บทที่ 14 ปราบด้วยหมัดเดียว! เถ้าถ่านทำลายโลก · ริวจินจักระ!

เมื่อเสียงนั้นค่อยๆ จางลง

ดาบยักษ์ที่ก่อตัวจากผลึกน้ำแข็งฟาดออกไปข้างหน้าอย่างฉับพลัน!

แสงฟาดฟันฉีกกระชากอากาศ ซัดเข้ามาพร้อมอานุภาพอันยิ่งใหญ่ที่ไม่อาจต้านทานได้!

ฉึก——！

ภัยพิบัติที่แปลงกายเป็นเด็กสาวผมดำแทบไม่มีเวลาหลบ ทำได้เพียงรีบประสานมือทั้งสองป้องไว้ด้านหน้า หวังจะรับการโจมตีนี้เอาไว้

ทว่า

พอเธอยกแขนขึ้นมา

แสงฟาดฟันนั้นก็ถาโถมเข้ามาแล้ว

ปัง！！！

ในชั่วขณะที่ปะทะกัน ร่างของเธอก็ถูกกระแทกปลิวออกไปทันที แล้วชนอัดเข้ากับกำแพงอย่างแรง

เห็นดังนั้น หนิงอวิ๋นก็เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย น้ำเสียงแฝงความประหลาดใจจางๆ

“รับการโจมตีของฉันไว้ได้อย่างฝืนๆ แล้วยังไม่ตายอีกงั้นเหรอ... ดูเหมือนฝีมือของเธอจะเหนือกว่าภัยพิบัติสองตัวที่เคยเจอก่อนหน้านี้ไม่น้อยเลยนะ!”

ภัยพิบัติที่แข็งแกร่ง ทำให้แววตาหนิงอวิ๋นหรี่ลงเล็กน้อย แต่ในใจกลับยิ่งปลาบปลื้มยินดี!

ภัยพิบัติสองตัวก่อนหน้านี้ที่เขาสังหารไป มอบค่าชาร์จให้เขาร้อยละยี่สิบและร้อยละสามสิบตามลำดับ... ถ้าอย่างนั้น ภัยพิบัติที่แข็งแกร่งกว่าตรงหน้านี้ จะสามารถเติมค่าชาร์จให้เต็มในครั้งเดียวได้หรือไม่?

เขาอดใจรอไม่ไหวแล้ว!

คิดได้ดังนั้น

หนิงอวิ๋นก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว

ยกแขนขึ้น นิ้วเรียวยาวที่เห็นข้อกระดูกชัดเจนยื่นออกไป

แกร๊ก——！

เสียงเยือกแข็งที่ชวนให้หนังศีรษะชาวาบดังขึ้นต่อเนื่องกลางอากาศ!

ผลึกน้ำแข็งก่อตัวขึ้นทีละชั้น กลายเป็นดาบน้ำแข็งลอยอยู่กลางอากาศ ตัวดาบสีฟ้าอมครามเปล่งประกายเย็นเยียบ ดุดันถึงขีดสุด!

และในตอนนี้

ภัยพิบัติที่ถูกฟันกระเด็นออกไปเพิ่งจะลุกขึ้นจากพื้นได้พอดี

ดวงตาคู่นั้นค่อยๆ แปรเป็นม่านตาแนวตั้งสีแดงฉาน ร่างกายปรากฏเกล็ดคล้ายเกราะเหล็กนับไม่ถ้วน!

เมื่อเห็นฉากนี้ หนิงอวิ๋นที่กำลังจะโจมตีถึงกับหยุดไปชั่วครู่ ก่อนจะเอ่ยอย่างสนใจว่า “ยังเป็นปีศาจงูอีกเหรอ?”

ตอนนี้

เสียงของปีศาจงูก็แปรจากเสียงเด็กสาวขี้อายเดิมเป็นเสียงผู้หญิงแหบพร่า “มนุษย์ ข้าไม่ได้ปล่อยกลิ่นอายใดๆ ออกมาเลย เจ้าไปพบตัวข้าได้อย่างไรกัน?”

มุมปากหนิงอวิ๋นค่อยๆ ยกขึ้น “แน่นอนว่า... สัญชาตญาณ”

“สัญชาตญาณของฉันแม่นมาตลอด”

ระหว่างพูด

เขาก็สะบัดแขนฟาดลง

ฟิ้ว! ฟิ้ว! ฟิ้ว!

ดาบน้ำแข็งที่ตามมาทีละเล่มแปรเป็นแสงพุ่งทะยาน ถาโถมเข้าโจมตีเบื้องหน้าอย่างบ้าคลั่ง!

ดาบน้ำแข็งพุ่งทะลุอากาศ เกิดเสียงหวีดแหลมแหวกอากาศ ทุกแห่งที่ผ่านไปล้วนถูกปกคลุมด้วยผลึกน้ำแข็ง กลายเป็นแดนเยือกแข็ง!

ตู้ม!

ปีศาจงูพยายามใช้ร่างกายที่ว่องไวหลบการโจมตีระลอกนี้

แต่ดาบน้ำแข็งที่หนิงอวิ๋นหลอมขึ้นมีความเร็วมากเกินไป จำนวนก็เยอะเกินไป จนเธอไม่อาจหลบได้หมด

ฉึก——！

ดาบน้ำแข็งเล่มหนึ่งทะลุผ่านหัวไหล่เธอโดยตรง ทิ้งบาดแผลเลือดขนาดเท่าปากชามเอาไว้

เลือดสดไหลทะลัก ทว่าพอจะหยดลงมาในชั่วพริบตาก็แปรเป็นเสาเลือดสีฟ้าเย็นจัด

แม้แต่บริเวณบาดแผลก็ถูกผลึกน้ำแข็งสีขาวซีดปกคลุมจนมิด ความเจ็บปวดราวกับเข็มทิ่มหัวใจแผ่ซ่านไปทั่วสี่แขนแปดขา ทำให้ทั้งร่างเธอสั่นสะท้านหยุดไม่ได้

สู้ไม่ได้!

สู้ไม่ได้แน่!

ในใจปีศาจงูพลันผุดความหวาดกลัวที่กดทับไม่อยู่

มนุษย์ตรงหน้านี้ แข็งแกร่งน่ากลัวเกินไป!

ระหว่างมันกับอีกฝ่าย มีช่องว่างด้านพลังที่ไม่มีวันข้ามผ่านได้!

ต้องหนี!

คิดได้ดังนั้นในชั่วพริบตา

มันหันหลังกลับ ร่างกระแทกเข้ากับกระจก ก่อนจะกระโจนลงจากชั้น 4 ทันที!

“คิดจะหนี?”

พอปีศาจงูขยับร่าง

หนิงอวิ๋นก็ออกแรงใต้ฝ่าเท้า ร่างทั้งร่างพุ่งออกไปดุจลูกปืนใหญ่!

เขากำหมัดแน่น ความเย็นขาวซีดเอ่อล้นออกมา พันรอบบริเวณรอบหมัด แล้วซัดใส่ปีศาจงูอย่างรุนแรง!

ตู้ม!

หมัดเดียวฟาดออกไป ฟ้าดินแปรเปลี่ยน!

อากาศราวกับสั่นสะเทือน กระแสลมแผ่กระจายไปทั่วทุกทิศ!

ปัง——！

ชั่วพริบตา ร่างของปีศาจงูก็ถูกอัดลงไปในพื้นดิน

พื้นดินรอบๆ แตกร้าวเป็นรอยเหมือนใยแมงมุมทีละเส้นๆ เกิดหลุมลึกขนาดใหญ่เส้นผ่านศูนย์กลางหลายสิบเมตร!

ผลึกน้ำแข็งนับไม่ถ้วนแตกกระจาย ราวกับหิมะสีขาวโปรยปรายลงมาเต็มฟ้า และเมื่อสัมผัสพื้นดินในเสี้ยววินาที ก็แผ่ขยายเป็นชั้นน้ำแข็งสีขาวซีด

ในชั่วขณะนี้

ทั้งอพาร์ตเมนต์ดูเหมือนจะสั่นสะเทือนขึ้นมาครู่หนึ่ง

ราวกับเพิ่งผ่านเหตุแผ่นดินไหวมา

ทันใดนั้น ผู้อยู่อาศัยในอาคารรอบๆ หลายแห่งก็โผล่หน้าออกมา มองไปด้านนอก

“ข้างนอกทำไมน้ำแข็งเกาะล่ะ นี่มันหน้าร้อนนะ???”

“ข้างล่างนั่นเป็นกองถ่ายหนังศึกพลังพิเศษเหรอ แม่ หนูได้ดูถ่ายทอดสดถึงที่เลย!”

“พื้นดินถูกอัดจนแตกเลย ทำไมฉันรู้สึกว่า... มันจริงจังมากเลยอะ?!”

…………

และในตอนนี้

หลังจากรับรู้คลื่นพลังที่ปะทุขึ้นอย่างกะทันหัน

เจ้าหน้าที่จากแผนกสนับสนุนของสำนักงาน 749 ที่ประจำการอยู่ในพื้นที่นี้ก็รีบมาถึง!

แต่พอใกล้จะก้าวเข้าไปในประตูอพาร์ตเมนต์ ก็เห็นภาพอันน่าตกตะลึงจนเหม่อลอยตรงหน้าเข้าเสียแล้ว!

“เชี่ยเอ๊ย?! นี่มันการบังคับใช้กฎหมายแบบใช้ความรุนแรงอะไรกัน!”

“ถ้าฉันไม่ได้ตาฝาด ภัยพิบัติตัวนั้นคือเลขลำดับ 777, 【งูปีศาจพันแปลง】! ตั้งแต่การล้อมปราบครั้งก่อนล้มเหลว มันก็หายเงียบไปเลย ไม่คิดว่าจะมาโดนมือใหม่เจอเข้าจนได้!”

“คุณหมายถึง... คนนั้นคือมือใหม่ที่เพิ่งเข้าร่วมสำนักงาน 749 งั้นเหรอ? โหดขนาดนี้เลย? หมัดเดียวคงทำเอาสมองอีกฝ่ายกระเด็นออกมาแล้วมั้ง?”

“ฉันจำได้ว่าเขาปลุกพลังสายธาตุน้ำแข็งและหิมะ แต่ในความเข้าใจของฉัน คนปลุกพลังสายนี้ก็เหมือนพวกจอมเวทที่โจมตีได้แต่ระยะไกลไม่ใช่เหรอ เขาทำไมถึงชกตรงๆ ได้ โหดขนาดนี้ หรือว่าเป็นจอมเวทสายประชิด??!”

“เดี๋ยวก่อน เขายิ้มอะไรอยู่วะ???”

เข้าใจไม่ได้!

ไม่ว่าจะพรสวรรค์สูงหรือต่ำ

เจ้าหน้าที่สืบสวนฝึกงานที่ปะทะกับภัยพิบัติเป็นครั้งแรก ล้วนต้องรู้สึกตื่นตระหนกเพราะสิ่งที่ไม่รู้มากบ้างน้อยบ้าง

แต่ในตอนนี้

อย่าว่าแต่ตื่นตระหนกเลย...

นั่นชัดๆ เลยว่า เป็นรอยยิ้มเหี้ยมเกรียมที่ตื่นเต้นสุดขีด!

ในใจของพวกเขาหลายคนต่างก็เกิดคำถามขึ้นมาพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย

ตกลง... ใครกันแน่ที่เป็นตัวร้ายประหลาดฟะ?

…………

เมื่อมองไปยังปีศาจงูที่ถูกฝังอยู่ในหลุมลึก

หนิงอวิ๋นก้าวขึ้นไปข้างหน้า ยื่นมือไปบีบคอปีศาจงู แล้วยกมันขึ้นกลางอากาศ

เมื่อสัมผัสได้ถึงพลังอันมหาศาลที่สามารถฆ่าตัวเองได้ทุกเมื่อ ความหวาดกลัวในใจปีศาจงูก็พุ่งถึงขีดสุด

“อย่า... อย่าฆ่าข้า!”

“ข้ายอมสวามิภักดิ์ต่อเจ้าได้!”

“ข้าคืองูปีศาจพันแปลง ข้าแปลงเป็นรูปร่างใดก็ได้ตามที่เจ้าต้องการ!”

พูดถึงตรงนี้ เธอก็พยายามเผยสีหน้าเย้ายวนเต็มที่ ใบหน้าที่ดูเป็นเด็กสาวกลับทั้งใสซื่อทั้งยั่วยวน แผ่เสน่ห์ที่ยากจะบรรยายออกมา

แต่หนิงอวิ๋นเพียงขมวดคิ้ว

“ห๊ะ?”

“พูดอะไรของเธอเนี่ย?”

เขาไม่เข้าใจว่าอีกฝ่ายกำลังพูดอะไรอยู่กันแน่

แต่เขาก็ขี้เกียจฟังภัยพิบัติตัวนี้พูดพล่ามต่อแล้ว

ขออย่าฆ่ามัน?

ล้อเล่นหรือไง

ถ้าไม่ฆ่ามัน ค่าชาร์จของเขาจะเต็มได้ยังไง?

ถ้าค่าชาร์จไม่เต็ม เขาจะคืนกลับคริติคอลหมื่นเท่าได้ยังไง จะได้พรสวรรค์ที่แข็งแกร่งยิ่งขึ้นมาได้อย่างไร?

คิดได้ดังนั้น

ไอสังหารอันเย็นเยียบรอบกายเขาพลันปะทุขึ้นถึงขีดสุด!

ทันใดนั้น หัวใจของงูปีศาจพันแปลงราวกับถูกค้อนยักษ์ทุบกระแทก ทั้งร่างตกลงไปในหลุมน้ำแข็งแห่งความตายที่ไร้ก้นบึ้ง!

เธอเบิกตากว้างขึ้นฉับพลัน ไม่สนอะไรอีกต่อไป รีบร้องอย่างดุร้ายว่า:

“ถ้าแกกล้าฆ่าฉัน จอมมารอวี่หมิงไม่มีทางปล่อยแกไว้แน่...!”

เธอยังพูดไม่จบ

ในวินาทีถัดมา

หนิงอวิ๋นก็หุบห้านิ้วเข้าหากันทันที แล้วบีบลงไปสุดแรง!

แกร๊ก——

คอของเธอหักลงทันที

ภัยพิบัติระดับ 777 งูปีศาจพันแปลง ที่เคยหนีรอดไปได้ภายใต้การล้อมโจมตีของเจ้าหน้าที่สืบสวนหลายคนในสำนักงาน 749 ก็สิ้นชีวิตลงเพียงเท่านี้

【ค่าชาร์จคืนพลังทวีหมื่นเท่า: 100%】

【ต้องการสุ่มเลือกพรสวรรค์หนึ่งรายการเพื่อคืนพลังทวีหมื่นเท่าหรือไม่?】

【ใช่】【ไม่】

หนิงอวิ๋นไม่ลังเลแม้แต่น้อย

กดใช่!

ก็การฆ่าภัยพิบัติก็เพื่อช่วงเวลานี้ไม่ใช่หรือไง?!

เมื่อวงล้อหมุนอีกครั้ง

พรสวรรค์ทั้ง 10 รายการเริ่มหมุนวนด้วยความเร็วสูง!

จนกระทั่งค่อยๆ หยุดลง

【พรสวรรค์ที่สุ่มได้ครั้งนี้: ไฟแช็กปลายนิ้ว】

【พรสวรรค์ระดับ F ไฟแช็กปลายนิ้ว กระตุ้นการคืนกลับคริติคอลหมื่นเท่า】

【ได้รับพรสวรรค์: พรสวรรค์ระดับ SSS—— เถ้าถ่านทำลายโลก · ริวจินจักระ】

(จบตอน)