TXV - 0943 ของขวัญจากสกั๊งค์

TXV - 0943 ของขวัญจากสกั๊งค์

การฆ่าเซี่ยเหล่ยนั้นเป็นแรงดึงดูดที่ยิ่งใหญ่ขนาดไหน?

สำหรับ CIA แล้ว นี่แทบจะเป็นภารกิจที่สำคัญที่สุดนับตั้งแต่ก่อตั้งองค์กรมา เซี่ยเหล่ยไม่ใช่ผู้ก่อการร้าย แต่เขาเป็นภัยคุกคามต่อสหรัฐอเมริกาที่รุนแรงยิ่งกว่าบินลาเดนสิบคนรวมกันเสียอีก! ผู้ก่อการร้ายในตะวันออกกลางอย่างมากก็แค่สร้างความรำคาญและอันตราย แต่ไม่สามารถสั่นคลอนรากฐานหรือความเป็นมหาอำนาจของอเมริกาได้ ทว่าเซี่ยเหล่ยต่างออกไป เขาและเรย์มาร์กรุ๊ปกำลังคุกคามแสนยานุภาพทางทหารที่นำหน้าทั่วโลก และระเบียบโลกที่อเมริกาเป็นผู้นำ!

ในการแข่งขันรถถังที่รัสเซีย ภายใต้การบงการของอเมริกา รถถังของกองกำลังป้องกันตนเองญี่ปุ่นถึงกับกล้ายิงปืนใหญ่ใส่เซี่ยเหล่ย โดยไม่สนว่าจะชนวนเหตุให้เกิดสงครามโลกครั้งที่สามหรือไม่ เพียงตัวอย่างเดียวนี้ก็เห็นได้ชัดแล้วว่าอเมริกาต้องการชีวิตของเซี่ยเหล่ยมากเพียงใด!

เซี่ยเหล่ยเคยไปฝรั่งเศส เยอรมนี อิตาลี อัฟกานิสถาน และญี่ปุ่น แต่ไม่เคยย่างกรายเข้าอเมริกาเลย อเมริกาคือเขตหวงห้ามสำหรับเขาเสมอมา ใครจะเชื่อว่าเขาจะกล้ามาที่นี่?

แต่ตอนนี้ แจ็คมั่นใจว่าเซี่ยเหล่ยอยู่ในอเมริกาแล้ว

ไม่ใช่แค่ทอนที่เชื่อการวิเคราะห์นี้ แม้แต่ระดับสูงสามคนขององค์กร FA ก็เชื่อเช่นกัน ไม่ใช่อะไรอื่น แต่เพราะสิ่งที่เกิดขึ้นในฟาร์มเมื่อครู่นี้มันช่างเป็นลายเซ็นของเซี่ยเหล่ยเหลือเกิน! คน้พียงคนเดียว กล้าบุกเดี่ยวถล่มยอดฝีมือของ FA ไปยี่สิบคน! ในโลกนี้มีคนที่มีความสามารถระดับนี้เพียงหยิบมือ และคนที่มีความสามารถระดับนี้และเป็นศัตรูกับ FA ก็มีเพียงเซี่ยเหล่ยคนเดียวเท่านั้น!

“เป็นเขาแน่” ภายในรถเบนซ์ GL450 สีหน้าของซิริต้าดูเคร่งเครียด “ศึกที่มณฑลซีเซิ่งของจีน CIA สหรัฐฯ หน่วยรบพิเศษของสกรัฐ นักรบตระกูลฮัตโตริจากญี่ปุ่น หรือแม้แต่หน่วยทหารของอินเดียอีกห้าสิบคน รวมแล้วนับร้อยคนล้อมฆ่าเซี่ยเหล่ยกับถังอวี่เยียนจากสำนัก 101 แต่ผลคือทัพร่วมอเมริกา-อินเดียตายเรียบ เหลือเพียงฮัตโตริ สึกิยาบะที่เหลือรอดมาได้เพียงคนเดียว ส่วนดาร์คมูน่าที่รอดมาได้นั้นก็เป็นเพราะเธอไม่ได้เข้าร่วมศึกบนยอดเขาเมืองทาวัง แต่สุดท้ายเซี่ยเหล่ยก็ตามฆ่าดาร์คมูน่า และฮัตโตริ สึกิยาบะจนได้ ฉันเชื่อว่าเซี่ยเหล่ยคือเพชฌฆาตที่เก่งที่สุดในโลก และมีเพียงเขาที่กล้าบุกรุกฟาร์มที่พวกเราคุมอยู่ด้วยตัวคนเดียว”

“ถ้าเป็นเขาจริงๆ เขาก็ใจกล้าเกินไปแล้ว” ออกุสมันกล่าว สีหน้าของเขาดูสงบ แต่แววตากลับฉายแววกังวลเล็กน้อย

เหยียนฝอกล่าวเสริม “เมื่อถึงฟาร์ม ให้คนของ CIA บุกเข้าไปก่อน เราสังเกตสถานการณ์ก่อนแล้วค่อยลงมือ ทอนต้องเรียกกำลังเสริมแน่ ตอนนี้ทหารสหรัฐฯ ในพื้นที่ใกล้น่าจะกำลังแห่กันมา ผมเดาว่าคงไม่ใช่แค่กองกำลังรักษาดินแดน แต่อาจจะเป็นหน่วยเดลต้าฟอร์ซ (Delta Force) เลยก็ได้”

“ถ้ามันยังอยู่ในฟาร์ม ครั้งนี้มันไม่มีทางหนีพ้นแน่ นี่คือถิ่นของอเมริกา พวกเขาไม่มีทางปล่อยให้มันรอดไปได้” ออกุสมันย้ำ

“ถ้ามีโอกาส ฉันจะฆ่ามันด้วยมือตัวเอง ล้างแค้นให้ดาร์คมูน่า” ซิริต้ากล่าว แววตาเย็นเยียบดุจใบมีด

บทสนทนาในทำนองเดียวกันนี้เกิดขึ้นในรถ เชฟโรเลต ซับเบอร์บัน ของ CIA

“ถ้าครั้งนี้เราจับตัวเซี่ยเหล่ยได้ เราจะกลายเป็นฮีโร่ของประเทศ” ทอนกล่าวอย่างตื่นเต้น “แจ็ค ถึงตอนนั้นแกจะไม่ใช่แค่ได้เข้า CIA อย่างสมเกียรติ แต่อาจจะได้เป็นหัวหน้าหน่วย หรือแม้แต่ท่านประธานาธิบดีอาจจะประดับเหรียญเกียรติยศให้กับแกด้วยตัวเองเลยนะ”

เหรียญเกียรติยศคือเหรียญตราที่ได้รับยากที่สุดในอเมริกา แต่ถ้าจับหรือกำจัดเซี่ยเหล่ยได้ มันก็คู่ควรกับรางวัลระดับสูงสุดนี้แล้ว

ดวงตาของแจ็คเต็มไปด้วยความเพ้อฝัน เขามองออกไปนอกหน้าต่าง มุ่งตรงไปยังทิศทางของฟาร์ม เขาหวังว่าตอนนี้เซี่ยเหล่ยจะยังคงง่วนอยู่กับโดรนลำนั้นจนพลาดเวลาหนีที่ดีที่สุดไป

"เขาน่าจะยังอยู่ในฟาร์มนะ โดรนลำนั้นคือสิ่งที่เขาต้องการ แต่ไม่ว่าจะเป็นการถอดรหัสควบคุมหรือการคัดลอกข้อมูลในนั้นมันต้องใช้เวลานานมาก เวลาสั้นๆ แค่นี้เขาไม่มีทางทำสิ่งที่ต้องการได้สำเร็จหรอก ความโลภ... เขามันโลภเกินไป..." แจ็คคิดในใจ ลึกๆ เขารู้สึกเสียดายโชคชะตาของเซี่ยเหล่ยขึ้นมานิดๆ ในฐานะคู่ปรับที่สมน้ำสมเนื้อ

แต่ในวินาทีนั้นเอง แสงสว่างจ้าก็ปรากฏขึ้นบนท้องฟ้า

แจ็คชะงักไปทันที สายตาจับจ้องไปที่แสงนั้น เขาดูออกอย่างรวดเร็วว่ามันไม่ใช่ดาวตก แต่มันคือกลุ่มก้อนเปลวเพลิงที่พุ่งลงมาจากฟากฟ้าด้วยความเร็วสูงราวกับสายฟ้าฟาด ราวกับโทสะของเทพเจ้าที่หย่อนลงมาสู่โลกมนุษย์

“นั่นมัน...” แจ็คแหกปากร้องอย่างเสียสติ “ขีปนาวุธ!”

มันคือขีปนาวุธจริงๆ “ของขวัญจากสกั๊งค์” ที่บริษัท ล็อกฮีด มาร์ติน ออกแบบมาเพื่อปลิดชีพเซี่ยเหล่ยโดยเฉพาะ

เมื่อเห็นขีปนาวุธพุ่งลงมา สีหน้าของทอนก็ซีดเผือดราวกับกระดาษ ในพริบตานั้นเขาเข้าใจแผนของเซี่ยเหล่ยทันที เซี่ยเหล่ยไม่ได้ต้องการทำลายโดรนลำนั้น แต่เขาต้องการใช้มันเพื่อโจมตี! ตั้งแต่ต้นจนจบ เซี่ยเหล่ยปั่นหัวเขาและแจ็คมาโดยตลอด และทำได้อย่างเหนือชั้นเสียด้วย!

สิ่งที่ทอนเข้าใจ แจ็คก็เข้าใจเช่นกัน ความกลัวเข้าครอบงำหัวใจอย่างสิ้นเชิงตามด้วยความสิ้นหวังอันลึกซึ้ง เขาเคยมั่นใจว่าตัวเองฉลาดเหนือใคร แต่เมื่อเทียบกับคู่ต่อสู้คนนี้ เขากลายเป็นเด็กซ้ำชั้นไปเลย!

เจ้าหน้าที่ CIA ที่ขับรถอยู่ตกใจจนแทบสิ้นสติ เขาหักพวงมาลัยออกจากถนน มุ่งหน้าเข้าสู่ทุ่งกว้างเพื่อหวังจะหลบรัศมีทำลายล้าง แต่ทันทีที่รถพ้นจากถนน ขีปนาวุธลูกนั้นก็ปักลงกลางฝากระโปรงรถพอดี

ตู้ม!—

เสียงระเบิดกึกก้องทำลายความเงียบสงัดของที่ราบ เปลวเพลิงที่พุ่งขึ้นฟ้าขับไล่ความมืดมิดให้หายไป คลื่นกระแทกจากการระเบิดแผ่ซ่านครอบคลุมขบวนรถทั้งสายในพริบตา ราวกับพายุที่พัดพาสิ่งของกระจัดกระจาย รถยนต์ลอยละลิ่วขึ้นฟ้า พลิกคว่ำ ลุกไหม้ แตกเป็นเสี่ยงๆ และระเบิดซ้ำ ทั่วทุ่งหญ้าเต็มไปด้วยเศษซากของมนุษย์ ทั้งศีรษะ แขน ขา ลำไส้ ตับ ไต ไส้ พุง...

หลังการระเบิด ไม่มีรถคันไหนอยู่ในสภาพสมบูรณ์ หรือตั้งอยู่บนพื้นในสภาพปกติเลยแม้แต่คันเดียว

เมื่อคลื่นพลังงานสงบลง สิ่งแปลกประหลาดอย่างหนึ่งก็ตกลงมาจากฟ้า... มันคืออวัยวะเพศชายที่โชกเลือด ตกลงมาดัง แปะ บนถนน สิ่งที่น่าสยดสยองคือมันตั้งตรงอยู่บนพื้นถนน ราวกับหน่อไม้ที่งอกออกมาจากนรก

สมแล้วที่เป็นขีปนาวุธปลิดชีพที่ ล็อกฮีด มาร์ติน สร้างขึ้นเพื่อฆ่าเซี่ยเหล่ย แม้จะเป็นขีปนาวุธที่ยิงจากโดรน แต่พลังทำลายล้างของมันไม่ได้ด้อยไปกว่าขีปนาวุธร่อนโทมาฮอว์กเลยแม้แต่น้อย!

เพียงหนึ่งวินาทีก่อนหน้านี้ มันยังเป็นขบวนรถที่เต็มไปด้วยความฮึกเหิมมุ่งมั่นจะไปจับคน แต่เพียงหนึ่งวินาทีต่อมา ขบวนรถนี้กลับกลายเป็นกองขยะเหล็กและกองเศษเนื้อเน่าๆ

อวัยวะเพศที่ตกลงมานั้น จึงดูเหมือนเครื่องหมายอัศเจรีย์ ‘!’ที่ถูกเติมไว้ท้ายสุดของเรื่องสยองขวัญเรื่องนี้

บนท้องฟ้า โดรนลำนั้นรีบหักหัวกลับ มุ่งหน้าไปยังรัฐฮาลิสโก ประเทศเม็กซิโก

มันกำลังนำของขวัญชิ้นสุดท้ายไปมอบให้ถึงสำนักงานใหญ่ขององค์กร FA... ของขวัญที่ชื่อว่า “กุญแจสู่นรก”

ณ เมืองฮัวเรซ ริมแม่น้ำริโอแกรนด์

เซี่ยเหล่ยปิดหน้าจอคอมพิวเตอร์พกพาของเขาลง เขาถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก เขาทำสำเร็จแล้ว แต่ใบหน้าของเขาไม่มีวี่แววของความดีใจ มีเพียงความสะทกสะท้อนจากอานุภาพการระเบิดอันมหาศาลที่เพิ่งเกิดขึ้น

เมื่อพิจารณาจากอานุภาพของ “ของขวัญจากสกั๊งค์” หากเขาไม่ได้รับข้อมูลแผน A ขององค์กร FA และไม่ได้ทำลายมันลงเสียก่อน ถ้าคนของ FA แอบขนโดรนลำนี้เข้าจีนและโจมตีเขาที่โรงงาน ทั้งเขาและโรงงานคงไม่มีทางรอดพ้นความพินาศไปได้แน่นอน!

รถ Land Rover Defender ค่อยๆ ขับเข้าสู่เลนถนน มุ่งหน้าไปยังท่าเรือ เมื่อถึงที่หมาย เซี่ยเหล่ยจอดรถไว้ข้างทาง ลงจากรถแล้วเดินช้าๆ มุ่งหน้าไปหาชายหญิงคู่หนึ่ง

ผู้หญิงคนนั้นคือแคทลินที่กำลังรอคอยคอสต้าอยู่บนท่าเรือ ข้างกายเธอมีชายผิวขาวหัวโล้น ร่างกายกำยำ ยืนพิงรั้วถือหนังสือพิมพ์บังหน้า แต่แววตาของเขากลับคอยสอดส่องสถานการณ์รอบตัวตลอดเวลา

เขาคือเจ้าหน้าที่ CIA ที่ทอนทิ้งไว้ให้คอยเฝ้าแคทลิน

การปรากฏตัวของหนุ่มไทยทำให้เขาเริ่มระแวดระวัง

“คุณหนู คืนละเท่าไหร่จ๊ะ?” เซี่ยเหล่ยเดินเข้าไปพร้อมรอยยิ้มกรุ่มกริ่มแบบคนเจ้าชู้ “คงเข้าใจความหมายนะ ผมต้องการบริการแบบเต็มสูบ ไม่ใช่แค่มาเป่าลมเล่นๆ ตรงนี้”

แคทลินโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ “ไสหัวไปซะ! ไอ้หมูเอเชีย!”

“เฮ้! คุณด่าใครน่ะ?” เซี่ยเหล่ยแกล้งเดินรี่เข้าไปหาแคทลินเหมือนจะหาเรื่อง

“หยุดนะ!” เจ้าหน้าที่ร่างยักษ์ลดหนังสือพิมพ์ลงแล้วเดินเข้ามาขวาง “แม่แกไม่ได้สอนเรื่องมารยาทหรือไง? ไสหัวไปซะ ไม่อย่างนั้นอย่าหาว่าฉันไม่เกรงใจ!”

ทันทีที่เขาสิ้นคำพูด เซี่ยเหล่ยก็ยกมือขึ้น ในมือของเขามีปืนพกเก็บเสียงปรากฏขึ้นมาตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่ทราบ

เจ้าหน้าที่ CIA หน้าถอดสีและรีบชักปืนของตัวเอง แต่ยังไม่ทันที่มือจะแตะซองปืน กระสุนก็นัดหนึ่งพุ่งออกจากปากกระบอกปืนของเซี่ยเหล่ย เจาะทะลุสมองของเขา เลือดและเศษสมองพุ่งกระจายออกทางด้านหลัง ร่างยักษ์ซวนเซก่อนจะร่วงตกจากรั้วท่าเรือจมหายไปในเกลียวคลื่นของท้องทะเล

บนท่าเรือไม่มีแสงไฟ เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจึงไม่มีใครสังเกตเห็น ราวกับว่ามันไม่เคยเกิดขึ้นเลย

แคทลินช็อกจนทำอะไรไม่ถูก เธออยากจะหนีแต่กลับไม่มีทั้งความกล้าและเรี่ยวแรง เธอจ้องมองชายเอเชียที่ถือปืนด้วยสายตาหวาดผวา สองวินาทีต่อมาเธอถึงกับทรุดเข่าลงอ้อนวอน “อย่าฆ่าฉันเลย... อย่าฆ่าฉัน... ฉันไม่เห็นอะไรเลยจริงๆ!”

“คุณไม่อยากตายงั้นเหรอ?” เซี่ยเหล่ยกล่าวเรียบๆ

“ใช่ๆ ฉันไม่อยากตาย อย่าฆ่าฉันเลย ฉันยอมทำให้คุณทุกอย่าง” แคทลินนึกอะไรบางอย่างออก เธอรีบเลิกเสื้อไหมพรมขึ้น เผยให้เห็นหน้าอกเปลือยเปล่าที่ไม่ได้สวมบรา “คุณไม่อยากได้ฉันเหรอ? ฉันยกให้คุณหมดเลย ฉันสนองความต้องการคุณได้ทุกอย่าง จะทำตรงนี้เลยไหม? ฉันพร้อมแล้วนะ”

มนุษย์เมื่อเผชิญกับความตาย ย่อมเต็มใจทำทุกอย่างและสละได้ทุกสิ่ง

แคทลินจ้องมองเซี่ยเหล่ยด้วยแววตาวอนขอ รอคอยคำตัดสินชะตาชีวิตของเธอ น้ำตาเอ่อคลอด้วยความสิ้นหวังและเศร้าโศก เธอถูกพี่ชายทอดทิ้ง และตอนนี้ยังมาเจอกับเรื่องแบบนี้อีก ชีวิตของเธอช่างมืดมนหาแสงสว่างไม่เจอ

ทว่า ในขณะที่แคทลินกำลังโศกเศร้าอยู่นั้น บัตรใบหนึ่งก็ถูกโยนลงมาตรงหน้าเธอ

แคทลินมึนงงไปหมด

เซี่ยเหล่ยเก็บปืนแล้วเดินจากไปพลางกล่าวว่า “ในบัตรนี้มีเงินอยู่ห้าแสนดอลลาร์ ไปรัสเซียซะ ใช้จ่ายอย่างประหยัดก็น่าจะอยู่ได้ไปตลอดชีวิต รหัสคือวันเกิดหกหลักสุดท้ายของคุณ คุณคงจำวันเกิดตัวเองได้นะ?”

“คุณ...” แคทลินรีบคว้าบัตรแล้วลุกขึ้น “เดี๋ยวก่อน! คุณ... คุณคือใคร?”

เซี่ยเหล่ยหยุดฝีเท้า หันกลับมามองเธอแวบหนึ่ง “คุณคิดว่าผมเป็นใคร ผมก็เป็นคนนั้นแหละ”

“คุณคือ... คอสต้า?” แคทลินพูดอย่างตื่นเต้น “คุณคือคอสต้าจริงๆ ด้วย!”

สัญชาตญาณของผู้หญิงเป็นเรื่องที่แปลกประหลาดเสมอ

เซี่ยเหล่ยไม่ได้ยอมรับและไม่ได้ปฏิเสธ เพียงแค่กล่าวทิ้งท้าย “คุณไปตอนนี้ยังทันนะ” พูดจบเขาก็เดินจากไป

“คุณ... เคยรักฉันบ้างไหม?” น้ำตาของแคทลินร่วงรินออกมา

“ไม่เคย” เซี่ยเหล่ยขึ้นรถ Land Rover Defender แล้วขับออกไปทันที

แคทลินยืนนิ่งอยู่ท่ามกลางสายลมหนาวในยามค่ำคืนอยู่นานแสนนาน