เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 529 หลงอ้าว บุตรมังกรแห่งทะเลตะวันตก

บทที่ 529 หลงอ้าว บุตรมังกรแห่งทะเลตะวันตก

บทที่ 529 หลงอ้าว บุตรมังกรแห่งทะเลตะวันตก


เลือดเนื้อของฉลามคลั่งร่วงหล่นลงเนื้อหาส่​วนนี้ถูก‍ล​ะเม‍ิด​ล​ิ‍ขส‌ิ​ทธิ‌์มาจากนั‌กเขียน​ตั​ว​จ​ริ‍งสู่ทะเลรัตติกาลชน‍ธฟ ทันใดนั้นทะเลรัตติกาลก็เดือดพล่านประดุจหม้อต้มน้ำ ฟองอากาศผุดพรายขึ้นมาทุกหนแห่ง

ซ่า!...ฉลามคลั่งสหนจธิ​ขก​ามตัวโผล่พ้นผิวน้ำ หมึกยักษ์สี่ตัคแฝย‌หึชวโผล่พ้นผิวน้ำ สัตว์ประหลาดถงษ‍ดใษเพียงเจ็ดตัว กลับบดบังท้องฟ้าจนมืดมิดในชั่วพริบตา ขนาดตัวอันใหญ่โตมโหฬารของสิ่งมีชีวิตในทะเลรัตติกาลนั้น ลบล้างความรับรู้ที่มีมาแต่เดิมจนสิ้น

หลงเวิ่นเทียนวาดมือขึ้น ร่างพุ่งทะลวงผ่านไป สังหารฉลามคลั่งตัวหนึ่งตกตายในกระบวนท่าเดียวค​ง

เงาร่างของหลงอิ่งไหววูบูพขไว‍พ​ภ พลันกรีดผ่านเวหา ฉวะ! มีดวงเดือนเล่มหากท่าน‍เ‌ห็‍นข้‍อคว‌ามนี้แสดงว่‌าเว‍็บที‍่ท่าน‍อ่​า‌น‌อยู่ข‌โ​มยน‌ิ​ยา‍ยมาหนึ่งใ‌แญหมุนวนอยู่บนปลายนิ้ว สาดประกายแสงเย็นเยียบหมื่นจั้ง ฉลามคลั่งตัวหนึ่งถูกผ่าออกเป็นสองซีก และในชั่วขณะต่อมา ร่างของนางก็ไปปรากฏอยู่บนหัวของหมึกยักษ์ ตูม! หมึกยักษ์แหลกเหลวกลายเป็นเศษเนื้อ!

กระบี่ยาวในมือหลินซูพุสนั‌บสนุน​ข‌อ‌งแท‍้ได้ที‌่เว็​บหลัก‌ Th​ai-novel เท​่าน‌ั้‌น‍่งทะยาน ท่าชักกระบี่สังหาี​ฏม​รฉลามคลั่งหนึ่งตัว ท่าพิชิตกระบี่ทะลวงฝ่าวงลงบ‌ฮ‌ป‍ช‍แ‍้อมหนวดทั้งแปดขออ่า‌นเว‌็บแท​้​ค‍อ​มเมนต์ใ‌ห​้‍กำล‍ังใจนั‍กเขี​ยนไ‍ด้​นะค‌ร‌ับงหมึกยักษ์ ตวัดตักเอาตันปีศาจของมันออกมาโดยตรง ตันปีศาจเม็ดนี้ดำสนิทเช่นเดียวกัน ช่างพิลึกพิร‍สลั่นยิ่งนัก

ทันใดนั้นดวงตาของเขาก็เบิกกว้างสาดประกาย เพราะเขาทอดเห็นวิชาท่าร่างของหลงอิ่ง

วิชาทอ‍่านเว็บแท้ค‌อมเ‍ม‌น‍ต์ให้กำลั‍งใจนักเ‌ขียน‌ได​้นะ‌คร‌ับ‌่าร่างอันพิสดารของหลงอิ่งนั้น ล้ำเลิศไร้ผู้ใดเทียมทานในใต้หล้า ความเร็วของนาง ภายใต้การมองเห็นของเนตรพันวิถี ก็ยังคงเป็นตำนานบทหนึ่ง

เพียงชั่วพริบตา นางหมุนวนไปสามรหากท่​า‌นเ‌ห็​น​ข้‌อความน‍ี้แ​สดงว่าเว็บท‌ี‍่‍ท่านอ่านอยู่​ขโมย​นิยาย​มาอบ ข้ามผ่านระยะทางอันน่าตื่นตะลึงถึงหมื่นจั้ง ระยะทางหมื่นจั้งภายใต้ฝีเท้าของนางโขวณฒ‍ คล้ายกับไร้ซึ่งระยะห่างโดยสิ้นเชิงถื ที่น่าอัศจรรย์ยิ่งกว่านั้นคือ ทุกครั้งที่นางหยุดนิ่ง หลินซูจึงจะมฏโวใธตึศองเห็นนางได้ ทว่าในระหว่างที่นางเคลื่อนไหวนั้น เขากลับมองไม่เห็นแม้แต่น้อย

นาง... มิได้กำลังเหินบิน แต่นางกำลังพริบตาเคลื่อนย้าย!

ที่น่าพิสดารยิ่งกว่าก็คือหลงเยวี่ยเหลียง ซึ่งหลงเยวี่ยเหลียงกลายร่างเป็นก้อนเนื้อกลมอีกครา! ซึ่งรูปแบบการโจมตีของนางยิ่งพิลึกพิลั่น ไร้ซึ่งดาบ ไร้ซึ่งกระบี่โู‌ถส​วฝธบ​ก‌ห​ นางใช้เพียงร่างกายของตนเองเป็นอาวุธพุ่งเข้าชนโดยตรง!

ตูม! นางทะลวงร่างฉลามคลั่งตัวหนึ่งจนเป็นรูโหว่ และในชั่วพริบตาต่อมา นางก็ไปโผล่อยู่เบื้องหน้าหมึกยักษ์ตัวหนึ่ง ญะว‍ณง​เอียงคอเอ่ยท้าทาย "เจ้าตีข้าสิ!"

หนวดยักษ์ของหมึกตวัดฟาดลงมาอย่างเกรี้ยวกราด ทว่าหลงเยวี่ยเหลียงยังคงยืนหยัดอย่างมั่นคงฐใแถ‍ โดยมีร่างของนางเป็นศูนย์กลอ่​านเว็บแท้ค​อมเมน‍ต‍์ให้กำ​ลังใ​จนักเขี‌ยนได้นะ​ครับาง หนวดยักษ์เส้นนั้นถูกทะลวงจนเป็นรูโบ๋

ตูม!

หลงเยวี่ยเหลียงทะยานร่างขึ้นสู่เวหา ทะลวงผ่านหัวอันใหญ่โตของหมึกยักษ์ออกมาโดยตรง หมึกยักษ์ล้มครืนลงเสียงดังสนั่น

นางมารน้อยไปโผล่อยู่เบื้องหน้าหมึกยักษ์อีกตัวหนึ่ง "เจ้าตีข้าสิ!"

หนวดยาวของหมึกตวัดฟาด นางมารน้อ่า‍นเว็‌บ‌แท​้คอ‌ม​เม‍น​ต์ให้‌ก‍ำลังใจน‍ั​กเ​ขียน​ได้นะ​ครับอยถูกซื‌ยุัดจนปลิวละลิ่ว นางแผดเสียงด่าทอด้วยความเดือดดาลอยู่กลางอากาศ "โคตรเหง้าเจ้าสิ! ข้าให้เจ้าตีข้า ไม่ได้ให้เจ้าบเ‌ถทปัดข้าทิ้ง..."

เพียงชั่วอึดใจ สถานการณ์ก็สับสนวุ่นวาย พวกเขาสังหารสัตว์ปฎจฮ‍ญ‌ผฑ​กระหลาสนับ‌สนุนของแ‍ท้ได‍้ที่​เว​็บหลัก ‌Tha​i-​novel​ เท่า‍นั้นดทะเลไปเป็นกอง ทว่ากลับมีสัตว์ประหลาดผุดขึ้นมาจากผืนน้ำมากขึ้นเรื่อยๆ

ฬย‌ญนนาหลินซูทอดมองด้วยความตื่นตะลึง ตแุโ‍ฐ‍ง‌อ‌ร‍ค‌คเศษเนื้อของหมึกยักษ์ที่ถูกบดขยี้เมื่อครู่ ฟ‍ืทหทา​ีฬทันทีที่ร่วงหล่นลงสู่ทะเลรัตติกาล ก็เกิดการแปรสภาพอันยากจะจินตนาการดูผ‌ลสื​พธถ มันกลับประกอบร่างเข้าด้วยกัน กลายเป็นหมึกยักษ์ที่มีขนาดเล็กลงมาเล็กน้อย ญพ‍ฮ‌ฝฮผ​ฮชฎแล้วพุ่งทะยานขึ้นเหนือน้ำด้วยท่าทีคึกคักมีชีวิตชีวาอีกครา

ย‍ฬฐผอร​ยะมถ"พวกมันสามารถประกอบร่างฟืเว็บไซต์นี‍้ไม่อนุญ‍า‌ตให‌้นำเนื​้​อ​หาไป‍เผยแ​พร่​ต่อท‍ี่อื่​น้นคืนชีพได้!" หลินซูร้องตะโกน "อย่าได้พัวพันรีรอ กรก‌ซิก‌ล‌อ‌ไปที่เนตรสมุทรกันเถิด"

ไป!

นางมารน้อ‍่​า​น‍เว็‍บแท้คอ‌ม‌เมน‌ต​์ใ‍ห้​ก‍ำ‌ลังใจ‌น​ักเ​ขียนได้นะคร‌ั‍บอยกลายร่างเป็นก้อนเนื้อกลม นำทางเปิดเส้นทางเผโะภ‍ฑื‌า​ฐว สังหารฝ่าวงล้อมออกไป และในที่สุดวงล้อมระลอกแรกก็ถูกตีแตก เบื้องหน้าไร้ซึ่งเงาของสัตว์ประหลาดทะเล ทว่าเนตรสมุทรขนาดยักษ์กลับปรากฏขึ้นเบื้องหน้าทุกคน

เนตรสมุทรแห่งนี้กว้างใหญ่ไพศาลจนถึงขีดสุด น้ำทะเลสีดำทะมึนหลั่งไหลถาโถมลงไปราวกับตักตวงไม่รู้จักเต็ม แม้ว่าทั้งสี่คนจะล้วนเป็นยอดฝีมือ ทว่าเมื่อต้องเผชิญหน้ากับเนตรสมุทรยักษ์ที่ปรากฏขึ้นอย่างกะทันหัน เผชิห‍า​กท่านเห็น‍ข​้อค‍วามนี้แสดง​ว่‌าเ‍ว็บที่ท่า‍นอ่านอยู‌่ขโมยนิย‍ายม‍า‌ญหน้ากับพลานุภาพแห่งฟ้าดินที่ถาโถมลงมา ฑ​ท‍ณมพวกเขาก็พลันรู้สึกว่าตนเองช่างต่ำต้เว‌็บ​ไซต์นี้ไม‌่‌อนุ​ญ‍า‌ตให้นำเ​นื้อหาไป​เผ‌ยแพร่ต่อที่‌อื่นอยด้อยค่าเหลือเกิน

ทันใดนั้น ดฉฉ‌แวฉลามคลั่งตัวหนึ่งก็พุ่งพรวดขึ้นมาจากผืนน้ำเบื้องหลัง ฉลามคลั่งตัวนี้หาได้เหมือนฉลามทั่วไปไม่ ทว่ามันกลับมีสีทองอร่าม

ฉลามทองโผล่พ้นน้ำ อ้าปากกว้าง พ่นกลุ่มคนออกมาจากปากุท‌ พลันกลิ่นอายของขอบเขตธรรมลักษณ์จำแลกฟ้านภา พลันแผ่ซ่านครอบคลุมพ‌ดีค‌ธีไปทั่วฟ้าดินในบัดดล

อืลค‍ษี​ไ‌พ‌หลงเวิ่นเทียนหันขวับกลับไป สายตาจับจ้องไปที่คนผู้หนึ่งอย่างแน่วแน่ "หลงอ้าวแห่งทะเลตะวันตก!"

เสียง 'พรึ่บ' ดังขึ้น บุรุษที่อยู่ตรงกลางกลุ่มคนฝั่งตรงข้ามกห‍า‍กท​่​านเ‍ห็‍น‌ข้‍อความน​ี้แสดง​ว่า‍เว็‌บที​่‍ท​่านอ่านอ​ย‌ู่ขโมย‍นิย‍า​ยมาางพัดจีบในมือออก ก้าวเดินฝ่าควง‍ึ‌ามว่างเปล่ามา "หลงเวิ่นเทียนิู​ดฬส​ชู การที่ตัวข้าผู้เป็นเซิ่งจื่อมาเยือนในวันนี้ มิใช่เพต‍ฑื่อเจ้า ทว่ามาเพื่อคนผู้นั้น!"

พัดจีบในมือชี้ตรงไปที่หลินซู

หลินซูกำลังจะก้าวเท้าออกไป ทว่าหลงเวิ่นเทียนกลับชิงก้าวมาขวางหน้าเขาไว้เสียก่อน "เจ้าหาเขามกฒีบีีธุระอันใด?"

"หลงอู๋หุยคือพี่น้องของข้าผู้นี้ ผู้ใดกล้าสังหาหา‍กท‍่าน‌เห็นข้อค​วา‌มนี้แส‍ดง‍ว่าเว็บที่ท่‌านอ่า​นอยู‌่ขโมยนิยายม‍ารพี่น้องข้า คนผู้นั้นย่อมต้องถูกสับเป็นหมื่นชิ้น!" ยฒึฒคื‍ื‍แฬจ‍หลงอ้าวแผ่ปราณสีม่วงพลุ่งพล่าน เผยจิตสังหารออกมาอย่างไม่ปิดบัง

หลงเวิ่นเทียนกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น "ซูหลิน ก็เป็นพี่น้องของข้าเช่นกัน!"

"หลงเวิ่นเทียน!" หลงอ้าวเอ่ย "ข้ากับเจ้าได้รับการขนานนามว่าเป็นยอดคนคู่แห่งเผ่ามังกร วันวาหากท่านเห็นข้อ‌คว‌า​มน‍ี้แ​สดงว่า‍เว็บที่ท่‍านอ่านอย‍ู่ขโมยนิยาย​ม‍า​นแม้จะเคยประญภ‌อิบ​ว​มือกันอยู่หลายครา ิต‌ปทว่าก็เป็นเพียงการตัดสินแพ้ชนะ มิได้ชี้ขาดควฎคุชดอามเป็นความตาย ทว่าในวันนี้ หากเจ้ายังดึงดันจะขเนื้อ​หา‌น‍ี้เ‍ป​็‍นของ T‌ha‍i-​n‌ovel ห้าม​ทำซ้​ำ‍หรือดั​ด‍แป‍ลงัดขวาง ก็ถือว่าเจ้ารนหาที่ตายเอง"ฝ‌

หลงเวิ่นเทียนหัวเราะร่วน "วังมังกรทะเลตะวันตกของพวกเจ้าตลอดหลายปีที่ผ่านมา ทำเรื่องชั่อ่าน‍เ‌ว็‌บแท้คอมเม​นต์ให้‍กำลั‌งใจน​ักเขียนได้นะค‍รับ‍วช้าต่อวังมังกรทะเลตะวันออกไว้ใช่น้อยเสียที่ไหน? เลิกอ้างเหตุผลจอมพใูปลอมพวกนั้นเสียที หากจะสู้ก็เข้ามา!"

พัดจีบในมือหลงอ้าวหุบฉับ ชี้ตรงไปที่หลงเวิ่นเทียน

ง้าวใสน​ับ​ส‌นุ‍น‌ขอ​งแท้​ไ‍ด‌้ท‍ี่‌เว‌็​บ‌ห​ลัก​ ‌Thai​-​no‍vel เท่า​นั‌้​นหญ่ในมือหลงเวิ่นเทียนยกขึ้นเรภ แสงทองสาดส่องหมื่นสาย เสียงดังกึกก้อง ง้าวเดียวรวบรวมแสงสว่างทั่วฟ้า ฟาดฟันเข้าใส่หลงอ้าว พัดจีบในมือหลงอ้าวเนื้อห​านี้‍เป็น‍ของ‍ Th‌a‌i-n​ovel ห้าม‌ทำซ้ำห​รือดัดแป‍ลงปลิวละลิ่วออกไปไกลนับร้อยจั้ง…

หลงเวิ่นเทีสนับ‌สนุนข‌องแท้‌ได้ที่เว‍็บหล‌ัก Thai-​nov​e‍l เ‍ท​่‌า‌น‌ั​้นยนเปล่งเสียงหัวเราะกังวาน "หลงอ้าว เจ้าดูแคลนเผ่ามฑลแินุษย์มิใช่หรือ? ทว่าเจ้ากลับถือพัดของเผ่ามนุษย์มาเสแสร้งแกล้งทำเป็นบัณฑิตเผ่ามนุษย์?ผ‍ปบศ‍ชืะ ู‌ไะษีอ‌อ‌ไ​ผก‍ช่างเสแสร้งจอมปลอมเสียจริง ข้าเห็นเจ้าแล้วรำคาญใจเ‍นื‍้‍อหาน‌ี​้เป‍็น​ของ ​Thai-n​ov​e‌l​ ห‌้ามท‍ำซ‌้ำ​หรื‍อดัด‍แป‌ลง​ยิ่งนัก!"

หลงอ้าวแผดเสียงคำรามก้อง กวานหยกมัดผมบนศีรษะแตกหักเป็นสองเสี่ยง ง้าวใหญ่เล่มหนึ่งปรากฏขึ้นในมือ ณ‍ใ‍ก่อเกิดกระแสลมอันดุร้ายโหมกระหน่ำเข้าใส่หลงเวิ่นเทียน

หลงเวิ่นเทียนหัวเราะ ึูษ‌มฝรมฒุ"เช่นนี้สิถึงจะถูก การเข่นฆ่าของเผ่ามังกร ย่อมต้องมีกลิ่นอายของเผ่ามังกรอยู่บ้าง!"

ฉวะ! กรงเล็บมังกรขนาดยักษ์ยื่นออกมาจากเหนือศีรษะของหลงเวิ่นเทียนช‍ ครอบคลุมพื้นที่ครึ่งท้เ​นื้อ‌หานี‍้​เป​็‍นของ ​Th‍ai-n‌ov​el‌ ห้ามทำ​ซ​้ำห​รื‌อดั‍ดแ‍ปล‍งองฟ้า ตะปบเข้าใส่หลงอ้าว

ญพรฐหลงอ้าวเปล่งเสียงมังกรคำราม ฟ​ะว‌วปฬ​ยเหนือศีรษะของเขาก็ปรากฏหัวมังกรสีเทาอมเขียวขึ้นเช่นกัน

ง้าวทั้งสองปะทะกัน เสียงมังกรอ่านเว็​บ‌แท​้ค‍อ​มเมน‍ต์ใ‍ห้‌กำลั‌งใจนักเข‍ีย‍นได้​นะค​รับคำรามดังกึกก้องกังวาน เพียงชั่วพริบตาชฉธ​ สองยอดคนฟ้าประทานแห่งเผ่ามังกรก็เปิดศึกต่อสู้อย่างดุเดือดเลือดพล่าน

ฝั่งตรงข้ามยังมีบุรุษในชุดผู้อาวุโสอีกสามคนยอป‍ะ สายตาทั้งสามคู่จับจ้ฑ‍องไปที่หลินซูพร้อมกัน เงาร่างของหลงอิ่งที่อยู่ข้างกายหลินซูพลันอันตรธานหายไป ในชั่วพริบตาต่อมา นางก็ปรากฏตัวขึ้นเบื้องหลังผู้อวนธปกแฮใ‍ญาวุโสทั้งสามคนอหา​กท​่า‌นเห​็​นข​้อ‌ความนี​้‍แ​สด​งว‍่าเว็บที่‌ท่าน​อ่‌าน‌อยู่ขโ​มยน​ิยา‍ย‍มา‍ย่างไร้สุ้มเสียง

ฉวะ! มีดวงเดือนสาดแสงทองเจิดจ้าหมื่นจั้ง มีดวงเดือนของนางแตกต่างจากง้าวทองของพี่ชายืืขีู ง้าวทองของหลงเวิ่นเทียนเมื่อสำแดงออก จะสาดแสงทองหมื่นสาย ทว่ามีดวงเดือนของนางกลับมีแสงทองเพียงสายเดียวซ‌ฮจ‍ฏว‌เฟศฟ‍ฒ​ แต่ทว่าแสงทองสายนี้ กลับแหลมคมจนหาขีดสุดมิได้ ทำท่าจะผ่าร่างผู้อาวุโสคนหนึ่งออกเป็นสองซีกภซน​ซ​ศา‍ร‍ฏ

ฉ‍ฒกผู้อาวุโเนื้อ​หา​ส่วนน​ี‌้ถูก‌ละ‌เ‍มิดล‍ิขสิท‍ธ​ิ​์มาจาก‍นั​ก‌เขียนตัวจ​ริงสผู้นั้นพลันขยายร่างให้สูงใหญ่ขึ้น ความสูงนั้นพุ่งทะยานไปถึงพันจั้ง…ธรรมลักษณ์จำแลกฟ้านภา!รต

ระดับพลังของหลงอิ่งเพิ่งจะก้าวข้ามถึงขอบเขตมรรคผเว็บ​ไซต์นี้ไม‌่อ‍น‌ุญ‌าตให้‍นำเนื‍้​อห‌า‌ไป​เผยแพร่​ต​่อที่‌อื่นลขั้นสุดยอดเท่านั้น ห่างไกลจากขอบเขตธรรมลักษณ์จำแลกฟ้านภาอยู่อีกมากโข ทว่า แววตาที่ลึกล้ำดุจห้วงสมุทรของนางกลับสั่นสะท้าน หลอมรวมเข้ากับน่านน้ำเบื้องหน้าอย่างสมบูรณ์แบบ ในชั่วขณะนี้ นางคือทะเล และทะเลก็คือนาง...

ฉวะ! แสงทองพุ่งทะยานขึ้นจากท้องนที ผู้อาวุโสผู้นั้นร้อฏพช‌พึสีฎวใ‌งโหยหวนอย่างน่าเวทนา ก่อนจะสิ้นชีพในทันที

ผู้อาวุโสอีกสองคนที่เหลือต่างตกตะลึงลานพร้อมกัน "เนตรเทพสมุทร!"ธ‌ใซศ ทั้งสองขยายร่างให้สูงใหญ่ขึ้นพร้อมกัน อาวุธในมือพุ่งทะยานเข้าจู่โจมหลงอิ่งโดยพร้อมเพรียง

หลงอิ่งพลิกแพลงท่าร่างฐไมูส‌ดล ผิวน้ำเบื้องลส‍น‍ับ​สนุ‌นข‌อ‍งแท้‌ได้‍ที่เ​ว็​บ‌ห‌ลัก T‍ha‍i​-novel เท่า​น‍ั​้‌น่างเต็มไปด้วยเงามายาของนาง ชั่วขณะนั้น การต่อสู้ดำเนินไปอย่างสูสีจนยากจะแยกแยะผลแพ้ชนะ

ุคุก​ง‌ซญ‌หลงเยวี่ยเหลียงทอดสายตามองด้วยความอิจฉาริษยายิ่งนัก ของวิเศษของพี่สาว นางลส‍นับ​สนุนของ‌แ‍ท้ได้‌ท​ี‌่​เ‌ว็บ‍หล​ัก​ T​ha‍i-novel เท่​านั้น้วนแอบฉกฉวยมาได้ทุกสิ่ง ทว่ามีสิ่งหนึ่งที่นางไม่อาจขโมยมาได้ นั่นคือพรสวรรค์ของพี่สาว เนตรเทพสมุทรนี้ก็ใช่ ร่างกายที่สามารถพริบตาเคลื่อนย้ายได้ก็ใช่ ล้วนเป็นของวิเศษเลิศล้ำทั้งสิ้น เหตุใดนางจึงขโมยมาไม่ได้กันนะ?

ทันใดนั้น นางก็เหลือบไปเห็นหลินซู ไอ้เจ้าบ้าผู้นี้กำลังทอดสายตามองขอบฟ้า ราวกับว่าจิตใจล่องลอยไปไกลแสนไกล ท่าทีที่ทำตัวราวกับไม่ได้อยู่ร่วมในเหตุการณ์เช่นนี้ ทำให้นางมารน้อยเดือดดาลขึ้นมาในทันที

"นี่ เจ้าหมายความว่าอย่างไร? พี่ชายและพี่สาวของข้ากำลังเอาชีวิตเข้าแลกเพื่อเจ้า ทว่าเจ้ากลับทำตัวเป็นทองไม่รู้ร้อน ช่างไร้น้ำใจเกิญืต​นไปแล้วกระมัง?"

หลินซูกะพริบตาแผ่วเบาตลฐ "ไม่ถูกต้อง!"

สิ้นเสียง ิ‌ฏ‍กรงเล็บมังกรข้างหนึ่งก็ร่วงหล่นลงมาจากสุดขอบฟ้า ตะปบเข้าใส่หลงเวิ่นเทียนในทันที!

ทันทีที่กรงเล็บมังกรนี้ปรากฏขึ้น น้ำทะเลเบื้องล่างก็พลันหยุดนิ่ง แม้กระทั่งเนตรสมุทรที่กำลังถาโถมอย่างบ้าคลั่ง ก็ยังหยุดชะภบมงักไปชั่วขณะ

หลินซูตะโกนก้อง "ถอถฬเย!"

หลงเวิ่นเทียนตวัดง้าวณตษฒซัดหลงอ้าวกระเด็นออกไป เขาเงยหนซขฝห​้าขึ้นมอง สีหน้าพลันแปรเ‌นื​้อหาน‌ี้เ​ป็น‍ข‌อง Thai‌-‌no​vel‍ ห้าม‌ทำซ‍้ำหรื‌อดั‍ดแปล‌ง​เปลี่ยนไปว‍ษสเน‍ฝ‍

เงาร่างร้อยพันนิมิตของหลงอิ่งที่กำลังเล่นงานผู้อาวุโสทั้งสองจนสะบักสะบอม ทันใดนั้น พลังอำนาจมหาศาลสายหนึ่งก็พุ่งทะลวงความว่างเปล่าลงมาฉฬ​เ‍ยฑ‌ นางมิอาจควบคุมร่างตนเองได้ฏยมบกร กระเด็นตกลงไปกระแทกกับผิวน้สนับสน‌ุ‌นของ‍แ​ท้‍ได้ที‍่เว​็บหลั​ก​ Tha​i-‌nov‌e‍l‍ ​เ‌ท​่​าน‍ั้‍น‍ำ สีหน้าของนางก็แปรเปลี่ยนไปเช่นกัน

"ไถฎคอสาแส​ฟใป!" ีภลห‍หลงเวิ่นเทียนนำหน้า อ่านเว็บ‍แท‍้คอมเ​ม​นต์ให้‍กำล‌ั‌งใจนักเข‍ีย‌นไ​ด้นะ​ค‌ร‍ั​บ‌พุ่งหลาวลงสู่เนตรสมุทร

หลงเยวี่ยเหลียงกลายร่างเป็นก้อนเนื้อกลมแล้ว ขฐไ​ลฉยังคิดจะทดสอบวิชาของตนเอง ทว่ากลับถูกพี่สาวเตะโด่งตกลงไปในเนตรสมุทรเสียก่อนไฮื‌ หลินซูสำแดงวิชาเก้าก้าวโจวเทียน มาถึงขอบเนตรสมุทร ตูม! น่านน้ำโปร​ดระ​วังเว็บไ‍ซ‌ต์น‍ี‌้‍มีพฤติกรรมขโมย‍ผลง‍าน‌ลิข‌สิทธิ‍์ที่พวกเขายืนอยู่เมื่อครู่ฑึ‌ น้ำทะเลระเหยหายไปในอากาศกว้าโ‌ปร​ดร‌ะ‍ว​ังเว‌็บ​ไซต์นี​้มีพฤติ‍กรร‌มขโมยผล‍งานลิ​ขสิท‌ธิ์งกว่าร้อยจั้ง

การโจมตีเพียงครั้งเดียวนี้ ทำให้หลินซูใจเต้นระทึก เพราะนี่หาใช่พลังตบะร‍ษมของผู้อาวุโสทั่วไปไม่ ทว่าต้องเป็นขอบเขตธรรมลักษณ์จำแลกฟ้านภาขั้นสูงสุดอย่างแน่นอน!

ด้วยขอบเขตพลังระดับนี้ พวกเขาไร้ซึ่งหนทางต่อต้าน ต่อให้เป็นกฎศ‍เกณฑ์แห่งมิติ ก็มิอาจขวางกั้นได้ หนทางเดียห‌วก็คือ... หนี

หากอยู่ภายนอก พวกเขาย่อมไม่อาจหลบหนีไปได้แโปรดร‍ะว‍ังเว็บไ‌ซ​ต‍์‌นี​้‍ม​ีพ​ฤต‌ิก‌รรมขโมยผ‌ลงานลิขส‌ิ‍ทธ‌ิ‍์ม้แต่น้อย ทว่าที่นี่แตกต่างออกไป เพราะที่นี่มีเนตรสมุทร!

ทันทีที่เข้าสู่เนตรสมุทร พลานุภาพแห่งฟโป‍รด‌ระ‍วังเว็บไซต์‍นี‌้ม​ี‍พฤต‍ิกร‌รม‌ข‍โมยผ​ลงานลิขสิ​ทธ​ิ‍์‌้าดินก็ถาโถมเข้ามา พวกเขาทั้งสี่ถูกพัดพาให้หมุนเคว้งอย่างรวดเร็วจนไม่อาจควบคุมตนเองได้ ดำดิ่งลงสู่เบื้องล่างของเนตรสมุทร

ทันใดนั้น เงาร่างสามสายก็เหินทะยานตามลงมาจากเบื้องบนเน​ื้อ‍หาส่วนนี‍้ถูกล‍ะ​เมิดลิขสิท‍ธิ์​ม‌า‍จากนัก‍เข​ียนตัวจ‍ริง ผู้ที่อยู่หน้าสุดก็คือหลงอ้าว และเบื้องหลังหลงอ้าวก็คือผู้อาวุโสสองคน!

พวกเขาตามมาทันแล้ว!

ภายในสายตาพลันปรากฏเงาร่างอีกสองสายเพิ่มขึ้นมาพงผหธลน​ยเ แม้ต้องเผชิญกับกระแสน้ำอันเชี่ยวกรากแห่งเนตรสมุทร ทว่าร่างของคนทั้งสองกลับหยัดยืนมั่นคงดุจขุนเขาไท่ซาน เพียงพริบตาเดียวก็ทะยาะบณ‌นผ่านผู้อาวุโสทั้งสองไป และชั่วอึดใจถัดมาก็รุดแซงหน้าหลงอ้าว บัดนี้ร่นระยะเข้ามาจนห่างจาปยฝ​กธ‍กหลินซูเพียงร้อยจั้งเท่านั้น

หลินซูกระทั่งมองเห็นใบหน้าของผู้อาวุโสทั้งสองได้อย่างชัดเจน ทั้งสองมีอายุไล่เลี่ยกัน หน้าตาก็ละม้ายคล้ายคลึงกันราวกับพี่น้อง เรื่องพลังตบะน่ะหรือ ไม่ต้องพูดถึง... เพียงแค่นิ้วเดียวก็บี้เขาให้ดับสูญได้แล้ว

ผู้อาวุโสทั้งสองก็จดจำหลินซูได้เช่นกัน เพราะนี่คือคนที่สังหารผู้อาวุโสทั้งแปดแห่งทะเลตะวันตก ตลอดจนหลงอู๋หุย! และนี่คือคนที่ทำให้ราชามังกรเดือดดาล! และวันนี้คนผู้นี้ต้องตาย!

ในเวลานั้นเอง หลินซูวาดมือขึ้นป​ซฉธ รอยแยกแห่งมิติพลันปรากฏขึ้นเบื้องหน้าผู้อาวุโส

ส‌ผู้อาวุโสผู้นี้ตอบสนองได้อย่างรวดเร็วจนน่าเหลือเชื่อ แม้ว่ารอยแยกแห่งมิติจะปรากฏขึ้นอย่างกะทันหันถึงเพียงนี้ษ​ฬ เขาก็ยังคงตอบสนองได้ทันท่วงที ท​รธ‍น‌ร่างกายหดเล็กลงฉับพลัโปรด​ระว​ั‌งเ‌ว็‌บไซต‍์นี้‌มีพฤ​ติก‌รร​มขโ​ม‌ย​ผ​ลงา‍นลิ‌ขสิทธิ​์น ลื่นไหลผ่านริมรอยแยกไปได้อย่างฉิวเฉียด

หลินซูเบิกตากว้าง 'มารดามันเถอะ! มิใช่แค่ขยายใหญ่ดุจขุนเขาได้ ทว่ายังย่อส่วนให้เล็กจิ๋วดุจมัจฉาได้อีกรึ?...พลังตบะระดับนี้!'

ทว่าช‍สคใ‍ต​เจว ผู้อาวุโสอีกคนที่เนื‍้‍อ‌ห‍าน​ี​้เ​ป็นขอ‍ง Thai-no‍v​el ห้าม‍ทำซ‌้ำห‍ร‌ือดั‌ด‌แปล‌ง‍ทะยานตามมาติดๆ กลับมิอาจรั้งกายได้ทันท่วงทีา‌ร​ุคฐส‍รีอ​ค เขาพุ่งถลำเข้าไปในรอยแยกแเน​ื้อหาน‍ี้เป็นข‍อ‍ง‌ T‍hai-nove​l​ ​ห้า​มทำซ้​ำหรือด‍ัดแปลงห่งมิติ แผดเสียงร้องโหยหวนสุดแสน ก่อนร่างจะแหลกสลายกลายเป็นหมอกเลือด

ผู้อาวุโสที่อยู่ด้านหน้าเดือดดาลขีดสุดฏ‌ฎญ "ไอ้เด็กบัดซบซูหลิน ข้าผู้นี้จะสับเจ้าเป็นหมื่นๆ ชิ้น!"

ความเร็วเพิ่มขึ้นกะทันหัน!

"เจ้าไปห่วงเซิ่งจื่อของพวกเจ้าก่อนเถิด ว่าจะถูกสับเป็นหมื่นๆ ชิ้นหรือไม่!" หลินซูตะโกนก้องวผ‍อ​ข​ูแ​สธฐก พลางวาดมือขึ้น รอยแยกแห่งมิติสองฝเษธฏ‌ฐ‌ีรอยปรากฏขึ้นอีกครา

วฏุฐพ​ฉึข‍ผู้อาวุโสผู้นั้นใช้วิชาเดิม ย่อส่วนร่างกายหลบเลิงนฑชี่ยงผ่านรอยแยกไปได้ ทว่าพอได้ยินประโยคนี้ ในใจของเขาก็พลันกระตุกวูบ หันขวับกลับไป ยื่นมือออกไปรั้งกลุ่มคนที่ตามมหฐาเบื้องหลังให้หยุดชะงักพร้อมกัน

หลงอ้าวเกือบจะพุ่งชนรอยแยกแห่งมิติเข้าอย่างจัง ทำเอาผู้อาวุโสทั้งสามหลัฏบ‍คบ่งเหงื่อเย็นเยียบท่วมตัว

"กฎเกณฑ์แอณึชยบแถ‍พรห่งมิติ!" ผู้อาวุโสอุทานด้วยความตื่นตระหนก

"ไอ้เด็กนี่มีพลังตบะตื้นเขินยิ่งนัก ไม่มีทางที่จะหยั่งรู้ถึงกฎเกณฑ์แห่งมิติได้อย่างแน่นอน ต้องเป็นทิพยวัตถุแห่งมิติแน่ๆ!" ผู้อาวุโสอีกคนเอ่ย "คุ้มครองเซิ่งจื่อ!"

เมื่อมีหลงอ้าวเป็นตัวถ่วง ผู้อาวุโสทั้งสองที่อยู่เบื้องหน้าจึงมิกล้าไล่ตามอย่างเต็มกำลัง พวกเขาไม่หวาดหวั่นต่อกฎเกณฑ์แห่งมิติของหลินซู ทว่าหากหลงอ้าวที่ตามมาเบื้องหลังพุ่งชนเข้าอย่างจังเล่า จะทำเช่นไร?

ในยามนี้ ภายในใจของหลงอ้าวเต็มไปด้วยคำสบถด่าทอ เขาผู้เป็นถึงบุตรมังกรแห่งทะเลตะวันตกอันสง่างาม ในการประลองฝีมือกับคนรุ่นราวคราวเดียวกัน กลับไม่อาจชิงความได้เปรียบได้เลยแม้แต่ครั้งเดียว ซ้ำร้ายในยาปใผบ‍ึ​ภูีษจมไล่ล่าศัตรู ยังกลายเป็นตัวถ่วงอีก ช่างไร้เหตุผลสิ้นดี

ในที่สุดหลินซูก็มีโอกาสได้หยุดพักหายใจงมใ ผ​มพกดห​ฏ‍ฉเขาหมุนวนพลิกแพลงไปมาท่ามกลางกระแสน้ำเชี่ยวกราก พลางสำแดงวิชานภาฉีกขาดอย่างต่อเนื่องเพื่อขัดขวางผู้ไล่ล่า

แม้วิธีนี้จะสามารถสะกดความเร็วของยอดฝีมือทั้งสองได้อย่างชะงัด ทว่าเขาก็ยังคงไม่อาจหลุดพ้นจากกาสนั​บสนุนของ​แท้ได้‍ท​ี่เว​็บหลั‌ก​ ‍Thai-no‌vel​ ‌เ​ท่า‍นั้นรตามล่าของคนทั้งสองได้อย่างเด็ดขาด ยิ่งไปกิส‌ฒ‍ธฟว่านั้น สิ่งที่อันตรายที่สุดก็คือ... เมื่อเขาสำแดงกฎเกณฑ์แจดธห่งมิติอย่างต่อเนื่อง พลังจิตวิญญาณของเขาก็เริ่มถดถอยลงอย่างเห็นได้ชัด อย่างมากที่สุด ฐ‍ม​ู‌ต​ใฉฟขา‍ธเขาก็สำแดงได้อีกเพียงสามครั้งเท่านั้น หลังจากนั้นเขาก็จะไร้ซึ่งหนทางสู้

วันวานเขาเพลิดเพลินกับการแหวกว่ายในทะเลตะวันตกอย่างเริงร่า สังหารผู้อาวุโสทั่วไปได้อย่างสะใจยิ่ง ษขกบฎช‍ทว่าผลกรรมในวันนี้ก็ประจักษ์ชัดแล้ว ืญษฎ​ตนั่นก็คือ... ธฟุีเขาได้มีรายชื่ออยู่ในบัญชีสังหารของวังมังกรทะเลตะวันตกเสียแล้ว

ึ​ธ​ฮรมีีน‍ฬชในชั่วขณะนั้นเอง เสียง 'ฉวะ' ดังขึ้น เขาพุ่งทะลวงอื‍วท‍ฬผวืงโ‍อกจากเนตรสมุทร เบื้องล่างไร้ซึ่งน้ำทะเลสีดำทะมึนอีกต่อไป ทว่าน้ำทะเลสีดำนั้นกลับแปรเปลี่ยนเป็นเมฆดำทึบที่ลอยอยู่เหนือศีรษะของเขา ม้วนตัวบิดเบี้ยวไปมา ดูราวกับภาพลวงตาอันแสนจะพิสดาร

จบบทที่ บทที่ 529 หลงอ้าว บุตรมังกรแห่งทะเลตะวันตก

คัดลอกลิงก์แล้ว