรย์เทียนกัง, หมื่นสายธาราหวนสมุทร

[ที่มาของตัวละคร]: ใต้หล้าไร้เทียมทาน เฉาเจิ้งฉุนเป็นหัวหน้าสำนักบูรพา เป็นคนเจ้าเล่ห์เพทุบาย วรยุทธ์สูงส่ง จิตใจลึกล้ำ วางแผนเป็นเลิศ แม้จะเป็นตัวร้าย แต่เขาก็จงรักภักดีต่อฮ่องเต้ต้าหมิงมาโดยตลอด เป็นหนึ่งในตัวละครที่มีเสน่ห์อย่างยิ่ง

[ผู้ใต้บังคับบัญชา]: มาพร้อมขันทีขอบเขตเซียนเทียน 50 คน และขันทีขอบเขตโฮ่วเทียน 50 คน

[ตัวละคร]: โหวอาภรณ์โลหิต ไป๋อี้เฟย

[พลังฝีมือ]: ก่อแก่นปราณขั้นสาม (ช่วงต้น)

[เคล็ดวิชา]: บันทึกเทพโลหิต, เคล็ดกระบี่น้ำแข็งทมิฬ (ระดับสวรรค์)*(ต้นฉบับใช้คำนี้天品)

[วิญญาณยุทธ์]: อสรพิษปีศาจน้ำแข็งทมิฬ (ระดับสวรรค์)

[ที่มาของตัวละคร]: ฉินสื่อหมิงเย่ว์ ผู้มีอำนาจแห่งแคว้นหาน ได้รับบรรดาศักดิ์เป็นโหวอาภรณ์โลหิต มีดินแดนศักดินาคือปราสาทเสวี่ยอี กุมอำนาจทหารหนึ่งแสนนาย เป็นหัวหน้าของ "สี่ขุนพลอำมหิตแห่งม่านราตรี" ได้รับสมญานามว่า "โหวอาภรณ์โลหิตผู้ขาวพิสุทธิ์" วรยุทธ์ลึกล้ำ เป็นคนสุขุมเยือกเย็น มีสติปัญญาหลักแหลม ได้รับอิทธิพลจากวรยุทธ์ประจำตระกูล ทำให้มีนิสัยเย่อหยิ่งแปลกประหลาด โหดเหี้ยมกระหายเลือด ผิวพรรณขาวผ่องดุจหิมะตลอดปี ชอบสวมอาภรณ์สีแดง

[ผู้ใต้บังคับบัญชา]: มาพร้อมกองทหารเกราะขาวชั้นยอดสามพันนาย

"ตัวละครที่ถูกอัญเชิญ จะถูกปลูกฝังตัวตนในโลกใบนี้โดยอัตโนมัติ โดยยังคงความทรงจำ วรยุทธ์ และนิสัยจากชาติก่อนไว้ และจะจงรักภักดีต่อโฮสต์หนึ่งร้อยเปอร์เซ็นต์"

ขณะที่เย่เสวียนกำลังตรวจสอบหน้าต่างคุณสมบัติของเฉาเจิ้งฉุนและโหวอาภรณ์โลหิตอยู่นั้น เสียงอันเย็นชาไร้ความรู้สึกของระบบก็ดังขึ้นในหัวของเขา

เย่เสวียนพลันได้สติกลับมา

"ฮ่าฮ่าฮ่า สมแล้วที่เป็นระบบจอมวายร้าย ช่างคิดได้รอบคอบเสียจริง การปลูกฝังตัวตนเช่นนี้ ต่อให้มีคนไปสืบหาก็จะสืบไม่พบความผิดปกติใด ๆ ถูกใจข้ายิ่งนัก"

เมื่อเห็นว่าระบบรอบคอบถึงเพียงนี้ บนใบหน้าของเย่เสวียนก็ปรากฏรอยยิ้มขึ้นมา เขาตรวจสอบพลังฝีมือของคนทั้งสองต่อไป

เฉาเจิ้งฉุนเป็นยอดปรมาจารย์ขั้นสิบ ยอดปรมาจารย์ขั้นสิบนั้นมีอยู่เพียงในตำนานเท่านั้น

โดยทั่วไปแล้ว หลังจากยอดปรมาจารย์ขั้นเก้า ก็จะเป็นผู้แข็งแกร่งขอบเขตก่อแก่นปราณ มีเพียงผู้ที่มีพรสวรรค์และรากฐานที่มั่นคงอย่างยิ่งยวด และมีโชคชะตาที่ท้าทายสวรรค์เท่านั้น ถึงจะสามารถก้าวเข้าสู่ขั้นที่สิบได้อย่างปาฏิหาริย์

ยอดปรมาจารย์ขั้นสิบ มีพลังเทียบเท่ากับผู้แข็งแกร่งขอบเขตก่อแก่นปราณขั้นหนึ่ง และในอนาคตเมื่ออยู่ในขอบเขตเดียวกันก็แทบจะไร้เทียมทาน

ในราชวงศ์ต้าเฉียนก็นับว่าเป็นยอดฝีมือระดับสูงแล้ว

และเมืองซีเฟิงแห่งนี้ก็เป็นสถานที่ห่างไกลอย่างยิ่ง ยอดปรมาจารย์ขั้นสิบก็เพียงพอที่จะทำให้เขาไร้เทียมทานได้แล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีโหวอาภรณ์โลหิตไป๋อี้เฟยอีก โหวอาภรณ์โลหิตผู้ขาวพิสุทธิ์ สมญานามนั้นได้มาจากการย่างเหยียบบนกองเลือดของผู้คนนับไม่ถ้วน ไม่เพียงแต่พลังฝีมือของตนเองจะแข็งแกร่ง แต่ยังสามารถบัญชาการกองทัพใหญ่ได้อีกด้วย

ก่อแก่นปราณขั้นสาม ขอบเขตระดับนี้ ต่อให้กลับไปยังเมืองหลวงที่เต็มไปด้วยยอดฝีมือดั่งเมฆา ก็ยังนับว่าเป็นยอดฝีมือในหมู่ยอดฝีมือ

มีคนทั้งสองนี้คอยคุ้มครอง เขาก็นับว่าสามารถตั้งหลักได้อย่างมั่นคง ไม่ต้องกังวลเรื่องความปลอดภัยของตนเองอีกต่อไป

ที่ทำให้เย่เสวียนประหลาดใจยิ่งกว่าคือ โหวอาภรณ์โลหิต กลับมีวิญญาณยุทธ์ระดับสวรรค์ อสรพิษปีศาจน้ำแข็งทมิฬ พลังต่อสู้ที่แท้จริงของเขาน่าจะสูงกว่าขอบเขตก่อแก่นปราณขั้นสามไปมาก

"เกิดใหม่ทั้งที ข้าจะไม่ยอมถูกผู้ใดควบคุมอีกต่อไป ผู้ใดที่คิดจะมาอยู่เหนือหัวข้า ก็จงรอความตายได้เลย นิกายเสวียนเทียน หลิ่วหลิงเซวียน พวกเจ้าหนีไม่พ้นแม้แต่คนเดียว ข้าจะทำให้พวกเจ้าต้องชดใช้ด้วยเลือด สำหรับการกระทำในวันนั้น"

ใบหน้าของเย่เสวียนเต็มไปด้วยไอสังหาร นิสัยของเขาก็ค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นเย็นชาไร้ความรู้สึก

คนดีมักอายุสั้น แต่คนชั่วกลับอยู่ยั้งยืนยงนับพันปี

ชาติก่อนเขาเป็นคนดีมาตลอด ทำแต่ความดี แต่สุดท้ายกลับถูกภรรยาและลูกน้องหักหลัง

ด้วยความโกรธแค้น เขาจึงฆ่าคนทั้งสองแล้วกระโจนเข้ากองไฟ ตายไปพร้อมกัน

ชาตินี้ เขาขอสาบานว่าจะไม่เป็นคนดีอีกต่อไป ถ้าจะเป็น ก็จะเป็นอย่างเฉาเมิ่งเต๋อ(โจโฉ)

ข้ายอมทรยศคนทั้งโลก แต่ไม่ยอมให้ใครในโลกทรยศข้า!

โดยไม่รู้ตัว เย่เสวียนได้เปลี่ยนแปลงไปแล้ว บนร่างของเขามีความเย็นชาไร้ปรานีของจอมคนปรากฏขึ้นมา

หากผู้เฒ่าหวังที่เพิ่งจากไปเมื่อครู่ได้เห็นภาพนี้ คงจะต้องตกตะลึงอย่างแน่นอน

เย่เสวียนในตอนนี้กับเย่เสวียนเมื่อครู่นี้ ราวกับเป็นคนละคน แม้แต่กลิ่นอายก็แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

แม้จะไม่มีระดับพลังแม้แต่น้อย แต่ก็สามารถทำให้ผู้คนรู้สึกหนาวสะท้านไปถึงกระดูกได้