บทที่ 7 เทพสงครามสิบทิศ? ลำดับภัยพิบัติ!

ตอนที่ได้ยินคำว่า “ต้องเพิ่มเงิน” สามคำนั้น

กู้ชิงหานรู้สึกคุ้นเคยอย่างประหลาด

จริงดังว่า เขาไม่เปลี่ยนไปเลย ยังเหมือนเดิมทุกอย่าง

ยังเป็นคนเดิมนั่นแหละ... ไอ้พวกงกเงินที่มาขอเบอร์มือถือเธอ แล้วเอาไปขายให้ลูกคนรวย!

เมื่อนึกถึงตรงนี้

มุมปากของกู้ชิงหานก็ยกขึ้นอย่างห้ามไม่อยู่

เธอไม่ลังเลเลยสักนิด ก็ตอบตกลงทันที

“เพิ่มเงิน ไม่มีปัญหา!”

เงิน?

เธอมีเยอะ!

ตอนนี้สิ่งสำคัญที่สุดคือรีบหลอกหนิงอวิ๋นเข้าสำนักงาน 749 ให้ได้!

“คุณอยากให้เพิ่มเป็นเท่าไร?”

หนิงอวิ๋นชะงักไปเล็กน้อย เขาไม่คิดว่ากู้ชิงหานจะตอบตกลงอย่างเด็ดขาดขนาดนี้

คิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็ยกนิ้วขึ้นอย่างลองเชิง “สิบ... หนึ่งแสนหยวน?”

“ได้ ไม่มีปัญหา”

พอเสียงตกลง กู้ชิงหานก็ยกมือโยนบัตรใบนึงให้หนิงอวิ๋น

“ในบัตรใบนี่มีสามแสนหยวน รหัสเริ่มต้นเป็นเลขศูนย์หกตัว ก็ถือว่าเป็นเงินเดือนสามเดือนข้างหน้าของคุณ”

พูดถึงตรงนี้ กู้ชิงหานก็ยกยิ้มมุมปากอย่างสมใจ “งั้นตั้งแต่ตอนนี้เป็นต้นไป คุณก็คือผู้ช่วยเจ้าหน้าที่สืบสวนของสำนักงาน 749 แล้ว”

“ตามกฎของสำนักงาน เจ้าหน้าที่สืบสวนผู้ช่วยที่เพิ่งเข้ามาใหม่ทุกคน จะต้องมีเจ้าหน้าที่สืบสวนตัวจริงพา”

“และฉัน ก็คือคนที่พาคุณเข้ามา”

“ก็คือว่า... ต่อไปคุณต้องฟังฉัน!”

เมื่อได้ยินประโยคนี้ เย่หลานที่อยู่ข้างๆ ก็ตาโตขึ้นเล็กน้อย สีหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

ต้องรู้ไว้ว่าก่อนหน้านี้ ตอนผู้ใหญ่ในสำนักงานให้เธอไปพาเจ้าหน้าที่สืบสวนผู้ช่วยออกไปทำภารกิจ กู้ชิงหานปฏิเสธแบบไม่ลังเลแม้แต่นิดเดียว

ตอนนี้กลับอาสาจะเป็นคนพาหนิงอวิ๋นเอง?

แค่ความสัมพันธ์ระหว่างเพื่อนร่วมชั้นธรรมดาๆ?

หลอกผีอยู่รึไง!

หรือว่าเพราะโดนหนิงอวิ๋นหลอกไปสองครั้ง เลยอยากฉวยโอกาสเอาคืนเขา?

แต่ก็รู้สึกไม่ค่อยใช่เท่าไร...?

หนิงอวิ๋นยิ่งตกใจมากกว่าเดิม

ที่จริงแล้ว เขาไม่ได้คิดจะปฏิเสธคำเชิญของกู้ชิงหานเลยสักนิด

เดิมทีก็คิดจะเข้าร่วมสำนักงาน 749 อยู่แล้ว

เพราะคืนกลับคริติคอลหมื่นเท่าของเขายังต้องอาศัยการสังหารภัยพิบัติเพื่อสะสมพลังงาน

ถ้าจะให้ตัวเองออกไปตามหาภัยพิบัติทีละตัว ประสิทธิภาพก็ต่ำเกินไป

แถมสำนักงาน 749 ยังเป็นหน่วยงานที่ตั้งขึ้นมาเพื่อรับมือภัยพิบัติโดยเฉพาะ แค่สามารถเรียกดูระบบกล้องวงจรปิดจากแต่ละพื้นที่ได้อย่างอิสระ ก็สะดวกมากแล้วสำหรับการตามหาภัยพิบัติ

อีกอย่าง ก็ไม่แน่ว่าอาจจะมีวิธีพิเศษอื่นๆ ในการรับรู้ภัยพิบัติด้วย

เพราะงั้นเขาต้องเข้าร่วมสำนักงาน 749 ให้ได้

เพียงแต่ไม่คิดว่า...

แค่พูดส่งๆ ไป กู้ชิงหานกลับตอบตกลงเขาจริงๆ

แถมดูท่าทางของกู้ชิงหานที่ตอบตกลงอย่างรวดเร็วแบบนี้... รู้สึกว่าถ้าเป็นเงินเดือนสองแสนหยวน เธอก็คงตอบตกลงทันทีเหมือนกัน!?

เขาควรจะอ้าปากขอเดือนละสองแสนหยวนตั้งแต่แรกไหมนะ...

ระหว่างที่หนิงอวิ๋นกำลังคิดฟุ้งซ่านอยู่

กู้ชิงหานก็ปล่อยมือที่กดเขาไว้กับกำแพงออก น้ำเสียงแฝงรอยยิ้มที่ยากจะปิดบัง “ในเมื่อคุณเลือกเข้าร่วมสำนักงาน 749 แล้ว ตอนนี้ก็กลับไปกับฉันที่สำนักงานเลย”

“พวกเราต้องประเมินพรสวรรค์ของคุณและระดับพลังอย่างแม่นยำมากขึ้นอีกครั้ง”

ได้ยินดังนั้น หนิงอวิ๋นส่ายหน้า “ไม่ได้ครับ ผมยังต้องเข้าเวรต่อ”

ในฐานะคนที่มีจรรยาบรรณทางวิชาชีพ ต่อให้จะย้ายงาน ก็ต้องทำงานเดือนนี้ให้ครบก่อนค่อยย้าย!

แต่กู้ชิงหานกลับเข้าใจนิสัยของเขาเป็นอย่างดี

“ว่ามา ต้องเพิ่มเงินเท่าไร?”

หนิงอวิ๋นพูดอย่างชอบธรรม “นี่ไม่ใช่เรื่องเงินไม่เงิน! นี่คือหลักการในการเป็นคนของผม!”

“หนึ่งหมื่น?”

“ผมไม่ใช่คนแบบนั้น!”

“สองหมื่น?”

“คุณกำลังเอาเงินมาดูถูกผม!”

“ห้าหมื่น?”

“ไปกันเลย!”

กู้ชิงหาน: “……”

เย่หลาน: “……”

กู้ชิงหานกระตุกมุมปาก “หลักการของคุณล่ะ?”

“หลักการอะไร? ฉันไม่มีของแบบนั้นสักหน่อย”

ถ้าคนคนหนึ่งบอกว่าตัวเองมีหลักการ มีขีดจำกัด มีจรรยาบรรณในการทำงาน...

นั่นก็แปลว่าเงินยังไม่พอ

ต้องเพิ่มเงิน!

เพราะยังไง... คุณจะเอาเรื่องนี้มาทดสอบเจ้าหน้าที่งั้นเหรอ?

จากนั้น

กู้ชิงหานก็โบกมือ “เดี๋ยวห้าหมื่นฉันจะโอนเข้าบัตรคุณ ส่วนเรื่องไปสำนักงาน... คุณเลิกเข้าเวรเมื่อไร?”

“พรุ่งนี้เช้า 11 โมง”

“ดี งั้นตอนนั้นฉันจะไปรับคุณ”

กู้ชิงหานไม่ได้รีบร้อน

ตอนนี้ หนิงอวิ๋นก็ถูกเธอหลอกเข้าหน่วย 749 แล้ว

ต่อไปยังมีเวลาอีกเยอะ

ระหว่างเธอกับเขา... ยังมีเวลาอีกยาว

…………

พอหนิงอวิ๋นเปลี่ยนเวรเสร็จ เดินออกจากฌาปนสถาน

ก็เห็นรถมายบัคสีดำสนิทจอดอยู่ด้านนอก

กระจกหน้าต่างค่อยๆ เลื่อนลง เผยให้เห็นใบหน้าสวยเย็นชาของกู้ชิงหาน

เธอแย้มริมฝีปากแดงบางเบา เสียงใสราวน้ำพุ “ขึ้นรถ”

หนิงอวิ๋นเปิดประตูรถแล้วนั่งลง

เขาลูบขอบเบาะรถ พลางถามอย่างสงสัยว่า “ดาวโรงเรียนกู้ ทำงานเป็นเจ้าหน้าที่สืบสวนแล้วรวยขนาดนี้เลยเหรอ ถึงขับมายบัคได้?”

“ถ้าคุณอยากขับ ฉันให้คุณได้คันหนึ่ง”

ได้ยินดังนั้น หนิงอวิ๋นหายใจแทบติดขัด

เธอหมายความว่ายังไง?

ก้อนเค้กก้อนนี้... เธอไม่ได้คิดจะเอาไตเขาไปขายใช่ไหม!?

เห็นสีหน้าลนลานทำอะไรไม่ถูกของหนิงอวิ๋น กู้ชิงหานก็กระพริบตาเบาๆ แววตาไหวระริก แฝงความเจ้าเล่ห์ที่ยากจะสังเกตเห็น

จากนั้น เธอก็หยิบสมุดเล่มเล็กขึ้นมา แล้วโยนใส่อ้อมอกหนิงอวิ๋น พร้อมแย้มริมฝีปากแดงบาง:

“นี่คือคู่มือฝึกฝนเบื้องต้นของเจ้าหน้าที่สืบสวน”

“คุณจะเรียกมันว่าความฝึกฝนตนเองของเจ้าหน้าที่สืบสวนก็ได้”

“ความลับมากมายของโลกใบนี้ถูกบันทึกไว้ข้างใน และยังเป็นหนึ่งในบทเรียนบังคับที่คุณต้องเรียนรู้เพื่อเป็นเจ้าหน้าที่สืบสวนด้วย”

หนิงอวิ๋นได้สติกลับมา และความสนใจก็ถูกรวมไปที่สมุดเล่มเล็กเล่มนี้ทั้งหมด

แล้วก็เปิดมันออก

ข้างในบันทึกเรื่องลับมากมายเกี่ยวกับอีกด้านหนึ่งของโลกใบนี้

ภัยพิบัติ พรสวรรค์ ลำดับ เจ้าหน้าที่สืบสวน...

เมื่อเวลานานมาแล้ว แม้กระทั่งในยุคราชวงศ์โบราณ สิ่งที่เรียกว่าภัยพิบัติก็ถือกำเนิดขึ้นแล้ว

เพื่อรับมือกับภัยพิบัติ หน่วยกลางคืนและผู้เฝ้ายามจึงถือกำเนิดขึ้นตามกาลเวลา

และเมื่อยุคสมัยเปลี่ยนไป ชื่อของหน่วยกลางคืนและผู้เฝ้ายามก็กลายมาเป็นสำนักงาน 749 และเจ้าหน้าที่สืบสวนในปัจจุบัน

ตามการแบ่งระดับของสำนักงาน 749 ผู้ตื่นพลังพรสวรรค์มีทั้งหมดสิบขั้น

หนึ่งหยวน สองอี้ สามชิง สี่เซี่ยง ห้าธาตุ หกลิ่ว เจ็ดดาว แปดทิศ เก้าตำหนัก สิบทิศ

สิ่งที่เรียกว่าทลายหนึ่งขั้น ก็คือการทะลวงมุ่งไปสู่ระดับหนึ่งหยวน

และพรสวรรค์ สามารถกำหนดได้ว่าคนคนหนึ่งจะไปได้ไกลถึงระดับใดในที่สุด

ในพรสวรรค์ที่มีคุณสมบัติต่างกัน ลำดับยิ่งอยู่ข้างหน้า ก็ยิ่งหมายถึงศักยภาพยิ่งมาก ปลายทางที่ไปได้ก็ยิ่งไกล

นอกจากนี้

ข้างบนยังบันทึกข้อมูลของการมีอยู่ของภัยพิบัตินับไม่ถ้วนที่เคยปรากฏตัวมาก่อน

ภัยพิบัติ ลำดับ 899 [ร่างเงา] และภัยพิบัติ ลำดับ 830 [ผู้ล่าทะเลลึก] ที่หนิงอวิ๋นสังหารก็อยู่ในรายชื่อลำดับด้วย

เพียงแต่พวกมันไม่ได้แข็งแกร่งมากนัก

ลำดับก็อยู่ค่อนข้างท้าย

จัดเป็นภัยพิบัติระดับต่ำ

เจ้าหน้าที่สืบสวนตัวจริงออกมือก็สามารถสังหารได้อย่างง่ายดาย

โดยทั่วไปแล้ว

ยิ่งลำดับอยู่ข้างหน้ามากเท่าไร ภัยพิบัติก็จะยิ่งน่ากลัวมากขึ้นเท่านั้น!

ล้างเมือง ล้างมณฑล ล้างประเทศ ล้างทวีป และ... ล้างโลก!

ตามบันทึกในคัมภีร์ไบเบิลของตะวันตก เคยมีภัยพิบัติระดับล้างประเทศปรากฏขึ้นในโลก เพียงแค่ลงสู่โลก ก็สามารถก่อให้เกิดมหาอุทกภัยที่ถาโถมจนหลายประเทศจมหายได้

หนิงอวิ๋นก็ถอนหายใจยาวออกมา

โลกใบนี้บ้าไปแล้วจริงๆ!

และในตอนนั้นเอง

กู้ชิงหานก็เอ่ยขึ้น “พวกเราใกล้จะถึงฐานสาขาของสำนักงาน 749 แล้ว เตรียมตัวไว้ อีกเดี๋ยวจะมีการทดสอบผู้มาใหม่”

(จบตอน)