TXV - 0952 กลายเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่!

TXV - 0952 กลายเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่!

เวลาเปิดตลาดหุ้นสหรัฐฯ ในช่วงฤดูหนาวคือ 22:00 น. ถึง 05:00 น. ตามเวลาประเทศจีน เมื่อถึงเวลา 21:50 น. เซี่ยเหล่ยก็เข้ามาเตรียมพร้อมอยู่ในห้องทำงานของเขา

ในการบุกตลาดหุ้นสหรัฐฯ ครั้งนี้ เขาไม่สามารถทำลายล้างตลาดได้เหมือนตอนที่โซรอสสั่นคลอนตลาดหุ้นไทยหรือฮ่องกง เพราะตลาดเหล่านั้นเล็กเกินไปเมื่อเทียบกับตลาดหุ้นที่ใหญ่ที่สุดในโลก อย่างไรก็ตาม เขาสามารถเริ่มปั้นลูกบอลหิมะให้ใหญ่ขึ้นแล้วทุ่มลงไปอย่างแรง ส่วนผลลัพธ์จะไปถึงจุดไหนเขายังไม่ได้คิดจริงจัง แต่เขามีเป้าหมายที่ชัดเจนคือ สร้างผลกระทบให้กว้างขวางที่สุด!

ที่ผ่านมามีแต่ยักษ์ใหญ่ทางการเงินจากสหรัฐฯ บุกทำลายตลาดหุ้นโลกที่สามเพื่อปล้นความมั่งคั่งจากประชาชน แต่ยังไม่เคยมีนักลงทุนจากโลกที่สามคนไหนกล้าบุกตลาดหุ้นสหรัฐฯ เลย ไม่ว่าผลจะออกมาแพ้หรือชนะ เซี่ยเหล่ยก็พร้อมจะเป็นคนแรกที่เปิดประวัติศาสตร์หน้านี้!

ในอีกห้องหนึ่ง สามสาวกำลังนั่งคุยกัน

“พวกเราปฏิเสธเขาแบบนั้นมันจะดีเหรอ?” ฟ่านฟานดูจะกังวลเล็กน้อย

เหลียงซือเหยายิ้มแล้วพูดว่า “พี่ฟ่านฟาน ทำไมใจฝ่อจังคะ? ผู้ชายน่ะตามใจมากไม่ได้หรอกค่ะ เดี๋ยวจะเสียคนแล้วคุมไม่อยู่”

ฟ่านฟานกล่าว “แต่เขาไปตั้งนานนะ คงมีความต้องการบ้างล่ะ ถ้าเราไม่ให้เขา แล้วเขาแอบไป 'กินข้างนอก' จะทำยังไง? ฉันสังเกตเห็นนะว่าผู้หญิงอิตาลีสี่คนนั้นมองเขาด้วยสายตาที่ไม่ธรรมดาเลย”

เหลียงซือเหยารู้ที่มาที่ไปของสี่สาวนั้นดี แต่เธอไม่แน่ใจว่าควรบอกหลงปิงกับฟ่านฟานหรือไม่ เธอเหลือบมองหลงปิงและพบว่าหลงปิงกำลังมองออกไปนอกหน้าต่าง ไปยังทิศทางที่มีกำแพงล้อมรอบ ซึ่งด้านหลังกำแพงนั้นคือโบสถ์ที่กำลังก่อสร้างอยู่

“อาปิง คิดอะไรอยู่เหรอ?” เหลียงซือเหยาถาม

หลงปิงจึงละสายตาจากโบสถ์หลังนั้น “ไม่มีอะไรค่ะ”

เหลียงซือเหยาถามต่อ “คุณจะออกเดินทางเมื่อไหร่?”

“พรุ่งนี้ค่ะ” หลงปิงตอบ

“ไม่ไปไม่ได้เหรอ?” เหลียงซือเหยากล่าว “นึกถึงลูกในท้องบ้าง นึกถึงเซี่ยเหล่ยบ้างสิ”

หลงปิงยิ้มบางๆ แววตาเด็ดเดี่ยว “ฉันเป็นนักรบของประเทศนี้ เมื่อชาติเรียกหาและต้องการให้ฉันออกรบ ฉันก็ต้องลงสนามรบ ไม่ต้องกล่อมฉันหรอกค่ะ ฉันรู้ดีว่ากำลังทำอะไรอยู่”

เหลียงซือเหราลังเลครู่หนึ่งก่อนจะพูดว่า “ตกลงค่ะ ถ้าอย่างนั้นก็ให้ทีมรบนักษัตรของบ้านเราคอยช่วยคุณอย่างลับๆ แล้วกันนะ”

“หืม?” หลงปิงมองเหลียงซือเหยาด้วยสายตาประหลาดใจ

ฟ่านฟานเองก็มีสีหน้าตกตะลึง “บ้านเรายังมี... ทีมรบนักษัตรด้วยเหรอ?”

“ฉันเองก็เป็นหนึ่งในนั้น ฉันคือ 'กุน' ค่ะ” เหลียงซือเหยากล่าว “ทีมนี้คุณพ่อสามีเป็นคนก่อตั้งขึ้นมา มีหลายครั้งในการต่อสู้ที่ถ้าไม่มีทีมรบนักษัตรยื่นมือเข้าช่วย สามีของเราคงไม่ได้อยู่บนโลกนี้แล้ว...”

ความลับนี้เหลียงซือเหยาไม่ได้เป็นคนอยากเปิดเผยเอง แต่เป็นเซี่ยเหล่ยที่บอกให้เธอบอกฟ่านฟานและหลงปิงหลังจากมื้อค่ำ โดยให้เหลียงซือเหยาในฐานะสมาชิกคนหนึ่งเป็นคนพูด เพื่อให้หลงปิงและฟ่านฟานยอมรับได้ง่ายขึ้น

ในเวลาเดียวกัน

เซี่ยเหล่ยเปิดโปรแกรมหุ้นและเริ่มดำเนินการ เขาจัดการเทขายหุ้นสามตัวที่เหลือในบัญชีของสี่สาวอัศวินออกทั้งหมด เพื่อถือเงินสดรอจังหวะลงมือ

หุ้นของบริษัทกรีนแอลจีเริ่มดิ่งลงทันทีที่ตลาดเปิด และดิ่งลงอย่างรุนแรงมาก

รายการซื้อขายจำนวนมากหลั่งไหลเข้าสู่สายตาของเซี่ยเหล่ย ตัวเลขเหล่านั้นปรากฏขึ้นในสมองของเขาอย่างรวดเร็ว สมองประมวลผล จัดระเบียบ และคำนวณอย่างว่องไว สิบนาทีต่อมา เขาตัดสินใจตั้งคำสั่งซื้อก้อนใหญ่ 5 ล้านดอลลาร์ในราคาต่ำ เมื่อฝั่งตรงข้ามเทขาย เขาก็เก็บเข้าพอร์ตได้ภายในไม่กี่วินาที

การเทรดระดับ 5 ล้านดอลลาร์ไม่ใช่จำนวนน้อยๆ ราคาหุ้นเริ่มดีดกลับขึ้นมา ทำให้นักลงทุนบางส่วนที่กำลังจะเทขายเริ่มชะลอเพื่อดูสถานการณ์ ทางฝั่งกองทุนที่จงใจกดราคาหุ้นจึงรีบตั้งคำสั่งขายก้อนใหญ่เพื่อกดราคาลงต่อ

คราวนี้เซี่ยเหล่ยไม่ได้ฮุบทั้งหมด เพราะความโลภเกินไปจะทำให้ฝ่ายตรงข้ามไหวตัวทัน เขาเปลี่ยนไปใช้บัญชีอื่นทยอยเก็บหุ้นอย่างเงียบๆ เขาสามารถคำนวณจุดที่ราคาต่ำที่สุดได้อย่างแม่นยำ ไม่เพียงแต่คุมจังหวะราคาได้เบ็ดเสร็จ แต่ยังคุมเวลาได้ระดับวินาที ความจริงแล้วในสมองของเขานั้นรู้หมดว่ามีหุ้นกรีนแอลจีถูกเทขายเท่าไหร่ มีคนซื้อเท่าไหร่ ใครจะขายตอนไหน ใครจะซื้อตอนไหน เป็นการขายจริงหรือขายหลอก ซื้อจริงหรือซื้อหลอก ราคากำลังจะร่วงตอนไหน ร่วงเท่าไหร่ และเขาสามารถเก็บหุ้นได้มากแค่ไหน ทั้งหมดนี้เขา รู้แจ้งเห็นจริงประดุจพระเจ้า!

หากเปรียบเทียบสิ่งที่กำลังทำอยู่กับการเดิมพัน ในบรรดาคนที่ร่วมนั่งโต๊ะพนันนี้ เขาเป็นคนเดียวที่มองเห็นไพ่ในมือของคนอื่นทั้งหมด

หนึ่งชั่วโมงผ่านไป เงินทุนรวมเกือบ 40 ล้านดอลลาร์จากทั้งสี่บัญชีถูกกวาดซื้อหุ้นกรีนแอลจีจนหมด การซื้อจำนวนมหาศาลนี้ทำให้ราคาหุ้นขยับขึ้น 3% เนื่องจากเขาช้อนซื้อที่ราคาต่ำสุดเสมอ หากเขาเทขายทั้งหมดตอนนี้ เขาจะได้กำไรประมาณ 5% หรือเกือบ 2 ล้านดอลลาร์!

สิ่งนี้ย่อมไม่เป็นผลดีต่อกองทุนสหรัฐฯ ที่กำลังปั่นหุ้นตัวนี้อยู่ ฝ่ายนั้นจึงหยุดดำเนินการชั่วคราว

เซี่ยเหล่ยออกจากหน้าจอหุ้นและเริ่มดำเนินการอีกอย่าง เขาหา IP ของบริษัทกองทุนที่ชื่อ เซนจูรี่ ฟันด์ ได้อย่างรวดเร็ว และใช้เวลาเพียงไม่กี่นาทีแฮ็กเข้าสู่ระบบกล้องวงจรปิดของที่นั่น

ในห้องประชุม มีคนประมาณสิบกว่าคนกำลังประชุมกันเคร่งเครียด

ชายแก่หัวล้านคนหนึ่งมีสีหน้าโกรธจัด “หรือว่าจะมีคนทำข่าวรั่ว? เป็นไปได้ยังไงที่มีคนกวาดซื้อไปถึง 40 ล้าน! บอกผมมาว่ามันเกิดอะไรขึ้น?”

“คุณคอนเนอร์ครับ งานรักษาความลับของเราดีมาก ไม่มีทางที่ข่าวจะรั่วไหล บางทีอาจจะมีใครบางคนมองเห็นศักยภาพแล้วกวาดซื้อไป ผมตรวจสอบแล้ว ฝั่งตรงข้ามใช้สี่บัญชี เป็นลูกค้าของบริษัทหลักทรัพย์โกลเด้นบูล แต่ไม่แน่ใจว่าเป็นคนคนเดียวหรือสี่คนที่ถือบัญชีเหล่านั้นครับ” ชายผิวขาวคนหนึ่งกล่าวด้วยน้ำเสียงที่ดูเหมือนจะเป็นคนคุมกระดานเทรด หรือเทรดเดอร์ของหุ้นตัวนี้

“ต้องไล่เขาออกไปให้ได้ เขาถือหุ้นกรีนแอลจีอยู่ถึง 40 ล้านดอลลาร์ ถ้าโปรเจกต์นั้นประกาศออกมา ราคาหุ้นจะพุ่งขึ้น 5 เท่า หรืออาจจะถึง 10 เท่าในอนาคต เราจะปล่อยให้เขาชุบมือเปิบแบบนี้ไม่ได้” ชายแก่หัวล้านที่ชื่อคอนเนอร์กล่าว

“คุณคอนเนอร์ หมายความว่าให้เทขายต่อเหรอครับ?”

“ขาย! ขายต่อไป!”

“ในมือเรายังมีหุ้นกรีนแอลจีอยู่อีก 200 ล้านดอลลาร์ จะให้ขายเท่าไหร่ครับ?” เทรดเดอร์ถาม

คอนเนอร์นิ่งไปครู่หนึ่งก่อนจะสั่งเสียงเด็ดขาด “100 ล้านดอลลาร์”

จากนั้น คนในห้องประชุมก็เริ่มวางแผนรายละเอียดการเทขาย

เมื่อการประชุมของพวกเขาจบลง เซี่ยเหล่ยก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา

สิบนาทีต่อมา บัญชีทั้งสี่ของบริษัทหลักทรัพย์โกลเด้นบูลมีเงินสดเพิ่มเข้ามาอีก 100 ล้านดอลลาร์ และในเวลานั้นเอง เซนจูรี่ ฟันด์ ก็เริ่มกระหน่ำเทขายหุ้นกรีนแอลจีอย่างบ้าคลั่ง การขายของฝ่ายนั้นมีเทคนิคมาก เริ่มจากทยอยขายทีละนิดเพื่อลองเชิงเซี่ยเหล่ย

เซี่ยเหล่ยก็ร่วมเทขายด้วย โดยทยอยขายทีละนิดเช่นกัน ฝั่งนั้นลองเชิงเขา เขาก็แกล้งทำเป็นกลัวว่าราคาจะร่วงยาวจนต้องรีบเทขายหนีตาย

ได้ผล! เมื่อเขาขายออกไปได้ประมาณ 10 ล้านดอลลาร์ ฝั่งตรงข้ามก็จงใจตั้งคำสั่งขายก้อนมหึมา หวังจะเขี่ยเขาให้กระเด็นออกไปจากตลาดในคราวเดียว แต่ในวินาทีนั้นเอง เซี่ยเหล่ยก็อ้าปากงับคำสั่งขายทั้งหมดของเซนจูรี่ ฟันด์ จนเรียบ! หุ้นมูลค่า 100 ล้านดอลลาร์ถูกเขากวาดเกลี้ยงพอร์ตผ่านบัญชีทั้งสี่บัญชี ไม่เหลือแม้แต่เศษซาก

ก่อนตลาดเปิด เซนจูรี่ ฟันด์ คือผู้ถือหุ้นใหญ่ที่สุดของกรีนแอลจี แต่ตอนนี้เซี่ยเหล่ยกลับกลายเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ที่สุดไปเสียแล้ว

เซี่ยเหล่ยยิ้ม นี่ไม่ใช่การต่อสู้ที่ยุติธรรมเลย เขาชนะด้วยการ "โกง" มันเป็นการชนะที่ไม่ค่อยน่าภูมิใจนัก แต่เขาก็มีความสุข ในโลกของทุนนิยมไม่มีคำว่ายุติธรรมหรือชั่วร้าย มีเพียงผลประโยชน์เท่านั้น และเพื่อผลประโยชน์ ทุนนิยมพร้อมจะทำทุกอย่างโดยไม่เลือกวิธีการ!

อีกฟากของมหาสมุทร เทรดเดอร์ของ เซนจูรี่ ฟันด์ กุมขมับด้วยสีหน้าเจ็บปวด บนพื้นมีเศษถ้วยกาแฟแตกกระจายพร้อมคราบกาแฟสีน้ำตาล ผู้ช่วยของเขาไม่ได้สนใจทำความสะอาด แต่จ้องมองหน้าจอคอมพิวเตอร์ที่หุ้นกรีนแอลจีกำลังพุ่งทะยานด้วยความตกตะลึง

คอนเนอร์ปรากฏตัวขึ้น ในพริบตานั้นเขาดูแก่ลงไปถึงสิบปี

“คุณคอนเนอร์ครับ...” เทรดเดอร์ฝืนพูดออกไป “สี่บัญชีนั้นต้องเป็นคนคนเดียวกันแน่นอน เป็นไปได้สูงว่าจะเป็นบริษัทคู่แข่งของเรา และฝั่งนั้นรู้เรื่องโปรเจกต์ 'เจย์ การ์ริค' ของกรีนแอลจี พวกเขารอให้เราเทขายมาตลอด ผม... ผมรู้ตัวช้าเกินไป... ขอโทษครับ!”

เพียะ! คอนเนอร์ตบหน้าเทรดเดอร์ฉาดใหญ่ “ฟัค!”

เทรดเดอร์กุมหน้า “คุณคอนเนอร์ครับ ตอนนี้มีทางเดียวคือสั่งให้กรีนแอลจีปิดข่าวเรื่องโปรเจกต์นั้นไว้ก่อน ผมคาดว่าอีกไม่กี่วันราคาหุ้นจะร่วงลง ถึงตอนนั้นค่อยดูว่ามันจะยังทนไหวไหม”

“ต้องทำแบบนั้นแหละ” สีหน้าของคอนเนอร์มืดมนถึงขีดสุด “หุ้นกรีนแอลจีไม่ต้องขยับต่อ เตรียมตัวให้พร้อม เราจะไปถล่มหุ้นตัวใหม่จากเมืองจีนแทน”

“คุณคอนเนอร์ หมายถึงหุ้นของ ว่านเซี่ยง กรุ๊ป หรือครับ?” เทรดเดอร์ถาม

“หุ้นตัวนั้นแหละ” คอนเนอร์กล่าว “ว่านเซี่ยง กรุ๊ป มีมูลค่าแสนล้านในจีน และเพิ่งได้รับการอนุมัติให้เข้าตลาดหุ้นที่นี่ นั่นคือเนื้อชิ้นปลามันที่ใหญ่กว่ากรีนแอลจีหลายเท่านัก”

“ผมจะไปเตรียมตัวเดี๋ยวนี้ครับ” เทรดเดอร์หมุนตัวเดินออกไป

ทันทีที่เทรดเดอร์เดินออกไป เซี่ยเหล่ยก็ออกจากหน้าจอวงจรปิด เขามีสีหน้าตกตะลึง “ว่านเซี่ยง กรุ๊ป ไปจดทะเบียนในตลาดหุ้นอเมริกาเหรอ? เทียนอินคิดจะทำอะไร? เธอจะบุกตลาดอเมริกาและยุโรปแล้วเหรอ?”

ตั้งแต่แยกกันที่งานโป๋อ๋าวฟอรั่มที่ไหหลำ เซินถูเทียนอินก็ไม่ได้ติดต่อเขาเลย เขาก็เริ่มชินกับความรู้สึกที่ค่อยๆ ห่างเหินกันไปแล้ว ไม่คิดเลยว่าเซินถูเทียนอินจะกลับเข้ามาในสายตาของเขาอีกครั้งด้วยวิธีนี้

“ช่างเถอะ ว่านเซี่ยง กรุ๊ป ก็เป็นยักษ์ใหญ่ เทียนอินตัดสินใจแบบนี้ย่อมต้องมีแผนของเธอ ข้างกายเธอมีผู้เชี่ยวชาญด้านการเงินตั้งมากมาย ผมจะไปห่วงทำไม? พรุ่งนี้ค่อยโทรไปเตือนเธอหน่อยแล้วกันว่า เซนจูรี่ ฟันด์ กำลังเตรียมถล่มหุ้นของเธอในตลาดหุ้นอเมริกา” เซี่ยเหล่ยคิดในใจ

ไม่กี่นาทีต่อมา เซี่ยเหล่ยใช้โปรแกรมสื่อสารโทรไปยังเบอร์ที่เขาเพิ่งค้นหามาได้

รอเกือบหนึ่งนาทีปลายสายจึงรับโทรศัพท์ เสียงผู้หญิงดังขึ้นมาในสำเนียงภาษาอังกฤษแบบอเมริกันมาตรฐาน “ขอโทษค่ะ คุณคือใคร?”

เซี่ยเหล่ยกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย “คุณอิซาเบล ผมมีข่าวเด็ดมาบอกคุณครับ”

“โอ้ จริงเหรอคะ?” อิซาเบลหัวเราะเบาๆ “เราต้องนัดเจอกันเพื่อคุยรายละเอียดไหม? แต่ฉันต้องเตือนไว้ก่อนนะว่าฉันไม่ได้มีเงินค่าเบาะแสให้คุณสูงนักหรอก”

เซี่ยเหล่ยยิ้ม “คุณอิซาเบล คุณเข้าใจผิดแล้วครับ ผมไม่ได้ต้องการเงินค่าเบาะแสจากคุณ ในทางกลับกัน ผมจะจ่ายค่าจ้างให้คุณ 100,000 ดอลลาร์ด้วยซ้ำ”

“คะ?” เสียงของอิซาเบลเต็มไปด้วยความประหลาดใจ

เซี่ยเหล่ยกล่าวต่อ “100,000 ดอลลาร์ครับ และผมรับรองว่าข้อมูลที่ผมให้เป็นความจริงทุกประการ คุณจะไม่เดือดร้อนแน่นอน แค่ต้องทำให้ข้อมูลเหล่านั้นได้ลงหนังสือพิมพ์ก็พอ”

“ทำไมถึงเลือกฉันล่ะคะ?”

“เพราะคุณหุ่นดีครับ”

“ฮ่าๆๆ คุณนี่ตลกจัง!”

ทันใดนั้น ประตูห้องทำงานก็เปิดออก สามสาวเดินเข้ามาพร้อมกัน