บทที่ 127 : นี่แหละคือบอสใหญ่ตัวจริง!

บทที่ 127 : นี่แหละคือบอสใหญ่ตัวจริง!

เซียวหรานเป็นคนแรกที่สังเกตเห็นการมาถึงของกู่เยว่ซี

เขาเงยหน้าขึ้นมองเธอ ก่อนจะฝืนยิ้มเจื่อนๆ

"ให้เธอมาเห็นสภาพน่าขันเข้าซะแล้วล่ะ พวกเราแพ้เละเทะเลย..."

จะว่าไปก็เป็นเพราะโชคของเขาไม่ค่อยดีนัก ที่ในการประลองรอบที่สามดันจับพลัดจับผลูไปเจอกับ ‘หลินเฟิง’ จากมณฑลชางหลานเข้าพอดิบพอดี

เดิมทีเขาแอบคิดเอาไว้ว่าต่อให้ตัวเองจะต้องเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ แต่อย่างน้อยก็น่าจะพอประมือกับอีกฝ่ายได้สักหลายสิบกระบวนท่า เพื่อหยั่งเชิงดูความตื้นลึกหนาบางของคู่ต่อสู้สักหน่อย

แต่ทว่าผลลัพธ์ที่ออกมาน่ะหรือ?

สิบกระบวนท่า!

เพียงแค่สิบกระบวนท่า เขาก็พ่ายแพ้อย่างหมดรูป!

ตั้งแต่ต้นจนจบ เขายังไม่สามารถบีบให้อีกฝ่ายชักดาบยาวที่สะพายอยู่ด้านหลังออกมาได้ด้วยซ้ำ!

เพียงแค่เจตจำนงดาบขั้นกลางที่แผ่ซ่านออกมาอย่างดุดันไร้เทียมทาน ก็กดทับจนเขาแทบจะหายใจไม่ออก พลังฝีมือที่มีอยู่ทั้งหมดไม่สามารถดึงออกมาใช้ได้ถึงเจ็ดส่วนด้วยซ้ำ!

แล้วแบบนี้จะเอาอะไรไปสู้?!

ภายในใจของเซียวหรานขมขื่นจนถึงขีดสุด ในที่สุดตอนนี้เขาก็เข้าใจแล้วว่า ทำไมถึงมีข่าวลือว่าหลินเฟิงคนนั้น เคยใช้ดาบเพียงเล่มเดียวสังหารสัตว์อสูรระดับสามขั้นปลายมาแล้ว

เกรงว่าข่าวลือนั่น...คงจะเป็นเรื่องจริง!

พลังต่อสู้ที่แท้จริงของหมอนี่ ก้าวข้ามจอมยุทธ์ระดับสามขั้นสูงสุดทั่วๆไปไปไกลลิบแล้วอย่างแน่นอน!

เผลอๆอาจจะสามารถต่อสู้ชี้เป็นชี้ตายกับยอดฝีมือที่เพิ่งก้าวเข้าสู่ขอบเขต ‘เตาหลอมพลังโลหิต’ ขั้นหนึ่งได้จริงๆด้วยซ้ำ!

ช่องว่างความห่างชั้นนี้...มันช่างกว้างใหญ่เกินไป!

กว้างจนชวนให้รู้สึกสิ้นหวัง!

….

ในขณะเดียวกัน ทางด้านฉู่ยี่หรานก็ก้มหน้าลงเงียบๆ

แม้เธอจะไม่ได้เอื้อนเอ่ยสิ่งใดออกมา แต่ทว่าภายในดวงตาคู่สวยคู่นั้น กลับเต็มไปด้วยความอ้างว้างและไร้เรี่ยวแรงไม่ต่างกัน

คนที่เธอจับคู่ประลองด้วยก็คือ มู่หลินหยวน จากมณฑลเทียนฮั่ว

เดิมทีเธอคิดว่า ด้วยความพลิ้วไหวของวิชาตัวเบาและความลึกล้ำของวิชายุทธ์ที่เธอมี อาจจะพอสร้างความลำบากให้อีกฝ่ายได้บ้าง

แต่ทว่าเธอคิดผิดถนัด

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับพลังที่เหนือชั้นกว่าอย่างแท้จริง ทักษะลูกเล่นแพรวพราวใดๆก็ดูจืดชืดและไร้ความหมายไปในพริบตา

กิเลนเพลิงม่วงของมู่หลินหยวน เพียงแค่มันพุ่งชนเข้ามาครั้งเดียว วิชายุทธ์ป้องกันที่เธอแสนจะภาคภูมิใจก็แตกสลายลงราวกับกระดาษในชั่วพริบตา!

เธอยังไม่ทันจะได้ตอบสนองเป็นครั้งที่สอง ก็ถูกการโจมตีจากพรสวรรค์ประจำตัวของอีกฝ่ายตรึงร่างเอาไว้กับที่จนขยับเขยื้อนไม่ได้!

เธอแพ้โดยที่ยังไม่มีโอกาสได้เอ่ยปากยอมแพ้ด้วยซ้ำ

นี่มันถือเป็นความอัปยศอดสูอย่างหาที่สุดไม่ได้!

ฉู่ยี่หรานสูดลมหายใจเข้าลึกๆก่อนจะทอดสายตาอันซับซ้อนมองไปทางกู่เยว่ซี

ดูเหมือนว่าสิ่งที่เธอคาดเดาเอาไว้ก่อนหน้านี้จะถูกต้อง เกรงว่ากู่เยว่ซีคงทำได้เพียงแค่ไปแย่งชิงตำแหน่งอันดับสามเท่านั้น

ต่อให้เธอจะสามารถใช้อานุภาพของเจตจำนงขั้นสมบูรณ์แบบทั้งสามชนิด เพื่อต่อสู้ข้ามระดับกับยอดฝีมือระดับสามขั้นสูงสุดได้

เเต่แล้วอย่างไรล่ะ?

เพราะสัตว์ประหลาดสองคนนั้น ต่างก็ให้ความรู้สึกว่าเป็นตัวตนที่สามารถสังหารจอมยุทธ์ระดับสามขั้นสูงสุดทั่วไปได้ในพริบตา!

ช่องว่างของระดับพลัง มันห่างชั้นกันมากเกินไปจริงๆ…เป็นช่องว่างที่ไม่อาจชดเชยได้เลย!

เมื่ออัจฉริยะระดับท็อปทั้งสามคนอย่าง เซียวหราน ฉู่ยี่หราน และฉินเจิง ต้องพ่ายแพ้อย่างย่อยยับติดต่อกัน บรรยากาศภายในพื้นที่พักของมณฑลซุยหมิงจึงถูกปกคลุมไปด้วยความสิ้นหวังที่เงียบสงัดราวกับป่าช้า

ในหมู่ผู้เข้าสอบจากอีกสองมณฑลรอบๆเริ่มมีเสียงวิพากษ์วิจารณ์เชิงเยาะเย้ยดังแว่วมาให้ได้ยิน

"จึ๊ๆนี่น่ะหรือระดับฝีมือของมณฑลซุยหมิง? ตัวท็อปสุดยังรับมือหลินเฟิงไม่ได้ถึงสิบกระบวนท่าเลย?"

"แต่จะว่าไป กู่เยว่ซีคนนั้นก็เก่งกาจเอาเรื่องอยู่นะ มีเจตจำนงขั้นสมบูรณ์แบบตั้งสามชนิดจริงๆด้วย!!"

"มีไปก็ไร้ประโยชน์น่า พรสวรรค์กับระดับพลังมันไม่สัมพันธ์กัน ระดับพลังต่ำเตี้ยเรี่ยดินขนาดนั้น ก็ทำได้แค่รังแกพวกไก่อ่อนนั่นแหละ!

“รอให้ไปเจอกับหลินเฟิงหรือมู่หลินหยวนเมื่อไหร่ ก็คงไม่แคล้วโดนตบตายในกระบวนท่าเดียวเหมือนกัน!”

"ฮ่าๆดูท่าปีนี้มณฑลซุยหมิงคงมาเพื่อรั้งท้ายจริงๆศึกชิงตำแหน่งไม่มีส่วนเกี่ยวข้องอะไรกับพวกเขาสักนิด!"

ถ้อยคำบาดหูเหล่านี้ ทิ่มแทงเข้าไปในหัวใจของอาจารย์และนักเรียนมณฑลซุยหมิงทุกคนราวกับเข็มเหล็ก มันทำให้พวกเขาอับอายจนแทบแทรกแผ่นดินหนี แต่ก็ไร้เรี่ยวแรงที่จะเอ่ยปากโต้แย้ง

ทว่า ในขณะที่ทุกคนกำลังจมดิ่งอยู่ในบรรยากาศอันมืดมนนั้นเอง...

มีเพียงเซียวหรานคนเดียวเท่านั้น ที่ค่อยๆเงยหน้าขึ้น สายตาอันซับซ้อนของเขาจับจ้องไปยังยุงตัวเล็กๆที่ดูไม่สะดุดตา ซึ่งกำลังนอนหลับปุ๋ยอยู่บนศีรษะของกู่เยว่ซี

เขารู้ดีว่ามันจะไม่เป็นอย่างนั้นแน่!

ตราบใดที่มียุงตัวนี้อยู่ ตำแหน่งผู้ชนะจะต้องตกเป็นของซุยหมิงอย่างแน่นอน!

สัตว์ประหลาดงั้นเหรอ?

พวกมันมีสิทธิ์อะไรมาเรียกตัวเองว่าสัตว์ประหลาด?

เซียวหรานกล้าเอาศักดิ์ศรีของตัวเองเป็นประกันเลยว่า ช่องว่างความห่างชั้นระหว่างตัวเขากับหลินเฟิง จะต้องน้อยกว่าช่องว่างระหว่างหลินเฟิงกับยุงตัวนี้ อย่างแน่นอน!

ยุงตัวนี้ต่างหาก! ถึงจะเป็น...บอสใหญ่ตัวจริงของการสอบร่วมสามมณฑลในครั้งนี้!

และในตอนนี้ บอสใหญ่ที่ว่า ก็กำลังนอนหลับสบายใจเฉิบอยู่ใต้จมูกของทุกคน

...

เวลาล่วงเลยผ่านไป การแข่งขันดำเนินไปรอบแล้วรอบเล่า

บนหน้าจออิเล็กทรอนิกส์ขนาดใหญ่ รายชื่อของผู้เข้าแข่งขันค่อยๆดับลงทีละคน

การต่อสู้ในสนามก็ยิ่งทวีความดุเดือดมากขึ้นเรื่อยๆ ผู้เข้าสอบหลายคนที่ได้รับการขนานนามว่าเป็นลูกรักของสวรรค์ในเมืองของตน เมื่อต้องเผชิญหน้ากับศัตรูที่แข็งแกร่งจนไม่อาจก้าวข้ามไปได้ ต่างก็ต้องทยอยเดินคอตกออกจากสนามไปทีละคน

บรรยากาศของการแข่งขันถูกผลักดันให้พุ่งขึ้นสู่จุดสูงสุดครั้งแล้วครั้งเล่า

และในที่สุด เมื่อเหลือผู้เข้าแข่งขันเพียงสี่คนสุดท้าย ลมหายใจของทุกคนในสนามก็แทบจะหยุดชะงักไปในชั่วอึดใจ!

รายชื่อการจับคู่ในรอบรองชนะเลิศ ปรากฏขึ้นสู่สายตาของทุกคน!

คู่ที่ 1: [มณฑลชางหลาน] หลินเฟิง VS [มณฑลเทียนฮั่ว] มู่หลินหยวน!

คู่ที่ 2: [มณฑลซุยหมิง] กู่เยว่ซี VS [มณฑลเทียนฮั่ว] จ้าวเคอ!

"ตู้มมมมม——!!!"

หลังจากความเงียบงันผ่านไปเพียงครู่เดียว ทั่วทั้งสนามก็ระเบิดเสียงโห่ร้องตะโกนเชียร์ดังกระหึ่มราวกับคลื่นยักษ์!

มาแล้ว! ในที่สุดก็มาถึง!

แม้ว่านี่จะเป็นเพียงรอบรองชนะเลิศ

แต่ในสายตาของคนเกือบทุกคน...การเผชิญหน้ากันระหว่างหลินเฟิงและมู่หลินหยวน นี่แหละคือศึกชิงตำแหน่งยอดฝีมืออันดับหนึ่งที่ถูกจัดขึ้นก่อนกำหนด!

ผู้ชนะในศึกนี้ จะได้ก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดของทั้งสามมณฑลอย่างไม่ต้องสงสัย!

ส่วนกู่เยว่ซีคนนั้น...การที่เธอสามารถเดินมาถึงรอบสี่คนสุดท้ายได้ ก็นับว่าเป็นโชคดีมหาศาลแล้ว เส้นทางม้ามืดของเธอคงต้องสิ้นสุดลงเพียงเท่านี้

บนอัฒจันทร์ฝั่งประธาน โจวฉิงและหลี่เจียนเย่ สองผู้ว่าการมณฑลผู้สูงส่ง ในเวลานี้ต่างก็เริ่มรู้สึกตื่นเต้นจนเก็บอาการไม่อยู่

ในที่สุดก็มาถึงช่วงเวลาชี้ชะตาตำแหน่งยอดฝีมืออันดับหนึ่งระหว่างสองมณฑลของพวกเขาเสียที!

ท่ามกลางบรรยากาศที่ทุกคนต่างจับจ้อง หลินเฟิงและมู่หลินหยวนก็ค่อยๆก้าวเดินขึ้นสู่ลานประลองกลาง

บนลานประลอง มู่หลินหยวนในชุดหรูหรา ใบหน้าหล่อเหลา ทว่าแววตากลับเฉียบคมดุจเหยี่ยว

เขาทอดสายตามองไปยังหลินเฟิงที่สะพายดาบและมีสีหน้าเรียบเฉยอยู่ฝั่งตรงข้าม ภายในใจแน่วแน่ถึงขีดสุด

ยอดฝีมืออันดับหนึ่ง!

เขาจะต้องคว้าตำแหน่งยอดฝีมืออันดับหนึ่งของการสอบร่วมสามมณฑลนี้มาให้ได้!

ชาติกำเนิดของมู่หลินหยวน มาจากตระกูลมู่ซึ่งเป็นตระกูลชั้นนำของเกาะฮ่องกง ทว่าเขากลับเป็นเพียงลูกนอกสมรสที่ไม่สง่างามนัก

ตั้งแต่เล็กจนโต เขาต้องใช้ชีวิตอยู่ท่ามกลางสายตาแปลกประหลาดและคำเยาะเย้ยถากถางลับหลังของผู้คน

พ่อของเขา ซึ่งเป็นถึงผู้นำตระกูลมู่ผู้สูงส่ง ไม่เคยเหลียวแลเขาเลยแม้แต่น้อย สายตาที่มองมานั้นเย็นชาราวกับกำลังมองคนแปลกหน้า

ในขณะที่พี่ชายต่างมารดาของเขา กลับได้รับการยกย่องจากคนในตระกูลว่าเป็น 'บุตรกิเลน' ที่เปล่งประกายเจิดจรัส!

มู่หลินหยวนไม่ยอมรับชะตากรรมนี้!

เขาฝึกฝนอย่างบ้าคลั่ง ทุ่มเทความพยายามมากกว่าคนปกติเป็นร้อยเท่าพันเท่า

เพียงเพื่อหวังว่าสักวันหนึ่ง เขาจะได้ไปยืนอยู่บนจุดสูงสุด เพื่อให้พ่อผู้เย็นชาของเขาได้เห็นกับตาว่า ลูกนอกสมรสอย่างเขา ไม่ได้ด้อยไปกว่าลูกชายสายตรงคนนั้นเลยแม้แต่น้อย!

การสอบร่วมสามมณฑลในครั้งนี้ เป็นเพียงก้าวแรกในการพิสูจน์ตัวเองของเขาเท่านั้น

ในเมื่อปีนั้นพี่ชายของเขาสามารถคว้าตำแหน่งยอดฝีมืออันดับหนึ่งของจงไห่มาได้!

ตอนนี้ เขาก็จะต้องคว้าตำแหน่งยอดฝีมืออันดับหนึ่งของสามมณฑลนี้มาครองให้ได้เช่นกัน!

"ฉันจะต้องชนะ!"

มู่หลินหยวนคำรามลั่นอยู่ในใจ พลังจิตวิญญาณบริเวณหว่างคิ้วของเขาระเบิดออกอย่างรุนแรง!

เปลวเพลิงสีม่วงพวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า สัตว์อสูรในพันธสัญญาของเขาอย่างกิเลนเพลิงม่วง พุ่งทะยานเข้าหาหลินเฟิงพร้อมกับเสียงคำรามและอานุภาพที่ทำลายล้างสวรรค์และปฐพี!

….

ทว่า ความฝันนั้นช่างหอมหวาน แต่ความเป็นจริงกลับโหดร้ายจนทำให้เขาแทบขาดใจ

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับการโจมตีอันทรงพลังที่สุดที่เขาทุ่มเทสุดกำลัง ในที่สุดหลินเฟิงก็ชักดาบที่อยู่ด้านหลังออกมา

ในวินาทีนั้น เจตจำนงดาบอันน่าสะพรึงกลัวที่ไม่อาจพรรณนาเป็นคำพูดได้ ก็แผ่ปกคลุมไปทั่วทั้งลานประลอง!

ราวกับว่าระหว่างฟ้าดินนี้ เหลือเพียงดาบเล่มนี้เพียงเล่มเดียว!

"กะ..กายาดาบต้นกำเนิด!" ผู้ว่าการโจวฉิงบนอัฒจันทร์ฝั่งประธาน ถึงกับหลุดปากร้องอุทานออกมา!

บนเวที…แสงดาบสว่างวาบแล้วหายไปในพริบตา

มันทำลายล้างทุกสิ่ง!

กิเลนเพลิงม่วงที่มู่หลินหยวนภาคภูมิใจ ร้องครวญครางออกมา เปลวเพลิงบนร่างถูกฟันจนดับมอดลงในชั่วพริบตา ก่อนที่ร่างของมันจะกระเด็นถอยหลังกลับไป

ส่วนตัวเขาเองยิ่งหนักหนาสาหัส ราวกับถูกสายฟ้าฟาด

กลางหน้าอกปรากฏรอยดาบลึกจนเห็นกระดูก ร่างทั้งร่างกระเด็นตกลงไปนอกลานประลองอย่างหมดสภาพ เลือดสดๆพุ่งกระฉูดออกจากปาก

พ่ายแพ้แล้ว...

เพียงดาบเดียว ก็พ่ายแพ้แล้ว...

มู่หลินหยวนนอนอยู่บนพื้น เหม่อมองท้องฟ้าอย่างเลื่อนลอย

เขาสัมผัสได้ถึงเส้นลมปราณภายในร่างกายที่กำลังถูกเจตจำนงดาบทำลายล้างอย่างบ้าคลั่ง ความเชื่อมั่นทั้งหมดของเขาพังทลายลงอย่างสิ้นเชิงในวินาทีนี้

ความเย่อหยิ่งทั้งหมด ความพยายามทั้งหมด เมื่ออยู่ต่อหน้าคำว่า 'กายาดาบต้นกำเนิด' มันก็กลายเป็นเพียงเรื่องตลกขบขัน!

ใบหน้าของเขาซีดเผือดราวกับกระดาษในพริบตา ไร้ซึ่งสีเลือด

จบสิ้นแล้ว...ทุกอย่างจบสิ้นแล้ว...

การยอมรับจากพ่อ สถานะในตระกูล...ทุกอย่างสลายกลายเป็นเพียงฟองสบู่...

เขาถูกคนพยุงลุกขึ้นด้วยอาการเหม่อลอย ริมฝีปากได้แต่พึมพำปลอบใจตัวเองซ้ำๆอย่างเลื่อนลอย:

"ไม่เป็นไร...ไม่เป็นไรหรอก...แพ้ให้กับกายาดาบต้นกำเนิด ไม่เห็นน่าอายตรงไหน..."

"อย่างน้อย...ฉันก็เป็นถึงยอดฝีมืออันดับหนึ่งของมณฑลเทียนฮั่วแล้วนะ..."

"ได้อันดับสองของการสอบร่วมสามมณฑล...ก็...ก็ถือว่าไม่เลวแล้ว! ท่านพ่อ...น่าจะพอใจแล้วล่ะมั้ง..."

เสียงของเขาแผ่วเบาลงเรื่อยๆเต็มไปด้วยความสับสนและสงสัยในตัวเองอย่างหาที่สุดไม่ได้ ราวกับเด็กน้อยน่าสงสารที่สูญเสียของเล่นทุกชิ้นไป

และในตอนนั้นเอง เสียงของกรรมการก็ดังก้องไปทั่วบริเวณ

….

"ลานประลองที่หนึ่ง หลินเฟิงเป็นฝ่ายชนะ!"

"ลานประลองที่สอง กู่เยว่ซีเป็นฝ่ายชนะ!"

"อีกสิบนาที จะเริ่มการต่อสู้รอบตัดสิน!!"

"การแข่งขันรอบสุดท้าย: [มณฑลซุยหมิง] กู่เยว่ซี VS [มณฑลชางหลาน] หลินเฟิง!"

…….